Tibetan
དེ་ལྟར་བགོས་པ་དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་དང་བསམ་པས་ཉིན་མིད་ལམ་ཚན་མི་ཉལ་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་དང་དུ་མ་བླངས་ན། ལེ་ལོ་ནི་སེར་བ་དང་འདྲ་སྟེ་དགེ་བའི་ལོ་ཏོག་འཇོམས་པ། ཆང་དང་འདྲ་སྟེ་སྙོམ་ལས་ཀྱི་དང་དུ་མྱོས་བར་བྱེད་པས་ན་མགོ་ལ་མེ་ལྕེ་རེག་པ་བཟློག་པ་ལ (༥༣༥)བརྩོན་པ་ལྟར་དགེ་བ་ལ་འབད་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་འབད་ཀྱང་བདུད་སྡིག་ཅན་ནི་རང་གི་མངའ་རིས་ལས་བྲི་ཡི་དོགས་ནས་སྒོ་དུ་མ་ནས་བར་དུ་གཅོད་བའི་ཕྱིར་རྐྱེན་ཅུང་ཟད་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཞུམ་ཞིང་འཁྲུགས་པ་དང་། བྱིས་པ་དང་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ལ་དཔགས་ནས་དགེ་སྦྱོར་ལ་ཆོག་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཡོད་དེ། དེའི་ཚེ་འདོད་བ་ལ་ཆོག་ཤེས་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་དེ་དགེ་སྦྱོར་གྱི་ཕྱོགས་སུ་སྤོས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ལ་འབད་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ལྟར་མ་འབད་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཞན་ལྔ་པོ་འང་གནས་མིན་དུ་འཁྱམ་པ་ཡིན་བས་འདི་ལ་ནི་ཆེ་ཐང་བྱ་དགོས་པས་སྨོན་པའོ། །བཅུ་བཞི་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་སྨོན་བ་ལ་གསུམ་ལས། ༈ །མཐོང་ཆོས་ཚེ་འདིར་བདེ་བར་གནས་པ་དང་། །ཡོན་ཏན་ཁྱད་འཕགས་རིམ་གྱིས་བགྲོད་བ་དང་། །མངོན་ཤེས་ལ་བརྟེན་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པ་ཡིས། །བསམ་གཏན་དོན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པར་ཤོག །དེ་ལ་རྐང་པ་དང་པོས་ནི་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་བསམ་བསྟན་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། གཟུགས་མེད་བཞི་དང་ལམ་ལམ་ཞུགས་བའི་རྒྱུད་ལའང་ཡོད་བའི་བསམ་གཏན་རྣམས་དང་། དེ་དག་གི་སེམས་ཐོབ་པའི་སྒོམ་ཆེན་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་གྱ་གྱུའི་གཟེང་ལས་གྲོལ་བས་མཐོང་ཆོས་སུ་བདེ་བར་གནས་ཤིང་དེ་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ས་འཕེན་པས་ཟིན་ན་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་རྟེན་གཞིར་ཡང་འགྱུར་བས་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཅན་གྱི་སྤྲོས་པ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་བྱང་སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་ཤིང་དེར་འཛིན་མེད་པ་ནི་མཉམ་གཞག་དང་། དེ་དང་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟའི་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་ཕོ་ཚོད་ཀྱི་བློས་བཅོས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་བར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་བའི་ཚོགས་དང་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་རིམ་ཀྱིས་ཐོབ་ཅིང་མངོན་ཤེས་ཕྲ་མོས་གཞན་དོན་ཀྱང་འགྲུབ་པས་དོན་རབ་འབྱེད་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་ལ། མཐོང་ལམ་ས་དང་པོ་ནས་སེམས་ཟག་པ་ལས་གྲོལ་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེའི་བསམ་གཏན་ཡིན་པས་དེའི་དང་དུ་མཉམ་ (༥༣༦)པར་འཇོག་པ་ལ་སྨོན་པའོ། །བཅོ་ལྔ་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསུམ་ནི། ༈ །ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ
Chinese
像这样分配之后，如果不用精进和意念，从现在开始就不接受，懒惰就像冰雹一样，摧毁善行的庄稼；像酒一样，使人沉迷于懈怠，所以要像避免头上的火焰一样（535），努力行善。即使这样努力了一段时间，恶魔也会因为担心自己的领地减少而从多方面进行阻挠，依靠一些微小的因缘，使内心沮丧和混乱；依靠孩子和罪恶的朋友，会对善行产生满足感。那时，将对欲望没有满足感的分别念转移到善行方面，努力精进。如果不这样努力，其他的五度也会游荡于不该停留的地方，所以要重视它，这是祈愿。第十四，祈愿禅定的波罗蜜多，有三种：愿以现法乐住，功德殊胜次第增长，依仗神通成办他利，而能平等安住于禅定之义。其中第一句是指孩童近用的禅定，就像四禅定，四无色定，以及入道者的相续中也存在的禅定等等。即使有一些获得这些禅定之心的修行者，因为从散乱分别的喧嚣中解脱出来，所以在现法中安乐地住着，如果被二资粮的势力所摄持，也会成为圣道的所依，所以不是没有意义的。就法而言，诸法的戏论消融于法界，显现的对境不间断，并且在那里没有执着，这就是止；与此本体无二的个别观察就是观。像这样止观双运，不是用虚假的意识来伪装，而是在相续中生起的资粮和加行道的殊胜功德次第获得，并且以微细的神通也能成办他利，所以称为辨别意义的禅定。从见道第一地开始，心从烦恼中解脱出来，所以是如来善妙的禅定，所以祈愿能够平等地安住于其中（536）。第十五，智慧波罗蜜多有三种：愿世俗如幻
English
Having thus divided, if one does not accept it from this very moment with diligence and mindfulness, laziness is like hail, destroying the crops of virtue; like alcohol, it intoxicates one with indulgence in idleness, so one should strive for virtue as if averting a flame from one's head (535). Even if one strives in this way for a while, the evil demons, fearing that their dominion will diminish, will obstruct from many directions, relying on some slight causes, causing the mind to be discouraged and confused; relying on children and sinful friends, one may develop contentment with virtuous deeds. At that time, one should shift the thought that there is no satisfaction in desires to the side of virtuous deeds and strive with diligence. If one does not strive in this way, the other five perfections will also wander in places where they should not stay, so one must value this, this is a prayer. Fourteenth, praying for the perfection of meditation, there are three: May I abide in bliss in this life, progressively advance in excellent qualities, and accomplish the benefit of others through clairvoyance, and may I equally abide in the meaning of meditation. The first line refers to the meditation practiced by beginners, such as the four meditations, the four formless meditations, and the meditations that are also present in the continuum of those who have entered the path. Even if there are some practitioners who have attained these meditative minds, because they are freed from the noise of scattered thoughts, they abide blissfully in this life, and if they are seized by the power of the two accumulations, they will also become the basis of the noble path, so it is not meaningless. As for phenomena, the elaborations of phenomena dissolve into the dharmadhatu, the appearing objects are uninterrupted, and there is no clinging there, this is shamatha; the individual observation that is inseparable from this essence is vipashyana. Like this, the union of shamatha and vipashyana is not merely a pretense made with a false mind, but the excellent qualities of the accumulations and the path of application that arise in the continuum are gradually attained, and the benefit of others is also accomplished with subtle clairvoyance, so it is called meditation that distinguishes meaning. From the first bhumi of the path of seeing, the mind is liberated from defilements, so it is the Tathagata's virtuous meditation, so I pray to be able to equally abide in it (536). Fifteenth, there are three perfections of wisdom: May conventional reality be like an illusion.