Tibetan
་བོན་བསྒྲུབས། རྣམ་པར་ཤེས་པས་དེ་ལ་བདག་གི་བར་བལྟ་བའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་དང་། རྟེན་དང་། འབྱུང་ཁུངས་ཅན་དང་། རྟག་པར་འབྲེལ་བས་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། མིའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་ལྷག་པར་དུའང་རྣམ་པ་བརྒྱད་པོ་དེས་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཚུལ་ལ་སོགས་པར་བསམ་ཞིང་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ལ་སྐྱོ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ནི། འཕེན་བྱེད་མི་དགེ་བས་འཕངས་པའི་རྒྱུས། ལུས་རྟེན་དེ་བཟུང་བ་ཙམ་ནས་ཕྲག་དོག་གི་འདུ་ཤེས་རགས་པས་རང་རང་གི་གནས་རིས་བརྩོད་ཅིང་འཚེ་བའི་ཆ་ལའང་ཕན་ཚུན་ཁ་སྨྲས་དང་འཐབ་བརྩོད་འབའ་ཞིག་གིས་ལུས་སེམས་འཁྲུག་ (༨༩༢)པས་རྒྱུན་དུ་མནར་བའི་སྟེང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དཔལ་འབྱོར་ལ་མི་བཟོད་པའི་ཕྲག་དོག་གིས་གཡུལ་གྱི་བྱ་བ་ཁོ་ནས་ཉོན་མོངས་ཤིང་གདུད་པ་དང་། དེ་ཡང་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ལས་ལྷ་རྣམས་ནི་མི་འཕྲེང་བདུན་ཙམ་གྱིས་མཐོ་ཞིང་གནད་ཆེ་སར་མཚོན་ཆ་མ་ཕོག་ན་མི་འཆིལ། ལྷ་མ་ཡིན་རྣམས་དེ་སྙེད་ཀྱིས་དམའ་ཞིང་གནད་སར་འཕོག་ན་དེ་མ་ཐག་འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་། གལ་ཏེ་དེ་ན་བློ་དང་ལྡན་པ་རེ་ཙམ་ཡོད་སྲིད་ཀྱང་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་ཉན་རང་གི་བདེན་པ་མི་མཐོང་བའི་སྐལ་བ་ངན་པ་ཅན་རྟག་ཏུ་འཐབ་བརྩོད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྤྱོད་པའི་རང་བཞིན་ལ་བསམ་ཏེ་དེའི་རྒྱུ་འབྲས་སྤངས་པའི་ཐབས་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ལྷའི་སྡུག་བསྔལ་ནི། རྒྱལ་ཆེན་རིགས་བཞི་པ་ནས་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་པའི་བར་གྱི་འདོད་ཁམས་པ་རྣམས་ནི་རེ་ཞིག་བདེ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་། དེར་སྔ་མའི་ལས་དཀར་པོའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད་ (༨༩༣)ལ། །གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་བ་དེས་སྐྱོ་ཤས་དང་ངེས་འབྱུང་བྲལ་བས་ཕྱི་མའི་དོན་ལ་གཡེལ་ཞིང་སྔོན་གྱི་དགེ་བའི་ལས་ཟད་པ་དང་གནས་རིགས་དེ་ནས་འཆི་འཕོ་བའི་ལྕས་ལུས་ཀྱི་མདོག་ཉམས་པ་དང་། སྟན་པ་མི་དགའ་བ་དང་། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་རྙིངས་པ་དང་། གོས་ལ་དྲི་མ་ཆགས་པ་དང་། ལུས་ལ་རྡུལ་འབྱུང་བ་ལྔ་མཐོང་བས་སྡངས་ཤིང་རྒྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལྷའི་ཞག་བདུན་དུ་མྱང་བས་རིང་ཞིང་བཟོད་པར་དཀར། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་གཉིས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདེ་བས་དར་ཅིག་འཚོ་ཡར། བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་གྱིས་འཕངས་བའི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་ཡིན་པས་བདེན་པ་མཐོང་བའི་སྐལ་བ་མེད་པའི་རང་ལ་ལས་དེ་ཟད་ནས་སྲིད་པ་འོག་མར་ལྟུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་འདུ་བྱེད་ཅིང་། ཕུང
Chinese
行善。因为由识将轮回视为我，所以轮回是痛苦的处所、所依、来源，并且恒常相联，因此被称为轮回痛苦之蕴。尤其是人类，应当时常思念并认识到这八种痛苦，从而厌离出生的自性。之后，思维非天之痛苦：由不善业所牵引，仅仅执取身体作为所依，便因粗重的嫉妒心而争夺各自的处所，在相互残害方面，也仅仅是互相谩骂和争斗，身心扰乱（892），恒常遭受折磨。又因无法忍受天人的财富，仅仅因战争之事而烦恼和遭受损害。而且，由于往昔福德的差别，天人比非天高七倍左右，如果不击中要害，便不会死亡。非天比天人矮那么多，如果击中要害，便会立刻感受死亡的痛苦。即使其中或许有一两个有智慧者，也因业障而无法见到声闻缘觉的真谛，是具有恶劣命运者，应当思维他们恒常沉溺于争斗之痛苦的自性，并努力寻求断除其因果的方法。之后，思维天人之痛苦：从四大天王到他化自在天之间的欲界天人，虽然暂时看起来快乐，但那里会耗尽之前所有善业（893）。因为暂时的安乐而缺乏厌离和出离心，所以懈怠于来世之事，随着之前善业的耗尽，以及从该处死亡和转移，身体的颜色衰退，不喜座位，花鬘凋谢，衣服染上污垢，见到身体出现五种衰败之相，从而憎恨和感受死亡的痛苦，在天界经历七天，时间漫长且难以忍受。在色界和无色界中，依靠禅定的安乐而暂时存活。因为是由相应的福德所牵引的世间禅定，所以没有见到真谛的机缘，当业力耗尽时，便会造作堕入下界的痛苦。蕴
English
Practice virtue. Because samsara is regarded as self by consciousness, samsara is the place, basis, and source of suffering, and is constantly connected, therefore it is called the aggregate of suffering of samsara. Especially humans, they should constantly contemplate and recognize these eight kinds of suffering, thereby becoming disgusted with the nature of birth. Then, contemplate the suffering of the Asuras: drawn by unwholesome karma, merely grasping the body as a basis, they contend for their respective places due to gross jealousy, and in terms of mutual harm, they only engage in mutual abuse and fighting, their bodies and minds disturbed (892), constantly suffering torment. Moreover, because they cannot bear the wealth of the gods, they are troubled and harmed only by the affairs of war. Furthermore, due to the difference in past merits, the gods are about seven times taller than the Asuras, and they will not die unless their vital points are struck. The Asuras are that much shorter than the gods, and if their vital points are struck, they will immediately experience the suffering of death. Even if there may be one or two wise ones among them, they are unable to see the truth of the Shravakas and Pratyekabuddhas due to karmic obscurations, and they are beings with bad fortune. One should contemplate their nature of constantly indulging in the suffering of fighting, and strive to seek a way to cut off its cause and effect. Then, contemplate the suffering of the gods: the desire realm gods from the Four Great Kings to the Paranirmitavasavartins, although they seem happy for a while, all the previous white karma will be exhausted there (893). Because of temporary happiness, they lack renunciation and detachment, so they are negligent in the affairs of the next life. As the previous virtuous karma is exhausted, and as they die and transfer from that place, the color of their bodies fades, they dislike their seats, their flower garlands wither, their clothes become stained, and they see the five signs of decay appearing on their bodies, thereby hating and experiencing the suffering of death, experiencing seven days in the heavenly realm, which is a long and unbearable time. In the form and formless realms, they temporarily survive by relying on the bliss of samadhi. Because it is worldly samadhi drawn by corresponding merits, they have no opportunity to see the truth, and when their karma is exhausted, they will create the suffering of falling into the lower realms. Aggregate