Tibetan
། སྐྱེ་གནས་བཞིའི་བག་ཆགས་སྦྱོང་ཚུལ་རགས་པ་གཉིས་མ་ཡིན་ཀྱང་ཕྲ་བ་གཉིས་ལས། ཉི་གདན་དྲོད། ཟླ་གདན་གཤེར། ཧཱུྃ་ཡིག་བར་སྲིད་ཀྱི་ཤེས་པ་འམ་རྟོགས་པ་མཐོན་པོས་དབང་སྒྲུབ་སོགས་དགོས་པའི་སླད་དུ་རྣམ་བྱང་དད་བསྟུན་ནས་མངོན་བྱང་བཞིས་བསྐྱེད་ཚུལ་གྱི་གོ་དོན་བསྐྱེད་རིམ་རྣམ་བཤད་འོག་མིན་བགྲོད་པས་ཤེས་ཤིང་། དེ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ལྷ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་གཟུགས་ས་མ་དངོས་སམ་ངོ་བོ་ཉིད་སློབ་དཔོན་སྣང་སྲིད་ཟིལ་གནོན་གྱི་མཚན་དཔེར་ཤར་བའི་དག་པ་སྦྱོར་ཚུལ་འདི་ལྟར་ཤེས་དགོས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་བརྡར་ཞལ་གཅིག །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འབྲེལ་བས་ཕྱག་གཉིས། བདེ་སྟོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་དཀར་ལ་དམར་མདངས་ཆགས་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་རྫོགས་པའི་རྟགས་སུ་ཆོས་གོས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བེར་འདུང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཕོད་ཆེན་མན་བས་པ། (༢༩༩)སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྔགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་སྐུ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལྷུན་གྲུབ་རིགས་འཛིན་གྱི་གོ་འཕང་ལ་བཞུགས་པའི་རྟགས་སུ་ཕྱག་གཡས་གསེར་རྡོར་རྩེ་ལྔ་པ་དང་དེ་ཡང་གཟུང་འཛིན་དང་རྟོག་ཚོགས་ཀྱི་གདོན་ལ་བསྡིགས་པས་གདུག་པ་ཅན་ཚར་གཅོད་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་དང་། འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་འབའ་ཞིག་གིས་སེམས་ཅན་སྨིན་གྲོལ་མཛད་ཅིང་ཚེ་དབང་རིགས་འཛིན་གྱི་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོས་གདུལ་བྱ་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་རྟགས་སུ་གཡོན་ན་བྷནྡྷ་ཚེ་བུམ་བསྣམས་པ། སྲིད་ཞི་གཉིས་ཀ་ལ་མི་གནས་པའི་སྐུ་གསུམ་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་བས་མཆན་ཁུང་ན་ལྷ་ལྕམ་འཁྲིལ་ཞིང་། རིགས་ལྔའི་དབང་རྟགས་རྫོགས་པའི་གཉེན་ཞུ་ཅན། རང་དོན་གྱི་མཛད་པ་བརྟུལ་ནས་གཞན་དོན་ལ་ཞུགས་པའི་བརྡར་ཞབས་གཉིས་རྒྱལ་པོ་རོལ་སྟབས་སུ་བཞུགས་པ། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཐེག་པའི་ཡང་རྩེ་ནས་མྱ་ངན་འདས་པར་མཛད་པས་དབུ་གཙུག་ན་ཐེག་མཆོག་གི་ (༣༠༠)སྟོན་པ་གཉིས་བཞུགས་པ། འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཚོགས་བརྒྱད་གནས་སུ་དག་པའི་བརྡར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་དང་སྒྲུབ་སྡེ་བརྒྱད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རིག་འཛིན་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྐོར་བ། མདོར་ན་ཡིད་དང་ཆོས་སུ་སྣང་བའི་གཉིས་སྣང་གི་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་གཞི་ཕྲ་རགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཁམས་དྲུག་གི་ནུས་པ་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ལམ་ཟབ་མོས་བཅོམ་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་བདག་ཉིད་དམ། རྣམ་འགྱུར་གྱི་བཀོད་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་སུ་ཤར་བའི་སྤྲོ་བསྡུའི་བྱེད་པོ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན
Chinese
四生之习气清净之理，非粗二者，乃细二者。日垫暖，月垫湿。（ཧཱུྃ，吽，hūṃ，种子字）字乃中阴之识或高证悟，为需灌顶等之故，随顺于四种现证菩提而生起之理，于生起次第之释“趋入下界”中可知。由此圆满成就之本尊，乃一切佛之总集，即萨玛耶真实或自性，显现为导师朗哲孜农之相好，此清净之结合方式需如是知：一切法于如是性中一味一体之表示为一面。方便与智慧相合为二手。乐空双运故，显现为白色而带红色光泽。为声闻乘圆满之象征为法衣。菩萨之披单。密咒之宽大裙袍。(299)为断证究竟之咒之五身佛之自性，为安住于任运成就持明果位之象征，故右手持金色五股金刚杵，且以彼降伏所执与分别念之魔障，行诛灭恶者之事业。唯以果乘成熟解脱有情，且以寿命自在持明之大成就摄受所化之象征，故左手持班扎寿命宝瓶。不住于轮涅二者之三身七支圆满之自性故，腋下拥抱明妃。具足五部圆满灌顶之象征。为遮掩自利之行而行利他之表示，故双足以国王游戏之姿安住。所化众生从乘之顶端而令入灭，故头顶有殊胜乘之(300)二导师安住。为轮回自性八识聚清净为处之表示，故为八大菩萨与八修部之自性，由八持明围绕。总而言之，将显现为心与法之二取迷乱一切生起之基，一切粗细明点之根本，以咒之甚深方便道摧毁六界之能力，故为智慧明点之自性。或，显现为变化之庄严坛城之本尊众之舒放收摄之作者金刚阿阇黎。
English
The method of purifying the imprints of the four types of birth is not through the two coarse ones, but through the two subtle ones. The sun cushion is warmth, the moon cushion is moisture. The syllable HŪṂ (ཧཱུྃ，吽，hūṃ，seed syllable) is the consciousness or high realization of the intermediate state. For the sake of empowerment and accomplishment, the meaning of generating the four manifest enlightenments in accordance with the gradual purification is known through the explanation of the generation stage, "Going to the Lower Realm." The deity fully accomplished from this is the embodiment of all Buddhas, the actual Samaya being or essence, appearing as the signs and examples of the teacher Nangsi Zilnon. This pure union method must be understood as follows: As a symbol of all dharmas being of one taste in suchness, there is one face. Two hands indicate the union of method and wisdom. Being the union of bliss and emptiness, it is white with a reddish glow. As a sign of the completion of the Hearer's Vehicle, there is a Dharma robe. There is the shawl of a Bodhisattva. There is the wide skirt of Secret Mantra. (299) As a sign of abiding in the spontaneously accomplished Vidyadhara state, which is the essence of the five Buddha bodies of Mantra, which has exhausted abandonment and realization, the right hand holds a golden five-pronged vajra, and it also threatens the demons of grasping and conceptualization, performing the activity of subduing the wicked. As a sign of maturing and liberating sentient beings solely through the Fruition Vehicle, and holding disciples with the great accomplishment of the life-empowerment Vidyadhara, the left hand holds a vase of longevity in a bhumpa. As the nature of the three kayas and seven limbs that do not abide in either samsara or nirvana, a consort embraces the armpit. It has the ornaments of completing the empowerments of the five families. As a symbol of concealing self-benefit and engaging in benefiting others, the two feet are in the posture of royal ease. Because the disciples are made to pass into nirvana from the pinnacle of the vehicle, two teachers of the supreme vehicle (300) abide on the crown of the head. As a symbol of purifying the nature of samsara, the eight consciousness aggregates, into their respective places, it is surrounded by the eight Vidyadharas, who are the essence of the eight great Bodhisattvas and the eight practice sections. In short, the basis for generating all the dualistic illusions that appear as mind and phenomena is the power of the six elements, the root of all subtle and gross bindus, which is destroyed by the profound path of mantra, and is therefore the nature of the wisdom bindu. Or, the Vajra Acharya is the agent of expansion and contraction, appearing as the assembly of deities of the mandala, the arrangement of transformations.
Tibetan
་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་ང་ཉིད་དོ་ཞེས་མཚོན་པའི་ཕྱིར་སྟེང་ཕྱོགས་སུ་དམ་ཚིག་སྒྲུབ་དང་གྲུབ་པ་སྟེ་སྔགས་ཕྱི་པ་གསུམ་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནང་རྒྱུད་ཡོ་ག་གསུམ་སྟེ་རྒྱུད་སྡེ་དྲུག་གི་ལྷ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དང་། ལམ་དེ་དག་ལས་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པའི་རྒྱ་བོད་ཀྱི་རིག་འཛིན་རྣམས་མགྲོན་ཐབས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པས་ན་ནང་སྒྲུབ་རིག་འཛིན་འདུས་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དོན་ལ་གནས་པ་ (༣༠༡)ཡིན་ནོ། དེ་ནས་སྤྱན་འདྲེན་མཆོག་བསྟོད་སོགས་ཀྱི་དོན་ནི་གོ་སྲ་ཞིང་བྲིས་པས་ཀྱང་མི་ལང་ལ། བསྙེན་བསྒྲུབ་གཉིས་ཀྱི་འཛབ་དགོངས་ནི། དང་པོ་བསྙེན་རྒྱང་ལ། ཐུགས་ཀར་པདྨ་ཉི་ཟླའི་སྟེང་། སོགས་ཀྱི་དོན་ངེས་པར་བྱས་ནས་ཐོག་མར་ལྷ་ལ་གསལ་སྣང་ཅུང་ཟད་མ་ཐོན་བར་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་བྱེད་མི་དགོས། ཆོས་ཉིད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་གསལ་ཆའམ་གདངས་ལས་སྣང་བའི་འཁྲུལ་འཛིན་ཤར་བ་དེ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་འཁོར་ལོར་འཆར་བ་ལ་སློབ། དེ་ལ་རྣམ་པ་གསལ་བ་ཟེར། མི་གསལ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་བཤད་མ་ཐག་པའི་དག་པ་དྲན་པར་བྱས་པས་ལྷ་རང་རྒྱུད་དུ་འཛིན་པའི་གོལ་ས་སྦྱོང་། མདོར་ན་སྣང་གྲགས་རིག་གསུམ་ཐ་མལ་དུ་སོང་བའི་བསྙེན་བས་མི་ཆོད་པས། སྣང་ཞེན་ལྷ་སྐུའི་ཕྱག་རྒྱར་རྫོགས། སྒྲར་གྲགས་བདེ་ཆེན་སྔགས་སུ་དག །དྲན་རྟོག་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུར་སྨིན། །ཞེས་རང་ལུགས་ཀྱི་དག་རྫོགས་སྨིན་གསུམ་འདི་བསྙེན་པའི་མདོ་ཆིངས་ཆེན་པོ་ (༣༠༢)ཡིན། །ད་ལྟར་ལྷ་ལ་གསལ་སྣང་ཐོན་པའི་ཚེ་སྔགས་ཕྲེང་ཤིན་ཏུ་ཕྲབ་ལས་འོད་ཟེར་སྤྲོས། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་མཆོད་ནས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱས། འོད་ཟེར་ཚུར་འདུས་རང་ཉིད་ལ་ཐིམ་པས་སྒྲིབ་པ་བཞི་དག །དབང་བཞི་ཐོབ། སྐུ་བཞི་མངོན་དུ་བྱས་པར་བསམ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས། དེ་ལྟར་ཚོགས་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷ་དང་ཉེ་བར་བསྙེན་ཅིང་། བདག་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ནི་རང་དོན་སྔོན་དུ་བྱ་བ་ཡིན། ཡང་འོད་ཟེར་སྤྲོས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕོག་པས་འགྲོ་དྲུག་རྒྱུད་ལྔའི་ལས་དང་བག་ཆགས་སྦྱངས། སྣོད་བཅུད་རང་རྒྱུད་དུ་འཛིན་པའི་ཞེན་རྟོག་ཉི་མ་ས་བ་མོ་བཞུ་བ་བཞིན་སྦྱངས་ནས། སྣོད་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་བཅུད་རིག་འཛིན་གྱི་ལྷ་ཚོགས་སུ་དག་པར་སྒོམ། དེས་ནི་གཞན་དོན་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་སྒྲིག །དོན་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱིས་ལ་སྦྱོར། དེ་ལྟ་བུའི་དགོངས་དོན་རང་རྒྱུད་ལ་མ་གྲུབ་བར་དུ་མི་གཏོང་བའི་དམ་བཅའ་མཐར་ (༣༠༣)ཕྱིན
Chinese
为了象征“我是第二佛”，上方是誓言的修法和成就，即外密的三种，以及身语意的自性，内续瑜伽的三种，即六续部的所有本尊众，以及从这些道上获得成就的印度和藏地的持明者们，以宾客的方式安住，因此安住于“内修持明聚”的语意之中(301)。之后，迎请、赞颂等的意义容易理解，而且书写也写不完。亲近和修持二者的念诵意为：首先是亲近的远行，心中莲花日月之上等意义确定后，最初在对本尊的明观稍微没有生起之前，不需要进行光芒的放出和收摄。在任何法性中也没有成立的明分或光彩中，生起显现的错觉，学习将其显现为所依和能依的轮。这被称为形象清晰。在不清晰的时候，忆念刚才所说的清净，从而净化将本尊执着为自续的过失。总之，如果以显现、声音、觉知三者都变成平凡的亲近是不行的。显现的执着圆满为本尊身像的印，声音的显现清净为大乐的咒语，忆念分别成熟为光明法身。像这样，自宗的清净、圆满、成熟三者是亲近的伟大根本(302)。现在，在本尊的明观生起的时候，从非常细微的咒鬘中放出光芒，供养诸佛菩萨后，圆满福德资粮。光芒收摄融入自身，从而清净四种障碍，获得四种灌顶，观想显现四身，并在法性的意义上安住，从而圆满智慧资粮。像这样，依靠二资粮而亲近本尊，加持自己是首先要做的事情。再次放出光芒，照射到所有众生身上，从而净化六道五毒的业和习气，像太阳融化地上的雾一样，净化将器情执着为自续的执着分别。观想器为宫殿，情为持明者的本尊众而清净。这样就安排了利他事业的缘起，以二利任运成就而结合。像这样，在没有证悟这种意之前，不放弃的誓言最终完成(303)。
English
In order to symbolize "I am the second Buddha," above are the practice and accomplishment of vows, namely the three outer tantras, and the nature of body, speech, and mind, the three inner tantras of yoga, namely all the deities of the six tantras, and the vidyadharas of India and Tibet who have attained accomplishment from these paths, abiding as guests, therefore abiding in the meaning of the word "gathering of inner practice vidyadharas" (301). After that, the meaning of invocation, praise, etc. is easy to understand, and writing is not enough. The mantra intention of the two, approach and accomplishment, is: First, in the distant approach, above the lotus sun and moon in the heart, etc., after the meaning is determined, initially, before the clear appearance of the deity has slightly arisen, there is no need to emit and gather light. In the clarity or radiance that has not been established in any dharmata, the illusion of appearance arises, and learn to manifest it as the wheel of the support and the supported. This is called clear appearance. In the state of unclearness, remembering the purity just mentioned, thereby purifying the fault of clinging to the deity as one's own continuum. In short, if the approach of the three, appearance, sound, and awareness, becoming ordinary is not enough. The clinging to appearance is perfected as the mudra of the deity's form, the appearance of sound is purified as the mantra of great bliss, and the memory and discrimination ripen into the clear light dharmakaya. Like this, the three, purification, perfection, and maturation, of one's own tradition are the great root of approach (302). Now, when the clear appearance of the deity arises, emit light from the very subtle mantra garland, and after offering to the Buddhas and Bodhisattvas, complete the accumulation of merit. The light gathers back and dissolves into oneself, thereby purifying the four obscurations, obtaining the four empowerments, contemplating the manifestation of the four kayas, and abiding in the meaning of dharmata, thereby completing the accumulation of wisdom. Like this, approaching the deity by relying on the two accumulations, blessing oneself is the first thing to do. Again, emit light, which strikes all sentient beings, thereby purifying the karma and habitual tendencies of the six realms and five poisons, purifying the clinging and discrimination of clinging to the vessel and essence as one's own continuum, like the sun melting the fog on the earth. Contemplate the vessel as the palace and the essence as the assembly of vidyadhara deities as pure. This arranges the auspicious coincidence of the activity of benefiting others, and combines with the spontaneous accomplishment of the two benefits. Like this, the vow not to abandon until this intention is realized in one's own continuum is finally completed (303).