Tibetan
མོ་དང་། ཧི་ཧི་ཞེས་ཁྲོ་མོའི་རྒྱང་གླུ་བརྗོད་པའི་ངང་ནས་སྣང་བའི་རྫུན་ཕུགས་གཏིབ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་རྩལ་སྦྱང་ངོ་། །དགོས་པ་ནི་ཀློང་གསལ་ལས། ཉན་ཐོས་ཞི་བའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། །ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྣལ་དུ་ཕེབས། །བོ་དྷི་སཏྭའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། །རྣལ་ཕེབས་བདེ་བ་ཉིད་ཐོབ་འགྱུར། །ཁྲོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས། །རྣལ་ཕེབས་ཡོན་ཏན་གསུམ་ཡང་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །ཡིག་རྙིང་བདག་ལ་རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་ལས་ཐ་དད་པའི་མིག་སྣ་རྩེར་གཏོད་པ་དང་། བྱང་ (༩༧༡)སེམས་ལྟ་སྟངས་ཞི་བར་མི་གནས་པ་སོགས་སྣང་བ་ཧོལ་རྒྱུགས་སོ།། །།གཉིས་པ་དངོས་གཞིའི་ཁྲིད་ཚུལ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྐུ་བཞིའི་ས་བོན་འདེབས་ཤིང་མྱུར་ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་དུ་བསྒྲུབ་ཕྱིར་དབང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་འཇུག་ཅིང་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་བྱ་བ་རྣམས་གནས་སྐབས་འདི་ཉིད་དུ་དོན་གྱིས་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། ཁྲིད་ཀྱི་བྱ་བ་མཐར་ཕྱིན་ནས་དབང་བསྐུར་བ་སོགས་དོན་ལ་མི་གནས་ཤིང་། རྒྱུད་དོན་གཟིགས་པའི་སྤྱན་སྔར་ཡང་མི་མཛེས་པ་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ལའང་ངེས་ཚིག་གི་གོ་ནས་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པ་འདི་འབྲས་བུ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་གཞི་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་རིག་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞི་ཡིན་ལ་དངོས་མ་ཡིན་པ་ལྷ་ཁང་མཐོང་ཡང་རྟེན་གསུམ་མ་མཐོང་བ་ལྟ་བུ་ཟབ་གསལ་དང་། སྣང་སྟོང་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ལ་ (༩༧༢)གཅིག་འབྲེལ་གྱི་ཚིག་བཙལ་ལྟ་སྒོམ་ཡིན་པར་ཡིད་བརྟན་འཆའ་བའང་མ་ཡིན། དངོས་ཡིན་ལ་གཞི་མ་ཡིན་པ་རྟེན་གསུམ་མཐོང་ཡང་མཚན་ཉིད་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པ་མུ་བཞིའམ། མཐའ་བརྒྱད་སྤྲོས་བྲལ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་གོ་ཡང་མྱོང་ཐོག་ཏུ་མ་ཆགས་པའི་པྲ་ཡས་པ་ཡང་མ་ཡིན། དངོས་དང་གཞི་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་འཕྲུལ་སྣང་དང་ཤཱཀྱ་མུ་ནེ་གང་ཡང་མ་མཐོང་བ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་ཡིད་དཔྱོད་ཙམ་གྱིས་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ལས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངོ་བོ་བཅར་ཕོག་ཏུ་ངོམ་འཕྲོད་པས་འཆི་ཁར་ཐ་མལ་དུ་ལུས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་མ་ཡིན་པར། འདི་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྙིང་ཐིག་གི་ལྟ་བ་དངོས་དང་གཞི་གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་གནས་ཚུལ་ཇི་བཞིན་པ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་དང་འདྲ་བ་ལྟ་སྒོམ་ཡིན་སྙམ་ལ་རག་མ་ལུས་པར་རང་གྲོལ་མངོན་སུམ་པར་སྟོན་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དབང་པོ་རྣོན་པོ་སྒོམ་དུ་མེད་ཀྱང་ལ་བཟླ་བས་གྲོལ་བ་ (༩༧༣)ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་གདམས་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོས་ཐོད་རྒལ་དུ་སྒོམ་པས་སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་ལ་གྲོལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་དུ་མྱ་ངན་འདའ་ཚུལ་ལོ།། །།དང་པོ་ལའང་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་སྤྲོད་ལུགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཐུན་མོང་བ་ནི། དད་པ་དང་ལྡན་པས་སྙིང་ཐིག་གི་གདུལ་བྱ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་ངོ་སྤྲོད་སྤྲས་པ་ལས། ཨེ་མ་ཧོ། སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པས་སེམས་ལ་བྱན་ཚུད། སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད་པས་སྟོང་པ་བདེ་བས་རྒྱས་གདབ། སྟོང་པ་རིག་པར་ངོ་སྤྲད་པས་རིག་པ་ཉིད་དབྱིངས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་ཁོ་ན་ཆོས་སྐུའོ་ཞེས་པ་ལྟར། སྣང་བ་སེམས་ཀྱིས་བཟོས་པར་ངོ་སྤྲད་པས་བདེན་འཛིན་རང་རྒྱུད་པ་ལྡོག་དེ་ལྟར་བཟོ་བྱེད་ཀྱི་སེམས་སྟོང་པར་སྤྲད་པས་ཕྱི་ཡུལ་དོན་དུ་ཞེན་པ་སྤོང་། སྟོང་པ་རིག་པར་ངོ་སྤྲད་པས་ཆོས་ཉིད་ཆད་ལྟར་མི་གོལ་བའི་ (༩༧༤)གནད་ཙམ་ལ་ཁ་དྲངས་ཏེ་ཁྲིད་པའོ། །དེ་ནི་སྙིང་ཐིག་གི་དགོངས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པར་ད་གདོད་གོ་སྟེ་རང་ཤར་ལས། སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི། །ཐམས་ཅད་ང་ཡི་སེམས་ལས་བྱུང་། །སེམས་ཉིད་རྟོགས་ན་ཅི་བྱར་ཡོད། །དེ་སྐད་ཀུན་ཏུ་བརྗོད་བྱེད་པ། །ང་ཡིས་གྲོལ་བར་མ་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། གཞན་དུ་སེམས་དོན་དམ་དུ་མེད། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་བཏགས་ནས་ལྟ་སྒོམ་དམིགས་གཏང་ཅན་ལམ་དུ་བྱེད་ཅིང་དེ་བཞིན་དུ་ཟུང་འཇུག་གི་ཆོས་སྐད་ཀྱང་ཡོད་པ་གཉིས་གཅིག་ལ་གཅིག་འབྲེལ་གྱི་ཟུང་འཇུག་འཆོས་པ་དང་། འདིར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གདོད་ནས་རིག་སྟོང་མཉམ་རྫོགས་ཆེན་པོར་སླར་ཟུང་དུ་འཇུག་རྒྱུ་མེད་པ་ཐ་དད་རིས་མེད་ཆེན་པོའི་ཁྱད་འདུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས། སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲོད་པ་མན་ངག་སྙིང་ཏིག་གི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མན་ངག་འགའ་ཞིག་ཏུ། ད་ལྟར་བྱུང་སྲིད་ནའང་འོག་མ་དྲང་ (༩༧༥)བ་ཙམ་ལས་ངེས་དོན་མ་ཡིན་པར་ཐག་བཅད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེ་ལྟར་སྣང་བ་སེམས་མ་ཡིན་པའི་མངོན་སུམ་ཚང་མ་ནི། གཉིད་དང་། བརྒྱལ་བ་དང་། སྙོམས་འཇུག་རྣམ་གཉིས་དང་། རྟག་ཏུ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལྟ་སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ལྔར་དབུས་མཐའ་ལས་བཤད་པའི་དུས་ན་སྣང་བ་གང་དུའང་མ་སོང་ཞིང་། མ་ངང་གི་རྨི་ལམ་ན་ནོར་བུ་རྙེད་པ་འམ་དགའ་མགུར་སྤྱད་པ་ལ་དགའ་བ་དང་བདེན་པར་འཛིན་པ་དེ། སང་དུས་ཅི་ཡང་མེད་པས་དྲན་བསམ་དང་སྣང་བ་དཀར
Chinese
且以“嘿嘿”之声，吟唱忿怒母之歌谣，于遮蔽显现之虚妄根本的苦行中勤修。其必要在于，如《虚空光明》中所说：“声闻寂静之见，令身语意三安住；菩萨之见，令安住而得乐；忿怒尊之见，令安住而成就三功德。”如是。于我之旧籍中，将眼识专注于与遍照佛七法不同之处，以及菩提心之见不住于寂静等等，皆为显现之仓促流逝。第二，关于正行之引导方式，分为二：第一，为于植入四身之种子，并成就速道修持之法器，而入于灌顶之大坛城，并使之成熟之事业，于此刹那即已实义获得。引导之事业圆满后，灌顶等则不立于实义，亦不悦于通达续部义理者之前。第二，亦从词义之角度，说明此无上金刚藏乘，乃以果为道，是成佛之道一切之正行的理由，以及于觉性之上认识果之自性。第一，是基而非实，如见神殿而未见三所依，如是之深明与，显空等一与（972）一相连之词句寻觅，亦非确信是观修。是实而非基，如见三所依而未确定体性，四句或，八边离戏论之思辨之理亦未于体验上生起之夸耀者亦非。非实亦非基，如未见幻相与释迦牟尼，如是之诸法皆无自性，仅以心之思辨作为道，而非以无自性之自性逼近而显露，故非临终时仍为庸常之有宗见者。此乃自性大圆满心髓之见，实与基二者皆是之自性，如实确定所依与能依之状态，如是之观修，无需依赖任何事物，而是直接显现自解脱。第二，分为二：根器锐利者，虽无需修持，仅以诵持即可解脱（973）之顿超之。
English
And with the sound of "hi hi," practicing diligently in the asceticism of concealing the false root of appearances while singing the songs of the wrathful mother. The necessity of this is as stated in "Vast Expanse of Clarity": "The view of the Shravakas, the peaceful ones, causes body, speech, and mind to abide in their natural state. The view of the Bodhisattvas causes abiding to attain bliss. The view of the wrathful ones causes abiding to accomplish the three qualities." Thus it is. In my old writings, focusing the eye on the differences from the seven dharmas of Vairochana, and the view of Bodhicitta not abiding in peace, etc., are all fleeting appearances. Second, regarding the method of the main instruction, there are two aspects: First, in order to plant the seeds of the four kayas and to accomplish the vessel for the swift path practice, entering the great mandala of empowerment and the activities of maturing, are actually obtained in this very moment. After the activities of the instruction are completed, the empowerments, etc., do not remain in reality, and are not pleasing to those who understand the meaning of the tantras. Second, also from the perspective of the meaning of the term, this unsurpassed Vajra Essence Vehicle, which takes the result as the path, is the reason why it is the main practice of all paths to Buddhahood, and the introduction to the nature of the result on the basis of awareness. First, it is the basis but not the reality, like seeing a temple but not seeing the three supports, such as the profound clarity and, the appearance of emptiness, etc., one with (972) one connected phrase seeking, it is also not to be convinced that it is contemplation. It is the reality but not the basis, like seeing the three supports but not determining the characteristics, the four extremes or, the eight extremes, the boastful one who has not developed the understanding of the conceptual speculation of freedom from elaboration in experience is also not. Neither reality nor basis, like not seeing illusions and Shakyamuni, like all dharmas are without inherent existence, merely using mental speculation as the path, rather than approaching and revealing the nature of no inherent existence, therefore it is not the view of those who remain ordinary at the time of death. This is the view of the Great Perfection Heart Essence of inherent nature, the nature of both reality and basis, like truly determining the state of the support and the supported, such contemplation, without relying on anything, directly shows self-liberation. Second, there are two aspects: For those with sharp faculties, although there is no need to practice, liberation is attained merely by reciting (973) the Tögal.
Chinese
的教导，以及以极大的精进力进行妥噶的修习，从而使三身在道相中解脱，并以无余涅槃的方式逝去。第一种情况也分为两种根据根器的差别进行引导的方式。第一种共同的方式是：对于那些具有信心，是心髓的所化对象，但其识蕴处于隐蔽状态的众生，进行引导的装饰是：唉玛吙！将显现引导为心，从而使心得以熟悉；将心性引导为空性，从而使空性以安乐而充盈；将空性引导为觉性，从而使觉性本身与法界无二无别，那即是法身。如是，将显现引导为心所造，从而使执实自性得以遣除，如是，将造作之心引导为空性，从而舍弃对外境的执着；将空性引导为觉性，从而引导至不堕入断见的法性（974）要点，并进行引导。那并非接近心髓的意旨，而是现在才明白，从自显中说：显现是心的瑜伽，一切皆由我的心而生，若能证悟心性，又有何用？如是到处宣说，我并未说其解脱。如是说，在其他地方，心在胜义中不存在，在世俗中假立存在，从而将见、修、目标、舍弃作为道，同样也有双运的法相，二者是相互关联的双运。而在此，大圆满从一开始就是觉空双运大圆满，无需再次双运，存在着不同、无别大圆满的差别。因此，全知者说：将显现引导为心，以及将心性引导为空性，要知道这不是心髓的意旨。在一些口诀中，现在可能会出现，但也只是为了引导（975）下文，并非是究竟的意义，要如此断定。如是，所有显现非心的现量，即是睡眠、昏厥、两种等持、恒常无想等五种无心状态，在中边分别论中所说之时，显现未曾去往任何地方。在无明状态的梦中，获得珍宝或享受欢乐，对此感到高兴并执为真实，但第二天却一无所有，因此忆念和显现是虚
English
and through the practice of Tögal with great diligence, the three bodies are liberated into the path of appearances, and one passes away into nirvana without remainder. The first also has two ways of introducing the distinction of faculties. The first, common one, is: For those who have faith and are to be tamed by the Heart Essence, but whose consciousness is obscured, the adornment of the introduction is: Emaho! Introducing appearance as mind, thereby familiarizing the mind; introducing mind itself as emptiness, thereby filling emptiness with bliss; introducing emptiness as awareness, thereby awareness itself is non-dual with the expanse, that itself is the Dharmakaya. Thus, introducing appearance as made by the mind, thereby reversing the self-grasping of reality; thus, introducing the mind that makes as emptiness, thereby abandoning attachment to external objects; introducing emptiness as awareness, thereby guiding to the point of not falling into the nihilistic view of Dharma-nature (974), and leading them. That is not close to the intention of the Heart Essence, but only now understanding, from Self-Arisen it says: Appearance is the yoga of the mind, all arises from my mind, if one realizes the mind itself, what is there to do? Thus constantly proclaiming, I have not said that is liberation. It is said that elsewhere, the mind does not exist ultimately, it is nominally existent in conventionality, thus taking view, meditation, object, and abandonment as the path, and likewise there is also the Dharma term of union, the two are a union that connects one to the other. Here, Dzogchen is originally the Great Perfection of awareness and emptiness co-emerging, there is no need to unite them again, there is a difference of great non-discriminating difference. Therefore, the Omniscient One said: Introducing appearance as mind, and introducing mind itself as emptiness, know that this is not the intention of the Heart Essence. In some instructions, it may happen now, but it is only to guide (975) the following, it is not the definitive meaning, it should be decided. Thus, all the direct perceptions of appearance that are not mind are: sleep, fainting, the two samadhis, and the five states of mindlessness such as constant unconsciousness, as explained in the Middle Way, at that time appearance has not gone anywhere. In the dream state of ignorance, finding a jewel or enjoying pleasure, being happy about it and grasping it as true, but the next day there is nothing, therefore memory and appearance are fal