Tibetan
གྱུར་རོ། །མཚན་མའི་བསྙེན་པ་ནི་རྟགས་མཐོང་གི་བར་དུ་སྟེ་བསྐྱེད་རིམ་རྣམ་གཞག་སོགས་སུ་གསལ་བ་བཞིན་བར་ཆད་དང་མ་འདྲེས་པའི་མཚན་མ་བརྟན་པོ་མཐོང་ན་སྒྲུབ་པའི་ཞག་དུ་ཀམ་རྫོགས་ཀྱང་དེ་མ་ཐག་པར་དངོས་གྲུབ་བླང་བ་ཙམ་རེ་བྱ་ཞིང་། སྨིན་པར་སློབ་པ་དག་གིས་ནི་རིག་འཛིན་གྱི་ (༦༧༠)གབ་བྱང་ལས་བཤད་པ་ལྟར་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་རིག་འཛིན་རྣམ་པ་བཞིའི་གོ་འཕང་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བའོ། །བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞིའི་ངེས་པར་དབྱེ་ན་རང་གཞུང་དུ། གཙོ་ལ་སེམས་བཟུང་བསྙེན་པ་སྟེ། །གཙོ་འཁོར་ཡོངས་རྫོགས་ཉེ་བསྙེན་ནོ། །བཟླས་བརྗོད་བརྩོན་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། །འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུ་སྒྲུབ་ཆེན་ནོ། །ཞེས་གཙོ་བོ་ལ་སེམས་འཛིན་ཐོབ་པ་བསྙོན་པ། གཙོ་འཁོར་ཡོངས་རྫོགས་ལ་གསལ་བརྟན་ཐོབ་པ་ཉེ་བསྙེན། བཟླས་བརྗོད་བརྟོན་ཞིང་སྒོམ་པ་ལ་བཟླ་བསྒྲུབ་པ། འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུས་སྣོད་བཅུད་སྦྱངས་ཤིང་སྣང་ཞེན་ཆོས་ཉིད་དུ་སྦྱོང་བསྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཕྲིན་ལས་སུ་བསྟན་པ་སྟེ། སྤྱིར་བསྙེན་པ་ནི་ཡུལ་གཉན་པོ་ལ་འདྲིས་གདགས་པ་ལྟ་བུའི་དཔེས་མཚོན་ནས་བསྙེན་བྱའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་རང་རྒྱུད་ལ་ཉེ་བར་བྱེད་པ་བསྙེན་པ། དེ་ལས་ཐུགས་ཡིད་འདྲེས་པར་བྱེད་པ་ཉེ་བསྙེན། ཡེ་ཤེས་རང་དབང་དུ་བྱེད་བསྒྲུབ་པ། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ནི་གཞན་དོན་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཕྲིན་ལས་རྣམ་པ་བཞི་བསྒྲུབ་པའི་ལས་དང་ (༦༧༡)འུྃ འབྲེལ་བ་ཡིན་ནོ། །བསྙེན་སྒྲུབ་གང་གི་ཚེ་ཡང་ཉིན་རེ་བཞིན་ཐུན་གྲངས་ཇི་ཙམ་བྱེད་པའི་ཐུན་ཐམས་ཅད་དུ་སྟོང་ཚིགས་ཀྱི་མཆོད་པ་དང་ཡིག་བརྒྱས་ཉེས་བྱས་བཤགས། སྲོད་ཐུན་གྱི་མཐར་ཚོགས་མཆོད་དང་ཆོས་སྲུང་ཡུམ་ག་ལྟར་སྤྱི་བྱེ་བྲག་པའི་གཏོར་བསྔོ་བྱ། ཐུན་བསྡུ་བའི་ཚེ་དག་པའི་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་རིམ་གྱིས་གཙོ་བོ་ལ་ཐིམ། དེ་ཡང་ཐུགས་སྲོག་ཧཱུྃ་གི་ནཱ་དའི་བར་བསྡུས་ནས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངང་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པས་རྟག་མཐབ་གཞིག །རྗེས་ཐོབ་ལ་ཡོངས་གྲུབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལྷ་སྐུར་ལམ་གྱིས་ལངས་ཏེ་ཆད་མཐའ་བསལ་ཞིང་སང་གྲགས་རི་གསུམ་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་ངང་དང་མ་བྲལ་བས་རྒྱུན་གྱི་སྤྱོད་ལམ་ལ་འཇུག །ནུབ་མོ་ཉལ་བའི་ཚེ་ཉེར་བསྡུ་གྲུབ་ནས་དགེ་བ་བསྔོ་བ་སོགས་ཀྱི་མཐར་སླར་ཡང་སྲུང་འཁོར་ལེགས་པར་གསལ་བཏབ་ནས་ཐུགས་ཀའི་སྔགས་ཕྲེང་འཁོར་བ་ལ་སེམས་བཟུང་སྟེ་དེ་ཉིད་བཟླ་བཞིན་པར་ཉལ། ནངས་པར་ (༦༧༢)ལྡང་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཚེ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་སོགས་སྔོན་འགྲོ་སྤྱི་བྱེ་བྲག་པ་ནས་
Chinese
就这样吧！观相的念诵直到见到征相为止，如生起次第的分类等中所说的那样，如果见到没有障碍且稳固的征相，即使在修法的日子里业已圆满，也要立即稍微接受一下成就。对于成熟的学徒们来说，如利格津的（670）隐语中所说的那样，要追求所要获得的果位四种持明者的地位。如果一定要区分念诵和修法的四支，在自宗中说：心专注本尊为念诵，本尊眷属皆圆满，是近念诵。精勤念诵为修法，光芒放收为大修。意思是说，获得心专注本尊是念诵，本尊眷属都获得明晰稳固是近念诵，精勤念诵和禅修是念诵修法，光芒放收净化内外，并将显现执着修持为法性，显示为大修的行事业。总的来说，念诵就像亲近险地一样，以比喻来说明使所念诵的智慧靠近自相续是念诵，由此使心意融合是近念诵，使智慧自在是修法，大修是主要为了利他而修持四种事业之业，与（藏文：འུྃ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）(671)有关联。无论念诵还是修法，每天要做多少座，在每一座中都要做空性食子的供养，并通过百字明忏悔罪业。在晚座的最后，要做会供和护法，按照共同和不共同的方式供养朵玛。在收座的时候，将所有清净的内外器情次第融入本尊。又将心命（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）融入那达之间，安住于离戏的境界中，从而摧毁常断二边。在后得位时，如幻化般的圆满尊身从道中生起，从而遣除有无二边，声音、名声、山三种与三坛城的体性不分离，从而进入日常的行为。晚上睡觉的时候，在完成收摄后，在回向善根等之后，再次清晰地观想护轮，并将心专注于心间的咒鬘旋转，念诵着它入睡。早上（672）起床的瑜伽之时，从上师瑜伽等共同和不共同的前行开始
English
So be it! The recitation of signs is until the signs are seen, as explained in the classification of the generation stage, etc. If stable signs that are not mixed with obstacles are seen, even if the number of days of practice is completed, one should immediately take some accomplishments. For those who are learning to ripen, as explained in the hidden instructions of Rigdzin (670), they should strive for the attainment of the four stages of Vidyadhara, which are the fruits to be obtained. If one must distinguish the four branches of recitation and practice, in our own tradition it is said: "Holding the mind on the main deity is recitation; The complete main deity and retinue is near recitation; Diligently reciting is practice; Radiating and gathering light rays is great practice." This means that obtaining the holding of the mind on the main deity is recitation, obtaining clarity and stability on the complete main deity and retinue is near recitation, diligently reciting and meditating is recitation practice, radiating and gathering light rays purifies the outer and inner worlds, and practicing appearance and attachment as Dharmata is shown as the activity of great practice. In general, recitation is like approaching a dangerous place, using the analogy to illustrate that bringing the wisdom of what is to be recited closer to one's own mindstream is recitation, thereby merging the mind and heart is near recitation, making wisdom independent is practice, and great practice is the activity of practicing the four types of activities mainly for the benefit of others, and is related to (Tibetan: འུྃ, Devanagari: हूँ, Romanized Sanskrit: hūṃ, literal Chinese meaning: Hum) (671). Whether reciting or practicing, no matter how many sessions are done each day, in each session, one should make offerings of emptiness tormas and confess sins through the hundred-syllable mantra. At the end of the evening session, one should perform the Tsog offering and offer tormas to the Dharma protectors, both common and uncommon. When concluding the session, all pure outer and inner contents gradually dissolve into the main deity. Furthermore, the heart-essence (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हूँ, Romanized Sanskrit: hūṃ, literal Chinese meaning: Hum) is dissolved into the Nada, and by resting in the state of non-elaboration, the extremes of permanence and annihilation are destroyed. In the post-meditation state, the complete deity body, like an illusion, arises from the path, thereby eliminating the extremes of existence and non-existence, and the nature of sound, fame, and the three mountains is inseparable from the three mandalas, thereby engaging in daily activities. When going to sleep at night, after completing the absorption, after dedicating the merits, etc., one should again clearly visualize the protective circle, and focus the mind on the revolving mantra garland at the heart, reciting it while falling asleep. In the yoga of waking up in the morning (672), starting from the common and uncommon preliminaries such as Guru Yoga