Tibetan
མས་ཀྱིས་ཁྱབ། །དེ་སྲིད་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་རྗེས་ཁྱབ། །འགྲོ་བས་ཁྱབ་པའི་ཡུལ་ཀུན་ཏུ། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །རྣམ་པར་ཁྱབ་པ་འཁོར་བའི་ཆོས། །དེ་ཕྱིར་འདི་འདྲའི་དགག་བསྒྲུབ་ནི། །བྱ་ལོང་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཚོལ་འདྲ། །རྒྱུད་རྒྱལ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་ལས། །ཨེ་མ་ཧོ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལས། །རང་རང་རྣམ་རྟོག་ལས་ཀྱིས་སྤྲུལ། །སྣ་ཚོགས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་། །གནས་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ། །བདག་དང་བདག་གིར་སོ་སོར་འཛིན། །སུས་ཀྱང་མ་བཅིངས་བཅིང་མེད་དེ། །བཅིང་བར་བྱ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྣམ་རྟོག་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིས། །ནན་གྱིས་མཁའ་ལ་མདུད་པའོ། །བཅིང་མེད་རྣམ་པར་གྲོལ་མེད་པ། །ཞེས་གསུངས་དེ་ཕྱིར་རིག་པའི་དབྱིངས། །མཚུངས་ལྡན་ལྷན་སྐྱེས་མ་རིག་པས། །བསྒྲིབ་དང་སྒྲིབ་བྱེད་དག་པ་ལ། །རང་ངོར་འཁྲུལ་གྲོལ་ཐ་སྙད་བཏགས། །སྤྱི་ཚན་འཁོར་བ་ཐོག་མཐའི་ཚད། །རྒྱལ་བའི་ལྗགས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྗོད་དཀའ། །སྔོན་ཚེ་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་ལ། །འཁོར་བའི་ཐོག་མཐའ་ཞུས་པ་ན། །ཅང་མི་གསུང་བས་ལན་བཏབ་བོ། །འོན་ཀྱང་དགེ་སྡིག་ལས་འབྲས་ཀྱིས། །ཕན་གནོད་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཚོགས་གཉིས་བསགས་པའི་ནུས་མཐུ་ལས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཉེར་ཟད་ཅིང་། །སྟོང་ཉིད་ཀློང་དུ་གྱུར་བའི་ཚེ། །རང་ངོར་འཁོར་བ་གཏན་སྟོངས་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་འདི་འདྲ་ཤེས་འདོད་ན། །མང་པོ་འདི་འདྲ་མི་སྨྲ་བར། །དུས་གསུམ་རྟོག་པ་ཁ་ཡན་ཏུ། །གློད་དེ་འོད་གསལ་ངང་ལ་ཞོག། འཁོར་བའི་ཐོག་མཐའ་འཇིག་པ་ལ། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ཁོ་བོས་རྟོགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་དྲི་བ་ལྔ་པ་རུ། །ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་མི་གཅིག །གཅིག་ ན་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་འགྱུར། །དང་པོ་ཀུན་གཞིའི་རྒྱུ་ཡོད་ཕྱིར། །མི་གཅིག་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་གཞིར། །བཤད་པ་དེ་ཉིད་འགལ་བར་འགྱུར། །ཅེས་བརྒལ་དེ་ལན་སྤྱི་དང་ནི། །བྱེ་བྲག་གཉིས་སུ་གདབ་པ་ལ། །ཐུན་མོང་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་དུ། །ཀུན་གཞི་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡིན་ཏེ། །མྱ་ངན་འདས་པའི་གཞི་མའང་ཡིན། །ཞེས་པའི་རྗོད་བྱེད་ལ་འཁྲུལ་ནས། །ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུར་འདོད་ན་ཡང་། །མདོ་སྡེ་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ལས། །ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་དག་པ། །རྟག་ཏུ་དྲི་མེད་ཡོངས་གང་ཡང་། །ཆོས་ཀྱི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་ན། །ཟླ་བ་སྐྱེ་འབྲིར་རྣམ་པར་རྟོག། དེ་བཞིན་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ཡང་། །རྟག་ཏུ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཅན། །སྙིང་པོ་དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་སྒྲས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་པར་མཛད། །དེ་ཉིད་མི་ཤེས་བྱི
Chinese
遍布于（一切）。如是遍布于诸佛之慈悲。于众生遍布之所有处，业与烦恼痛苦所，完全遍布轮回之法。是故如此之破立，犹如盲人寻觅天空之边际。出自《续部总集密意根本经》。唉玛吙，如来藏中，各自之分别念由业所化现，种种身体与受用，处所与痛苦等等，执着为我与我所。无人束缚，无有束缚，无有可束缚之事物。以分别念执着为我，乃是徒劳地于空中打结。无有束缚，无有解脱。如是说故，法界之中，俱生无明与俱生智，于清净之障蔽与能蔽，于自显现错乱解脱安立名言。总称轮回之起始与终结之界限，诸佛之舌亦难以言说。往昔于能仁世尊前，请问轮回之起始与终结时，以沉默不语作答复。然则善恶业果所，并非无有利益损害，由积聚二资粮之能力，业与烦恼逐渐耗尽，于空性之中成为空性之时，自显现轮回彻底空尽。是故若欲知晓如此之理，莫说如此之多，于三时之分别念放任自流，安住于光明之中。轮回之起始与终结毁灭时，我确信无疑。如是说。此后第五个问题是，阿赖耶识与智慧是一还是不是一？若是一，则佛会变成众生。首先，因为阿赖耶有因，若不是一，则作为轮回与涅槃之基础，所说之理则会相违背。如是辩驳，对此回答分为总说与个别两种。共同之处有些人如此说，阿赖耶是万物之基础，也是涅槃之基础。由于对所表达之义理产生错解，若认为阿赖耶是法身，然于《密集布置经》中说，清净之月轮，恒常无垢圆满，然因业力之故，于世间，月亮显现盈亏之相。如是，究竟之阿赖耶亦是，恒常具有如来藏。于彼如来藏以阿赖耶之名，如来如是开示。不知晓此理之
English
Pervades (everything). Thus it pervades with the compassion of the Buddhas. In all places pervaded by beings, the Dharma of Samsara is completely pervaded by karma, afflictions, and suffering. Therefore, such negation and affirmation are like a blind person seeking the edge of the sky. From the Guhyagarbha Tantra. Emaho, in the Sugata-garbha, each of the individual thoughts is transformed by karma, various bodies and enjoyments, places and sufferings, etc., are grasped as self and mine. No one is bound, there is no bondage, there is nothing to be bound. Grasping at self with discrimination, it is in vain to tie knots in the sky. There is no bondage, there is no liberation. As it is said, therefore, in the realm of awareness, co-emergent ignorance and co-emergent wisdom, to the pure obscuration and the obscurer, the term delusion and liberation is applied to self-manifestation. The limit of the beginning and end of the general term Samsara is difficult for even the tongues of the Buddhas to express. In the past, when the Lord of Sages was asked about the beginning and end of Samsara, he answered with silence. However, the results of good and evil karma are not without benefit and harm, from the power of accumulating the two accumulations, karma and afflictions gradually diminish, and when it becomes emptiness in the space of emptiness, self-manifestation Samsara is completely empty. Therefore, if you want to know such a reason, do not say so much, let the discrimination of the three times flow freely, and rest in the state of luminosity. When the beginning and end of Samsara are destroyed, I am sure without doubt. So it is said. Then the fifth question is, is the Alaya-consciousness and wisdom one or not one? If it is one, then the Buddha will become a sentient being. First of all, because the Alaya has a cause, if it is not one, then as the basis of Samsara and Nirvana, the said reason will be contradictory. As such a debate, the answer is divided into two types: general and specific. Some people in common say that the Alaya is the basis of everything, and it is also the basis of Nirvana. Due to misunderstanding the meaning of what is expressed, if one thinks that the Alaya is the Dharmakaya, then in the Dense Array Sutra, it is said that the pure moon mandala, always immaculate and completely full, but because of the power of karma, in the world, the moon appears to have waxing and waning phases. Likewise, the ultimate Alaya is also, always possessing the Tathagatagarbha. In that Tathagatagarbha, the Tathagata has revealed the name of Alaya. Not knowing this reason
Tibetan
ས་པ་རྣམས། །བག་ཆགས་དབང་གིས་ཀུན་གཞི་ཡང་། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་དང་། །ལས་ཞེས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མཐོང་། །རང་བཞིན་དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད། །ཡོན་ཏན་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་འདྲ། །འཕོ་བ་མེད་ཅིང་འགྱུར་བ་མེད། །དེ་ལྟར་ཡོངས་ཤེས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཅེས་གསུངས་དེ་ཕྱིར་འཆིང་གྲོལ་གྱི། །རྣམ་པས་ཀུན་གཞི་གནས་འགྱུར་བ། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུར་འདོད་པ་ནི། །ལམ་དང་བྲལ་བའི་རྨོངས་པ་ཡིན། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་རྒྱུད་སྡེའི་སྙིང་། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནས། །ལན་གྱི་རིམ་པ་འདི་ལྟར་གདབ། །རིག་པ་རང་ཤར་རྒྱུད་སྡེ་ལས། །ལ་ལ་ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུར་འདོད། །དེ་ལ་ལན་གདབ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་གཞིའི་མཚན་ཉིད་འདི་ལྟར་ཡིན། །དེ་ནས་དེ་ཡི་ལན་སྨྲས་པ། །ཐམས་ཅད་རྫོགས་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་ཡིན། །དེ་ནས་དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་ལྡོག། སངས་རྒྱས་འགྱུར་བ་ཡོད་པར་རིགས། །ཀུན་གཞི་སྣ་ཚོགས་འཆང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་སེམས་ཅན་རིགས། ། ཅི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། །ཡང་ན་རེས་འཇོག་ཅན་དུ་འགྱུར། །ཅེས་སོགས་བརྒལ་ལན་ཚུལ་གྱིས་མཐར། །ཀུན་གཞི་རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་ལ། །སྣ་ཚོགས་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པས་བསླད། །ཀུན་གཞི་མ་རིག་དངོས་པོ་ཡིན། །ཞེས་པས་མ་རིག་ཀུན་གཞི་དང་། །རིག་པ་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཅན། །ཐ་དད་ནང་ནས་རྫས་འགལ་དང་། །ལན་ཅིག་མིན་པར་བསྟན་ནས་ཀྱང་། །རྒྱ་མཚོ་དང་ནི་གྲུ་བ་ཡི། །དཔེར་བརྗོད་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དོན། །འགྲེལ་ཚུལ་རྣམས་གྲངས་མང་ན་ཡང་། །གྲུབ་མཐའ་རྒྱ་མཚོའི་མཐར་སོན་ཞིང་། །ལུང་དང་རིག་པའི་སྙིང་པོ་ཅན། །ཀུན་བཟང་དགོངས་པའི་རྒྱལ་སྲིད་ལ། །མངའ་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན། །སྲིད་ན་འགྲན་གྱིས་ཟླ་བྲལ་བ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་འདི་ལྟར་བཞེད། །ཆོས་སྐུ་གདོད་ནས་དག་པ་ལ། །དྲི་མ་ཡོད་དུ་མ་མྱོང་བས། །དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྒྱ་མཚོ་མཚུངས། །དེ་རུ་བཙན་ས་ཟིན་གྱུར་ན། །དག་པ་ཉིས་ལྡན་སངས་རྒྱས་ཡིན། །ཀུན་གཞིའི་ཁམས་ནི་རྒྱ་མཚོའི་སྟེང་། །ཚོང་པ་གྲུ་ནང་ཞུགས་པ་ལྟར། །ཐོག་མའི་དབྱིངས་ལས་འཁྲུལ་བའི་དུས། །མ་རིག་བག་ཆགས་རྟེན་གཞི་རུ། །གནས་པ་གྲུ་བོ་དེ་ལས་ནི། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལས་བག་ཆགས། །འཁྲུལ་བ་མི་ཡིས་གང་བ་འདྲ། །དེ་དག་རྣམ་གྲངས་ཐ་དད་ཀྱང་། །ཤེས་པ་གཅིག་གི་སྔོག་ཆ་ལས། །གཞན་དུ་མ་ཡིན་འདི་ལྟ་སྟེ། །རིག་པ་དྲི་མེད་ཆོས་སྐུ་ཡི། །ངོ་བོ་དུ
Chinese
那些。 习气力故阿赖耶， 见苦乐等种种及， 业故一切皆烦恼。 自性清净且无垢， 功德如意宝珠般， 无有迁变亦无改， 如是遍知得解脱。 如是说故缚解之， 相由阿赖耶转位， 说为即是智慧故， 阿赖耶执为法身者， 是离道之愚昧。 不共续部之精髓， 自性大圆满中， 安立答辩次第如是。 自生觉性续部中， 有者阿赖耶执为法身。 为示彼之答辩故， 阿赖耶之体性如是。 彼后宣说彼之答复， 以一切圆满故是阿赖耶。 其后以问句遣返， 佛陀有转变是应理。 以阿赖耶持种种故， 由彼一切圆满故， 众生界即是佛陀。 为何一切圆满之故， 抑或将成轮番者。 如是等以辩答方式，最终， 于阿赖耶执持分别念， 以种种错乱之识所欺。 阿赖耶是无明之事物。 如是无明阿赖耶与， 觉性智慧之精要， 于差别中是体性相违， 且非一次而作开示后， 以大海与船夫之， 譬喻本身所说之义。 解释方式虽多数， 然已穷尽宗派之海， 且具经论与理智之精要， 于普贤意之王政中， 操持权柄之全知者， 世间无有能比者， 龙钦饶绛如是认为。 法身本初即清净， 未曾有垢染故， 法界自性如大海。 于彼若已得稳固， 即是二重清净之佛陀。 阿赖耶之界即如海面， 如商人入于船中般， 从初始法界中迷乱时， 无明习气为所依， 安住如彼船夫般， 从彼生起心与心所之习气， 如充满迷乱之人般。 彼等名相虽各异， 然从一识之掘取中， 并非他者是如此， 觉性无垢法身之， 体性于
English
Those. Due to the power of habits, even the Alaya, Sees various kinds of happiness and suffering, and, Due to karma, all are seen as afflictions. Its nature is pure and without stain, Its qualities are like a wish-fulfilling jewel, It is without change or alteration, Thus, complete knowledge is liberation. As it is said, due to the aspect of bondage and liberation, The basis of Alaya changes its state, Because it is said to be wisdom itself, The belief that Alaya is the Dharmakaya, Is the ignorance that is separated from the path. The essence of the unique tantras, From the Great Perfection of Self-existing Nature, Establish the order of answers in this way. From the Tantra of Self-Arisen Awareness, Some believe that Alaya is the Dharmakaya. To show the answer to that, The characteristics of Alaya are like this. Then, the answer to that is spoken, Because everything is complete, it is Alaya. Then, it is refuted by the question, It is reasonable for the Buddha to have changes. Because Alaya holds various things, Because everything is complete from it, The sentient beings are the Buddha. Why is everything complete? Or will it become a rotating one? Like that, through the method of debate and response, finally, To the Alaya, holding onto conceptual thoughts, Is deceived by various confused consciousnesses. Alaya is an object of ignorance. Like that, ignorance, Alaya, and, The essence of awareness and wisdom, In the difference, they are contradictory in nature, And after showing that it is not just once, The meaning of what is said by the example of the ocean and the boatman. Although there are many ways of explaining, But having exhausted the ocean of tenets, And possessing the essence of scriptures and reasoning, In the kingdom of Samantabhadra's intention, The omniscient one who wields power, The one who is unmatched in the world, Longchen Rabjam thinks like this. The Dharmakaya is pure from the beginning, Because it has never had any stains, The nature of the Dharmadhatu is like the ocean. If one has gained a firm foothold there, It is the Buddha with twofold purity. The realm of Alaya is like the surface of the ocean, Like a merchant entering a boat, When delusion arises from the initial Dharmadhatu, Ignorance and habits are the basis, Dwelling like that boatman, From that, the habits of mind and mental events arise, Like being filled with deluded people. Although those names are different, But from the excavation of one consciousness, It is not other than this, The nature of the stainless Dharmakaya of awareness is at