Tibetan
ང་མི་རིགས་ཏེ དཔེར་ན་ཆོས་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་རི་དང་ ཁང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་སྣང་ངོ་ལ་མ་འགགས་ཀྱང་ རིག་ངོ་ལ་དེ་དང་དེར་འཛིན་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པས་སྣང་སེམས་དུ་མ་རོ་གཅིག་གི་ངང་ནས ནམ་མཁའ་ལ་མཁའ་ལྡིང་བཞིན་བྱ་བ་དང་ ཆུ་ལ་དང་པ་ལྟ་བུ་དང་ རི་བྲག་ལ་ཐལ་བྱུང་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་ཀྱང་སྣང་བ་ལ་དེར་འཛིན་མེད་པ་ལས་བྱུང་པའོ དེའི་ཕྱིར་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཉིད་ཀུན་གཞིའི་ཀློང་ན་བལྟར་མི་མངོན་པར་གབ་ནས་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གནས་པ་དང་༔ གཞི་ཐོག་ནས་ (༦༥༨)གཞི་སྣང་བ་ཆེན་པོའི་འོད་གསལ་མུ་མཐའ་མེད་པར་ཤར་ཀྱང་ ཡུལ་དང་མ་འབྲེལ རང་སར་མ་རྨུགས འཛིན་པས་མ་བསླད གཟུང་བས་མ་བཅིངས ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤངས་ཏེ་ཆོས་སྐུའི་དབྱིངས་ལ་བྱང་ཆུབ་པ་དང་ གཞི་ལས་ཤེས་པ་གཡོས་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་སུ་གནས་འགྱུར གཟུང་འཛིན་གྱི་གདོན་ཆེན་པོ་དང་འགྲོགས་ནས་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པའི་མ་ཚང་ཆེན་པོ་འདི་ཤེས་ནས་ད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་བྱས་པར་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མེས་པོར་སངས་རྒྱས་པའོ ཞེས་གསུངས་སོ རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀློང་གི་རྒྱུད་ལས རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་བཤད་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ རང་གི་སྟོན་པ་ལ་ཆོས་ཉན་ཅིང་རང་གི་ཉེ་འཁོར་ལ་བགྲོ་བ་མཛད་པའི་ངང་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ ཀྱཻ་བཅོམ་ལྡན་ (༦༥༩)འུྃ འདས་ཀ་དག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པའི་སྟོང་ཆ་སྤྲོས་མཚན་དང་བྲལ་བ་འདི་ཁོ་ན་ལགས་སམ དེ་ལས་འོད་གསལ་མ་བུའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་གང་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཇི་བཞིན་གནས་ལུགས་བཤད་དུ་གསོལ བཀའ་སྩལ་པ ངའི་སྙིང་ཏིག་གི་དགོངས་པ་གདོད་ནས་འཁྲུལ་མ་མྱོང་བའི་ཡེ་ཤེས་སངས་རྒྱས་བཟང་པོས་མ་བཅོས སེམས་ཅན་ངན་པས་མ་བསླད་པའི་ངང་དུ་སྣང་སྲིད་ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་ཀ་དག་ཞེས་ཚིག་བླ་དགས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ ངོ་བོའི་ཆ་ནས་སྣང་བ་དང་སྟོང་པའི་ཕྱོགས་གང་དུའང་ལྷུང་བ་མེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་དང་བཅས་པའི་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་རེ་བ་མ་འཚོལ་ཅིག ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན ངས་བྱ་རྩོལ་ལས་འདས་པའི་ཐེག་པར་གཞི་དང་ལམ་གྱི་འོད་གསལ་དངོས་གཅིག་ཏུ་བཤད་པ་ལས མ་དང་བུའི་བྱེ་བྲག་འབྱེད་པའི་རྟོག་ཆོས་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་ནི་མེད་དོ འོན་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་ལ་གཉིས་སུ་བྱ་བའང་གདུལ་བྱ་ཁ་དྲང་བའི་ (༦༦༠)སླད་དུ་ཡིན་ན་གདོད་མའི་གཞི་དབྱིངས་མཐར་ཐུག་གི་གྲོལ་ས་ཆེན་པོ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལྟ་བུ་ལ་འོད་གསལ་མའི་ཐ་སྙད་ཙམ་གདགས་སུ་རུང་ངོ་ ད་ལྟ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དང་བཅས་ཤིང་ ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དབུས་ན་བུམ་པ་ནང་གི་ནམ་མཁའ་གུད་དུ་བཅད་པ་བཞིན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་གྱི་འོད་དུ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ལ་བུའི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་མཚོན་ཏེ འདི་དག་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཕྱིར་བཞག བུ་ནང་དུ་བསྐྱིལ་བ་ལྟ་བུའི་གོ་མྱོང་ཡོད་ན་དེ་ཡང་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཞེས་ང་སྨྲའོ ཀྱཻ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ ང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཀློང་ནི ངོ་བོ་ལ་མཚན་ཉིད་མེད་པས་རྟག་པ་མ་ཡིན་ནོ རང་བཞིན་ལ་གསལ་འགྲིབ་སྤངས་པས་ཆད་པ་མ་ཡིན ཐུགས་རྗེ་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པས་མུ་དང་མཐས་མ་གཏུགས ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་གྱུར་ཡང་སྟོང་པས་དཔེར་ན་མ་བཏུབ ཉི་ཟླའི་འོད་དང་འདྲ་སྟེ་རིག་པས་གོ་ཕྱེད ངའི་སྣང་བ་ལ་བཟུང་བའི་ཡུལ་ (༦༦༡)འུྃཿ མེད་པས་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོཿ ངའི་སྟོང་པ་ལ་འཛིན་པའི་སེམས་མེད་པས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དོཿ རིག་པའི་ཀློང་ན་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མ་རལ་བས་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོཿ མདོར་ན་ཁ་ལེན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྫོགས་པས་གཞི་ཀ་དག་ཆེན་པོཿ ལམ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོཿ འབྲས་བུ་རང་གྲོལ་ཆེན་པོཿ བསྒོམས་པས་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབཿ མ་བསྒོམས་པས་འཁོར་བར་མ་འཁྱམསཿ སོ་མ་རང་གྲོལ་རྒྱ་ཡན་ལྷུན་འབྱམས་ངང་གཞག་ཆེན་པོ་སྟེ་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ཀ་ནས་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ཞེས་བྱའོཿ དེའི་དཔལ་ལས་གཞི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་འོད་གསལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྣང་བ་བཀོད་དེཿ ཤེས་རབ་རང་བྱུང་གི་སྒྲོན་མས་འཆར་བའི་གཞི་བྱས་སོཿ རྒྱང་ཞགས་ཆུའི་སྒྲོན་མས་འཆར་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་བྱས་སོཿ དག་པ་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མས་ཤར་བའི་རྒྱན་བྱས་སོཿ ཐིག་ལེ་སྟོང་པའི་སྒྲོན་མས་ཤར་ (༦༦༢)བའི་མཚན་ཉིད་བྱས་སོཿ དེ་ལྟར་སྒྲོན་མ་རྣམ་པ་བཞིའི་རྟེན་དེ་ཡང་བརྟེན་པ་རིག་པའི་གདངས་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་པའི་སྣང་བ་དང་འགྲོགས་པ་ལསཿ ཉམས་གོང་འཕེལ་དང་ཿ རིག་པ་ཚད་ཕེབས་དང་ཿ ཆོས་ཉིད་ཟད་པ་སྟེ་སྣང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་མཐར་ཐུག་པས་འབྲས་བུའི་ཆོས་ལམ
Chinese
我，作为人种，例如，对于安住于法性的瑜伽士来说，山和房屋等显现而未曾阻碍，了知却无有执著于此与彼的念头，因此显现与心识在多与一的境地中，如鸟在空中飞翔，如水中的涟漪，如穿透岩石般行走等等，也是由显现而无执著所生。因此，普贤王如来，心之本性自身，在阿赖耶的虚空中隐而不显，作为轮回与涅槃一切之基础而安住。从基位上（658）基位大显现之光明无有边际地升起，却不与境相连，不自陷没，不为能执所混淆，不为所执所束缚，断绝了能知与所知的一切障碍，于法身界中证得菩提。从基位上，觉性动摇，转变为意的意识，与能所执的巨大魔障相伴，知晓了作为业与习气之所依的这个巨大缺陷之后，如今普贤王如来未曾造作丝毫有漏之善，却证悟为一切佛陀之祖父。如是说。大圆满普贤王如来智慧虚空续中，宣说八识自性之品第三。彼时，与一切佛陀无二之智慧金刚，从座上起身，在向自己的本师听闻佛法，并与自己的近侍进行讨论的姿态中，如是禀告道：奇哉，世尊（659），嗡（藏文：ཨྃ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）。所谓的“超越初始清净”是否仅仅是指远离戏论与相状的觉性空性呢？除此之外，光明母子的分别又是如何呢？请您宣说自然大圆满本然安住之实相。赐予教言：我的心髓精要之意，是未曾被初始之错谬所染污的智慧，是未曾被贤善佛陀所造作，未曾被恶劣有情所混淆的境地，显现世间本自成佛，仅仅是名言安立为“初始清净”而已。从体性的角度而言，不堕入显现与空性任何一方，因此不要在具有因果的生起者与生起因中寻求成佛。为何如此呢？因为我在超越勤作的法中，将基位与道之光明宣说为实相一体，而不是主要阐述区分母子差别的分别法理。
English
I, as a race, for example, for a yogi who abides equally in the Dharma-nature, mountains and houses, etc., appear without obstruction, and although aware, there is no concept of grasping at this and that. Therefore, appearances and mind, in the state of many and one, like a bird flying in the sky, like ripples in the water, like walking through rocks, etc., also arise from appearances without grasping. Therefore, Samantabhadra, the King of All Creating, the very nature of mind, hidden invisibly in the space of the Alaya, abides as the basis of all of Samsara and Nirvana. From the ground up (658), the light of the great ground appearance arises without limit, yet it is not connected to objects, does not sink into itself, is not confused by the grasper, and is not bound by the grasped. Having abandoned all the veils of knower and known, one attains enlightenment in the realm of the Dharmakaya. From the ground, awareness stirs and transforms into the mind's consciousness, accompanied by the great demon of grasping and clinging, and knowing this great deficiency that serves as the basis for karma and habitual tendencies, now Samantabhadra, without having done even a speck of contaminated virtue, has awakened as the grandfather of all Buddhas. Thus it is said. In the Great Perfection, the Samantabhadra Wisdom Space Tantra, the third chapter explains the nature of the eight consciousnesses. At that time, Vajra Wisdom, inseparable from all the Buddhas, arose from his seat, listening to the Dharma from his teacher and discussing it with his attendants, and spoke as follows: Kye, Blessed One (659), Om (藏文：ཨྃ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡). Is the so-called "Transcending Primordial Purity" only referring to the emptiness of awareness, free from elaboration and characteristics? Apart from that, what is the distinction between the mother and child lights? Please explain the naturally abiding reality of the Great Perfection. He gave the teaching: The meaning of my heart essence is the wisdom that has never been defiled by primordial error, that has not been fabricated by the virtuous Buddhas, and has not been confused by evil sentient beings. The appearance of phenomena is originally enlightened, and it is merely a verbal designation as "Primordial Purity." From the perspective of essence, it does not fall into either the side of appearance or emptiness, so do not seek enlightenment in the cause and effect of the arising and the cause of arising. Why is that? Because in the Dharma that transcends effort, I have explained the ground and the light of the path as one reality, rather than mainly explaining the discriminating Dharma that distinguishes the differences between mother and child.
Chinese
并非如此。然而，为了调伏正直的所化，将非二之义说成二，也未尝不可。原始的基界，究竟的解脱处，如同虚空一般，可以安立光明母的名言。现在于道之阶段，与识蕴俱，于蕴、处、界之中，如瓶中虚空般隔绝，对安住于如来藏自性光明之体性者，仅以“子”之名言来表示。这些实际上是安立为母。如果有了如子入母胎般的体验，我就称之为孩童嬉戏之禅定。嗟！智慧金刚，我普贤王如来的智慧之界，本体无有相状，故非恒常。自性远离明暗，故非断灭。大悲无有偏袒，故不涉及边与际。即使成为虚空之界，也无法以空性来比喻。如同日月之光，以觉性来理解。我的显现所执之境（661）嗡（藏文：ཨུྃ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）：无有，故外空性。我的空性所执之心无有，故内空性。于觉性之界，智慧未散乱，故无有舍弃，空性。总之，一切取舍之法，皆圆满于无实有之体性，故基为大圆满原始清净。道为大圆满任运成就。果为大圆满自然解脱。修习不能成佛。不修习也不会流转于轮回。索玛自然解脱，广大无垠，安住于自然状态，此乃具足五法之原始清净大智慧，名为三时无迁变。由此之光辉，基显现大光明圆满报身，布置妥噶之显现。智慧自生之灯，作为显现之基础。远射之水灯，作为显现之门。清净法界之灯，作为显现之庄严。明点空性之灯，作为显现（662）之相状。如是四灯之所依，亦即所依乃觉性之大力，金刚链，法性现量之显现相伴随。由此，体验增长，觉性圆满，法性穷尽，四大显现达到究竟，是为果之法道。
English
It is not so. However, for the sake of taming the upright disciples, it is permissible to speak of non-duality as duality. The primordial base, the ultimate place of liberation, like the expanse of the sky, can be given the mere name of the luminous mother. Now, in the stage of the path, together with the aggregates of consciousness, in the midst of the aggregates, elements, and sources, like the sky inside a vase separated, the one who is accustomed to the nature of the Sugata-garbha, the essence of luminosity, is represented only by the name of "son." These are actually established as the mother. If there is an experience like a child entering the mother's womb, I would call that the meditation of childish play. O! Wisdom Vajra, the realm of the wisdom of me, Samantabhadra, is without characteristics in its essence, therefore it is not permanent. Its nature is free from brightness and dimness, therefore it is not annihilation. Great compassion is without partiality, therefore it does not involve edges and limits. Even if it becomes the realm of space, it cannot be compared to emptiness. Like the light of the sun and moon, it is understood by awareness. My appearance, the object of grasping (661) 嗡 (Tibetan: ཨུྃ, Sanskrit Devanagari: ओ, Sanskrit Romanization: oṃ, Chinese literal meaning: 嗡): is absent, therefore outer emptiness. My emptiness, the mind of grasping, is absent, therefore inner emptiness. In the realm of awareness, wisdom is not scattered, therefore there is no abandonment, emptiness. In short, all the dharmas of taking and leaving are perfected in the nature of non-substantiality, therefore the base is the great perfection of primordial purity. The path is the great perfection of spontaneous accomplishment. The fruit is the great perfection of natural liberation. Practicing does not attain Buddhahood. Not practicing does not wander in samsara. Soma natural liberation, vast and boundless, abiding in the natural state, this is the great primordial purity wisdom possessing five qualities, called the unchanging of the three times. From its glory, the base appearance, the great luminosity, the perfect enjoyment body, arranges the appearance of Tögal. The lamp of self-born wisdom is made the basis of appearance. The lamp of far-reaching water is made the door of appearance. The lamp of pure realm is made the ornament of appearance. The lamp of bindu emptiness is made the characteristic (662) of appearance. Thus, the support of the four lamps, that is, the support is the great power of awareness, the Vajra Chain, the appearance of the manifest Dharma-nature is accompanied. From this, experience increases, awareness is perfected, Dharma-nature is exhausted, the four great appearances reach the ultimate, it is the Dharma path of the fruit.