Tibetan
ནགས་ཁྲོད་ནས། །མྱང་འདས་ཀྱི་སྟྭ་རེ་རྣོན་པོ་ཡིས། །གཟུང་འཛིན་ལམ་གྱི་ལྗོན་ཤིང་བཅད། །མན་ངག་གདེང་ལྡན་གྱི་ཤིང་མཁན་དེས། །འཁོར་འདས་རྒྱབ་གྱེས་ཀྱི་ཌཱ་རུ་བཟོད། །གཉིས་སྣང་འུབ་ཆུབ་ཀྱི་པགས་པས་གཡོགས། །སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་སྐེད་ཆིངས་བཏང་། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱུག་ཏོ་ཅན། །མཁའ་འགྲོ་བླ་ཆགས་ཀྱི་མགྲོན་ཚོམ་མཛེས། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལྡན་གྱི་ལན་ཚར་གདགས། །གསོན་སྐྲས་མ་མོ་བྲན་དུ་བཀོལ། །ཤི་སྐྲས་མཁའ་འགྲོ་དབང་དུ་སྡུད། །སྣང་བ་ཟིལ་གནོན་སྟག་གཟིག་རས། །མ་ཚོགས་དབང་འགྱུར་དྲིལ་ (༦༤༦)གཡེར་ཅན། །ཌཱཀྐ་ཌཱཀྐིའི་ཕྱག་མཚན་ཏེ། །མཐོང་བས་སྲིད་པའི་རྣམ་རྟོག་འགག །འཁྲོལ་བས་གཞན་སྣང་དབང་དུ་འདུ། །བཅངས་པས་མ་ཚོགས་མཁའ་འགྲོ་ཉེ། །སྣང་སྲིད་ལྷ་འདྲེའི་སྲོག་ནས་འདྲེན། །གྲགས་སྟོང་དབྱེར་མེད་རང་སྒྲ་ཡིས། །བརྟན་གཡོ་མ་ལུས་འདར་ཞིང་འཁྲུགས། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའོ། །ཞེས་གཅོད་པའི་ཉེར་སྤྱད་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ངེས་པ་མདོ་ཙམ་བརྗོད་པ་འདི་ནི། འབྲུག་པ་ངག་དབང་རྡོ་རྗེས་བསྐུལ་ངོར། །ཀརྴ་པ་ཎིའི་སྣ་རྒྱན་འཛིན་པའི་བཀྱལ་ཀ་ལས་ཅུང་ཟད་གཟན་དུ་བྱས་ཏེ་བརྗོད་པ་པོ་ཀློང་ཆེན་ནམ་མཁའི་རྣལ་འབྱོར་རོ།། །། (༦༤༧)འུྃ ཀློང་ཆེན་སྙིང་གི་ཐིག་ལེ་ལས རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀློང་གི་རྒྱུད་དང་ རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ༔ ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་ཉམས རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གནད་གསུམ་ཤིན་འབྱེད་བཅས་བཞུགས (༦༤༨)འུྃ རྒྱ་གར་སྐད་དུ མ་ཧཱ་སནྡྷི་ས་མནྟ་བྷ་དྲ་ཛྙཱ་ན་དྷཱ་རྟུ་ཏནྟྲ་ནཱ་མ བོད་སྐད་དུ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀློང་གི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ ཆོས་ཉིད་མ་འཁྲུལ་པའི་དབྱིངས་རང་སྣང་དག་པའི་འོག་མིན་ཆེན་པོ་ན གདོད་ནས་མངོན་སངས་རྒྱས་པའི་རིག་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང་ ཚོར་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་ འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང་ འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང་ རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱལ་པོ་དང་ ས་ཆུ་མེ་རླུང་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ་དང་ དབང་པོ་ཡུལ་དུས་དག་པའི་སེམས་དཔའ་སེམས་མའི་ཚོགས་དང་ (༦༤༩)འུྃ ཐབས་གཅིག་གོ དེའི་ཚེ་རྟོག་པའི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ ཀུན་གཞི་དང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ཁྱད་པར་ལས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐ་དད་དུ་རྒྱབ་གྱེས་པར་སྟོན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བཀའ་སྩལ་ན དེ་དང་དེའི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་ནི་གང་ སེམས་དང་སེམས་ཉིད་ཅེས་པའི་གདགས་གཞི་དང་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུ་ལགས༔ བཀའ་སྩལ་པ ཀུན་གཞི་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་གཞི་ཆེན་པོ་དབང་པོ་ཡུལ་ལ་མ་སད་པ་གཉིད་དུ་སོད་བའི་སྐབས་ལྟ་བུ་སྟེ སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ (༦༥༠)ལྔའི་དུས་ནའང་སེམས་དང་སེམས་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་རང་བཞིན་བག་ལ་ཉལ་དུ་གནས་སོ འོག་མ་རྣམས་སུ་འདི་ཉིད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ནི རེ་ཞིག་ཆོས་དབ་ཡིངས་དྲི་མེད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་བྱིས་པ་རྣམས་དྲང་བའི་སླད་དུའོ དིའི་ཕྱིར་འདིའི་ག་ན་དག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དང་ ཐིག་ལེ་ཆེན་པོའི་སྣང་བ་དང་ འབྲས་བུའི་ཆོས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་དང་ མ་དག་པ་འཁོར་བའི་སྒོ་ལས་དང་ ཉོན་མོངས་པ་དང་ རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལྟར་མི་མངོན་པ་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པས་ན སེམས་ཅན་དང་ སངས་རྒྱས་དང་ ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་དང་ སེམས་ཉིད་གང་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཀུན་གྱི་སྣོད་དམ འཆར་གཞིར་གྱུར་བས་ན ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱའོ (༦༥༡)དབྱེ་ན་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ༔ གདོད་མ་གཞིའི་ཀུན་གཞི༔ སྦྱོར་བ་དོན་གྱི་ཀིན་གཞི༔ བག་ཆགས་ལུས་ཀྱི་ཀུན་གཞི༔ བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞིའོ༔ དེ་དག་གི་ངོ་བོ་མདོར་བསྡུ་ན༔ ཀུན་གཟིའི་ཁམས་ནི་ཅི་ཡང་མི་སེམས་པ་སྒོ་ང་ལྟ་བུའོ༔ རྩལ་སྣོད་དུ་མའི་འཆར་གཞིར་ལངས་པ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དོ༔ དེ་ལས་དགེ་མི་དགེ་ཆགས་སྡང་བར་མ་གསུམ་གྱིས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རླུང་གྱོས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ༔ འདི་ལྟར་དབང་པོ་དྲུག་གི་ཡུལ་ལས་སད་པའི་ལས་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཡིད་གྱོས༔ ཉོན་མོངས་པའི་ཡིད་ང་ཡིར་འཛིན་པ་དང་འགྲོགས་ནས་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ༔ ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ཉི་ཤུ༔ སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ༔ རྟོག་ཚོགས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ལྡང་འདུག་གི་ཚུལ་དུ་ཁྲིད་དེ་ཁམས་གསུམ་ (༦༥༢)གྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མ་ལུས་ཤང་ལུས་པ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱའོ ཀྱཻ་རྟོག་པའི་རྡོ་རྗེ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཀུན་གཞིའི་ཁམས་ལས་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་ཆ་ནས་རྫས་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཀྱང་ ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ་གཉིད་དུ་སོང་བ་དེ་ལས་སད་པ་ལྟ་བུའོ འདི་ལྟར་དབང་པོ་ཡུལ་ལ་སད་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་སྣང་བས་ནི་མ་གོས ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་མ་རིག
Chinese
森林中，以涅槃之利剑，斩断能取所取之路的树木。具足口诀信心的木匠，制作轮回涅槃背道而驰的手鼓。覆盖二取昏昧的皮革，系上显空双运的腰带。具有方便与智慧之杖，以空行母欢喜的供品庄严。佩戴五种智慧的饰品，役使活着的魔母为奴仆，收摄死去的空行为眷属。显现威慑之力的虎豹皮，具有自在母众的铃铛声。乃是空行勇父空行母的法器，见之则止息有寂之分别念，摇之则他显皆受控制，持之则母众空行皆亲近。从显有世间神鬼的命根中摄取，以声空无别自声，令一切有寂颤抖动摇。是为般若波罗蜜多。如是略述断法所用器物之体性。应不丹语自在王恩嘎旺多吉之请，略取迦尔沙巴尼之鼻饰而略作赘述者，乃龙钦虚空瑜伽士也。嗡。从龙钦心髓明点中，取出大圆满普贤王如来智慧界续，以及大圆满后续，普贤王如来之意趣修法，大圆满之要诀三解脱等。（648）嗡。梵语：玛哈桑地萨曼达巴扎加纳达图怛特拉纳玛（梵文天城体：महासन्धि समन्तभद्रज्ञानधातुतन्त्र नाम，梵文罗马拟音：mahāsandhi samantabhadrajñānadhātutantra nāma，汉语字面意思：大圆满，普贤，智慧界，续）。藏语：名曰大圆满普贤王如来智慧界续。顶礼薄伽梵善逝藏。于法性无谬之界，自显清净之密严刹土中，本初即已现证菩提之觉性普贤王如来。薄伽梵色之国王与受之国王与想之国王与行之国王与识之国王与地水火风空等五大种与根境时等之勇士空行母众与（649）嗡。唯一方便。尔时名曰分别金刚之大菩萨从座而起，如是请问：从阿赖耶与大智慧之差别中，轮回与涅槃之法如何成为不同？
English
In the forest, with the sharp sword of Nirvana, cut down the trees on the path of grasping and clinging. The carpenter with confidence in the oral instructions, makes a hand drum with the back-to-back of samsara and nirvana. Covered with the leather of dualistic obscuration, tied with the belt of the union of appearance and emptiness. Possessing the staff of skillful means and wisdom, adorned with the feast of the Dakinis' delight. Adorned with the five wisdoms, using living mothers as servants, and gathering dead Dakinis as retinues. The tiger and leopard skin that suppresses appearances, with the tinkling sound of the bells of the powerful mother assembly. These are the implements of the Dakas and Dakinis, seeing them stops the conceptual thoughts of existence, shaking them controls the appearances of others, holding them brings the mother assembly and Dakinis close. Drawing from the life force of the gods and demons of appearance and existence, with the self-sound of sound and emptiness inseparable, causing all that is stable and moving to tremble and shake. This is the Prajnaparamita. Thus, this is a brief description of the nature of the implements used in Chöd. At the request of Drukpa Ngawang Dorje, slightly taking from the nose ornament of Karshapani, Longchen Namkhai Naljor made this slight elaboration. OM. From the Longchen Nyingtik, the Great Perfection Samantabhadra Jnana Dhatu Tantra, as well as the later Great Perfection Tantra, the Intent Practice of Samantabhadra, and the Three Keys of Great Perfection with their distinctions, are present. (648) OM. In Sanskrit: Maha Sandhi Samantabhadra Jnana Dhatu Tantra Nama (梵文天城体：महासन्धि समन्तभद्रज्ञानधातुतन्त्र नाम，梵文罗马拟音：mahāsandhi samantabhadrajñānadhātutra nāma，汉语字面意思：大圆满，普贤，智慧界，续). In Tibetan: It is called the Great Perfection Samantabhadra Jnana Dhatu Tantra. Homage to the Bhagavan Sugata Essence. In the realm of the unerring nature of reality, in the pure Akanishta realm of self-appearance, Samantabhadra, the awareness that has been enlightened from the beginning. The Bhagavan, the King of Form, the King of Feeling, the King of Perception, the King of Formation, the King of Consciousness, the five great elements such as earth, water, fire, wind, and space, and the assembly of heroes and heroines of the senses, objects, and time, and (649) OM. The sole means. At that time, the great Bodhisattva named Conceptual Vajra arose from his seat and asked: From the difference between the Alaya and the Great Wisdom, how do the dharmas of samsara and nirvana become different?
Chinese
您，示现逝世者，屡次垂示，若要区分此与彼之体性，所谓心与心性，其所依与本体为何？ 垂示：阿赖耶识乃轮回与涅槃一切之大基，如根识未醒、沉睡之时，亦如五种无心位(650)之际，心与心性之所依与能依之自性，以习气之形式而存在。下文将此宣说为如来藏之自性，乃为一时引导于无垢法界心存疑虑之孩童。因此，此中清净之智慧门、涅槃之道、大圆点之显现、如果之法海，以及不清净轮回之门、烦恼与分别念之无量聚，皆以不可见之习气形式存在，故非众生，非佛陀，非道之智慧，亦非心性，乃一切之容器，成为蓝图，故称阿赖耶识。(651)若分，则有四种：原始基之阿赖耶识、结合义之阿赖耶识、习气身之阿赖耶识、习气杂染之阿赖耶识。若总摄彼等之本体：阿赖耶识界乃一无所思之卵。成为多种能力之容器的蓝图，即是阿赖耶识之识。由此，以善、非善、贪、嗔、中庸三者而亲近之粗重之风，即是心之体性。如是，六根从对境中醒来之业，即是取舍之意。与烦恼之意、我执相伴，则五根本烦恼、二十随烦恼、五十心所、八万四千分别念生起止息，引导三界(652)之一切缘起无余圆满。 嗟！分别念之金刚、觉性之智慧，从阿赖耶识界之相续分而言，虽非本质相违，然称为本体转变，如从睡眠中醒来。如是，根识虽从对境中醒来，然未被对境之显现所染污，乃俱生与遍计之无明。
English
You, who demonstrate passing away, repeatedly instruct that if one is to distinguish the characteristics of this and that, what are the basis and essence of what is called mind and mind-nature? Instruction: The ālaya is the great basis of all saṃsāra and nirvāṇa, like when the senses are not awake and are in a state of sleep, or like during the five states of mindlessness (650), the nature of the support and supported of mind and mind-nature exists in the form of latent tendencies. In the following, this is shown to be the nature of the tathāgatagarbha, in order to temporarily guide children who doubt the stainless dharmadhātu. Therefore, in this, the pure wisdom gate, the path of nirvāṇa, the appearance of the great bindu, like the ocean of the Dharma of the fruit, and the impure gate of saṃsāra, the afflictions and the countless aggregates of conceptual thought, exist in an invisible, latent form, so it is neither sentient being, nor Buddha, nor the wisdom of the path, nor mind-nature, but the container of all, becoming a blueprint, hence it is called ālaya. (651) If divided, there are four types: the original basis ālaya, the combining meaning ālaya, the habitual body ālaya, and the habitual mixed ālaya. If one summarizes their essence: the ālaya realm is like an egg that does not think anything. The blueprint that stands as a container for various abilities is the ālaya-vijñāna itself. From this, the coarse wind that is closely associated with the three: good, non-good, attachment, aversion, and neutrality, is the characteristic of mind. Thus, the karma of the six senses awakening from objects is the grasping mind. Accompanied by the afflicted mind and self-grasping, the five root afflictions, twenty secondary afflictions, fifty mental factors, and eighty-four thousand conceptual thoughts arise and cease, leading to the complete fulfillment of all dependent origination of the three realms (652) without exception. Alas! The vajra of conceptual thought, the wisdom of awareness, from the perspective of the continuity of the ālaya realm, although not contradictory in essence, is called the transformation of essence, like awakening from sleep. Thus, although the senses awaken from objects, they are not tainted by the appearance of objects, but are co-emergent and imputational ignorance.