Tibetan
མི་བྱ་སྟེ། །ཆོས་ཉིད་བསམ་མི་ཁྱབ་དྲན་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རྒྱུད་བླ་མར་ཡང་། ཇི་ལྟར་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉམས་དེ་བཞིན་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་དང་ནི། མི་བཟད་སྤྲུལ་གདུག་གཤེད་མ་དང་ནི་ཐོག་ལའང་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་མི་བྱ། །མ་སྦྲུལ་དགྲ་དང་རྡོ་རྗེའི་མེས་ནི་སྲོག་དང་བྲལ་བ་ཙམ་བྱེད་ཀྱི། །དེ་ལས་མནར་མེད་རྣམས་ཀྱི་འགྲོ་བ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པར་འགྲོ་མི་འགྱུར། །གང་ཞིག་ཡང་ཡང་སྡིག་གྲོགས་བརྟེན་པས་སངས་རྒྱས་ངན་སེམས་ལྡན་གྱུར་དང་། །གང་ཞིག་ཕ་མ་དགྲ་བཅོམ་གསོད་དང་མཆོག་ཚོགས་འབྱེད་པའི་མི་དེ་ཡང་། །ཆོས་ཉིད་ངེས་པར་བསམས་ནས་མྱུར་དུ་ཐར་འགྱུར་གྱི། །གང་ཞིག་ཡིད་ནི་ཆོས་ལ་སྡང་བ་དེ་ལ་ཐག་པ་ག་ལ་ཡོད། ཅེས་དང་། ཡུམ་རྒྱས་མར་ཡང་། ཤེས་རབ་འཚལ་བར་གྱུར་པའི་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་བ་དེ་དག་གིས་ཤེར་ཕྱིན་དང་ཆོས་སྤོང་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་དག་གིས་ཆོས་སྤངས་པས་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་མཁྱེན་ (༨༡༧)སྤངས་པས་ཆོས་བརླག་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེའི་ལས་ཀྱིས་ལོ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་མང་པོས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་བསྲེག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དེ་ནས་ཐར་ཡང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་ལ། དམྱལ་བ་དེ་དག་ཞིག་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་གྱི་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་འཕོ་ཞིང་བསྲེག་གོ། །དེ་ནས་ཀྱང་བྱོལ་སོང་གི་གནས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་། །དེ་དག་གི་ལས་ཟད་ནས་བརྒྱ་ལ་མི་ར་སྐྱེས་ཀྱང་ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་བྱས་པ་དང་། བསགས་པ་དང་། བསྒྲུབས་པ་དང་། ཚང་བ་དང་། རྫོགས་བའི་རྣམ་སྨིན་གྱིས། མིའི་སྐྱེ་བ་གང་དུ་ཡང་། དམུས་ལོང་དང་། ཕྱགས་དར་དང་། གདོལ་བ་དང་། སྨྱིག་མ་མཁན་གྱི་རིགས་དང་། ཞར་བ་དང་། སྣ་དང་། ལྕེ་དང་། རྐང་ལག་མེད་པ་དང་། །མཛེ་བཀྲ་ཅན་དང་། སྐུར་པོ་དང་། ཀུན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྒྲ་མེད་པར་སྐྱེ་བ་དང་། །ཞེས་དང་། མཚམས་མེད་ལྔས་ནི་ཆོས་སྤོང་པར་འགྱུར་བ་འདི་ཡི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་དུ་ཡང་མི་སྤྱོད་དོ། །ཤཱ་རིའི་བུ། ཆོས་སྤོང་བའི་བསམ་པས་འདི་སྐད་དུ། འདི་ལ་ཁྱེད་དང་བདག་ཅག་གིས་བསླབ་པར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ། །འདུལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་ཞིང་། དེ་བདག་ཉིད་ཀྱང་སྤོང་ལ། གཞན་ལ་མོས་པ་མེད་པར་བྱེད་ཅིང་། བདག་གཞན་གྱི་བསམ་པ་ཉམས་པར་
Chinese
不要这样做！应当忆念法性不可思议。如是说。于《宝性论》中亦云：如何深奥之法衰损，如是智者们，对于火与不悦意之恶劣幻化、刽子手以及冰雹，亦不应极度畏惧。毒蛇、敌人与金刚之火，仅仅能使生命分离。然彼较之无间地狱之有情，不会变得极其恐怖。何者屡屡依止恶友，对佛生起恶心，何者杀害父母、阿罗汉，以及分裂僧伽，如是之人，若能如实思维法性，亦能迅速解脱。何者内心憎恨佛法，彼有何指望？如是说。于《广大母经》中亦云：以寻求智慧而行持、积累之业，彼等将舍弃般若波罗蜜多与正法，彼等舍弃正法故，将舍弃三世诸佛薄伽梵之一切相智。舍弃一切相智，则将丧失正法。以彼业，将于数百万俱胝年中，于地狱中焚烧有情。彼虽从地狱中解脱，亦将生于十方世界不可思议之诸刹土中。彼等地狱虽已毁灭，亦将转移至其他世界之地狱中焚烧。彼等之后亦将生于旁生之处。彼等之业尽后，纵然百中得一人身，亦因造作、积累、成办、圆满、究竟舍法之异熟果报，无论于何处获得人身，皆将成为盲人、清洁工、贱民、竹匠之种姓、聋哑人、无鼻、无舌、无手足者，以及麻风病患者、驼背，以及听不见三宝之音声者。如是说。以五无间罪亦不能成为舍法者，甚至连此之影像亦不应行持。舍利子！以舍法之想，如是说：对此，汝等与我等不应修学，此非正法，此非律仪，此非导师之教法，此非如来所说。如是说，彼自亦舍弃，且令他人不生信，令自他之心识
English
Do not do it! One should remember the inconceivable nature of reality. Thus it is said. Also in the Uttaratantra: How the profound Dharma declines, likewise wise ones should not be extremely afraid of fire, unpleasant evil transformations, executioners, and hail. Poisonous snakes, enemies, and vajra fire only separate life. However, they will not become extremely terrifying compared to the beings of Avici hell. Whoever repeatedly relies on bad friends and develops ill will towards the Buddha, whoever kills parents, Arhats, and divides the Sangha, such a person, if they truly contemplate the nature of reality, will quickly be liberated. Whoever's mind hates the Dharma, what hope is there for them? Thus it is said. Also in the Large Mother Sutra: Those who have performed and accumulated actions seeking wisdom will abandon the Prajnaparamita and the Dharma. Because they abandon the Dharma, they will abandon the omniscient nature of all the Buddhas, the Bhagavat of the three times. Abandoning omniscience will lead to the loss of the Dharma. By that action, sentient beings will be burned in hell for many millions of kotis of years. Even if they are liberated from that hell, they will be born in the inconceivable realms of the ten directions. Even if those hells are destroyed, they will be transferred to the hells of other worlds and burned. After that, they will also be born in the realm of animals. After those actions are exhausted, even if one is born as a human being out of a hundred, due to the ripening of the actions of abandoning the Dharma, having done, accumulated, accomplished, completed, and perfected it, wherever one is born as a human being, one will be born blind, as a sweeper, as an outcaste, as a bamboo worker, as deaf and mute, without a nose, without a tongue, without limbs, as a leper, as a hunchback, and without hearing the sound of the Three Jewels. Thus it is said. Even the five heinous crimes cannot make one a Dharma-forsaker; one should not even engage in a mere image of this. Shariputra! With the thought of abandoning the Dharma, one says: "We should not study this, you and I, for this is not Dharma, this is not discipline, this is not the teaching of the Teacher, this is not what the Tathagata said." Thus they say, and they themselves abandon it and make others lose faith, causing the minds of themselves and others to