Tibetan
སུམ་གྱི་དགོངས་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་དབུ་མར་འདོད་པའི་གཏན་ཚིགས་། རྣམ་པར་གཞག་བྱ་འཇོག་བྱེད་མེད། །རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་རྫུན་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཁྱད་ (༥༢༣)པ་དག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པས། གཞན་སྟོང་རྟག་བརྟན་ཐེར་ཟུག་ནི་ཡོངས་གྲུབ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། མ་དག་པ་འཁོར་བའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་རང་སྟོང་ཡིན་པས་གཞི་མ་གྲུབ་ཀྱང་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་དངོས་མེད་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གཞན་སྟོང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་བཀོད་པར་སྣང་ངོ། །རང་ལུགས་ལ་ཡུམ་ལས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་སོགས་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ཏུ་གསུངས་པའི་དང་པོ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་ཡུལ་སྣང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པས། ནང་སྟོང་གཞན་སྟོང་དུ་འཛིན་མཁན་པོའམ་ངོ་བོ་ཡང་བརྗོད་བྲལ་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ལས་འདས་པར་རྟོགས་ (༥༢༤)པས་འཁོར་ལོ་བར་མཐའི་དགག་བསྒྲུབ་དང་ཡི་གེ་མང་པོ་མཐོང་ཡང་བློ་བྲལ་ཉམས་རྟོགས་བཟང་པོས་མ་བསླད། ཐ་མལ་ལུང་མ་བསྟན་གྱིས་མ་བསླད། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་རིམ་གསུམ། ཇོ་གསེར་གཉིས། སྒྲ་ཚད་མ། འབྲས་ཆོས་གཉིས་སོགས། སྒོམ་བྱེད་ལས་འདས་པའི་འོད་གསལ་ཀློང་ཡངས་ཆེན་པོ་གཞི་གནས་ཀྱི་རིག་པ་གདོད་ནས་སངས་རྒྱས་རློན་པར་བཞུགས་པ་འདི་ཁོ་བོའི་རྒྱུ་ལ་ཨོ་རྒྱན་ཡབ་ཡུམ་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། པཎ་ཆེན་བི་མ་ལས་བརྡས་བརྒྱུད། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱིས་དག་ཐེར་མཛད་པ་ནས་བཟུང་གྲུབ་ཆེན་ས་ར་ཧ་པ་དང་མཇལ་ཡང་འདྲི་གཏུག་ཞུ་རྒྱུ་མེད་སྙམ་པའི་ངང་འདི་ཀ་དབུགས་དང་འགྲོགས་པ་ལགས། གང་ཉིད་འཆི་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དང་མ་སྡད་པ་ལ་བྲོད་དཔ་མེད་པའི་གདེང་ཁེལ་བ་དེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནའང་། བླ་མ་སྔས་མགོར་གསལ་ནས་རིག་པ་ཐུགས་ཀར་འཕངས་པ་དེ་ (༥༢༥)དུས་མིན་དུ་འཕོས་པའི་ཉེས་པ་དང་། སྐུ་ཚེ་ལའང་ཅུང་ཟད་གཞར་བས་བླ་མ་སྙིང་ག་རང་དུ་གསལ་བ་ལ། དམིགས་གཏད་དང་བྲལ་བའི་རིག་པ་བསྲེས་ནས་མནལ་བ་ཁོ་ན་འོད་གསལ་གྱི་མན་ངག་ །ཞིང་སྦྱོང་གི་མཆོག་གྱུར་ཡིན་ཏེ། དག་པའི་ཞིང་ཁམས་ཀྱང་རང་སྣང་ལས་གུད་དུ་མ་བཅས་པའི་ཕྱིར་སྐུ་གསུམ་གྱི་སྣང་ཆ་ཐམས་ཅད་རིག་པ་ཁོ་ནའི་འཆར་སྡུད་ཡིན་པས་དགོངས་འཚལ། སྒྲུབ་དབང་དྷརྨ་ཀཱི་རྟིའི་མཆིད་ལན། ཀྱེ་མ། ད་ནི་དུས་ངན་སྙིགས་མའི་དུས། །ཆོས་དྲན་པ་ཉིན་མོའི་སྐར་མ་ཙམ།
Chinese
将松的见解视为自宗中观的理证：不存在能立所立，一切安立皆是虚妄。并且，殊胜清净智慧的阿赖耶识，空于一切轮回之法，因此，他空、常恒、坚固乃是圆成实性、如来藏的体性，是胜义谛。不清净的轮回阿赖耶识、藏识是自空，即使未成立为基，若加以分析，以其无实之故，似乎是为了安立他空的立宗。自宗认为，从般若经中，外空性、内空性等宣说的十六空性中，最初的外空性显示了所取境显现无自性；内空性显示了能取识无自性；以无实事之自性空性而言，了知内空他空的执持者或体性也超离言说，超越了所知境。（524）因此，虽然见到了中观的破立和许多文字，但未被无分别的殊胜证悟所染污，未被庸常的无记所染污。观修所缘三次第，觉囊二法，声量，果法二法等等。超越观修者的光明大圆满，本住之觉性，本初即是赤裸的佛陀安住，此于我之因中，为邬金父母所加持，班禅比玛以表传授，龙钦绕降进行清净之后，即使与成就者萨ra哈巴相见，也觉得没有询问的必要，此状态与呼吸同在。对死亡没有怀疑，对不退转没有怯懦的定解，即使随喜，上师于枕边显现，觉性射入心中，（525）这是非时迁移的过失，对寿命也有少许损害，上师于心间自身显现，与无有执着的觉性相混合而入睡，这才是光明的口诀，是净土的殊胜，因为清净的刹土也并非外在于自显现，三身的显现皆是觉性的现收，请您明鉴。成就自在达玛格尔帝的回复：唉！现在是恶劣的末法时代，忆念佛法犹如白日的星辰。
English
The reasoning that considers the views of Jangsong as the Madhyamaka of one's own system: There is no object to be established or establisher, all establishments are false. Furthermore, the Alaya-jnana of pure and pristine wisdom is empty of all samsaric dharmas. Therefore, other-emptiness, permanence, and stability are the essence of the perfectly accomplished Tathagatagarbha, which is the ultimate truth. The impure samsaric Alaya-vijnana, the storehouse consciousness, is self-empty. Even if it is not established as a basis, if analyzed, it appears to establish the tenet of other-emptiness due to its lack of inherent existence. According to our own system, from the Prajnaparamita, among the sixteen emptinesses such as outer emptiness and inner emptiness, the initial outer emptiness shows that the object of apprehension, appearance, lacks inherent existence. Inner emptiness shows that the consciousness that apprehends lacks inherent existence. By saying that the nature of non-entity is emptiness, it is understood that the holder or essence of inner emptiness and other emptiness is also beyond expression and transcends the realm of knowable objects. (524) Therefore, although one sees the refutations and establishments of the intermediate and final turnings of the wheel of Dharma and many letters, one is not defiled by the excellent realization free from conceptualization, nor is one defiled by ordinary non-indication. The objects of meditation are the three stages of meditation, the two Jo-ser doctrines, sound and measure, the two fruit dharmas, and so on. The great expanse of clear light that transcends the meditator, the innate awareness that abides as the ground, is the primordial, naked Buddha. This, in my cause, was blessed by Orgyen father and mother, transmitted through symbols by Panchen Vimalamitra, and purified by Longchen Rabjam. Even after meeting the great siddha Saraha, I felt there was no need to ask or consult. This state accompanies my breath. Although I rejoice in the certainty that there is no doubt about death and no cowardice about not retreating, the fault of prematurely transferring the awareness that the lama is clear at the head of the bed and the awareness is cast into the heart (525), and the slight harm to life, the lama is clear in one's own heart, and falling asleep mixing with the awareness free from fixation is the supreme instruction of clear light, the supreme purification of the field, because the pure realm is not separate from one's own appearance. All the appearances of the three kayas are the arising and gathering of awareness alone, so please understand. The reply of the accomplished master Dharmakirti: Alas! Now is the degenerate age of the five degenerations. Remembering the Dharma is like a star in the daytime.