Tibetan
འོད་གསལ་གྱི་རྒྱུད་སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། རིག་པ་མ་བསྒོམས་ལྷུན་གྲུབ་ལ། །བསྒོམ་པ་བྱས་པས་ང་མི་རང་། རང་བྱུང་ཡེ་ནས་རྩོལ་མེད་ལ། །དཔྱོད་པ་བྱས་པས་ང་མི་མཐོང་། །ཆོས་སྐུ་ཡེ་ནས་མཐའ་བྲལ་ལ། །ལྟ་བ་བལྟས་བས་ང་མི་མཐོང་། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཁྱད་པར་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་དང་སེམས་རྟོག་མ་རིག་འཁྲུལ་གཟུགས་གཉིས་དབྱེ་ནས་རིག་པ་ཀློང་ཆེན་ཡངས་པའི་ངང་དུ་མཐའ་གྲོལ་རྗེས་མེད་དུ་བསྐྱངས་པས། སེམས་རྟོག་འགྱུ་འཕྲོའི་བག་ཆགས་ཐད་ཀར་དག་སྟེ་གོལ་ཤོར་ལས་འདས་པར་འཆད་ཀྱང་། དབང་པོ་ཤིན་ ()ཏུ་རྣོན་པོའི་གང་ཟག་ལས་སད་པ་རེ་ཙམ་གྱིས་མ་གཏོགས་ཇི་བཞིན་རྟོགས་དཀའ་བས། འདིར་ཆེད་དུ་སྨྲ་བའི་སྙིང་པོ་ངོ་བོ་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་དང་བཟང་ངན་བྲལ་ཐོབ་མེད་ཀྱང་། རྩལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཁོ་ནས་འཁོར་འདས་བར་ལག་འབྱེད་ཅིང་སྒོམ་ཆེན་པ་བསླུ་བའི་ཕྱིར་དེའི་རང་བཞིན་ཞིབ་ཏུ་སྙད་པ་ལ། དེ་ཡང་རིམ་སྐྱེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། རྣམ་རྟོག་ལ་གྲོལ་ལུགས་གསུམ་དུ་པཎ་ཆེན་བི་མ་ལའི་རྗེས་འབྲངས་རྣམས་བཞེད་པའི། འདི་ལྟར་རྣམ་རྟོག་ངོ་ཤེས་པས་གྲོལ་བ་སྔར་འདྲིས་གྱི་མི་དང་འཕྲད་པ་ལྟ་བུར་གྲོལ་བ། རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་གྲོལ་བ་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་ཞིག་པ་ལྟར་གྲོལ་བ། རྣམ་རྟོག་ཕན་གནོད་མེད་པར་ཆོས་སྐུར་གྲོལ་བ་ཁང་སྟོང་གི་རྐུན་མ་ལྟ་བུར་གྲོལ་བ་ཞེས་མཚོན་དཔེ་རྣམ་གྲངས་གསུམ་གྱིས་བཤད་པའི་དང་པོ་ནི། ཤེས་པ་གསལ་སྟོང་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་དུས་དེའི་ངང་ལས་རྣམ་རྟོག་ཐོལ་གྱིས་འཆར་རབ་རིག་པ་སྟེ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལྷ་དང་རྗེས་མཐུན་པའི་མཉམ་གཞག་འདུ་བྱེད་དབང་པོའི་རྒྱུན་འགགས་པ་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས། གཉིད་འཐུག་པོར་བྱུང་ཚོར་འགག་།།།གཅི་ཡང་ མེད་པ། ཤེས་ ()ངོ་ལ་གསལ་སྣང་ངོ་ལ་འགགས་པ་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས། བདེ་བ་ཕྲིང་ཙམ་འོད་ཀྱང་སྣང་ངོ་ལ་ཅི་གང་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཏེ་རང་བཞིན་རྒྱས་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོའི་ཟབ་དོན་རྒྱ་མཆའི་སྤྲིན་ཕུང་གིས་དབྱེའོ། །དང་པོ་སྐྱེ་དུས་ནས་ཡོད་ཅིང་། དེ་ལ་བལྟ་བྱའི་རྣམ་རྟོག་དང་། ལྟ་མཁན་གྱི་དྲན་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པས་གཉིས་འཛིན་ནི་འཁོར་བའི་རྩ་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འབྱུང་ཁུངས་ས་ལམ་གྱི་བཀག་སོ་ཡིན་ཕྱིར་གནས་ཀྱང་ངོ་ཤེས་འགྱུས་ཀྱང་ངོ་ཤེས་པ་འདི་རྟོགས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ནོར་ས་རྔམ་བོ་ཆེ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྔོན་གྱི་མཁས་གྲུབ་ཁ་ཅིག་གིས་དྲིས་ལན་དུ་འདི་ལྟར་བཤད་འདུག་པས་ཇི་ག་སྙམ་ན། དེ་ནི་ལས་དང་པོ་བའི་གང་ཟག་མོས་པས་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་དྲན་པ་སྒོམ་གྱི་དངོས་གཞིར་བསྟན་ནས་འཁྲིད་པའི་སྐབས་ལ་དགོངས་ཀྱི་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ལམ་ཅིག་ཆར་དུ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བསྟན་པའི་སྐབས་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་སྙམ་ན་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་པདྨ་ ()དཀར་པོར། དེང་སང་གི་བསམ་གཏན་པ་ཁ་ཅིག་ད་ལྟའི་རིག་པ་འོག་འགྱུ་འཕྲེང་གསུམ་པོ་འདི་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན། གང་ཤར་ཅི་འགྱུས་སེམས་སུ་ངོ་ཤེས་ན་དེས་ཆོག་ཅེས་སྐྱེ་འགགས་གྲངས་སུ་འདེབས་པ་རྣམས་ཀྱང་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་དང་གནམས་བས་ཀྱང་རིང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཁྱེད་རང་ལ་ཆོས་སྐལ་མེད་བ་ཞིག་གོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལ་ཞེན་པ་མེད་པར་བསྐྱང་ཤེས་ན་བལྟ་བྱ་དང་ལྟ་མཁན་གྱི་འཛིན་སྟངས་ཞིག་ནས་མཉམ་བཞག་རྩེ་གཅིག་པས་ལྟ་མ་དགོས་པར་རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་གིས་ཁོ་རང་ངོ་ཤེས་ནས་རང་གྲོལ་དུ་སོང་བ་ལ་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་ལྟར་གྲོལ་བའི་ཐ་སྙད་བཏགས་ཤིང་། ཆོས་སྐད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པས་རྗེས་ཐོབ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ལ། འདི་ལ་ཐེག་པ་གཞན་དག་ནས་རྩིས་ཅན་དུ་བྱེད་ཀྱང་རྫོགས་ཆེན་པས་ངོ་ཤེས་མཁན་གྱི་འདུ་ཤེས་གྲུང་པོ་དེ་ཁ་གོལ་སྒྲིབ་ཏུ་བཤད་ནས་གཉིས་སྣང་གི་ཤེས་སྒྲིབ་ཕྲ་མོ་ཡོད་པར་འདོད་ལ། དེའི་ཕྱིར་གནས་ཀྱང་ངོ་ཤེས་འགྱུས་ཀྱང་གོ་ཤེས་པ་འདི་ ()རྟོགས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དབྱད་ན་རྣམ་འབྱེད་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཡོད་པས་འདི་ཡང་ཐེག་རྩེ་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཐོས་བསམ་གྱིས་དཔྱོད་པའི་མིག་ཟུམ་ཞིང་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ཟང་ཀ་མ་བྲག་གི་སྐྱིབས་དང་མལ་གྱི་ནང་སོགས་དབེན་པས་མོས་གུས་ལམ་ལྷོངས་ཀྱི་ཕོ་ཚུགས་ཁོ་ནའི་མཐུ་ལས་ཀློང་ཆེན་དགོངས་པའི་གསང་མཛོད་མ་ལོངས་པའི་འཁྲུལ་ཞིག་ཏུ་རློམ་པ་ཁ་ཅིག་དང་རྟོག་གེ་པ་ན་རེ། འོ་ན་ངོ་ཤེས་མཁན་གྱི་རྟོག་པ་དེ་ཡང་མེད་ན་ཧ་ཤང་གི་ལྷབ་མུན་རྡོ་བ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལན་བཤད་པ་ཧ་ཤང་ལ་ཡུལ་སེམས་རྟོག་དང་ཡུལ་ཅན་རིག་བཟང་ཀམ་འབྱེད་པའི་གནད་མེད་ནས། སེམས་རིག་སྐབས་མ་ཕྱེད་པའི་ཤེས་པ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ངང་དུ་དྲན་པས་མཚོར་བ་ཐམས་ཅད་འགགས་ནས་བརྒྱལ་བའམ། གཉིད་འཐུག་ལྟ་བུའི་གཏི་མུག་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ལྷུང་ངོ་སྙམ་པ་དང་། ཁྱེད་ཅག་ ()གི་འདོད་པར་ཧ་ཤང་ལ་ལྟ་བ་ནོར་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་དོ་སྙམ་པ་ཅི་ཡང་མི་སེམས་པ་
Chinese
《光明续·狮子圆满力》中说：不修智慧，任运成就。修了，我就不是我了。自生本来无勤作，观察了，我就看不见我了。法身本来无边际，观看了，我就看不见我了。特别是区分了自明本智的通透和心识无明幻相二者，在智慧广阔无垠的状态中，无余地保持解脱，心识念头的习气直接清净，讲解了超越了迷失，但是，除了极少数根器极其敏锐的人之外，很难如实证悟。这里专门说的要点是，本体上没有增减和好坏，也没有可得的，但是，仅仅是力量的分别念就区分了轮回和涅槃，并且欺骗了修行人，因此要详细说明它的自性。也就是说，如果按照渐生的方式，班禅比玛拉的追随者们认为分别念有三种解脱方式。像这样，认识分别念而解脱，就像遇到以前认识的人一样解脱。分别念自己解脱，就像蛇的结解开一样解脱。分别念无益无损地解脱为法身，就像空屋里的盗贼一样解脱。用三种不同的比喻来解释，第一种是：当觉知安住在明空一境的状态时，突然生起分别念，这就是觉性，与无色界的天神相似，随顺的等持是行蕴和识蕴的相续中断，虚空无边。深度睡眠发生时，感觉停止。什么也没有。识（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）在觉知中，明相在觉知中停止，是识无边。少许的乐受和光也显现，觉知到什么也没有，不是有也不是没有，是自性广大，全知大者的甚深意义被广阔的云团区分开来。第一种从产生时就存在，其中有作为观察对象的分别念，和作为观察者的念头两种，因此二取是轮回的根本，痛苦的来源，是道地的障碍，因此，安住也认识，变化也认识，当这个成为证悟的境界时，是非常危险的歧途。那么，以前的一些智者在回答问题时是这样说的，这是怎么回事呢？那是针对最初的修行人。
English
In the "Luminous Continuum: Lion's Perfected Power," it says: Without cultivating wisdom, spontaneous accomplishment arises. By cultivating, I am no longer myself. Self-born, originally without effort. By observing, I do not see myself. The Dharmakaya is originally without boundaries. By viewing, I do not see myself. In particular, distinguishing between the transparency of self-aware primordial wisdom and the illusory forms of mind-based ignorance, maintaining liberation without remainder in the vast expanse of wisdom, the habitual patterns of mental fluctuations are directly purified, explaining transcendence beyond straying. However, it is difficult to realize this as it is, except for a few individuals with extremely sharp faculties. Here, the essence of what is specifically spoken is that there is no increase or decrease, no good or bad, and nothing to be obtained in the essence. However, merely the conceptualizations of power differentiate between samsara and nirvana and deceive practitioners. Therefore, its nature must be explained in detail. That is, if it is done according to the gradual process, the followers of Paṇchen Vimalamitra believe that there are three ways of liberation for conceptualizations. Like this, liberating by recognizing conceptualizations is like meeting someone you knew before. Conceptualizations liberating themselves is like a snake's knot unraveling. Conceptualizations liberating into the Dharmakaya without benefit or harm is like a thief in an empty house. The first of the three different metaphors used to explain is: When awareness abides in a state of clear emptiness, conceptualizations suddenly arise, which is awareness, similar to the gods of the formless realm. The corresponding samadhi is the cessation of the continuum of the aggregates of formation and consciousness, space is infinite. When deep sleep occurs, sensation ceases. There is nothing. Śe (识，vijñāna，识，consciousness) in awareness, clear appearance ceases in awareness, is consciousness infinite. A slight pleasure and light also appear, realizing that there is nothing, neither existent nor non-existent, is the vastness of self-nature. The profound meaning of the all-knowing great one is distinguished by vast clouds. The first exists from the time of its arising, and there are two within it: the conceptualization to be observed and the memory of the observer. Therefore, dualistic grasping is the root of samsara, the source of suffering, and an obstacle on the path. Therefore, recognize it when it abides, recognize it when it changes. When this becomes the state of realization, it is a very dangerous wrong path. So, some of the previous scholars and accomplished ones have said this in response to questions, what is the matter? That is for the person who is a beginner.
Chinese
因此，应当知晓，在以忆念作为修行之根本来引导行为的场合，并非是同时如实地宣说大圆满道的场合。如果不是这样认为，那么全知大学者的窍诀论著《如意宝藏》的注释《白莲》中说： “如今的一些禅修者，认为现在的觉性、下行、三串是无戏论的，无论显现什么、变化什么，只要在心中认识到就足够了，这样计算生灭的次数，也与实相的意义相去甚远。” 这样说来，你就是没有法缘的人啊！ 第二，如果能不执着于此而修持，从能见和所见的执着中解脱出来，以专注的等持，不需要观照，念头自己认识自己而自解脱，如同蛇结自然解开一样，这是一种比喻。如果从法相的角度来说，这是以方便摄持的后得位。虽然其他的宗派将此视为有为法，但大圆满认为，敏锐的能认识者的意识是迷惑和障碍，认为存在细微的二取所知障。因此，安住时能认识，变化时能理解，这种证悟融入法界的瑜伽士，如果加以剖析，仍然存在极其细微的分别念，这也是极顶乘瑜伽士的见解。对于这种殊胜的宗派，一些人闭上听闻思维的眼睛，认为自性大圆满的见解，仅仅依靠在山洞和床铺等寂静之处，以虔诚和顺畅的修行，就能领悟龙钦巴见解的秘密宝藏，这是一种误解。还有一些思辨者说： “如果连能认识者的念头都没有了，那就和和尚的昏暗石头一样了。” 回答说，和尚没有区分所缘心识和能缘明觉的要点，在心识的场合没有区分清楚的知识，处于不被授记的状态中，所有被忆念所触及的事物都停止了，就像昏厥或者沉睡一样的愚痴，陷入片面之中。 你们认为和尚的见解有这样的错误，我什么也不想。
English
Therefore, it should be known that in the context of guiding conduct by showing mindfulness as the basis of meditation, it is not the occasion to simultaneously and literally explain the path of Dzogchen. If you don't think so, then in the commentary on the omniscient great scholar's instruction manual, the Wish-Fulfilling Treasure, the White Lotus, it says: "Some meditators nowadays think that the current awareness, downward movement, and three strands are free from elaboration. Whatever arises, whatever changes, it is enough to recognize it in the mind, and counting the number of births and deaths is also far from the meaning of reality." Having said that, you are someone who has no Dharma connection! Secondly, if you can cultivate it without attachment, from the grasping of the object to be seen and the seer, with single-pointed samadhi, without having to look, the thoughts themselves recognize themselves and are self-liberated, like a snake's knot naturally untying, this is a metaphor. If we speak in terms of Dharma language, this is the subsequent attainment of being grasped by skillful means. Although other vehicles consider this to be contrived, Dzogchen considers the sharp consciousness of the knower to be confusion and obscuration, and believes that there is a subtle dualistic obscuration of knowledge. Therefore, if a yogi who recognizes even when abiding and understands even when changing, whose realization has merged into the expanse, is analyzed, there is still an extremely subtle discrimination, and this is also the view of the ultimate vehicle yogi. For this special tenet, some people close their eyes of hearing and thinking, and think that the view of self-nature Dzogchen, relying only on devotion and smooth practice in secluded places such as caves and beds, can comprehend the secret treasure of Longchenpa's view, which is a misunderstanding. And some speculators say: "If even the thought of the knower is gone, then it is the same as the dark stone of Heshang." The answer is that Heshang does not have the key to distinguishing between the object-oriented mind and the subject-oriented awareness, and the knowledge that is not clearly distinguished in the context of mind and awareness is in an unpredicted state, and all things touched by mindfulness cease, like fainting or falling into one-sided ignorance like deep sleep. You think that Heshang's view has such a mistake, I don't think anything.