Tibetan
རིག་པར་ཤརཿ རིག་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིདཿ རིག་སྟོང་གཉིས་སུ་མི་ཕྱེད་ལཿ གཅིག་ཀྱང་མ་ཡིན་ཀུན་གྱི་སྲོགཿ སངས་རྒྱས་བཟང་པོས་མ་བཅོས་ཤིདཿ སེམས་ཅན་ངན་པསམ་བསྒྱུར་བའིཿ ད་ལྟའི་རིག་པ་བཟོ་མེད་པཿ གཅེར་ཡན་དྲི་མེད་རང་གསལ་ནིཿ གདོད་མའི་མགོན་པོ་ང་ཉིད་དོཿ དེ་ཉིད་མ་རིག་སེམས་ཅན་རྣམསཿ དེ་ལ་གཟུགས་སུ་རྟོགས་པར་བྱེདཿ (༦༧༣)འུྃཿ བསྐལ་པར་བསྒྲུབས་ཀྱང་ང་མི་མཐོང་ཿ ད་ལ་སྒྲ་རུ་རྟོགས་པར་བྱེདཿ རིག་པ་བགྲང་ཀྱང་ང་མི་འགྲུབཿ ང་ལ་ཐུགས་རྗེའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགསཿ དེ་ཡང་གཉིས་འཛིན་རྣམ་རྟོག་སྟེཿ དགེ་སྡིག་ལས་དང་དེ་འབྲས་ཀྱིསཿ ཕན་གནོད་བཟང་ངན་མེད་པའི་དབྱིངསཿ སྤང་བླང་བྱ་རྩོལ་དག་པའི་ཀློདཿ གནས་ལུགས་དོན་གྱི་ཀུན་བཟང་ང་ཿ དུས་བཞི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བཞུགསཿ མི་གསུང་རང་གནས་ཆེན་པོར་བཞུགསཿ མི་འགྱུར་གཡུང་དྲུང་ལྟ་བུར་བཞུགསཿ སྤྲོས་པའི་ཚིག་གིས་བཅོས་པ་ལཿ ང་ཡི་དགོངས་པར་ཉི་མེ་སྲིདཿ མངོན་སུམ་གནད་དུ་ཕེབས་པ་དེཿ ང་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའོཿ ས་མ་ཡཿ རྒྱ་རྒྱ་རྒྱཿ དེ་ལྟར་དགོངས་པ་དོན་རྒྱུད་ལཿ ཚིག་རྒྱུད་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བྱུང་ཿ སེམས་ཀློང་མན་ངག་སྡེ་གསུམ་མོཿ དང་པོ་སེམས་སྡེའི་ངོ་བོ་ནིཿ མིག་གཉིས་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་བལྟཿ འགྱུ་བའི་དབུགས་ཀྱང་རང་སོར་གློདཿ སྐྱིལ་ཀྲུང་མཉམ་གཞག་ལྷོད་ཆ་ཅནཿ ཡང་ན་ལག་གཉིས་པུས་ (༦༧༤)མོང་བཀབཿ ཆོས་ཀུན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངང་ཿ གསལ་དངས་ཕྱེད་པའི་རིག་པ་ལཿ འདུ་ཤེས་གྲུང་པོས་མི་ལྟ་བརཿ བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་གཉིས་མེད་པའིཿ གནས་ལུགས་ཡ་གཞག་ཆེན་པོ་ལཿ སྒྲིམ་པོའི་བློ་ཡིས་མི་འཆོས་སོཿ དྲན་པའི་གཟེབ་ཀྱི་ས་མི་འཆིང་ངོཿ གཉེན་པོའི་ལྷད་ཀྱིས་མི་བསླད་དོཿ དེ་ཚེ་དྲན་བསམ་ཅི་ཤར་ཡང་ཿ སེམས་ལས་བྱུང་ཞིང་སེམས་ཀྱི་ངང་ཿ འཁོར་འདས་མ་ལུས་སེམས་སུ་རྫོགསཿ དེ་ལྟར་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལཿ ཐ་སྙད་ཚིག་གིས་སྨྲ་མ་ཤེསཿ བཅོས་མའི་མིག་གིས་མཐོང་མ་གྱུརཿ ཀ་དག་གཏིང་གསལ་ཆེན་པོའོཿ ས་མ་ཡཿ གཉིས་པ་ཀློང་སྡེའི་ངོ་བོ་ནིཿ ཕྱོག་རིས་མེད་པ་ལྟ་བའི་ཀློང་ཿ དམིགས་གཏད་མེད་པ་སྒོམ་པའི་ཀློང་ཿ རེ་དོགས་མེད་པ་སྤྱོད་པའི་ཀློང་ཿ ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་འབྲས་བུའི་ཀློང་ཿ བཟང་ངན་མེད་པ་ཆོས་སྐུའི་ཀློང་ཿ དྲན་འཛིན་མེད་པ་ལོངས་སྐུའི་ཀློང་ཿ རྟག་ཆད་མེད་པ་སྤྲུལ་སྐུའི་ཀློང་ཿ སྒོམ་དུ་མེད་པ་འོད་གསལ་ཀློང་ཿ གཉེན་པོ་མེད་པ་དྲན་པའི་ཀློང་ཿ བདེ་ (༦༧༥)འུྃཿ ཆེན་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ་ཡིཿ བྷ་ག་ཡངས་པའི་ཀློང་ཆེན་མོ
Chinese
智慧显现，智慧的自性是空性，智慧与空性二者不分离，既非一亦非众生之命。善逝佛陀未曾造作，恶劣有情亦未曾改变，当下的智慧是无造作的，赤裸无垢自明自显，是原始怙主我。彼等无明众生，将之执着为形色。(673)嗡（藏文：ཨུྃ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）！纵经劫修亦不见我，如今却执着为音声，智慧数算亦不能成我，于我证悟大悲之智慧。彼亦是二取之分别念，以善恶业及其果报，于无有利益损害好坏之法界，于舍取作为清净之虚空，安住实相义之普贤我，安住四时平等性中，不住言说安住自性大处，安住不变如雍仲，以戏论之语修饰者，于我之意生起日火，现量要点到达者，与我无二无别。萨玛雅（藏文：ས་མ་ཡ，梵文天城体：समय，梵文罗马拟音：samaya，汉语字面意思：誓言）！ 嘉嘉嘉（藏文：རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ，梵文天城体：，梵文罗马拟音：gya gya gya，汉语字面意思：去 去 去）！如是意之义续中，生起语续三种，心部、界部、口诀部。初者心部之自性，双眼观于虚空界，动摇之气息亦放于自处，跏趺坐姿安住放松，或者双手覆于膝盖(674)上，诸法皆为菩提心之自性，于明朗清澈之智慧上，不以敏锐之意识观待，于能观所观二者无别之，广大本来面目上，不以严谨之念修饰，不束缚于忆念之盒中，不以对治之垢染污，彼时无论生起何种忆念思绪，皆从心生且住于心之自性中，轮回涅槃无余皆圆满于心中，如是安住之法性上，莫以名言语句言说，莫以造作之眼见之，是原始清净深邃广大者。萨玛雅（藏文：ས་མ་ཡ，梵文天城体：समय，梵文罗马拟音：samaya，汉语字面意思：誓言）！二者界部之自性，无有偏颇是见之界，无有目标是修之界，无有希冀恐惧是行之界，无有怀疑是果之界，无有好坏是法身之界，无有忆持是报身之界，无有常断是化身之界，无有修持是光明之界，无有对治是忆念之界，大乐(675)嗡（藏文：ཨུྃ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）！ 普贤佛母之，广大Bhaga之大界
English
Wisdom arises, the essence of wisdom is emptiness, wisdom and emptiness are inseparable, neither one nor the life of all beings. The Sugata Buddha did not fabricate it, nor did evil sentient beings change it, the present wisdom is uncreated, naked, stainless, self-luminous, it is the primordial protector, myself. Those ignorant sentient beings, grasp it as form. (673) Om! Even if practiced for eons, I am not seen, but now I am grasped as sound, even if wisdom is counted, I cannot be accomplished, in me, realize the wisdom of great compassion. That is also the dualistic conceptual thought, with the karma of good and evil and its results, in the realm of reality where there is no benefit or harm, good or bad, in the space where abandoning and taking action are purified, abiding in the reality of the meaning of Kuntuzangpo (Samantabhadra), abiding in the equality of the four times, not speaking, abiding in the great place of self-nature, abiding unchanging like Yungdrung, those who adorn with elaborate words, in my intention, the fire of the sun arises, those who arrive at the key point of direct perception, are inseparable from me. Samaya! Gya Gya Gya! Thus, in the meaning lineage of intention, three lineages of words arise, the Mind Section, the Space Section, and the Instruction Section. The essence of the first, the Mind Section, is: the two eyes gaze into the realm of space, the moving breath is also released in its own place, the lotus posture is relaxed and stable, or the two hands cover the knees (674), all dharmas are the essence of Bodhicitta, on the clear and transparent wisdom, without looking with sharp consciousness, on the great original face where the seer and the seen are inseparable, do not adorn with strict thought, do not bind in the box of memory, do not defile with the impurity of antidotes, at that time, whatever memory or thought arises, it arises from the mind and abides in the essence of the mind, samsara and nirvana, without remainder, are perfected in the mind, on the dharma nature that abides thus, do not speak with nominal words, do not see with artificial eyes, it is the primordial purity, deep and vast. Samaya! The essence of the second, the Space Section, is: without bias is the space of seeing, without aim is the space of meditation, without hope or fear is the space of action, without doubt is the space of result, without good or bad is the space of Dharmakaya, without memory is the space of Sambhogakaya, without permanence or annihilation is the space of Nirmanakaya, without meditation is the space of clear light, without antidote is the space of memory, great bliss (675) Om! Of Kuntuzangmo (Samantabhadri), the great space of the vast Bhaga.