Tibetan
གས། །གདུལ་བར་བྱ་བའི་བློ་རིགས་ལ། དགོངས་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ཡོད་མེད་ཀྱི། །མཐའ་བཀག་མཐུན་འཇུག་གྲུབ་པའི་མཐའ། །གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བར་རིགས་མིན་ཅིང་། །ཁྱད་པཐངརྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ། །མ་བསྒོམས་གྲོལ་བའི་ཀ་དག་དང་། །བསྒོམས་ནས་གྲོལ་བའི་ཐོད་རྒལ་ཞེས། །རྣམ་གྲངས་གཉིས་སུ་བསྟན་མོད་ཀྱི། །གཉིས་ཀའི་དགོངས་པ་ཁྱད་དུ་འཕགས། །འབྱམས་ཡིག་འདི་ཡི་ལན་ཙམ་དུ། །གསང་བ་སྒྲོགས་པ་འདིར་མི་བྱེད། །དོན་ལ་བསྒོམ་བྱ་ཡོད་དམ་མེད། །གང་ཟང་རང་གི་བློ་ནུས་གཙོ། །ཅི་ཕྱིར་དང་པོའི་ལམ་ཞུགས་ ཅན། མོས་པས་དཔྱོད་པའི་གང་ཟག་ལ། །དམིགས་བཅས་སྒོམ་རྒྱུ་མ་མཆིས་ཀྱང་། །མངོན་སུམ་རིག་པ་སྐྱོང་སྒོམ་མཐུས། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དྲན་འཛིན་གྱི། །སྒོམ་པའི་ཐ་སྙད་ཙམ་མེད་ན། །ཐ་མལ་ཉིད་དང་ཅི་ཡི་ཁྱད། །བསྒོམ་པའི་མིང་དེ་སུ་ཡིས་གདགས། །གནས་ལུགས་ཡིད་དཔྱོད་ཙམ་མིན་པར། །ཇི་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར་བ་ལས། །མ་ཡེངས་དྲན་པ་ཟད་པ་ཡིས། །དགོངས་པ་མཁའ་ལྟར་དག་པ་ལ། །སྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་གཉིས་ཀ་ཡི། །འདུ་ཤེས་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པས། །ཀུན་བཟང་དགོངས་པའི་རྒྱལ་སྲིད་ལ། །མངའ་དབང་འབྱོར་བའི་ཐ་སྙད་བཏགས། །དེ་སྐད་དུ་ནི་ཀུན་གསལ་ལས། །བསྒོམ་དུ་ཡོད་ན་འོག་མར་འགྱུར། །མེད་ན་རྟོག་མེད་སངས་རྒྱས་འགྱུར། །ཡང་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོར་འགྱུར། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རང་གནས་པའི། །ངོ་འཕྲོད་རང་ངོ་ཤེས་ཙམ་ན། །རང་གིས་རང་ཉིད་གསལ་བ་ལ། །བློ་ཡིས་བསྡུ་ཞིང་བསྒོམ་རྒྱུ་མེད། །དབང་པོ་འབྲིང་ལ་དྲན་པ་ཙམ། །ཆོས་སྐུ་གསལ་ན་དྲན་པ་སྟོང་། །མ་བསྒོམས་རྒྱུན་དུ་འབྲལ་བ་མེད། །བསྒོམ་དང་མ་བསྒོམས་དོན་ལ་མེད། །སྒོམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་དེ་ཡིས་ཆོད། །ཅེས་གསུངས་གནད་ཀྱི་མན་ངག་འདི། །ཀུན་གྱིས་མྱོང་ཞིང་རྟོགས་པ་དང་། །ལྟ་ཅི་གོ་བའང་ཆེར་མེད་པས། །ཡི་གེ་འདི་ལ་གཙིགས་སུ་གྱིས། །དེ་ནས་དྲི་བ་བཅུ་བདུན་པར། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འགྲོ་ཀུན་ལ། །ཁྱབ་ན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། །སེམས་ཅན་དུས་ན་རྫོགས་པར་རིགས། །ཡོན་ཏན་མཛད་ཕྲིན་དེ་བཞིན་འོས། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཡིན་ཞེ་ན། །རྟོགས་པས་སྙིང་པོ་ཆེར་མ་སོང་། །དུས་གསུམ་ཀུན་ཏུ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད། །ཅེས་དྲི་ལན་དུ་འདི་སྐད་བསྒྲགས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས། །ཞེས་གསུངས་དེ་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ལ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་མི་རིགས། །ཅི་ཕྱིར་རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་གསུམ་གྱིས། །འབྲས་བུ་མངོན་དུ་མ་བྱས་ཕྱིར། །བུམ་
Chinese
嘎！对于需要调伏的各类根器，为了（不同）见解，关于修习存在与否的各种观点，不应执着于任何一边，而应采取折衷的途径。在殊胜的大圆满法中，虽然有不修而解脱的本来清净（噶达，藏文：ཀ་དག་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：原始清净）和修习后解脱的妥噶（妥噶，藏文：ཐོད་རྒལ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：顿超）这两种分类，但二者的见解都非常卓越。我不会在此公开宣扬这些深奥的秘密，仅仅是为了回答这封信。实际上，是否需要修习，主要取决于个人的智慧和能力。为什么对于初入道者，那些以信心进行分析的人，虽然没有有相的修习，但通过培养明觉的修习，如果连随之而来的忆念的修习之名都没有，那和普通人有什么区别？是谁安立了修习这个名称？不是仅仅停留在理性的推测上，而是要如实地显现，通过不散乱的忆念，当见解如虚空般清净时，不可能存在修与不修的二元对立。因此，才安立了在普贤（昆桑，藏文：ཀུན་བཟང་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：普贤）的见解王国中获得自在的名称。正如《俱生光明经》中所说：“如果存在修习，就会堕入下乘；如果没有修习，就会成为无念的佛陀，或者成为凡夫俗子。当自生智慧安住于自身，仅仅是认识到自己的本性时，自身就会显现，不需要用分别念去执取和修习。对于中等根器的人来说，只需要忆念；如果法身显现，忆念就会消失。不修习，也始终不会分离；修与不修，实际上没有区别。修习的疑惑，就此断除。”因为很少有人体验和理解，更不用说理解这些关键的口诀，所以要重视这些文字。接下来是第十七个问题：如果如来藏遍布一切众生，那么佛的身和智慧等，在众生阶段就应该圆满具备，功德和事业也应该如此。如果说是证悟和未证悟的区别，那么证悟并不会使如来藏增加，在过去、现在、未来三世中，它也不会增减。因此，在问答中这样宣称：“一切众生皆是佛，但被突如其来的垢染所遮蔽。”正因为如此，众生才不会圆满具备佛的身和智慧。为什么呢？因为没有通过圆满、成熟和清净这三个阶段，使果位显现。如同花苞
English
Ga! For the various types of minds to be tamed, regarding the existence or non-existence of meditation for the sake of (different) views, one should not cling to any one extreme, but should adopt a middle path. In the supreme Great Perfection, although there are two
Tibetan
པའི་ནང་གི་མར་ མེ་ལྟར། །ནང་གསལ་འཆར་བའི་གཞིར་ཡོད་ཀྱང་། །ཕྱིར་གསལ་མངོན་དུ་གྱུར་བ་མེད། །དེ་ཡང་མ་རིག་ལས་ཉོན་དང་། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པས་ཕྱི་ཤུན་གྱི། །ཚུལ་དུ་གཏུམས་ཚུལ་རྒྱུད་བླ་མར། །དཔེ་དགུས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན། །དཔེར་ན་བུད་མེད་ངན་མ་ཡི། །མངལ་ན་གནས་པའི་མི་བདག་དེ། །ལུས་ཀྱི་ནུས་པ་རྫོགས་པ་དང་། །ལས་དབང་དུས་ལ་བབ་པའི་ཚེ། །ཀུན་གྱི་རྗེ་བོར་གྱུར་ན་ཡང་། །དེ་ཚེ་རྒྱལ་པོར་སུ་ཡིས་བརྗོད། །དེ་ཕྱིར་རིག་པའི་གཤིས་ལུགས་ལ། །འཁོར་འདས་གཉིས་ཀའི་སྒོ་ཡོང་ཕྱིར། །མ་རིག་ལས་དང་ཉོན་མོངས་དུས། །འགྲོ་དྲུག་སོ་སོའི་ཁམས་སུ་སྣང་། །རིག་ཅིང་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པའི་ཚེ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ལའང་། །འཕེལ་འགྲིབ་མེད་ཅེས་སྨྲ་བ་ན། །ལྕགས་སམ་གཙུབ་ཤིང་དག་ལས་མེ། །འབྱུང་ཕྱིར་རྒྱུ་ཉིད་མེའོ་ཞེས། །ཁྱེད་ཀྱིས་སྨྲ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །ཁ་དོར་དམར་དང་རེག་བྱ་ཚ། །རང་བཞིན་བསྲེག་པའི་ནུས་པ་ཀུན། །རྫས་གཉིས་དག་ལ་རྫོགས་པ་ཡིས། །གཏན་ཚིག་གསར་དུ་བསྒྲུབ་དགོས་སོ།། །།དེ་ནས་དྲི་བ་བཅོ་བརྒྱད་པར། །ཡེ་ཐོག་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་དང་། །ཐོག་མར་བྱོན་པ་ཡོད་དམ་མེད། །མེད་ན་ཐོག་མའི་སངས་རྒྱས་འགལ། །ཡོད་ན་དེ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་དང་། །ཚོགས་ལ་འབྲས་བུ་སྟོན་བྱེད་ཅིང་། །དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་བྱེད་པ་གང་། །དེ་ཐད་ངེས་པ་མེད་ཅེ་ན། །སེམས་མ་བསྐྱེད་ཅིང་འབྲས་བུ་མེད། །ཚོགས་གཉིས་ལམ་ལ་མ་བརྟེན་པར། །དེ་འདྲའི་སངས་རྒྱས་ཅི་ལྟ་བུ། །ཞེས་དྲི་ལན་དུ་འདི་སྐད་དོ། །ཡེ་ཐོག་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་ནི། །གདོད་མའི་མགོན་ལས་གཞན་དུ་མིན། །དེ་ཉིད་ལམ་ལ་མ་བརྟེན་པར། །མངོན་པར་རྫོགས་ཚུལ་འོག་ཏུ་སྨྲ། །འདིར་ནི་རྫས་སྤྱིའི་དྲི་བའི་དོན། །གདོད་མའི་གཞི་ལས་གཞི་སྣང་དུ། །ཤར་བའི་རྩལ་ལས་སེམས་ཅན་ཁམས། །འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་བཞིན་རྨི་ལམ་ལྟར། །འཁྲུལ་བ་རྣམས་ནི་གདུལ་ཕྱིར དུ། །རིགས་ལྔའི་རྒྱལ་བ་གངས་ཆེན་མཚོ། །དེའི་ཕྱག་རྒྱའི་ཁོང་སེང་ལས། །པདྨ་འཁྲུངས་པའི་སྟེང་གི་ཆའི། །ཞིང་ཁམས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་དང་། །སྤོས་ཆུའི་རྒྱུན་གྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ། །ཞིང་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་ཁྱབ་པར་མཛད། །དེ་ཡང་ཐོག་མ་འདི་ཙམ་དང་། །མཐར་གྱི་མཛད་པ་འདིའོ་ཞེས། །བློ་ཡིས་དཔག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན། །མི་གཡོ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའི་ཞིང་། །དེ་ཚེ་སྐུ་གསུམ་སྣང་བ་ལ། །ཞིང་ཁམས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཀོད། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཆོས་སྐུའི་དུ
Chinese
如同瓶中的酥油灯。 虽然内在光明显现的基础存在， 但外在光明却未显现。 那也是因为无明、烦恼和 所知障如外壳一般遮蔽。 在《宝性论》中， 用九个比喻非常清楚地说明了。 例如，恶妇的 胎中居住的人主， 身体的能量圆满， 业力成熟时， 即使成为一切的君主， 那时谁会称他为国王呢？ 因此，为了智慧的自性 能产生轮回和涅槃二者的门径， 在无明、业和烦恼之时， 显现为六道各自的界。 当智慧和二资粮圆满时， 就不是别的，正是佛。 如果说，对于证悟和未证悟， 也没有增减， 那么，从铁或钻木中 生出火，难道能说 原因是火吗？ 因为你会这样说。 颜色是红色，触感是热的， 自性是燃烧的能力， 都在两种物质上圆满， 所以必须新立论证。 然后是第十八个问题， 最初的佛陀和 最初出现的是否存在？ 如果不存在，最初的佛陀就矛盾。 如果存在，那么对于他，因果和 积聚显现果实， 最初发起菩提心的是谁？ 如果对于那方面没有定论， 没有发起菩提心，也没有果实， 不依赖二资粮道， 那样的佛陀是什么样的？ 这样提问，回答如下： 最初的佛陀， 不是别的，正是原始怙主。 他没有依赖道， 将在下面讲述显现圆满的方式。 这里是关于事物总体的提问的意义， 从原始的基础到基础显现中， 从显现的妙力到有情界， 如同无有错乱的梦境一般， 为了调伏错乱的众生， 五部佛如雪山之海， 从其手印的空性中， 莲花出生的上方的 二十五个刹土， 以及香水之流的法界中， 遍布无量刹土。 那也是最初仅此而已， 最终的事业就是这些， 不是心识所能衡量的境地， 不动任运成就的大乐土， 那时，在三身显现上， 安立了三种刹土， 不可思议法身的时
English
Like butter lamp inside a bottle. Although the basis for inner clarity exists, the outer light does not manifest. That is because ignorance, afflictions, and the obscurations to knowledge cover it like an outer shell. In the Uttaratantra, the way it is covered is very clearly shown with nine examples. For example, the lord of men residing in the womb of an evil woman, when the body's energy is complete, and the time of karmic power arrives, even if he becomes the lord of all, who would call him a king at that time? Therefore, in order for the nature of wisdom to bring about the gateway of both samsara and nirvana, during ignorance, karma, and afflictions, it appears as the realms of each of the six paths. When wisdom and the two accumulations are complete, it is none other than the Buddha himself. If it is said that there is no increase or decrease in realization or non-realization, then, from iron or kindling wood, fire arises, so can it be said that the cause itself is fire? Because you would say that. The color is red, the touch is hot, the nature is the ability to burn, all complete in the two substances, so a new proof must be established. Then, the eighteenth question, do the primordial Buddha and the first to appear exist or not? If they do not exist, the primordial Buddha is contradictory. If they do exist, then for him, cause and effect and accumulation manifest fruit, who is the first to generate bodhicitta? If there is no certainty about that, no bodhicitta is generated, and there is no fruit, without relying on the path of the two accumulations, what kind of Buddha is that? Thus asked, the answer is as follows: The primordial Buddha is none other than the original protector. He does not rely on the path, the way of manifesting complete enlightenment will be spoken of below. Here is the meaning of the question about the totality of things, from the original ground to the ground of manifestation, from the power of manifestation to the realm of sentient beings, like a dream without confusion, in order to tame the confused beings, the five families of Buddhas are like a great snow mountain sea, from the emptiness of their mudras, the twenty-five pure lands above the lotus birth, and in all the realms of the stream of scented water, he pervades countless pure lands. That is only the beginning, the final activity is these, it is not a realm that can be measured by the mind, the great spontaneously accomplished unmoving field, At that time, on the manifestation of the three bodies, he arranged the three kinds of pure lands, the inconceivable time of the Dharmakaya.
Tibetan
ས། །འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་ཞིང་། །རང་སྣང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་དུས། །ཚངས་པ་རྔ་སྒྲའི་ཞིང་དུ་གྲགས། །སྤྲུལ་སྐུའི་དུས་ན་ཚངས་ཆེན་གྱི། །བསྐལ་པའམ་ནི་ཞིང་ཁམས་སོ། །འདི་ཡི་གོ་ན་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །ཉིད་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། །དེ་ཡིས་བྱིན་བརླབས་སྟོན་མཆོག་སོགས། །སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་ཚད་མེད་ལ། །འདུལ་བྱེད་གདུལ་བྱའི་ཚུལ་དུ་སྣང་། །མདོར་ན་ཞིང་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་རུ། །སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པས་དོན་མཛད་པ། །ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་ཀུན་བཟང་གིས། །སྤྲུལ་པས་དངོས་སུ་དོན་མཛད་ཅིང་། །ལ་ལར་རྒྱུད་གཞན་གྱིས་བསྡུས་པའི། །སངས་རྒྱས་དག་གིས་སེམས་ཅན་དོན། །མཛད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་སྲིད་ཀྱང་། །དེ་ཀུན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡིས། །ལམ་བསྟན་སེམས་ནི་བསྐྱེད་བཅུག་པ། །ཁོ་ནའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། །མངའ་དབང་རྫོགས་པའི་ཀུན་བཟང་གིས། །བརྒྱུད་ནས་སེམས་ཅན་དོན་མཛད་ཅེས། །ཀུན་མཁྱེན་དྲི་མེད་འོད་ཟེར་བཞེད། །དེ་ལས་ཞིང་འདོར་རྡོར་འཆང་གིས། །ཞི་བ་བརྙེས་པའི་ཚུལ་བརྗོད་ན། །ཁ་ཅིག་ཐོག་མའི་དགོན་པོ་ལས། །རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་འཆིང་བ་ཅན། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སེམས་བསྐྱེད་པར། །འདོད་པ་འདིར་ནི་རིགས་མ་ཡིན། །ཅི་ཕྱིར་སྒྱུ་འཕྲུལ་རྡོ་རྗེ་ལས། །འདི་ནི་སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །སངས་རྒྱས་ཀུན་ལས་སྔར་སངས་རྒྱས། །ཞེས་གསུངས་ལུང་གིས་གནོད་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཞིང་འདིའི་སེམས་ཅན་གྱི། །དོན་དུ་ཐོག་མའི་ མགོན་པོ་ཡིས། །རྣམ་པར་འཕྲུལ་བའི་སོ་སྐྱེ་དེས། །སེམས་བསྐྱེད་ཞི་བ་བརྙེས་ཚུལ་བསྟན། །དེ་ཡང་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདིར། །ལྟོས་ནས་བསྐལ་པ་དཔག་མེད་སྔོན། །ཞིང་ཁམས་རང་བཞིན་རྣམ་བཀོད་དུ། །སངས་རྒྱས་མེ་ཏོག་མཛེས་པ་ལ། །གསེར་གྱི་རྡོ་རྗེ་གཅིག་ཕུལ་ནས། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་ཅིང་། །དེ་ནས་སྐྱེ་བ་གསུམ་གྱི་བར། །ཚོགས་གཉིས་ལམ་ལ་ངེས་སྦྱངས་མཐར། །ཕུང་པོ་རྣམ་བཀོད་རི་བོའི་སྤོར། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ། །བསྐལ་ཆེན་གཅིག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི། །དགོངས་པ་ཉིད་ལ་གཡོ་མེད་བཞུགས། །དེ་ལས་སླར་ཡང་གདུལ་བྱའི་ངོར། །ལྷུན་གྲུབ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་བཞེངས། །དེ་ཡི་རྩལ་ལས་ནི་རྨ་ཀཱའི། །ཞིང་ཁམས་བཀོད་དེ་སྒྲོན་བསྐལ་འདིར། །ཐུན་མོང་སངས་རྒྱས་སྟོང་རྩ་དང་། །ཐུན་མིང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡི། །གྲགས་ཆེན་སྟོན་པ་བཅུ་གཉིས་དང་། །རིགས་དྲུག་འདུལ་ལ་ཐུབ་པ་དྲུག། ལ་སོགས་མདོ་རྒྱུད་རྒྱ་མཚོ་ཡི། །ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཇི་སྙེད་པའི
Chinese
萨！光明金刚藏的刹土，自显受用圆满之时，名为梵天鼓声之刹。化身之时，乃梵天之劫或刹土。此之本体为普贤王如来，以其所化之佛，及彼之加持导师等，有情界无量，显现调伏者与所调伏之相。总而言之，于刹土之海中，诸佛以化身行利生之事，一切导师普贤王如来，以化身直接行利生之事，于某些情况下，似乎由其他续部所摄之佛陀利益有情，然彼一切皆由普贤王如来所示之道，令生起心念，唯由此之力而生。故圆满自在之普贤王如来，经由传承而利益有情，全知无垢光尊者如是认为。于此，若说金刚持舍弃刹土，获得寂静之相，某些人认为从最初之寺庙起，具有不同续部之束缚，各自生起菩提心，然此于此处并不合理。何以故？因《幻化金刚》中云：“此乃导师金刚持，较诸佛更早成佛。”此乃圣言所违故。其后，为利益此刹之有情，最初之怙主，以种种化现之凡夫，示现生起菩提心，获得寂静之相。又，于此贤劫而言，于无数劫之前，于刹土自性庄严中，向鲜艳之莲花佛，献上一个金刚杵，生起无上菩提心。其后，于三生之中，于二资粮道上精进修持，最终于蕴聚庄严山顶，现证圆满正觉，于一大劫中，安住于法身之意境中不动摇。其后，复于所化众生前，显现任运自成之受用圆满报身。以彼之威力，于玛嘎之刹土中，于此贤劫中，有一千零二共同佛，及十二位共同大圆满之著名导师，及为调伏六道之六能仁等，以及无量经续之法类。
English
Sa! The realm of the radiant Vajra Essence, the time of self-manifest enjoyment and perfection, is known as the realm of Brahma's Drum Sound. During the time of the emanation body, it is the kalpa or realm of Great Brahma. The essence of this is Samantabhadra. Buddhas emanated by him, and blessings of the supreme teacher, etc., sentient beings are immeasurable, appearing as those who tame and those who are tamed. In short, in the ocean of realms, Buddhas perform deeds through emanations. All teachers, Samantabhadra, directly perform deeds through emanations. In some cases, it seems that Buddhas gathered by other tantras benefit sentient beings, but all of that is from the path shown by Samantabhadra, causing the mind to arise, and it arises only from that power. Therefore, the perfectly empowered Samantabhadra benefits sentient beings through lineage, so says Omniscient Drimé Özer. From this, if it is said that Vajradhara abandons the realm and attains peace, some think that from the initial monastery, with the bonds of different tantras, individual beings generate bodhicitta, but this is not reasonable here. Why? Because in the Magical Vajra it is said, "This is the teacher Vajradhara, who attained enlightenment before all Buddhas." This is because it contradicts the words of scripture. Then, for the sake of the sentient beings of this realm, the initial protector, through various emanations of ordinary beings, showed how to generate bodhicitta and attain peace. Also, in relation to this Fortunate Kalpa, immeasurable kalpas ago, in the naturally arranged realm, to the beautiful Buddha Flower, he offered a golden vajra and generated the supreme bodhicitta. Then, during three lifetimes, he diligently practiced the two accumulations on the path, and finally on the summit of the Heap of Emanations Mountain, he manifested perfect enlightenment, and for one great kalpa, he remained unwavering in the intention of the Dharmakaya. Then, again, in front of those to be tamed, he arose as the spontaneously accomplished Sambhogakaya. From that power, in the realm of Maka, in this Fortunate Kalpa, there are one thousand and two common Buddhas, and twelve famous teachers of common Great Perfection, and six Thubpas for taming the six realms, and so on, as many categories of Dharma as there are in the ocean of sutras and tantras.