Tibetan
བའི་གཞུང་ལུགས་རྣམ་དག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་པའི་སྟོན་པ་དབང་ཕྱུག་དང་། ཁྱབ་འཇུག་དང་། སྒྲ་ཚིག་ཡི་གེ་ལ་རྟོན་ཞིང་ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་གཅིག་པུས་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ་བར་འདོད་པའི་བྲམ་ཟེ་དང་། །སྒྲ་སྨྲ་བའི་དྲང་སྲོང་ (༧༣༦)རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པའི་གཞུང་ལུགས་རྣམ་རྩོམ་པའི་ཉམས་བཟང་བས་འགལ་དུ་མེད་པ་དང་། ཚིག་གི་སྡེ་བ་སྦྱོར་ལེགས་པས་འབྲེལ་ཆགས་པ་དང་། ཟློས་པ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་དཱས་རྣམས་ནི་དོན་ལ་རྟོན་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཡུལ་སོ་སོའི་སེམས་ཅན་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་ཡུལ་གྱི་སྐད་ཀྱིས་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ན་ལྕེ་རྐན་གྱིས་རྩོལ་བས་བསྐྱེད་པའི་ལྷའི་སྐད་གཅིག་པུ་དང་། སྒྲ་ཚིག་ཡི་གེ་རྣམས་ལ་རྟོན་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །དེས་ན་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱས་འབྲེལ་དྲི་མེད་འོད། །ལས། སྒྲ་བཟང་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲ་བཟང་སོ་ལ་ཞེན་པ་སྤང་པའི་སླད་དུ། དོན་ལ་རྟོན་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཁ་ཅིག་ཏུ་སྒྲ་ཉམས་དང་། །ཁ་ཅིག་ཏུ་གཅོད་མཚམས་ཉམས་པ་དང་། །ཁ་ཅིག་རྣམ་དབྱེ་མེད་པའི་ཚིག་དང་། །ཁ་ཅིག་ཏུ་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་ཕྱིས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་རིང་པོ་ལ་ཐུང་དུ་དང་། ཐུང་དུ་ལ་རིང་པོ་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་ལྔ་བའི་དོན་བདུན་བ་དང་། བཞི་པའི་དོན་ལ་དྲུག་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཚིག་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་དང་། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ལ་གཞན་གྱི་ཚིག་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་གཅིག་གི་ཚིག་ལ་མང་པོའི་ཚིག་དང་། མང་པོ་ལ་གཅིག་གི་ཚིག་དང་། ཁ་ཅིག་ལ་ཕོ་ཡི་རྟགས་ཅན་ལ་མ་ནིང་གི་རྟགས་ཅན་དང་། མ་ནིང་གི་རྟགས་ཅན་ལ་མོའི་རྟགས་ཅན་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་རྐན་ལས་བྱུང་བ་སོ་དང་སྤྱི་བོ་ལས་འབྱུང་བ་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་སྦྱི་བོ་ལས་འབྱུང་བ་ལ་སོ་དང་རྐན་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཁ་ཅིག་ལྕེ་ལས་བྱུང་བ་རྐན་དང་སྤྱི་བོ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་གཞན་ཡང་རྒྱུད་སྟོན་པ་པོའི་མན་ངག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ། ཞེས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་འགྲེལ་བཤད་ལའང་སྒྲ་བཟང་པོ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཉམས་པར་བྱ་བའི་སླད་དུ་བདག་གིས་དོན་ལ་རྟོན་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏེ་དྲི་བར་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་ (༧༣༧)བདེ་མཆོག་སྟོད་འགྲེལ་དུ་ཡང་། འདིར་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཚིག་འབྲུ་ལ་རབ་ཏུ་རྟོན་པ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། བྲལ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ནི་བཅོམ་
Chinese
成为纯正的宗义。外道导师自在天，遍入天，以及依赖声音、词语、文字，认为仅凭梵语就能升天的婆罗门，还有语论仙人(736)等所著的论典，因为没有胜妙的文采，没有优美的词句组合，没有重复的语句。因此，一切遍知佛陀薄伽梵等，依赖于意义本身，为了向各个地方的各种有情众生，用各自地方的语言宣说各种佛法，所以不依赖于用舌根努力产生的唯一的梵天语言，以及声音、词语、文字等。《时轮金刚》的广释《无垢光》中说：为了让善于言辞的人们舍弃对美妙声音的执着，应当依赖于意义本身。在一些偈颂中，声音有所缺失；有些地方断句不工整；有些地方没有格；有些地方省略了元音和辅音；有些地方长音变短，短音变长；有些地方第五格的意思用第七格表示，第四格的意思用第六格表示；用别人的词语代替自己的词语，用自己的词语代替别人的词语；有些地方用单数词代替复数词，用复数词代替单数词；有些地方阳性词用中性词表示，中性词用阴性词表示；有些地方用牙音、齿音代替颚音、顶音，有些地方用顶音代替齿音、颚音；有些地方舌音代替颚音和顶音。诸如此类，还应遵循续部导师的口诀。同样，在注释中，为了消除对美妙声音的傲慢，我应当依赖于意义本身来提问。如是说(737)。《胜乐轮根本续释·上》中也说：在此，未来时代，愚昧之人 अत्यधिक依赖词句，他们会说“如是我闻”等等，脱离了续部的根本，薄伽梵
English
it becomes a pure system of tenets. The teachers of the outsiders, such as Īśvara, Viṣṇu, and the Brahmins who rely on sound, words, and letters, and who believe that they can go to higher realms by means of Sanskrit alone, and the sages who speak of sound (736), and so on, do not contradict the excellent qualities of the treatises composed by them, because they do not have excellent literary style, do not have excellent combinations of words, and do not have repetitions. Therefore, the all-knowing Buddhas, the Bhagavāns, and so on, rely on the meaning itself, and in order to teach the various kinds of Dharma to the various kinds of sentient beings in different places, they do not rely on the single language of the gods produced by the effort of the tongue and palate, and on sound, words, and letters. Therefore, in the extensive commentary on the Kālacakra, the Vimalaprabhā, it says: "In order to abandon the attachment to beautiful sounds by those who speak well, one should rely on the meaning itself. In some verses, the sound is deficient; in some places, the caesura is not smooth; in some places, there is no case; in some places, vowels and consonants are omitted; in some places, long sounds are shortened, and short sounds are lengthened; in some places, the meaning of the fifth case is expressed by the seventh case, and the meaning of the fourth case is expressed by the sixth case; one's own words are replaced by the words of others, and the words of others are replaced by one's own words; in some places, singular words are replaced by plural words, and plural words are replaced by singular words; in some places, masculine words are expressed by neuter words, and neuter words are expressed by feminine words; in some places, dental sounds are replaced by palatal and retroflex sounds, and in some places, retroflex sounds are replaced by dental and palatal sounds; in some places, lingual sounds are replaced by palatal and retroflex sounds. Such things as these should also be followed by the oral instructions of the tantra teacher." Similarly, in the commentary, in order to eliminate the pride of beautiful sounds, I should rely on the meaning itself to ask questions. It is said (737). In the commentary on the Hevajra Tantra, it is also said: "Here, in the future, foolish people will rely too much on words and syllables, and they will say 'Thus have I heard,' and so on, and they will be separated from the root of the tantra, the Bhagavān.
Tibetan
ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་གང་ཞིག་སྨྲ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞན་དུ་རྟོན་པ་བཞི་གསུངས་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཏེ། དོན་ལ་རྟོན་པར་བྱའི་ཚིག་འབྲུ་ལ་རྟོན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོན་པ་བྱའི་རྣམ་ཤེས་ལ་རྟོན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་། ངེས་པའི་དོན་ལ་རྟོན་པར་བྱའི་དྲང་བའི་དོན་ལ་རྟོན་པ་མ་ཡིན་བ་དང་། ཆོས་ལ་རྟོན་པར་བྱའི་གང་ཟག་ལ་རྟོན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་འདིའི་ཕྱིར་ཚིག་འབྲུ་ལ་རབ་ཏུ་རྟོན་བ་ནི་ཐེག་པ་གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་གསུངས་སོ། །ཞེས་དང་། དུས་འཁོར་རྩ་རྒྱུད་དུ། རང་རང་སྐད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་གྱིས་ནི། །སྲིད་གསུམ་མ་ལུས་ལམ་ལ་ལེགས་བཀོད་ནས། །ཀུན་མཁྱེན་གསུང་འདི་ཞི་བདེའི་འབྲས་བུ་སྟེར། །ལྷ་ཡི་སྐད་ལས་དེ་དག་གང་དུ་འགྱུར། ཅེས་དང། བསྡུས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་ཡེ་ཤེས་ལེའུ་ལས་ཀྱང་། དུད་འགྲོ་ཡི་དྭགས་ལྷ་མིན་རྣམས་དང་ལྟོ་འཕྱེ་ལྷ་མི་འཕགས་པ་བོད་ལ་སོགས་རྣམས་ལ། བྱུང་དང་འབྱུང་འགྱུར་ད་ལྟ་བྱུང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་རྟག་ཏུ་བདེན་བའི་ཆོས་གསུངས་ཤིང་། །རང་རང་སྐད་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་སྲིད་གསུམ་མཚད་མེད་པ་ལམ་ལ་ཡང་དག་འགོད་བྱེད་པ། །འདི་ནི་བདེ་ཉམས་འབྲས་བུ་སྟེར་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གསུང་སྟེ་ལྷ་ཡི་སྐད་ཀྱིས་མིན། །ཞེས་དང་། དྲི་མེད་འོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ལེའི་མདོར་བསྡུས་དང་པོར། ཀུན་མཁྱེན་ལ་མདོན་གཉེར་བ་རྣམས་ལ་སྒྲ་དང་སྒྲ་མིན་རྣམ་དཔྱད་ཆེན་པོ་མེད། །སྣ་ཚོགས་ཡུལ་སྐད་ངན་པ་ཡིས་ཀྱང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ལ་རྟག་ཏུ་འཇུག་ (༧༣༨)སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མོས་པའི་སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གསུང་མཆོག་ལ། །བརྡ་སྤྲོད་པ་ལ་ཀླུས་བཀོད་སྒྲ་བརྩེགས་རྩོད་པ་དོན་གཉེར་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལས་གཞན། །སྒྲ་ཉམས་པ་དང་ཡུལ་གྱི་སྐད་ལས་ཀྱང་། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པས་དོན་ནི་འཛིན་བྱེད་དེ། །ཆུ་ལ་འོ་མ་དེས་པར་ཞུགས་པ་དེ། །ངང་པས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་སྟེ་འཐུང་བར་བྱེད། །དོན་དམ་དེ་ཉིད་ཡུལ་ལ་རྟག་ཏུ་ནི། །ཆེན་པོ་དག་རྣམས་ཚིག་ལ་རྟོན་པ་མིན། །ཡུལ་གྱི་སྐད་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དོན་ཤེས་ན། །བསྟན་བཅོས་སྒྲ་དག་གིས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ། །གང་ཞིག་ཟུར་ཆག་སྐྲ་དང་སྒྲར་གྱུར་པ། །བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན་ཞིང་། །གང་ཞིག་འགྲོ་བ་དག་ལས་ཉེ་ཚེ་པ། །དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གསུང་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། མདོར་བསྡུས་བཞི་བར། འ
Chinese
如果有人说“这不是已逝者（佛陀）所说”，那是不对的。因为世尊曾说过四种依靠。即：应依靠意义，不要依靠字句；应依靠智慧，不要依靠意识；应依靠究竟的意义，不要依靠不了义的意义；应依靠佛法，不要依靠个人。因为世尊的这些话，在任何乘中，世尊都没有说过要完全依赖字句。此外，在《时轮根本续》中说：“以各自语言的差别，将三有完全安置于道上，这全知之语带来寂静的果实，它们怎会出自天神之语？”以及，在《略集经王》的智慧品中也说：“对于畜生、饿鬼、阿修罗等，以及贫困者、天人、圣者、西藏等地的人们，讲述过去、未来、现在三种，以及恒常真实的法。以各自不同的语言，将无边无际的三有安置于正道，这是带来安乐果实的全知之语，而不是天神之语。”以及，在《无垢光世界品》的简略第一品中说：“对于追求全知者的人们来说，没有对声音和非声音的巨大分析。即使通过各种低劣的方言，伟人们也总是进入道路。(738)由于众生信仰之心的力量，对于全知者的殊胜之语，文法家们用龙族创造的语音堆砌和争论来追求意义，除此之外，即使声音退化或使用方言，瑜伽士也能把握其意义。就像天鹅从混有牛奶的水中分离出来饮用一样。究竟的意义总是存在于地方，伟人们不依赖文字。如果通过地方语言了解意义，那么经论的纯正语音又有什么用呢？任何被扭曲、损坏或变成声音的东西，那种表达本身不是智慧。任何对众生来说是短暂的，那不是全知者的语言。”以及，在简略第四品中说：
English
It is not right to say, "This was not spoken by the departed one (Buddha)." Because the Blessed One has spoken of four reliances. Namely: one should rely on the meaning, not on the letter; one should rely on wisdom, not on consciousness; one should rely on the definitive meaning, not on the provisional meaning; one should rely on the Dharma, not on the person. Because of these words of the Blessed One, the Blessed One has not said in any vehicle that one should completely rely on the letter. Furthermore, in the Kalachakra Root Tantra, it says: "Through the differences of their own languages, they perfectly place the three realms on the path, this speech of the all-knowing gives the fruit of peace, how could they come from the language of the gods?" And, in the wisdom chapter of the Condensed King of Tantras, it also says: "To animals, pretas, asuras, and so on, as well as the poor, gods, humans, noble ones, Tibetans, and so on, he speaks of the three times—past, future, and present—and the Dharma that is always true. With their own different languages, they place the limitless three realms on the right path, this is the speech of the all-knowing that gives the fruit of bliss, not the language of the gods." And, in the condensed first chapter of the Stainless Light World Realm, it says: "For those who seek the all-knowing, there is no great analysis of sound and non-sound. Even through various inferior vernaculars, the great ones always enter the path. (738) By the power of the mind of faith of sentient beings, for the supreme speech of the all-knowing, grammarians seek meaning with the sound constructions and arguments created by the nagas, other than that, even if the sound degenerates or uses vernacular language, the yogi can grasp the meaning. Just as a swan separates milk from water and drinks it. The ultimate meaning is always in the place, the great ones do not rely on words. If one understands the meaning through the local language, then what is the use of the pure sound of the scriptures? Whatever is distorted, damaged, or becomes sound, that expression itself is not wisdom. Whatever is fleeting for beings, that is not the language of the all-knowing." And, in the condensed fourth chapter, it says: