Tibetan
་ཕུན་ཚོགས་ལ་ཕྲག་དོག་མི་བྱེད་བར་དགའ་བ་བསྒོམ་ཞིང་། འགྲོ་བ་གཞན་དག་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་ན་ང་རེ་དགའ་སྙམ་པ་དང་། རང་ཕྱོགས་ལ་ཆགས་བ་གཞན་ཕྱོགས་ལ་སྡང་བའི་ཆགས་སྡང་མགོ་སྙོམས་ནས་ཉེ་རིང་མེད་བའི་བཏང་སྙོམས་ལ་སློབ་བ་ནི་སྨོན་སེམས་ཀྱི་སྲོག་ཤིང་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་ལ། བསྡུ་པའི་དངོས་བོ་བཞིས་སེམས་ཅན་བསྡུ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ནི་སེམས་ཅན་བསྡུ་བའི་སྒོ་དང་པོ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་རྔ་ལ་མི་དགའ་བ་སུ་ཡང་མེད་པས། ཐོག་མར་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པས་སེམས་ཅན་བསྡུ་བར་བྱའོ། དེ་བཞིན་དུ་ཚིག་རྩུབ་མོ་ལ་སུ་ཡང་མི་དགའ་བ་སྙན་པར་སྨྲ་བས་གཞན་དགའ་བས་བྱ་བ་དང་། དེ་ནས་སོན་སྤྱོད་པ་སྟེ་གཞན་དོན་ལ་སྐྱོ་དུབ་ཀྱི་སེམས་སྤངས་ནས་སློབ་པའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་། དོན་མཐུན་པ་ནི་གཞན་ལ་ཇི་ལྟར་འདོམས་བ་ལྟར་རང་ཡང་ཆོས་བཞིན་དུ་བྱ་དགོས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞི་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དུལ་བ། འཁོར་ཡང་དུལ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། རང་རྒྱུད་མ་རུངས་ཤིང་མགྲེལ་བས་སེམས་ཅན་ཕན་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་བཞི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འགྲུབ་པའི་བསམ་བ་མ་ནོར་བ་དང་། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ནི། གཞན་དོན་ལ་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བ་མ་ནོར་བ་ཡིན་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་སྲོག་ཤིང་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །བཅུ་པ་ནས་བཟུང་འཇུག་པའི་བསླབ་བྱ་རྐང་པ་དྲུག་ལས། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་གསུམ་ལ་སྨོན་བ། ༈ །གང་ལ་ཅི་འདོད་ཟང་ཟིང་སྦྱིན་པ་དང་། ཆོས་དོན་གཉེར་ལ་ལེགས་པར་བཤད་པ་དང་། །སྣ་ཚོགས་འཇིག་བའི་གནས་ལ་སྐྱོབ་བ་ཡི། །སྦྱིན་བ་རྣམ་གསུམ་རྟག་ཏུ་གཏང་བར་ཤོག་ །ཅེས་བས། ནང་གསེས་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་ལའང་གཏོང་བ་དང་། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་དང་། ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་བརྐམ་ཆགས་འཇིག་པའི་ཐབས་ལ་ཆ་ (༥༣༡)།ཕྲ་མོ་ནས་བསླབ་ཅིང་རྗེ་ཆེར་སྤེལ་བའོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཕྱེ་ཕུལ་ཐག་གང་ལའང་འཇུངས་པ་སྐྱེས་བའི་ཚེ་རང་གིས་རང་ལ་ཞེ་ཁྲེལ་བདས་ནས། ཁྱོད་སྔར་ཡང་སེར་སྣལ་གོམས་བས་འབྱོར་པ་ཅན་དུ་མ་སྐྱེས་ལ་ད་དུང་ཡི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་སྡུན་བསུར་སླེབས་འདུག་པ་འདི་ཡི་རེ་མུག། །གང་ཡོད་ཤུལ་ན་བཞག་ནས་འཆི་ཁར་ལག་སྟོང་དུ་འགྲོ་བ་བདི་གླེན་པ་ཅང་ཤེས་སུ་རྫུ་བར་འཇུག་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་བྲེ་གང་གཏོང་བ་ལ་འཇུངས་བའི་ཚེ་ཁལ་གཅིག་ཏུ་གཏོང་བ་སྙིང་སྟོབས་བསྐྱེད་པས་རྣམ་རྟོག་ནི་འདུས་བྱས་ཡིན་བའི་ཕྱིར་སེར་སྣ་རྗེ་ཆུ
Chinese
不嫉妒圆满，修习欢喜，心想其他众生也变成这样，我真高兴。对于自方贪执，对于他方嗔恨，平息贪嗔，学习无有亲疏的舍弃，如同希愿心的命根一般。同样，在行持方面，以四摄事不断地精勤摄受有情。其中，布施是摄受有情的第一道门，因为没有人不喜欢布施。首先要以财物布施来摄受有情。同样，没有人喜欢粗暴的语言，以悦耳的语言使他人欢喜。之后是行利他事，即舍弃为他事而疲厌的心，行持学习的道路。意义一致是指如何教导他人，自己也要如法行持。例如，世尊寂静，世尊调柔，眷属也调柔。因为自身不调顺，言语粗暴难以利益有情，因此四无量心是成就菩提心的无谬之想，四摄事是行持利他之事的无谬之行，因此要将它们视为大乘道的命根。从第十品开始是进入（菩萨行）的六种学处，祈愿三种布施的波罗蜜多。愿对于任何众生，都能恒常给予他们所希望的财物布施，对于寻求佛法意义者，都能善加解说，对于各种恐怖的境地，都能救护他们，愿我能恒常行持这三种布施。其中，财物布施又分为给予、大给予和极给予三种。第一种是对于断除贪恋执着的方法，要从细微处开始学习，逐渐扩大。例如，对于一捧糌粑或一点食物也产生吝啬之心时，自己要感到羞愧，心想：你以前也是因为吝啬而没有生为富裕之人，现在又像饿鬼一样贪求，真是可悲！想到要把所有的一切都留下，死的时候空手而去，难道要像个傻瓜一样装作什么都知道吗？如果吝啬于布施一捧，就要发大心布施一袋，因为分别念是无常的，所以要逐渐减少吝啬。
English
Without being jealous of perfections, cultivate joy, thinking, 'How happy I would be if other beings were to become like this!' Equalize attachment to one's own side and hatred towards others, and learn to abandon without partiality, like the lifeblood of aspirational mind. Similarly, in terms of practice, continuously and diligently gather sentient beings with the four means of gathering. Among these, generosity is the first door to gathering sentient beings, as no one dislikes generosity. First, gather sentient beings with material generosity. Likewise, no one likes harsh words, so please others with pleasant speech. Then, engage in beneficial actions, abandoning the mind of weariness for the sake of others, and practice the path of learning. Consistency of meaning means that as you instruct others, you must also act according to the Dharma. For example, the Bhagavan is peaceful, the Bhagavan is gentle, and the retinue is also gentle. Because if one's own mind is untamed and one's speech is harsh, it is difficult to benefit sentient beings, therefore the four immeasurables are the unerring thought for accomplishing bodhicitta, and the four means of gathering are the unerring practice for engaging in benefiting others, so they should be regarded as the lifeblood of the Mahayana path. Starting from the tenth chapter, there are six trainings for entering (the Bodhisattva path), wishing for the three perfections of generosity. May I always give the three kinds of generosity: material generosity to those who desire anything, excellent explanations to those who seek the meaning of Dharma, and protection to those in various terrifying situations. Among these, material generosity is further divided into giving, great giving, and extreme giving. The first is the method for destroying attachment and clinging, which should be learned from the smallest things and gradually expanded. For example, when stinginess arises even for a handful of tsampa or a little food, one should feel ashamed and think: 'You were not born as a wealthy person because of stinginess in the past, and now you are still craving like a hungry ghost, how pathetic! Thinking that you will leave everything behind and go empty-handed at the time of death, do you intend to pretend to know everything like a fool?' If you are stingy to give a handful, you must generate the courage to give a load, because conceptual thoughts are impermanent, so gradually reduce stinginess.
Tibetan
ང་དུ་སོང་ནས། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་བུ་བུ་མོ་དང་གཏང་ནུས་པར་གདོན་མི་ཟལ། མཐར་གྱི་ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་མགོ་དང་ཡན་ལག་གཏང་ནུས་པ་ལ་བསླབ་པའོ། །དེའང་སེར་སྣ་འཇིག་པ་ལ་བསླབས་པས་གཏོང་སེམས་གོམས་པར་འགྱུར་ལ། གཏོང་སེམས་གོམས་ན་སྦྱིན་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་བ་རྫོགས་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་རྒྱུད་ལམ་བདེན་ལ་སྦྱོར་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་བ་ནི་དོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན་ལོག་སྒྲུབ་དང་སྐྱོང་ལ་མཐའ་དག་ལ་བཟད་བར་བྱ། གནས་སྐབས་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་དང་། མེ་ཆུ་གཅན་གཟན་དང་ཆོམ་རྐུན་སོགས་ཀྱི་འཇིགས་པ་འིད་ཡང་དཔལ་ཚ་བ་ཡིན་པས་མི་འཇིགས་བ་སྐྱབས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་ཡང་ཆེ་ཐང་དུ་བྱའོ། །བཅུ་གཅིག་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་བ་གསུམ་ལ་སྨོན་པ་ནི། ༈ །མི་དགེའི་ལས་ལམ་མཐའ་དག་སྤང་བ་དང་། །རྒྱ་ཆེན་དགེ་པའི་ལས་ལ་འཇུག་པ་དང་། །དེ་དག་གཞན་ལ་ཕན་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པ་ཡིས། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པར་བསྲུང་བར་ཤོག །དེ་ལ་མི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ་སྤོང་བ་ནི་ཚུལ་ཁིམས་ཀྱི་ཕྱི་མོ་ཡིན་པས་ཕན་ཡོན་ཚད་མེད་བའི་ཕྱིར། ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དར་དུ་བླང་བ་ནི་དལ་བ་ཕུན་ཚོགས་བའི་དགོས་པ་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྟེན་དུ་ཁྲིམས་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ཉ་སྟོང་བརྒྱད་གསུམ་གྱིས་མཚོན་དུས་ཆེན་བཞི་ལ་སོགས་པར་བསྲུང་ཞིང་། དེའི་བླང་འདས་ཀྱང་སྲོག་གཅོད། མ་བྱིན་བླང་། མི་ཚངས་སྤྱོད། བརྫུན་ཏེ་རྩ་བ་བཞི་པོ་སྤངས་བའི་སྟེང་། (༥༣༢)འཆང་མི་འཐུང་བ། གར་དང་ཕྲེང་རྒྱན། མལ་སྟན་མཐོ་བ། ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་སྤོང་བ་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །ཁྱད་པར་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་བ་གཏན་ཁྲིམས་ནི། དགེ་སློང་ཕམ་གཉིས། དགེ་ཚུལ་ཕམ་གཉིས། དགེ་སློབ་མ། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས་ཏེ་སོ་ཐར་རིགས་བདུན་གྱི་སྡོམ་པས་ཇི་སྲིད་འཚོ་བའི་བར་དུ་རྒྱུད་སྡམ་བ་ནི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དངོས་བསྟན་ཡིན་ལ། དེའང་བསམ་པའི་ཆ་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཆད་པ་དང་དཔྱ་ཁྲལ་སོགས་ལས་སྐྱོབ་པའི་ཕྱིར་བསླབ་པ་བླངས་ན་འཇིགས་སྐྱོབ་དང་། ད་ལྟའི་ཕལ་མོ་ཆེ་ལྟར་འཚོ་བ་དང་ཞི་བདེའི་སླད་དུ་བསླབ་པ་བླངས་བ་ནི་ལེགས་སྨོན་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཐར་བའི་རྒྱུར་མི་འགྲོལ། འོན་ཀྱང་སེམས་རྒྱུད་ལ་ངེས་འབྱུང་ནམ་སྐྱེས་པ་ན་སྡོམ་པ་གནས་འགྱུར་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཐར་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་བས་རྣམས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྐྱོབ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེའི་སྟེང་དུ་བྱང་ཆུས་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁིམས་གཉིས་ལས། དགེ་བའི་ཆོ
Chinese
我去往何处？对于能够慷慨地施舍自己的子女，不要犹豫。最终要学习能够施舍自己的头和四肢。这也是通过学习破除吝啬之心，从而习惯布施之心。如果习惯了布施之心，那么布施的波罗蜜多就圆满了。同样，将他人的心续与真道相结合的法布施是有意义的，应该用于纠正邪见和培养正见。暂时的国王惩罚、水火野兽和强盗等的恐惧，也都是暂时的，因此对于无畏的救护布施也应该重视。第十一个，关于三种戒律波罗蜜多的祈愿是： 愿我舍弃一切不善业， 投入广大的善业之中， 为了利益他人而精进修持， 从而守护清净的戒律。 其中，舍弃十不善业是戒律的基础，因为有无量的利益。在家人也应该重视，这是暇满人身的意义所在。特别是为了获得更高的地位，应该在初八、十五、三十等节日以及四大节日等日子里守护八关斋戒。其内容是，在断除杀生、不与取、邪淫、妄语这四个根本罪的基础上，(532)不饮酒、不歌舞装饰、不坐高广大床、不食非时食，这八条。特别是作为功德之基础的别解脱戒，即比丘戒中的四根本罪、沙弥戒中的十条、式叉摩那戒、近事男和近事女戒，这七种别解脱戒律，在有生之年守护自己的相续，这是真实宣说的断恶行戒。其中，从发心方面来说，如果为了逃避国王的惩罚和税收等而受戒，那是为了逃避恐惧；如果像现在大多数人一样，为了生活和安宁而受戒，那只是良好的愿望，不能成为解脱之因。然而，如果内心生起出离心，那么戒律就会转变为解脱之因，因此在任何情况下都应该生起对轮回痛苦的厌离之心。在此基础上，菩萨的两种戒律中，善法
English
Where shall I go? Do not hesitate to be able to generously give away your sons and daughters. Ultimately, one must learn to be able to give away one's head and limbs. This is also through learning to destroy the miserly mind, thereby becoming accustomed to the mind of generosity. If the mind of generosity becomes accustomed, then the perfection of generosity is fulfilled. Similarly, the Dharma giving that combines the mindstream of others with the true path is meaningful and should be used to correct wrong views and cultivate right views. Temporary royal punishments, the fear of fire, water, wild animals, and robbers, etc., are also temporary, so the giving of fearlessness and protection should also be valued. The eleventh, the aspiration for the three perfections of discipline is: May I abandon all non-virtuous actions, Engage in vast virtuous actions, Strive to accomplish these for the benefit of others, And thereby protect pure discipline. Among these, abandoning the ten non-virtuous actions is the basis of discipline, because it has immeasurable benefits. Laypeople should also value this, as it is the meaning of having a leisure and endowment body. In particular, in order to obtain a higher status, one should observe the eight precepts on the eighth, fifteenth, and thirtieth days of the month, as well as on the four great festivals. Its content is, on the basis of abandoning the four root sins of killing, stealing, sexual misconduct, and lying, (532) not drinking alcohol, not engaging in singing and dancing and ornamentation, not sitting on high and large beds, and not eating untimely food, these eight. In particular, the Pratimoksha vows, which are the basis of qualities, namely the four root sins of a Bhikshu, the ten precepts of a Shramanera, the Shikshamanas, and the Upasaka and Upasika vows, these seven types of Pratimoksha vows, guarding one's mindstream for as long as one lives, is the actual teaching of the discipline of abstaining from misconduct. Among these, from the aspect of motivation, if one takes vows in order to escape the king's punishment and taxes, etc., that is to escape fear; if, like most people nowadays, one takes vows for the sake of livelihood and peace, that is merely a good wish and cannot become a cause of liberation. However, if renunciation arises in the mindstream, then the vows will transform into a cause of liberation, therefore in all circumstances one should generate aversion to the suffering of samsara. On top of this, among the two disciplines of a Bodhisattva, the virtuous Dharma