Tibetan
། །སྟོན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཚད། །བློ་ཡིས་དཔག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཤཱཀ་ཐུབ་སོགས། །མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུ་ཐ་སྙད་ལ། །སྐྱེ་བ་མངོན་པར་སྐྱེ་བ་དང་། །དགའ་ལྡན་གནས་ནས་འཕོ་བ་དང་། །ལྷུམས་སུ་འཇུག་དང་བལྟམས་པ་དང་། །སོགས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་ལ་ཞེན་ནས། །ཡིད་སྲུབས་མངའ་ཡིས་སྙིང་ཕུག་པ། །འབྲི་གུང་དཔལ་འཛིན་ལ་སོགས་ཀྱིས། །མི་ལས་གཞན་པའི་འགྲོ་བ་ཡི། །ཐུབ་པ་ལྔ་པོས་མཛད་པ་བཅུ། །གང་དུ་བསྟན་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། མ་གོ་རང་མཐོང་ཨུ་ཚུགས་ཀྱིས། །དམྱལ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཅ་ཅོ་སྟེ། །ཅི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ནི། །མཛད་པ་མཐུན་པར་མ་ངེས་ཏེ། །བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་མདོ་སྡེར་ལྟོས། །དཔེར་ན་མ་ཕམ་མ་གོན་པོ་ཡིས། །དཀའ་སྤྱད་མཛད་པ་མི་སྟོན་པར། །ཁྱིམ་ནས་མངོན་པར་འབྱུང་མ་ཐག །རྣམ་གྲོལ་ཉིད་དུ་འཚང་རྒྱ་བ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ནམ། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཐབས་མཁས་ཤིང་། ཐུགས་རྗེའི་མངའ་བདག ཉིད་ཡིན་པས། །གང་ལ་གང་འདུལ་མཛད་པ་དང་། །ཕྲིན་ལས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་ཚུལ། །ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་སྨྲ་བ་ནི། །མཁས་པའི་ལུགས་སུ་ཤེས་པར་བྱ།། །།དེ་བཞིན་དྲི་བ་བཅུ་དགུ་པར། །རྒྱལ་བ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེས། །ཚོགས་གཉིས་ལམ་ལ་བརྟེན་མ་བརྟེན། །བརྟེན་ན་ཚོགས་གཉིས་ཏིལ་འབྲུ་ཙམ། །མ་བསགས་གྲོལ་ཅེས་བཀའ་ལས་གསུངས། །མ་བརྟེན་ཚོགས་གཉིས་ལམ་མེད་པའི། །དེ་འདྲའི་སངས་རྒྱས་གྲོལ་ཐོབ་གང་། །རང་ངོ་རིག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། །དེ་ཡི་རྐྱེན་ཡང་ཚོགས་གཉིས་མཐུ། །ཞེས་དྲི་ལན་དུ་འདི་སྐད་བརྗོད། །གདོད་མའི་མགོན་པོ་ཀུན་བཟང་གིས། །གཞི་ལས་འཕགས་པའི་རིག་པ་དེས། །གཞི་སྣང་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་ལ། །རང་སྣང་ཡིན་པར་ཚུར་རིག་པས། །འཁྲུལ་བའི་སྣང་བ་ཁུངས་སྟོར་ཏེ། །མཐར་ཕྱིན་ལྷུན་གྲུབ་ས་ལ་གྲོལ། །དེ་ཡང་ཕལ་ཆེར་འདི་སྐད་དུ། །བཞི་ཐོག་ཉིད་དུ་གྲོལ་ཟེར་བ། །གནད་ལ་རྨོངས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ཅི་ཕྱིར་གཞི་ལས་གཞི་ཐོག་ཏུ། །གྲོལ་ན་རྫས་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པས། །གྲོལ་དང་གྲོལ་བྱེད་གཉིས་སུ་མེད། །གཞི་ནི་འཁྲུལ་པ་འབྱུང་རུང་གི། །ཆ་ནས་གཞག་ཕྱིར་སླད་ཡང་ནི། །དེ་ཉིད་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏ་རེ། །དགོངས་པ་བཀའ་བགྲོས་རྒྱུད་རྒྱལ་ནས། །དེ་ཚེ་ཀུན་བཟང་ཆོས་དྲུག་གིས། །གཞི་ཤེས་མ་རིག་དྲུག་བཅོམ་ནས། །ཉུག་ཙམ་ལས་ནི་ཡིད་ཙམ་སྟོངས། །རིག་ཙམ་བྱུང་བས་རིག་འགྲིབས་བརླབ། །སལ་གྱིས་སོང་བས་མུན་ཁོང་སངས། །ཝལ་གྱིས་བྱུང་བས་འཐིབ་པ་མེད། །སྒྲོ་སྐུར་བྲལ་བས་མ་རིག་དག། འགྱུར་བ་མེད་པ
Chinese
། །示现为导师之量，非是心识所能测。 虽是如此，然如释迦牟尼等，殊胜化身之名言，于生处显现生，从兜率天处降临，入胎与诞生等，若执著于彼等之言说，以心识之孔穴穿透心髓，如止贡巴·巴津等，说非人众生之，五种能仁作十事，于何处示现云云，乃是不解而自以为是之固执，是造地狱之喧嚣。 何故诸佛皆非，定须行持相同事，当观贤劫经。 譬如无热恼龙王与玛贡布，不示现苦行之行持，仅从家居而出家，即证得解脱之菩提，彼亦非是佛陀耶？ 是故佛陀善巧方便，乃是大悲之主，故应知随应所化而行事，事业如海之理，通达之后而宣说，乃是智者之行规。 ། །如是第十九问中，胜者普贤王如来彼，是否依于二资粮道？ 若依，则二资粮如芝麻许，未积亦能解脱如是说。 若不依，则无二资粮道之，如是之佛陀何者得解脱？ 若谓是自识觉性，彼之因亦是二资粮合。 如是问答中如是说，原始怙主普贤王，从基位超脱之觉性彼，于见基位显现之刹那，自显现故而返观，错乱之显现失其根源，于究竟任运之地解脱。 彼亦大都如是说，于四相之地解脱云云，乃是于要点愚昧之自性。 何故从基位至基位上，若解脱则体性唯一故，无解脱与解脱者二者。 基位乃是容许错乱生起之，从分位而安立故，其后亦，彼即转变也。 从意旨教敕续部王中，彼时普贤王如来以六法，摧毁基位无明六者后，仅以少许而心识空尽，仅生觉性而觉性损减灭，倏然而逝故黑暗空明，豁然而生故无有昏暗，离增损故无明净。 无有转变
English
The measure of showing oneself as a teacher is not something that can be measured by the mind. Although it is so, such as Shakyamuni, etc., the names of the supreme incarnations, appearing to be born in the place of birth, descending from the Tushita heaven, entering the womb and being born, etc., if one clings to the words of these, piercing the heart with the holes of consciousness, such as Drigung Paljin, etc., saying that the five Buddhas of non-human beings performed ten deeds, where are they shown, etc., is an ignorant and self-righteous stubbornness, a clamor for creating hell. Why is it that all Buddhas are not necessarily required to perform the same deeds? Look at the Sutra of the Good Aeon. For example, the Anavatapta Dragon King and Magombo do not show the practice of asceticism, but immediately after leaving home, they attain the enlightenment of liberation. Is that not also a Buddha? Therefore, the Buddha is skillful in means and is the lord of great compassion. Therefore, one should know that he acts according to what needs to be tamed, and that the way his activities are like an ocean is to speak after understanding, which is known as the way of the wise. Similarly, in the nineteenth question, does the Victorious Samantabhadra rely on the two accumulations path? If he relies on it, then the two accumulations are like a sesame seed, and it is said in the teachings that he can be liberated without accumulating them. If he does not rely on it, then there is no path of two accumulations. What kind of Buddha attains liberation in this way? If it is said to be the self-awareness, then the cause of that is also the combination of the two accumulations. In such a question and answer, it is said that the primordial protector Samantabhadra, that awareness that transcends the base, at the moment of seeing the appearance of the base, turns back because it is self-appearing, and the appearance of confusion loses its source, and is liberated in the ultimate spontaneous ground. It is also mostly said that liberation occurs in the fourth stage, which is the nature of being ignorant of the key point. Why is it that if liberation occurs from the base to the base, then the essence is one, so there is no liberation and liberator. The base is the place where confusion can arise, and because it is established from the aspect, afterwards, it will also change. From the intention of the command of the Tantra King, at that time, Samantabhadra, with the six dharmas, destroyed the six ignorances of the base, and only with a little, the mind is exhausted, only awareness arises and awareness diminishes, and because it goes away suddenly, the darkness is clear, and because it arises suddenly, there is no dimness, and because it is free from exaggeration and denigration, ignorance is purified. There is no change.