Tibetan
།ཞེས་སོ་དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་གྱི། །སྟོན་པ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཀློང་། །རང་བཞིན་སོ་སོས་གསུངས་པ་ལྟར། །སྣང་བས་དགོངས་བརྡ་སྙན་གསུམ་གྱི། །བརྗོད་བྱའི་ཐ་སྙད་ཤར་བ་ཡིན། །རིན་ཆེན་སྤུངས་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། །འཛིན་པ་རང་དག་ཆོས་སྐུ་ཡིས། །སྤྲོས་མེད་རང་དག་གཞལ་ཡས་སུ། །ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་སྣང་འཁོར་ལ། །མཚན་མ་མེད་པའི་གསུང་གིས་ནི། །སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། །མི་གནས་རང་ཟད་ཐུགས་ལས་བྱུང་། །མ་གསུངས་གསུང་བ་མེད་པར་ནི། །མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་བསྟན། །རང་གསལ་དག་པའི་ལོངས་སྐུ་ཡིས། །འོད་ལྔ་རྣམ་དག་གཞལ་ཡས་ནས། །སྤྲོས་མེད་བདེ་ཆེན་གསུང་གིས་ནི། །སྐུ་ལྔ་རིགས་ཀྱི་འཁོར་རྣམས་ལ། །དངོས་མེད་དག་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་འདུས་ཐུགས་ནས་ཕྱུང་། །རྣམ་དག་འོད་ཟེར་ལྗགས་བཀྲམ་ནས། །རང་བྱུང་ཡི་གེ་དྲུག་ཏུ་ཡང་། །མ་གསུངས་རང་བྱུང་ཆེན་པོར་བསྟན། །སྤྲུལ་སྐུ་མངོན་ཞེན་མེད་པ་ཡིས། །ཆོས་འབྱུང་གདུལ་བྱའི་རང་གནས་ནས། །རིགས་དྲུག་ལས་སད་སྐལ་ལྡན་ལ། །སྤྲོས་བཅས་ཚིག་གི་གསུང་གིས་ནི། །དབང་པོ་གང་མོས་ཆོས་རྣམས་ཡང་། །དྲན་པ་རང་གསལ་ཐུགས་ནས་ནི། །དབང་པོ་འདོད་མེད་ལྗགས་གསལ་བཀྲམ། །ཐེག་པ་གྲངས་ཀྱི་ཆོས་སུ་བསྟན། །དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་རབ་བཤད་པས། །སེམས་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐུགས་ཀྱང་ཚིམ། །དེ་བཞིན་འགྲོ་རྣམས་རེ་བ་བསྐངས། །ཞེས་གསུངས་དེ་ཕྱིར་གནས་རིགས་གསུམ། དེ་ཡི་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །ལྔ་ལྡན་ངེས་པས་བསྟན་པ་ལས། །དོན་རྒྱུད་སྐྱེས་བུའི་སྙིང་ལ་བབས། །ཚིག་བརྒྱུད་མིང་དང་ཡི་གེར་གྲུབ། །གལ་ཏེ་དགོངས་པས་བརྒྱུད་ཕྱིན་ཆད། །ཐོག་མ་དེ་ནས་ད་ལྟའི་བར། །ཚིག་དང་ཡི་གེར་མི་བརྟེན་པའི། །རིགས་ཆད་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ན། །སྐྱེ་མེད་སེམས་ལས་འགག་མེད་རླུང་། །དེ་ལས་འགྲོ་འོང་བརྗོད་པའི་སྒྲ། །སྒྲ་ལས་མིང་ཚིག་འགྲུབ་པ་ཡིས། །རྟེན་འབྲེལ་དེ་ཡང་འགགས་འགྱུར། །ཧ་ཅང་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ནམ། །འོན་ཀྱང་དེང་སང་སྙིགས་མའི་དུས། །འདི་འདྲའི་རྣམ་དབྱེ་མ་འདོད་པར། །སྔོན་བྱུང་རྒྱུད་ཀྱི་གླེང་གཞི་རུ། །སྟོན་འཁོར་དགོངས་པ་མཉམ་པ་ཡིས། །དགོངས་བརྡས་བརྒྱུད་པའི་སྣང་ཚུལ་ལ། །བསྙད་ནས་ཚིག་བརྒྱུད་བསྟན་པ་བསྣུབས། །གླེགས་བམ་མགོ་བོར་བཞག་བྱས་ཏེ། །ཐོབ་ཤོག་གྱུར་ཤོག་བརྗོད་པ་ལ། །དབང་ལུང་ཐོབ་པའི་གོ་བཅད་ནས། །ཐོབ་ཡིག་གླེགས་བམ་བསགས་པ་མཐོང་། །ཅི་ཕྱིར་ནམ་འཕང་གཅོད་པ་ལ། །བྱ་རྒྱལ་ཁྱུང་གི་
Chinese
如是，三身的 导师，本体一味的法界中， 各自以自性宣说， 显现以意示、声示、语示三种， 所诠之名言显现。 《宝积经》中也说： “自显清净法身以， 无戏论自净之宫殿中， 无别于自身之显现轮， 以无相之语， 无戏论之诸法， 不住自灭从意生， 未说无说于， 大平等之状态中示。 自明清净报身以， 五光清净之宫殿中， 以无戏论大乐之语， 对五部之眷属众， 无实清净之诸法， 五智汇聚从意中出， 清净光芒舒展于舌上， 于自生六字之中也， 未说示现自生大。 化身无有执着以， 法生所化之自处中， 从六道中唤醒具缘者， 以有戏论词句之语， 随顺根器之诸法也， 忆念自明从意中， 无有希求根器舌上明说， 示现无数乘之法。 如是善说三身， 令众生、菩萨和， 诸佛之意也欢喜， 如是满足有情之希望。” 如是说，因此处三种。 彼之导师具足圆满， 以五种决定宣说中， 义传承入士夫之心， 词传承成为名和字。 假设以意传承之后， 从最初至今， 不依赖词和字， 若说为断绝传承之宗派， 无生心中无碍之气， 从中发出往来之语， 从语中成就名句， 缘起彼亦成断灭， 岂非太过分了吗？ 然而如今末法时代， 不欲如此之差别， 于先前所出续部之开端中， 师徒意旨相同以， 以意示传承之现象， 捏造而隐没词传承之教示， 将经函置于首位， 对于念诵仪轨之言说， 断绝获得灌顶传承之机会， 见到堆积获得文书经函。 为何要断绝天空， 金翅鸟的……
English
Thus, in the realm of the single essence of the three Kayas, The teacher, speaking with distinct natures, Manifests the terms of expression through the three intimations of appearance, As stated in the Tantra of Precious Heap: "The self-pure Dharmakaya, In the palace of self-pure non-elaboration, In the sphere of appearance inseparable from itself, With the speech of no characteristics, The dharmas of non-elaboration, Unabiding, self-exhausting, arise from the mind, Without speaking, without utterance, Revealed in the state of great equanimity. The self-luminous pure Sambhogakaya, From the palace of five pure lights, With the speech of non-elaboration, great bliss, To the retinue of the five Buddha families, The dharmas of insubstantial purity, Gathered from the five wisdoms, emerge from the mind, The pure rays spread on the tongue, Even in the six self-born syllables, Without speaking, reveals the great self-born. The Nirmanakaya, without attachment, From the self-abiding place of the beings to be tamed, Awakens the fortunate from the six realms, With the speech of elaborated words, The dharmas according to the inclinations of the senses, Memory, self-luminous, from the mind, Without desire, the senses clearly articulate on the tongue, Revealing the dharmas of countless vehicles." Thus, by well explaining the three Kayas, Satisfying the minds of sentient beings, Bodhisattvas, and, All Buddhas, Likewise, fulfilling the hopes of beings." As it is said, therefore, the three places. Its teacher is perfectly complete, From the teaching with five certainties, The meaning lineage enters the heart of the individual, The word lineage becomes names and letters. If, after the lineage is transmitted through intention, From the beginning until now, Without relying on words and letters, If one speaks of a tradition that has severed the lineage, From the unborn mind, unobstructed wind, From which arises the sound of coming and going, From the sound, names and sentences are accomplished, That interdependent origination also becomes severed, Isn't that too extreme? However, nowadays, in the degenerate age, Not desiring such distinctions, In the introduction to the previously arisen tantras, With the teacher and disciples having the same intention, Fabricating the appearance of transmission through intention, And suppressing the teaching of the word lineage, Placing the scriptures at the head, For the recitation of rituals, Cutting off the opportunity to receive empowerment and transmission, Seeing the accumulation of written scriptures. Why sever the sky, The Garuda's...