Tibetan
་བ་ནི་དམིགས་བ་མ་བརྗེད་པའོ། །ཆོས་རབ་འབྱེད་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་བཟོད། །ཆོས་ཤེས། རྗེས་བཟོད། རྗེས་ཤེས་འཁོར་དང་བཅས་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ལ་སྤྲོ་བའོ། །དགའ་བ་ནི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་སྤྲོ་བའོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་བ་ནི་ལུས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས་རྣལ་དུ་འཇུག་བ་སྟེ་བདུན་པོ་འདི་དག་ནི་ཟག་བ་མེད་པས་མཐོང་བའི་ལམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཏེ། དེའང་ཉོ་སྒྲིབ་ཀུན་བརྟགས་རྣམས་ནི་མཐོང་སྤངས་དང་། ལྷན་སྐྱེས་ནི་སྒོམ་སྤངས་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པར་ཀས་བ་མཐོང་སྤོངས། ཕ་བ་སྒོམ་སྤང་ཡིན་ཏེ། སྤང་བྱ་དེ་དག་སྤངས་ནས་མཐོང་ལམ་ས་དང་པོ་རབ་དགའི་གནས་ཐོབ་པའོ། །ཉི་ཤུ་བསྒོམ་ལམ་ལ་སྨོན་པ་ནི། ༈ །ལྟ་དང་རྟོག་དང་ངག་དང་ལས་མཐའ་དང་། །འཚོ་དང་རྩོལ་དང་དྲན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན། །འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་བསྒོམས་ནས། །སྒོམ་པའི་ལམ་དུས་བཅུ་བགྲོད་པར་ཤོག་ །དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་ཟག་བ་མེད་པའི་ཤེས་ (༥༣༩)རབ་པོ། །ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནི་གནོད་སེམས་མེད་པ་དང་། ངེས་འབྱུང་དང་། དགེ་བའི་རྟོག་བ་རྣམ་པ་དུ་མའོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་ནི་དག་ལ་བརྟེན་པའི་ངག་ལ་བརྟེན་པའི་དག་གི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཞིའོ། །ཡང་དག་པའི་ལས་མཐའ་ནི་ལུས་ཀྱི་མི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་གསུམ་སྤང་བའོ། །ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ནི་ཁགས་གས་དང་ལོག་འཚོས་མ་བསླད་པའོ། །ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས། ཡང་དག་པའི་དྲན་བ་ནི་དམིགས་བ་མ་བརྗེད་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་བསམ་གཏན་བཞིའོ། །དེ་ལྟར་འཕགས་བའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་ནི། ཞི་བའི་གནས་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིརྭ་སྒོམ་བ་ལ་སྨོན་བ་ནི། དེ་ལྟར་སྒོམ་བའི་ལམ་དུས་བཅུ་བགྲོད་ཚུལ་ཡང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སེར་སྣ་དང་། འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ཁོང་ཁྲོ་དང་། ལེ་ལོ་དང་། རྣམ་གཡེང་དང་། རྨོངས་པ་དང་། ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་དང་། སྟོབས་ལ་སྒྲིབ་པ་དང་། སྨོན་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒིབ་པ་སྟེ་བཅུ་སྤངས་བ་གང་ཞིག་ས་བཅུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཉེར་གཅིག་པ་དེ་དག་ཐོབ་པར་སྨོན་པ་ནི། ༈ །དེ་ཡང་དྲི་མེད་འོད་བྱེད་འོད་འཕྲོ་དང་། །སྦྱང་དཀའ་མངོན་གྱུར་རིང་སོང་མི་གཡོ་བ། །ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ཐོང་ནས༑ །མཐར་ཕྱིན་ཀུན
Chinese
不忘失对境是正念。善于分辨法是对于大乘法的容忍、法智、随容忍、随智及其眷属。精进是对其自性感到欢喜。喜悦是对该对境本身感到欢喜。极喜是身心堪能。等持是心一境性。舍是使心和心所安住于平静，这七者是无漏的见道菩提的七个支分。其中，俱生烦恼和遍计烦恼都是见道所断，俱生烦恼是修道所断。同样，所取和能取的分别念是见道所断，其余是修道所断。断除这些所断之后，获得见道初地极喜地之位。二十、发愿修道：愿我修习正见、正思、正语、正业、正命、正精进、正念、正定等八支圣道，从而在修道中经历十地。其中，正见是无漏的智慧。正思是无害心、出离心和各种善的思惟。正语是依于清净语，依于清净语的四种善业道。正业是断除身之不善业道三种。正命是不被欺骗和邪命所染污。正精进是精进。正念是不忘失对境。正定是四禅。如是，为了获得寂静之境，即涅槃，而修习八支圣道，发愿修习。如是修道经历十地的方式是：断除十波罗蜜多的违品，即悭吝、毁犯戒律、嗔恚、懈怠、散乱、愚痴、不善巧方便、力量障碍、愿望不能实现和所知障，这十者即是十地的自性。二十一、发愿获得这些：愿我能通达无垢、发光、发焰，难调伏、现前、远行、不动，善慧、法云，直至圆满一切。
English
Mindfulness is not forgetting the object. Discriminating Dharma is tolerance of the Mahayana Dharma, Dharma-wisdom, subsequent tolerance, subsequent wisdom, and their retinue. Diligence is delighting in its own nature. Joy is delighting in that very object. Perfect pliancy is the fitness of body and mind. Samadhi is one-pointedness of mind. Equanimity is allowing the mind and mental factors to settle into peace; these seven are the seven limbs of the path of seeing enlightenment, being without outflows. Among them, acquired obscurations and conceptual obscurations are abandoned by the path of seeing, and innate obscurations are abandoned by the path of meditation. Similarly, the conceptualizations of grasping and being grasped are abandoned by the path of seeing, and the rest are abandoned by the path of meditation. Having abandoned these to-be-abandoned, one attains the state of the first bhumi, the Joyful Land, on the path of seeing. Twenty, aspiration for the path of meditation: May I cultivate the eight limbs of the Noble Path, namely, right view, right thought, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, and right samadhi, and thereby traverse the ten bhumis on the path of meditation. Among them, right view is wisdom without outflows. Right thought is harmlessness, renunciation, and various kinds of virtuous thoughts. Right speech is the four virtuous paths of action based on pure speech, based on pure speech. Right action is abandoning the three non-virtuous paths of action of the body. Right livelihood is not being defiled by deceit and wrong livelihood. Right effort is diligence. Right mindfulness is not forgetting the object. Right samadhi is the four dhyanas. Thus, for the sake of attaining the state of peace, that is, nirvana, one cultivates the eight limbs of the Noble Path, aspiring to cultivate. Thus, the way to traverse the ten bhumis on the path of meditation is also: abandoning the opposites of the ten perfections, namely, stinginess, broken discipline, anger, laziness, distraction, ignorance, unskillful means, obstacles to power, failure to fulfill aspirations, and obscurations of knowledge, these ten are the very nature of the ten bhumis. Twenty-one, aspiration to attain these: May I realize the stainless, light-making, radiant, difficult to tame, manifest, far-reaching, immovable, excellent intelligence, Dharma-cloud, until perfecting all.