Tibetan
་ན་ཐུགས་རྗེ་རྒྱུན་ཆད་འགྱུར། །ཅེས་དྲི་ལན་དུ་འདི་སྐད་དོ། །སྙིང་རྗེའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་དོན་དམ་དང་། །ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སུ་གསུངས་པ་ཡིན། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེའི། །མཉམ་གཞག་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་ལ། །རྣམ་རྟོག་ཅེས་བྱའི་སྒྲ་ མི་འཇུག །རྟོག་པ་བྲལ་བའི་མཉམ་གཞག་དེ། །ངེས་པ་དོན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཡིན། །དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་ཡུལ་དང་། །བསྒོམ་བྱ་གདོད་ནས་མ་གྲུབ་ན། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་སུ་ཡིས་ཕྱེ། །རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྙིང་རྗེ་ཡིས། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྨེས་ཅན་འདུལ། །དེ་ལ་གཉིས་འཛིན་རགས་པ་མེད། །གནད་དོན་འདི་འདྲ་མ་གོ་བར། །དེང་སང་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྒོམ་ཞེས། །དངོས་སྣང་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བདག་པས་གཞན་གཅེས་མི་བསམ་པའི། །།བདག་འཛིན་ཅན་གྱི་རྣམ་རྟོག་སྒོམ། །དེས་ནི་རང་རྒྱུད་མ་དག་པས། །ཐུགས་རྗེ་ཡུལ་ལ་ཅི་ཕྱིར་འཇུག །དེ་ཕྱིར་རྩ་རྒྱུད་ཐལ་འགྱུར་ལས། རང་རིག་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ལས། །རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཉིད། །མ་འགགས་འགག་པ་མེད་པའོ། །ཞེས་པས་ཐུགས་རྗེ་རྒྱུན་ཆད་པའི། །གནས་སྐབས་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་དྲི་བ་བཅོ་ལྔ་པར། དོན་ལ་ལྟ་བ་ཡོད་དམ་མེད། །ཡོད་ན་མཚན་མ་བཟུང་བར་ངེས། །མེད་ན་ལམ་མེད་འབྲས་བུ་མེད། །ཅེས་དྲི་ལན་དུ་འདི་སྐད་དོ། །རྗོད་བྱེད་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ལ། །མཐའ་བཞི་མཐའ་བརྒྱད་སྤྲོས་བྲལ་དང་། །འོད་གསལ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་དང་ །རང་སྟོང་གཞན་དུ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དང་། །བློ་འདས་གཉུག་མ་ལ་སོགས་པ། །ལྟ་བའི་རྣམ་གྲངས་མཐའ་ཡས་ཀྱང་། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནས། །རིམ་བརྒྱད་བློ་ཡིས་འདོད་པ་སྟེ། །ཡིད་དཔྱོད་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །ནང་གི་ཆོས་ཉིད་ལ་བལྟས་པས། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་སྒྱུ་མར་མཐོང་། །གསང་བ་རང་རིག་ལ་བལྟས་ ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་འབྲེལ་ཆགས་མཐོང་། །ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དབྱིངས་རིག་གོ། ཞེས་སོགས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལྟར། །ཆོས་ཅན་ལྟ་དང་ཆོས་ཉིད་ལྟ། །དབྱིངས་རིག་གདོད་ནས་དག་པ་སོགས། །ས་མཚམས་མང་དུ་ཕྱེ་མོད་ཀྱང་། །རང་ངོ་ལྟ་བའི་ངོ་བོ་ལ། །མཚན་མ་ཅན་དུ་མ་གྲུབ་པས། །བལྟས་པས་མཐོང་བ་སུ་ཡང་མེད། །མེད་ཅེས་སྨྲ་བ་དེ་བས་བླུན། །དེ་ཕྱིར་ཡོད་དང་མེད་པ་ཡི། །ཕྱོགས་འཛིན་ཞིག་པའི་རིག་པ་ལ། །བླ་དགས་ཙམ་དུ་ལྟ་བར་བཏགས། །དོན་ལ་སྣང་སྲིད་ཡེ་གྲོལ་ཏེ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཐལ་འགྱུར་ལས། །ལྟ་བ
Chinese
那么慈悲将会断绝吗？作为对这个问题的回答，这样说道：慈悲的本体是菩提心。菩提心被说成是胜义和世俗两种。圆满正等觉佛陀的，等持法身的本体上，不会使用名为“分别”的词语。远离分别的等持，是究竟真实的菩提心，是断除障碍的生起心。对于它，如果慈悲的所缘和，所修从一开始就没有成立，那么由谁来区分佛和众生呢？在后得如幻的境界中，以如幻的慈悲，调伏如幻的应调伏者。在那里没有粗大的二取执着。如果不理解这样的要点，现在所谓的修菩提心，就是在没有实相的法性上，修习不思念自爱他人的，具有我执的分别念。这样由于自相续没有清净，为何要将慈悲施于对境呢？因此，从根本续部《自续》中说，从自明的光明自性中，自然流出的慈悲，是不会停止的。因此，慈悲断绝的，状态是不存在的。接下来是第十五个问题：在究竟上存在见解吗？如果存在，必定执着相状。如果不存在，就没有道路，没有结果。作为对这个问题的回答，这样说道：作为能表达的名词的类别，有四边、八边、离戏论和，光明、具一切殊胜和，自空、他空、双运和，超离思维、本初等等，虽然见解的类别无边无际，但从自性大圆满中，次第以八识来追求，被认为是心识的执着。观察内在的法性，本体和自性被视为幻象。观察秘密的自明，见到如缕相连的关联。唯一的就是法界智慧。如上所述，根据详细的区分，有法相见和法性见，法界智慧本初清净等等，虽然划分了许多界限，但在观察自性的本体时，由于没有成立具有相状，所以没有任何人通过观察而见到。说没有的人更加愚蠢。因此，对于破除了有和无的，偏执的觉性，仅仅是勉强地安立为见解。实际上，显有本自解脱，从大圆满自续中说，见解
English
Then will compassion be cut off? As an answer to this question, it is said: The essence of compassion is Bodhicitta. Bodhicitta is said to be of two kinds, ultimate and conventional. On the essence of the Samadhi Dharmakaya of the perfectly complete Buddha, the term "discrimination" is not used. The Samadhi that is free from discrimination is the definitive Bodhicitta, which is the arising of mind that has abandoned obscurations. For that, if the object of compassion and what is to be meditated upon are not established from the beginning, then who will distinguish between Buddha and sentient beings? In the post-attainment, which is like an illusion, with compassion like an illusion, one tames those who should be tamed like an illusion. There, there is no coarse grasping of duality. If one does not understand such a key point, the so-called meditation on Bodhicitta nowadays is, on the Dharma nature that has no reality, meditating on the discriminating thoughts of self-grasping, which do not think of cherishing others over oneself. Thus, since one's own mind stream is not purified, why should compassion be directed towards an object? Therefore, from the root tantra Thalgyur, from the self-luminous nature of self-awareness, compassion naturally arises, and it does not cease. Therefore, the state of compassion being cut off does not exist. Next is the fifteenth question: In reality, does view exist or not? If it exists, it is certain to grasp at characteristics. If it does not exist, there is no path and no result. As an answer to this question, it is said: As categories of expressive names, there are four extremes, eight extremes, freedom from elaboration, luminosity, all supreme qualities, self-emptiness, other-emptiness, union, transcendence of intellect, primordial, and so on. Although the categories of view are endless, from the Great Perfection of self-nature, the eight consciousnesses desire in sequence, and are considered to be the grasping of mental activity. By looking at the inner Dharma nature, the essence and self-nature are seen as illusions. By looking at the secret self-awareness, one sees the connection linked like a string of beads. The only one is the wisdom of the Dharmadhatu. As described above, according to the detailed distinctions, there are views of phenomena and views of Dharma nature, the wisdom of the Dharmadhatu being primordially pure, and so on. Although many boundaries are divided, in the essence of looking at one's own face, since it is not established as having characteristics, no one sees by looking. Saying there is not is even more foolish. Therefore, for the awareness that has destroyed the partiality of existence and non-existence, view is merely nominally designated. In reality, appearances and existence are primordially liberated. From the Great Perfection Thalgyur, view
Tibetan
འི་རང་བཞིན་སྣོད་བཅུད་ལ། །མ་ཁྱབ་མེད་པས་གང་ཡང་གྲོལ། །གྲོལ་བའི་ཆོས་ལ་རྣམ་སྨིན་བྲལ། །ཅིར་སྣང་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ལས། །བཅོས་མའི་ཆོས་ཉིད་ལོགས་ན་མེད། །ཅེས་སོ་འོན་ཀྱང་ལྟ་བ་ལ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་མཐའ་བཀག་ཅིང་། །འཐད་པ་བསྒྲུབ་པའི་གཞུང་ལུགས་དང་། །ཁྱད་པར་ཀྲྀ་ཀྲིའི་རྨི་ལྟས་ཀྱི། །ལུང་བསྟན་དུས་ལ་བབས་པའི་མཐུས། །དེང་སང་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདི་རུ། །བདག་བསྟོད་གཞན་སྨོད་གྲུབ་པའི་མཐའ། །མང་ཞིང་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་ཡང་། །ཕལ་གྱིས་རྟོག་པས་བརྟགས་པའི་མཐའ། །ཡོད་མེད་དབུ་མར་བཞག་པ་ཡིས། །དེར་འཛིན་གཉེན་པོས་བསླད་པ་ལ། །ལྟ་བའི་མཆོག་ཏུ་རློམ་བྱེད་ཅིང་། །ཟབ་མོའི་རྒྱུད་སྡེར་གཤེ་ན་ཡང་། །འགོང་པོས་བསླད་པའི་ཆད་ལྟ་ཡིན། །རྒྱ་གར་འཕགས་པའི་ཡུལ་མཆོག་ཏུ། །ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་། །རྡོ་རྗེ་འཆང་དངོས་ས་ཧ་ར། །རིག་འཛིན་བརྒྱད་དང་པདྨ་འབྱུང་། །ལ་སོགས་པཎ་གྲུབ་ཇི་སྙེད་དང་། །བོད་དུ་མར་མི་སྒམ་སོགས་དང་། །ཏིང་འཛིན་བཟང་པོ་ལྕེ་བཙུན་ཆེ། །ཆོས་སྐུ་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་སོགས། །དེ་དག་བརྒྱུད་འཛིན་དབང་ཁྲིད་ཀྱི། །བཤད་སྲོལ་ཐོས་ཙམ་མ་ཡིན་པར། །དབེན་པར་མོས་གུས་ལམ་ལོངས་ཀྱིས། །སྒྲུབ་པའི་ཕོ་ ཚུགས་བཟང་པོ་ཡིས། །དོན་བརྒྱུད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །བྱིན་རླབས་སྙིང་ལ་ཞུགས་ངེས་པའི། །སྦས་པའི་རྣལ་འབྱོར་འགའ་ཙམ་གྱི། །རྒྱུད་ལ་ཞུགས་ཀྱི་གཞན་དུ་མིན། །དེ་ཕྱིར་བདག་ཅག་སྒོམ་ཆེན་པ། །སྐྱབས་གནས་རང་གི་སེམས་ལ་འཆོལ། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་སྐྱབས་ཡུལ་ཡིན། །ལྟ་བ་ཡོད་མེད་མཐོ་དམན་སོགས། །རྩོད་ལ་གཞུང་ལུགས་མཁྱེན་རྣམས་མཁས། །དེ་ཕྱིར་ཡོད་མེད་དགག་བསྒྲུབ་ཀྱིས། །ཚིག་འདི་ཤེས་པར་གྱུར་ན་ཡང་། །དོན་ལ་བརྗོད་དུ་མི་འདུག་པས། །མ་བཅོས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ངང་། །མཉམ་པར་འཇོག་པ་ཨེ་མ་ཧོ། །དེ་ནས་དྲི་བ་བཅུ་དྲུག་པར། །དོན་ལ་སྒོམ་པ་ཡོད་དམ་མེད། །ཡོད་ན་གང་སྒོམ་ཅི་ཞིག་སྒོམ། །རྟོག་མེད་རྗེན་པར་སྒོམ་ཞེ་ན། །དེ་ཉིད་སྒོམ་འདོད་རྟོག་པ་རང་། །མ་བཅོས་རང་ངོ་ལྟ་ཞེ་ན། བལྟས་པས་ཅི་མཐོང་སེམས་འཛིན་ཉིད། །ཅེས་བརྒལ་ལན་དུ་འདི་བརྗོད་དོ། །སྤྱིར་གྱིས་ཐུན་མོང་ཐེག་པ་ལ། ལྷ་དང་མི་ཡི་སྨེས་འཛིན་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་གཏན་དང་། །ཞི་གནས་ལ་ནི་འཇོག་ཚུལ་དགུ། །ལྷག་མཐོང་གི་ནི་དཔྱད་ཚུལ་གསུམ། །ལ་སོགས་རྣམ་གྲངས་ཐ་དད་དང་། །དེ་བཞིན་གསང་སྔགས་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ། །གཡོ་ཐོབ་གོམས་བརྟན་སྒོམ་རིམ་སོ
Chinese
的自性，器情世间，没有不遍及的，因此任何事物都解脱。解脱之法没有异熟果报，显现的一切都出自自己的法性，没有另外造作的法性。如是说，然而在见地上，遮止有和无的边，建立合理的论理，特别是克哩克哩（梵文天城体：kṛkṛ，梵文罗马拟音：kṛkṛ，汉语字面意思：克哩克哩）的梦兆的，预言时机已到的威力，如今在这雪山之中，自赞毁他的宗派，虽然众多且极其广阔，但多数以分别念考察的边，将有无置于中观，以彼执的对治来扰乱，自认为是最殊胜的见解，即使呵斥甚深密续，也是被鬼怪迷惑的断见。在印度圣地，大车轨龙树和，金刚持真身萨哈惹，八大持明和莲花生，等等众多班智达和成就者，在西藏玛尔巴、米拉日巴等和，定解贤善勒尊大士，法身龙钦饶降等，对于这些传承持有者，不仅仅是听闻讲说传承，而是在寂静处以虔诚心享用道，以修行的良好姿态，以证悟意义传承的智慧，加持必定融入内心的，少数隐秘瑜伽士的，相续中才融入，否则不会。因此我们这些大修行者，皈依处是自己的心，是无有聚散的皈依处。见地有无高低等等，争论时精通论理者才擅长。因此即使通晓有无破立的，这些言辞，但在意义上无法言说，于是不作作的，大圆满的状态中，平等安住，唉玛吙！之后第十六个问题，意义上修行存在吗？如果存在，修什么，如何修？如果说修无分别的赤裸觉性，那么想要修彼的念头本身，如果不造作地观看自性，观看能见到什么，就是心执本身。如是回答道。总的来说，在共同乘中，天和人的希求执着和，菩提萨埵的禅定和，寂止有九种安住方式，胜观有三种观察方式，等等各种各样的差别，同样在密咒生圆次第中，动摇、获得、串习、稳固等修行次第等
English
Of its own nature, the container and its contents, there is nothing that it does not pervade, therefore anything is liberated. The liberated Dharma has no karmic ripening, whatever appears arises from its own Dharma nature, there is no separate artificial Dharma nature. So it is said, however, in view, blocking the extremes of existence and non-existence, establishing reasonable arguments, especially the dream omen of Kṛkṛ (Sanskrit Devanagari: kṛkṛ, Sanskrit Romanization: kṛkṛ, Chinese literal meaning: Kṛkṛ), by the power of the prophecy that the time has come, nowadays in this snowy mountain, sectarianism of self-praise and disparagement of others, although numerous and extremely vast, but most of them examine with conceptual thoughts, placing existence and non-existence in the Middle Way, disturbing with the antidote of clinging to it, considering themselves to be the most supreme view, even scolding the profound tantras, it is a nihilistic view corrupted by demons. In the supreme land of India, the great chariot Nagarjuna and, Vajradhara himself, Saraha, the eight vidyadharas and Padmasambhava, and so on, as many paṇḍitas and siddhas as there were, in Tibet, Marpa, Mila, and so on, and Tingdzin Zangpo Lhetsun Chen, Dharmakaya Longchen Rabjam, etc., for these lineage holders, not just hearing the oral transmission, but in solitude, with devotion, enjoying the path, with the good posture of practice, with the wisdom of realizing the meaning transmission, the blessings are sure to enter the heart, only in the continuum of a few hidden yogis, it is integrated, otherwise it is not. Therefore, we great meditators, the refuge is our own mind, it is a refuge without gathering and scattering. Views such as existence and non-existence, high and low, etc., those who are proficient in reasoning are skilled in arguing. Therefore, even if one knows these words of existence and non-existence, refutation and establishment, but in meaning it cannot be expressed, so in the state of uncorrected, Great Perfection, equally abiding, Emaho! Then the sixteenth question, does meditation exist in meaning? If it exists, what to meditate on, how to meditate? If you say to meditate on the naked awareness without concepts, then the very thought of wanting to meditate on that, if you look at your own nature without fabrication, what can you see by looking, it is the mind-clinging itself. Thus it is answered. In general, in the common vehicle, the desires and clinging of gods and humans, and the samadhi of Bodhisattvas, and shamatha has nine ways of abiding, vipassanā has three ways of examining, and so on, various differences, similarly in the generation and completion stages of secret mantra, wavering, attainment, familiarization, stability, etc., stages of meditation, etc.