Tibetan
ཅིག་གི་བློ་ཤུན་ཁོ་ན་ཡིན། །འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ས་བོན་ལས་མི་འདའ། །འཛིན་ཞེན་གྱིས་མ་བསླད་ཤིན་ཏུ་གཅེས། །ཤར་གྲོལ་གྱི་ཡིན་ལུགས་རིག་པའི་ཚེ། །ལྷག་མཐོང་གི་རྒྱང་སོ་ཚུགས་པ་ཡིན། །འདི་ཉིད་ལ་གཤིས་ཤོར་གྱི་གོལ་ས་ལྡང་། །གཏད་མེད་ཀྱི་ངང་འཇུར་དྲན་ (༥༥༥)གློད་། །ལས་དང་པོའི་དུས་སུ་དྲན་པ་གཙོ། །དྲན་པ་ལ་བཅོས་བསྒྱུར་མི་དགོས་ཚེ། །གཟུང་དྲན་འདིས་ཐུགས་དམ་བཅོས་པ་མང་། །མ་བསྒོམས་པར་རིག་པ་དབྱེངས་བསྒྱུར། །སྒོམ་བྱེད་དང་ཡིན་མིན་ཤན་འབྱེད་ཀྱི། །ཤེས་པ་དེ་ཁུངས་མེད་བརྗོད་བྲལ་དུ། །མ་སོང་བར་མོས་དཔྱོད་ཁོ་ན་ལས། །ཡང་དག་གི་བདེན་པ་མཐོང་བ་མིན། །འཕྲོ་གནས་ཀྱི་སྤུ་རིས་ཡོད་ཕྱིན་ཆད། །ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གོལ་ས་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །ལྟ་སྒོམ་གྱི་ཞེན་པ་ཁོང་གྲོལ་དུ། །མ་སོང་བར་སྙིང་ལ་རྡོ་རུས་གཏུགས། །དོན་གྱི་འཇོག་སོར། །རིག་པ་ཕྱིར་རྒྱ་བསྐྱེད་དང་། ནང་དུ་བསྡུ་བའི་ཤེས་པ་གཉིས་ཀ་གཏད་མེད་རང་བབས་སུ་བསྒྱུར་ལ་དྲན་ཙམ་པའི་བྱར་མ་ཡེངས་པའི་ངང་ནས་དྲན་མཁན་ཁོ་རང་ལས་ལྷག་པའི་བདེ་གསལ་གསལ། སྟོང་ཆམ་ཆམ། དགའ་ (༥༥༦)ཡལ་ཡལ། །འདི་ཡིན་པར་འདུག །འདི་མིན་པ་འདུག་བསམ་པའི་རྟོག་དཔྱོད་ཐམས་ཅད་གཡས་མེད། རྩིས་མེད། །ལྟོས་མེད་ཁོ་ནར་བསྒྱུར་ཐོང་། ད་སྒོམ་བྱའོ། །བྱས་སོ། །བྱེད་དོ། །སྐྱེས་སོ། །འཛིན་པ་མི་འདུག་གོ །འདི་ག་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དྲན་རྒྱུན་ལྷང་ངེ་བ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་། གོལ་ས་ལས་མ་འདས་པས་དབྱིངས་རིག་ཆམ་བརྡལ་གྱི་ངང་ནས་ཡིན་མིན་གྱི་འཛིན་སྟངས་ཞིག་པའི་གུ་ཡངས་རང་བབས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལྟ་སྒོམ་ལས་འདས་པ་ཞིག་དགོས། རྣམ་རྟོག་རིག་རིག་ཁྱུག་ཁྱུག་གིས་སྐྱོང་སྒོམ་དགའ་བ་འདུག་སྐད་པ་དེ་རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་ཆོས་ཉིད་དུ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པས་སྐྱོང་མི་དགོས། །སྒོམ་མི་དགོས། །རྣམ་རྟོག་དེ་གའི་ཐོག་ཏུ་ཤེས་པ་སྤུ་མ་བརྗེད་མདོག་མ་བསྒྱུར་བར་ཞོག་དང་རྗེས་མེད་རྩི་མེད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། གཙོ་བོར་ཐུགས་དམ་གྱི་རིགས་འདི་བླ་མའི་ (༥༥༧)བྱིན་རླབས་ཁོ་ཞུགས་པ་ལས་བླ་མའི་རྟོགས་པ་རང་རྒྱུད་ལ་འཕོས་ན་དགོངས་བརྒྱུད་ཀྱི་འཕོ་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ག་ལ་ཆེ། །ཕ་ཨོ་རྒྱན་རྗེ་ལ་སྙིང་ནས་བདུད། །ལམ་མཆོག་གསང་བླ་མེད་རྫོགས་པ་ཆེའི། །དོན་གཉུག་སེམས་འཛིན་སྟངས་ཞིག་པའི་ཀློང་། །གཞི་ཀ་དག་བཙན་ས་ཟིན་པར་ཤོག་ །ཁྱོད་ཀྱིས་དྲི་བ་གཉིས་པའི་དོན། །རང་བབས་ཤེས་པ་སྤང་བླང་དང་། །བྲལ་ཐབས་མ་མཆི
Chinese
仅仅是一个的思维外壳。 不会超出欲望色相的种子。 未被执着沾染，极其珍贵。 当认识到本然的实相时， 便竖起了胜观的瞭望塔。 于此自身，会产生习性迷失的过患。 放下无所依的任运，放下念头（555）。 最初的时候，忆念最重要。 当忆念不需要改造时， 这个能忆之念，会修正很多誓言。 在未修习时，心识会散乱。 在修习者和是与非之间辨别的， 那个知识，在未进入无源无说之时， 仅仅依靠信解思择， 不能见到真正的真谛。 只要存在着延续的痕迹， 因为具有知识障的过患， 在未将见修的执着彻底解脱之前， 内心会像撞到石头骨头一样。 要义的安住之处。 将心识向外扩展和向内收摄的两种知识，都转变为无所依的自然状态，不要散乱于仅仅忆念的作为，从忆念者自身中，显现出更加的安乐、清晰、明亮。 空性澄澈。 喜悦（556）洋溢。 似乎是这个，似乎不是这个，所有的分别念都无所谓，不计数。 转化为无所依赖，放下吧！现在要修习了！已经修习了！正在修习！已经生起了！ 没有执着啊！虽然存在着“就是这个”的想法的清晰念头， 但因为没有超出过患，所以需要一种从法界智慧彻底爆发的状态中，破除是非执着的广阔、自然的心识，一种超越见修的心识。 用闪烁不定的分别念来守护修习，说感到快乐，这是因为没有认识到分别念自身的法性，所以不需要守护。 不需要修习！ 就在分别念的当下，让心识不忘记细微之处，不改变颜色，安住，就会变得无痕迹、无所谓。 最重要的是，这种誓言的种类，唯有融入上师的（557）加持，如果上师的证悟转移到自己的相续中，就获得了意传的转移，因此对上师瑜伽的重视何其重要！ 我从内心敬信邬金仁波切。 至高无上的秘密无上大圆满的道， 实相本觉，破除心之执着的虚空， 愿根本原始清净稳固。 您所问的第二个问题， 自性心识的取舍和， 脱离之方法没有。
English
It's just a shell of one's mind. It does not go beyond the seeds of desire and form. It is extremely precious, untainted by clinging. When the way of self-liberation is realized, The watchtower of insight is erected. In this very self, there is a risk of losing one's nature. Release the aimless, natural state, release thoughts (555). In the beginning, mindfulness is most important. When mindfulness does not need to be modified, This mindful thought will correct many vows. Without practice, the mind will wander. The knowledge that distinguishes between the practitioner and right and wrong, That knowledge, before entering the source-less and inexpressible, Only relying on faith and discernment, One cannot see the true truth. As long as there are traces of continuation, Because of the fault of having the obscuration of knowledge, Before the clinging of view and meditation is completely liberated, The heart will be like hitting a stone or bone. The place of settling the meaning. Both the knowledge of expanding the mind outward and contracting it inward should be transformed into an aimless, natural state, and without being distracted by the mere act of remembering, from the rememberer himself, there should arise even more bliss, clarity, and brightness. Emptiness is clear. Joy (556) overflows. It seems to be this, it seems not to be this, all discriminations are indifferent, not counted. Transform it into independence, let go! Now we must practice! We have practiced! We are practicing! It has arisen! There is no clinging! Although there is a clear thought of "This is it," it has not gone beyond the fault, so we need a vast, natural mind that breaks through the clinging to right and wrong from a state of complete explosion of the wisdom of the Dharma realm, a mind that transcends view and meditation. To protect and cultivate with flickering thoughts, saying that it feels happy, this is because one has not recognized the Dharma nature of the thoughts themselves, so there is no need to protect them. No need to practice! In the very moment of thought, let the mind stay without forgetting the subtle details, without changing color, and it will become traceless and indifferent. Most importantly, this kind of vow, only the blessing of the Guru (557) enters, if the Guru's realization is transferred to one's own continuum, then one has obtained the transfer of the mind lineage, therefore, how important is the emphasis on Guru Yoga! I sincerely trust in Orgyen Rinpoche from the bottom of my heart. The supreme secret, unsurpassed Great Perfection path, The true nature of reality, the space where the clinging of the mind is broken, May the ground of original purity be firmly established. The meaning of your second question, The acceptance and rejection of the natural mind, and There is no way to be separated.