Tibetan
་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་དང་། །དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་མཁའ་ལྟར་རྟོགས་པ་དང་། །ཁྱད་པར་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་ཚུལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ལྡན་པར་ཤོག །དེ་ལ་ལམ་བདེན་ཀུན་རྫོ་པ་ཐམས་ཅད་བརྟགས་ཡོད་ཀྱི་ཆ་ནས་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་དང་། འགོག་བདེན་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་རྫས་ཡོད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཐོས་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་བ་འབྱེད་ཅིང་། ལམ་བདེན་གྱི་མངོན་རྟོགས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་མ་བྱས་ན། བསམ་པ་དང་སྒོམ་པའི་ཡོན་ཏན་གནས་མ་ཡིན་པར་འཁྱམ་པས་ན་ཐོག་མར་ཐོས་བའི་ཤེས་རབ་གལ་ཆེ་ལ། དེ་ལ་གང་ཟག་དབང་རྟུལ་དང་ཀུ་སུ་ལུ་བ་གང་དག་སྐྲག་མི་དགོས་ཏེ། རང་གི་བློ་ཉམས་དང་སྦྱོར་བའི་ཆོས་གང་ཉམས་སུ་ལེན་བདེའི་དོན་ལ་བླ་མ་བཟང་པོ་བསྟེན་ཏེ་ཐོས་པས་བྱས་པས་འགྲུབ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལམ་དུ་སོང་ན་གདོད་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ནང་ནས་སྐྱེ་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། དེ་ནས་བསམ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དྲང་དེས་ལྡེམ་དགོངས་སོ་སོའི་དོན་གཞལ་ན་དའི་ངོ་བོའི་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཚན་ལྡན་གྱིས་མཁན་ལ་བརྟེན་ནས་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ནས་ནགས་ཁྲོད་དང་འབྲོག་དགོན་དཔེན་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཚེར་མ་དང་། སྡིག་བའི་གྲོགས་པོ་མེད་པའི་གནས་སུ་སྒོམ་བའི་ཤེས་རབ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཞོལ་བས་འཆད་མ་ཐག་བའི་མཐོང་ལམ་ནས་བཟུང་ལམ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་དྲུག་པ་སྨོན་འཇུག་གི་རང་འབྲས་ས་བཅུ་ལམ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་སྦྱིར་སྨོན་པ་ནི། ༈ །བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་བསླངས་ནས། །སྦྱོར་བ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བ་དྲུག་ལྡན་པ། །དུས་དང་གནས་སྐབས་ཀུན་ཏུ་བརྩོན་བ་ཡིས། །ལམ་ལྔས་བཅུ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་པར་ཤོག །དེའང་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ལ་དམིགས་བའི་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྨེས་དམ་པས་ཀུན་ནས་མ་བསླངས་ན། སྦྱོར་བ་ཕ་རོལ་ (༥༣༧)ཏུ་ཕྱིན་བ་དྲུག་པོའང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་དུ་མི་རུང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བསམ་སྦྱོར་དེ་ལྡན་གྱི་སྒོ་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་བའི་གཞུང་ལམ་ལ་དུས་དང་གནས་སྐབས་ཀུན་ཏུ་བརྩོན་པ་ལ་རྟེན་ལམ་ལྔ་དང་། བརྟེན་པས་བཅུའི་ངོ་བོ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བགྲོད་པར་ཤོག་ཅིག་ །ཅེས་སྨོན་པའོ། །བཅུ་བདུན་པ་ཚོགས་ལམ་ལ་སྨོན་པ་ནི། ༈ །དེ་ཡང་དྲན་བ་ཉེར་གཞག་ཤེས་རབ་དང་། །ཡང་དག་སྤོང་བཞིའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང་། །རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པའི་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་པས། །དང་པོ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ལ་འཇུག་པར་ཤོག་ །དེ་ལ་ཚོགས་ལམ་ཆུང་དུར་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ནི། མཉམ་གཞག་ཏུ་ནམ་མཁའ་ལྟར་བསྒོམ་ཞིང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མི་གཙང་བ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བསྒོམ་པའོ། །ཚོར་བ་དྲན་བ་ཉེར་གཞག་ནི། མཉམ་གཞག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཚོར་བ་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་དང་སྙིང་པོ་མེད་པར་མཐོང་བའོ། སེམས་དྲན་བ་ཉེར་གཞག་ནི། མཉམ་གཞག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མི་དགག་ཅིང་མི་གནས་པ་སྒོམ་མོ། །ཆོས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་པོ་བསྒོམས་པས་མཐོང་ལམ་གྱི་བདེན་བཞི་ལ་འཇུག་ཚུལ་དང་། དང་པོར་ལུས་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས། གཉིས་བར་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་ནས་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་། གསུམ་པས་སེམས་ཀྱི་རྟག་འཛིན་འགོག་ །བཞི་པས་ཆོས་ལ་བདག་ཏུ་ཞེན་པ་འགོག་པའོ། །ཚོགས་ལམ་འབྲིང་པོར་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་དུ་མི་འཇུག །སྐྱེས་བ་རྒྱུན་གཅོད། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད། སྐྱེས་པ་གོང་དུ་སྤེལ་བའོ། །ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ནི། བསམ་གཏན་གྱིས་སེམས་ལས་སུ་རུང་སྟོབས་ལས་འདུན་བའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་དང་། སེམས་དང་། སྤྱོད་བའི་ཛུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྟེ་བཞིའོ། །བཅོ་བརྒྱད་པ་སྦྱོར་ལམ་ལ་སྨོན་པ་ནི། ༈ །དྲོད་དང་རྩེ་མོ་བཟོད་དང་ཆོས་མཆོག་ཏུ། །དང་བརྩོན་དྲན་བ་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་དང་། །དབང་པོ་ལྔ་དང་སྟོབས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཅན། །ཐེག་ཆེན་སྤྱོར་བའི་ (༥༣༨)ལམ་ལ་གནས་པར་ཤོག །དེ་ལ་དྲོད་དང་རྩེ་མོ་དང་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་མཆོག་བཞི་ལས། དྲོད་རྩེ་གཉིས་སུ་དབང་པོ་ལྔ་བསྒོམ་པ་ནི། དད་པའི་དབང་པོ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས། དྲན་པའི། ཏིང་འཛིན་གྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔས་རྣམ་བྱང་བསྐྱེད་པས་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་དབང་པོ་ལྔའོ། །སྟོབས་ལྔ་ནི། དད་པའི་སྟོབས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ལ་སོགས་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཇོམས་པས་སྟོབས་ལྔ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་ལམ་ཆ་བཞི་པོའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོའི་རྣམ་དབྱེ་སོ་སོར་ཡོད་ཡོ། །བཅུ་དགུ་བ་མཐོང་ལམ་ལ་སྨོན་བ་ནི། ༈ །དྲན་དང་ཆོས་རབ་རྣམས་འབྱེད་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །དགའ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན། །བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་བསྒོམས་ནས། །མཐོང་ལམ་ལ་གནས་རབ་དགའི་ས་ཐོབ་ཤོག་ །དེའང་དྲན
Chinese
如是知晓，了悟胜义离戏如虚空，尤其以善巧之士成办他利之理，愿具足闻思修之智慧。其中，道谛世俗的一切，从可考察的角度而言，如梦幻和幻术般知晓，灭谛胜义的自性，知晓实有离戏，是智慧的自性。而且，以听闻之智慧，区分法与非法，若未通晓道谛的一切现证，则思惟和修行的功德会漂泊不定，因此首先听闻之智慧至关重要。对此，无论钝根者还是贫穷者，都不必畏惧，为了易于修持自己心力所及和相应的法，依止善妙的上师，通过听闻即可成就。为何如此？因为一旦走上正道，修行所生的智慧自然而然会从中产生。之后，以思惟之智慧衡量正直和委婉之意，若对自性之真伪有所迷惑，则应依靠具德善知识，使其纳入修持之中。之后，在森林、游牧的寂静处，远离禅定的荆棘和恶友之处，一心专注于修行之智慧，从方才所说的见道开始，五道的功德全部依赖于修行之智慧而生起。第十六，发愿趣入之自果，共同祈愿十地五道之功德： ༈ 以菩提心之意乐发起，以具足六度之行为，于一切时处精进，愿以五道次第行入十地。 也是，若不以缘于如海有情界之菩提心之殊胜意乐发起，则六度之行也无法成为一切相智之道，因此，以具足意乐和行为之门，依于六度之正道，于一切时处精进，愿依于五道，并次第行入所依之十地自性。如是祈愿。 第十七，祈愿资粮道： ༈ 也是，以正念安住之智慧，以及四正断之精进努力，
English
Knowing them as such, realizing ultimate reality as free from elaboration, like the sky, and especially with the skillful means of accomplishing the benefit of others, may I possess the wisdom of hearing, contemplating, and meditating. Among these, all the conventional truths of the path, from the perspective of being examined, are known as dreamlike and illusory. Knowing the ultimate nature of cessation as truly existent and free from elaboration is the nature of wisdom. Moreover, with the wisdom of hearing, distinguishing between dharma and non-dharma, if all the direct realizations of the path are not understood, the qualities of contemplation and meditation will wander aimlessly. Therefore, the wisdom of hearing is crucial at the beginning. In this regard, neither the dull-witted nor the impoverished need to be afraid. In order to easily practice the dharma that one's mind can handle and is compatible with, rely on a good lama and accomplishment will come through hearing. Why is this so? Because once one is on the path, the wisdom that arises from meditation will naturally arise from within. After that, with the wisdom of contemplation, measuring the meaning of straightforward and indirect intentions, if there is confusion about the truth or falsehood of one's own nature, one should rely on a qualified spiritual friend to bring it under the scope of practice. After that, in solitary places in forests and nomadic hermitages, free from the thorns of meditation and evil companions, focusing single-mindedly on the wisdom of meditation, from the path of seeing just mentioned onwards, all the qualities of the five paths arise in dependence on the wisdom of meditation. Sixteenth, the self-result of wishing to enter, commonly wishing for the qualities of the ten grounds and five paths: ༈ Having aroused the intention with the mind of enlightenment, with actions endowed with the six perfections, striving at all times and in all circumstances, may I gradually traverse the ten grounds through the five paths. Also, if one does not arise from the excellent intention of the mind of enlightenment, which is focused on the ocean-like realm of sentient beings, then the actions of the six perfections cannot become the path of omniscience. Therefore, through the gate of possessing both intention and action, relying on striving at all times and in all circumstances on the correct path of the perfections, may I rely on the five paths and gradually traverse the nature of the ten grounds in sequence. Thus, I pray. Seventeenth, wishing for the path of accumulation: ༈ Also, with the wisdom of mindfulness and the effort of the four correct abandonments,
Chinese
安住于神足之等持，愿首先进入资粮道。其中，资粮道小者，四念住即：于入定中观修如虚空，于后得位观修不净与如幻。受念住者，于入定中观修自性空，于后得位见一切受皆为痛苦且无有实义。心念住者，于入定中观修自性空，于后得位修不破不立。修习此四法念住，即能进入见道之四谛，首先了知身体是痛苦，其次了知感受是痛苦而断除集谛，第三断除心之常执，第四断除对法之我执。于资粮道中者，不令未生之不善法生起，已生者断除，未生之善法令生起，已生者令增长。于资粮道大者，四神足即：以禅定令心堪能，由精进而生起欲神足，如是精进，心与行之神足，此四者。第十八，发愿趋入加行道：愿于暖、顶、忍、世第一，以及信、勤、念、定、慧五根，和五力之自性，安住于大乘加行道（538）。其中，于暖位和顶位二者修习五根，即：以信根等五根生起解脱，是无色之五根。五力者，信力与精进力等如前，摧伏不顺品故名五力。如是，加行道四部分之智慧，各有小、中、大之差别。第十九，发愿趋入见道：愿修习念、择法、精进、喜、轻安、定、舍七菩提分，安住于见道，获得极喜地。即是念
English
By abiding in the Samadhi of miraculous feet, may I first enter the Path of Accumulation. Therein, for the small Path of Accumulation, the four mindfulnesses are: in meditative equipoise, contemplate like the sky; in post-meditation, contemplate impurity and illusion-like appearances. For the mindfulness of feelings, in meditative equipoise, contemplate emptiness of inherent existence; in post-meditation, see all feelings as suffering and without essence. For the mindfulness of mind, in meditative equipoise, contemplate emptiness of inherent existence; in post-meditation, meditate on non-affirming and non-abiding. By meditating on these four mindfulnesses of phenomena, one enters the Four Noble Truths of the Path of Seeing. First, one understands the body as suffering; second, one understands feelings as suffering and abandons the origin; third, one prevents the clinging to permanence of the mind; fourth, one prevents the clinging to self in phenomena. In the intermediate Path of Accumulation, one does not allow unwholesome dharmas that have not arisen to arise; one cuts off those that have arisen; one generates wholesome dharmas that have not arisen; one increases those that have arisen. In the great Path of Accumulation, the four miraculous feet are: by means of meditative concentration, making the mind workable, from effort arises the miraculous foot of aspiration; similarly, effort, mind, and the miraculous foot of conduct, these four. Eighteenth, aspiration for the Path of Joining: May I abide in the Great Vehicle Path of Joining (538), in warmth, peak, forbearance, and supreme dharma, and in the nature of the five faculties of faith, effort, mindfulness, concentration, and wisdom, and the five powers. Among these, in the two, warmth and peak, the five faculties are cultivated: by generating liberation with the five faculties of faith, and so on, these are the five incorporeal faculties. The five powers are: the power of faith and the power of effort, etc., as before, because they subdue opposing factors, they are called the five powers. Thus, the wisdom of the four parts of the Path of Joining has separate distinctions of small, medium, and large. Nineteenth, aspiration for the Path of Seeing: May I cultivate the seven branches of enlightenment: mindfulness, discrimination of dharmas, effort, joy, tranquility, concentration, and equanimity, abide in the Path of Seeing, and attain the ground of great joy. That is, mindfulness