Tibetan
བརྒལ་ལན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའི་སྐབས་ཏེ་སརྒ་ལྔ་པ། བརྒལ་ལན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའི་སྐབས་ཏེ་སརྒ་ལྔ་པ། དེ་ལྟར་མདོ་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་པའི་རྣམ་གཞག་སྤྱིར་གླེངས་ནས། ད་ནི་དོན་གཉིས་པ་ལ་བརྒལ་བའི་ལན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ནི། སྤྱིར་བརྒལ་བརྟག་གི་རིགས་པས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་བསྙད་པ་འདིས་མཁས་བླུན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་ཅིང་བརྒལ་བྱའི་ཆོས་སམ་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཇི་བཞིན་མངོན་དུ་དཔོགས་པ་ཐ་སྙད་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སུ་འདུག་ནའང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་ཚིག་ཚོན་པོ་ས་སྲང་མདོ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་ན་གསང་བ་སྒྲོག་པའི་ཉེས་དམིགས་ཆེ་ཞིང་བྱིན་རླབས་ཉམས་པར་འགྱུར་བས་དོན་གྱིས་མི་རིགས་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་སྟེ། སྙིང་པོ་རྒྱན་ལས། འདུ་འཛིའི་ནང་དུ་གསང་བ་ཡི། །ཆོས་དང་མ་རྫོགས་སེམས་ཅན་དང་། །རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ལ་རྩོད་པ་དག། སྔགས་པ་དམ་ཚིག་ཉམས་བྱེད་ལས། །འབད་དེ་ཀུན་ ཏུ་མི་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ཁྱད་པར་རྩོད་པའི་དུས་སུ་འདི་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་ཞིང་། བསམ་གཏན་གྱི་ཚེར་མར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པའི་ཕུང་པོ་མི་བཟད་པར་གྱུར་བ་མ་ཐོང་བས་གཞན་རྒྱུད་ལ། །གམ་པ་དང་། ཅོ་འདྲིའི་ལན་བྱ་བར་མ་ཁོམ་པས་ལྐུགས་པའི་ངང་ཚུལ་དུ་འདུག་པ་ལ་དགའ་ནའང་། འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ཤེས་རབ་སྙིང་པོའི་མན་ངག་འདྲི་བ་དང་ལན་ལྡོན་པའི་ཚུལ་དུ་བྱུང་བ་ལྟར། དཔལ་ཨོ་རྒྱན་གྱི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས་བདག་ཅག་ལ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་བར་བལྟས་ཏེ་གཞུང་དོན་སྔོན་དུ་བཀོད་ནས་ནེམ་ནུར་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་མཚང་རྒོལ་བས་མཐའ་གཅོད་གེགས་སེལ་གྱི་ཚུལ་དུ་ཞར་བྱུང་ལྟ་བུར་གླེང་བའི་བྱ་བ་འཇུག་པར་དམ་བཅའོ། །དེ་ལ་དྲི་བའི་ཐོག་མ་རུ། །ཇི་ལྟར་སྣོད་བཅུད་འཇིག་རྟེན་འདི། །དོན་དམ་འམ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད། །དོན་དམ་ཡིན་ན་འགྱུར་བ་ཅན། །ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན་དང་པོ་དྲང་། །ཀུན་རྫོབ་བསྐྱེད་གཞི་གང་ལས་བྱུང་། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་མེད་ཅེ་ན། །མཚན་ཉིད་མེད་དང་ཀུན་རྫོབ་འགལ། །ཞེས་གསུངས་དེ་ཡི་ལན་བརྗོད་པ། །བརྟན་གཡོའི་རང་བཞིན་འཇིག་རྟེན་བསམ། །རྗོད་བྱེད་ཚིག་གི་རྣམ་འགྱུར་ལ། །ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་གཉིས། །གང་དུ་བཏགས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད། །དང་པོ་ལྟར་ན་འདི་ལྟར་རོ། །རྟོག་པས་བཏགས་པའི་སྣང་ངོ་ལ། །ཆགས་འཇིག་གནས་སྟོངས་རྣམ་པ་བཞིའི། །འཕྲུལ་བའི་རང་གཟུགས་རྒྱུན་མི་འཆད།
Chinese
辩答分别解说之时，即第五品。 辩答分别解说之时，即第五品。 如是总说了显密教法的体例后，现在就第二个问题作分别辩答：一般以辩论推理来指责法的体性，这能区分贤愚，并且如实地揭示所辩论的法或有情相续，虽然这是能言善辩者们的特殊之处。但在密宗道上，如果这种尖锐的言辞遍布所有地方，就会有泄露秘密的过失，并且会使加持衰退，因此我认为实际上是不合理的。《心要庄严论》中说：“集会之中秘密之，法与未熟有情及，金刚之语起争论，持咒者失坏誓言，努力一切皆莫为。”特别是争论之时，依靠这些会使烦恼增盛，并且会变成禅定的荆棘等等，因为没有见过变成不可忍受的罪恶之堆，所以对于他人的相续，不空闲去作甘巴和诘问的回答，虽然喜欢处于沉默的状态，但在此如来以圣观世音和舍利子作加持，就像以般若心经的口诀作提问和回答的方式出现一样，邬金大士视我等为加持的显现，先陈述宗义，然后攻击懦弱的法性，因此发誓要以顺带的方式来谈论作为断除边见和遣除障碍之方便的事业。其中首先提问：如何器情世间此，是胜义抑或世俗谛，若是胜义即有变，若是世俗最初何，世俗生起之所依，若谓无相即相违，无相与俗相违也。如是所说之回答：思维有情无情世间，于所说语之变化上，世俗与胜义二者，无论安立何者皆不违。如第一种情况：于分别假立之显现上，生灭住空四种相，幻变之自性相续不断。
English
The Fifth Chapter: Explanation of Specific Answers to Objections The Fifth Chapter: Explanation of Specific Answers to Objections Having generally discussed the system of the teachings of Sutra and Tantra, now I will specifically explain the answers to the second question. In general, using the reasoning of debate to accuse the nature of Dharma distinguishes between the wise and the foolish, and accurately reveals the Dharma or the continuum of beings being debated. Although this is a special characteristic of those who are eloquent, in the path of Secret Mantra, if such sharp words pervade everywhere, there will be the fault of divulging secrets, and the blessings will decline. Therefore, I think it is actually unreasonable. The Ornament of Essence says: "Among gatherings, secrets, Dharma and immature sentient beings, and arguing about Vajra words, mantra practitioners break their vows, strive not to do everything." Especially during disputes, relying on these will increase afflictions and become thorns of meditation, etc. Because I have not seen it turn into an unbearable pile of sins, I am not free to give Gampa and questioning answers to others' continuums, although I like to be in a state of silence. But here, the Tathagata blessed the noble Avalokiteshvara and Shariputra, just as the essence of Prajna Heart Sutra appeared in the form of asking and answering questions. The great master of Oddiyana regarded us as a manifestation of blessings, first stated the tenets, and then attacked the cowardly Dharma nature. Therefore, I vow to talk about the activities that serve as a means of cutting off extreme views and eliminating obstacles as a side effect. Among them, the first question is: How is this container and content world, is it ultimate or relative truth? If it is ultimate, then it changes. If it is relative, what is the first? What is the basis for the arising of the relative? If it is said to be without characteristics, then it contradicts. The absence of characteristics contradicts the relative. The answer to what was said: Thinking of the sentient and insentient world, on the changes of the spoken words, the relative and the ultimate, no matter which one is established, there is no contradiction. As in the first case: On the appearance of conceptual imputation, the four aspects of arising, ceasing, dwelling, and emptiness, the illusory nature continues without interruption.
Tibetan
།བསྐྱེད་བཞི་སངས་རྒྱས་སྨོན་ལམ་དང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཉིད་ལས། །ཞིང་ཁམས་གྲུབ་ཚུལ་གཉིས་སུ་ཡོད། །སྒྲོན་བསྐལ་དང་ནི་མུན་བསྐལ་ལོ། །ཕྱི་མ་ལྟར་ན་གཟོད་མ་ནས། །གཞི་རྩ་བྲལ་བའི་རང་ངོ་ལ། །སྐྱེ་ཞིང་མཆེད་པའི་མིང་མེད་པས། །སྣོད་བཅུད་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་། །དེ་ལ་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་མེད། །འགལ་གྲུབ་བརྗོད་པའི་མཁན་པོ་སུ། །དེ་བཞིན་ དྲི་བ་གཉིས་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཐོག་མཐའ་ཡོད་དམ་མེད། །ཡོད་ན་མེད་ཅེས་བཀའ་ལས་གསུངས། །མེད་ན་དཔག་མེད་འབྱོན་པ་ཅི། །ཞེས་གསུངས་དེ་ཡི་ལན་བརྗོད་པ། །འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲུ་བ་ལས། །སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པ། །ཞེས་པས་ཐོག་མཐའ་མེད་པར་བསྟན། །ཐོག་མཐའ་མེད་པར་བཤད་པ་དེ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྤྱོད་ཡུལ་ལས། །འབྱོན་པར་བཀག་པའི་དམ་བཅའ་མིན། །ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། །དཔའ་བོ་ཆེན་པོ་ཐབས་མཁས་ཏེ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་བྱའི་ཕྱིར། །བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱར་རྒྱལ་བ་ཉིད། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བསྟན་གྱུར་ཀྱང་། །ད་དུང་དུ་ཡང་འདྲེན་པ་ཁྱེད། །སངས་རྒྱས་མང་པོ་སྟོན་པར་མཛོད། །ཅེས་གསུངས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་བློས། །དྲི་བ་འདི་ལ་ལན་གདབ་ན། །རྩོད་པའི་གཞི་རུ་འགྱུར་ན་ཡང་། །རེ་ཞིག་འདིར་ནི་བཏང་སྙོམས་བཞག། །དེ་བཞིན་དྲི་བ་གསུམ་པ་ལ། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་སེམས་ཉིད་འདི། །གཅིག་གམ་འོན་ཏེ་ཐ་དད་ཉིད། །གཅིག་ན་རིགས་དྲུག་སོ་སོ་ཡི། །སྣང་ཚུལ་བག་ཆགས་རིགས་མི་མཐུན། །མི་གཅིག་སྐྱེ་བ་གནས་འཕོས་ཀྱང་། །ལྷ་ལའང་དམྱལ་སེམས་ཡོད་པར་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་དེ་ལ་ལན་གདབ་པ། །འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་མཐའ་དག་གི། །ཀུན་གཞིའི་ངོ་བོ་གཉིས་མིན་ཏེ། །འཕེན་པའི་རླུང་གིས་རྟ་བྱས་ཏེ། །ལུང་མ་བསྟན་དུ་གཡོས་པའི་སེམས། །བག་ལ་ཉལ་གྱི་རང་བཞིན་ལ། །ལས་དང་བག་ཆགས་ཐ་དད་ཆགས། །དེ་ཡིས་རིགས་དྲུག་སོ་སོར་གྲུབ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་སྟོང་པའི་ངང་། །ཁང་མཛེས་བུམ་པ་ལ་སོགས་ཀྱི། །ནང་གི་སྟོང་ཆ་གཅིག་མོད་ཀྱང་། །གུང་དུ་བཅས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས། །ཐ་དད་ཉིད་དུ་གྱུར་དང་མཚུངས། །དེ་ཕྱིར་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱི། །རྣམ་དབྱེ་ཕྱེད་པ་གནད་དུ་ཟབ། དྲི་བ་བཞི་པ་འདི་སྐད་དོ། །སེམས་ཅན་གསར་སྐྱེས་ཡོད་དམ་མེད། །ཡོད་ན་འཁོར་བ་མཐའ་ཅན་འགལ། །མེད་ན་གང་ཟག་དཔག་མེད་པ། །གྲོལ་ཙམ་སེམས་ཅན་ཉུང་གྲོལ་རིགས། །དེ་ཡི་ལན་དུ་འདི་བརྗོད་དོ། །ཇི་སྲིད་ནམ་མཁས་གང་ཁྱབ་པ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཁ
Chinese
以生起次第和圆满次第成佛的祈愿，以及众生的业力， 有形成净土的两种方式：光明劫和黑暗劫。 如果像后者那样，从最初开始， 在脱离根本的自性中， 由于没有生起和繁衍的名称， 器情世间各自在本性上是空性的。 在那里没有变化的物质， 谁是讲述矛盾和成立的智者？ 同样地， 第二个问题是： 佛陀有始有终吗？ 如果有，经典中说没有； 如果没有，那无数的佛陀出现是为了什么？ 如是说，现在回答这个问题： 在《文殊幻化网》中说： 佛陀无始无终， 最初的佛陀没有原因。 这样就显示了无始无终。 说无始无终， 不是禁止从不可思议的行境中 出现。 在《父子相见经》中也说： 大雄具有善巧方便， 为了使一切众生成熟， 即使百千俱胝的胜者 显现为佛陀， 但你仍然要引导， 示现许多佛陀。 如是说，以分别的智慧， 如果回答这个问题， 即使会变成争论的根源， 暂时在这里保持中立。 同样地，第三个问题是： 一切众生的心性， 是一个还是各自不同？ 如果是一个，那六道各自的 显现和习气种类不同。 即使一个人转生改变处所， 天人也会有地狱的心。 如是说，现在回答这个问题： 一切众生的 阿赖耶识的体性不是二元的， 以推动的风作为马， 在无记中摇动的意识， 在潜在的自性中， 形成不同的业和习气， 由此形成各自不同的六道。 例如在虚空的体性中， 房屋、精美的瓶子等等的 内部空间虽然是一个， 但由于有局限的缘起， 变得不同一样。 因此，区分体性和自性的 差别至关重要。 第四个问题是这样说的： 有新生的众生吗？ 如果有，那轮回有边际就矛盾了； 如果没有，那无数的众生， 仅仅解脱一点点，众生就很少解脱。 现在回答这个问题： 只要虚空遍及之处， 众生的
English
With the aspiration to attain Buddhahood through the generation and completion stages, and through the karma of sentient beings, There are two ways to form pure lands: the light aeon and the dark aeon. If it is like the latter, from the very beginning, In the self-nature that is free from the root, Because there is no name for arising and multiplying, The outer and inner worlds are empty in their own nature. There, there is no substance of change, Who is the wise one who speaks of contradictions and establishments? Similarly, The second question is: Does the Buddha have a beginning and an end? If so, the scriptures say there is none; If not, then what is the purpose of the appearance of countless Buddhas? Thus it is said, now to answer this question: In the "Manjushri Illusion Net" it says: The Buddha has no beginning and no end, The first Buddha has no cause. Thus it shows that there is no beginning and no end. To say that there is no beginning and no end, Is not a prohibition from appearing From the realm of the inconceivable. In the "Sutra of the Meeting of Father and Son" it also says: The great hero has skillful means, In order to ripen all sentient beings, Even if hundreds of thousands of millions of victors Appear as Buddhas, But you must still guide, Show many Buddhas. Thus it is said, with discriminating wisdom, If we answer this question, Even if it becomes a source of contention, For the time being, remain neutral here. Similarly, the third question is: The nature of the minds of all beings, Is it one or each different? If it is one, then the appearances and habitual tendencies Of the six realms are different. Even if one person transmigrates and changes places, The gods would also have the mind of hell. Thus it is said, now to answer this question: The essence of the alaya consciousness Of all sentient beings is not dual, Using the propelling wind as a horse, The consciousness that moves in the indeterminate, In the nature of latency, Different karmas and habitual tendencies are formed, Thus the six realms are formed separately. For example, in the nature of empty space, The inner space of houses, exquisite vases, etc., Although it is one, It is like becoming different due to the interdependent origination of limitations. Therefore, distinguishing the differences Between essence and nature is crucial. The fourth question is stated as follows: Are there newly born sentient beings? If so, it contradicts the cycle having an end; If not, then countless beings, Only liberate a little, and few beings are liberated. Now to answer this question: As long as space pervades, The