Chinese
认为普遍存在，法性空性没有执着，所以本体变化是根本，法界没有作为，所以是自住的智慧被认识。第三，经文中说到的传承自宗的口诀的本体是所有教言的来源，特别是法性所尊崇的。自性没有轮回和涅槃，所以舍取是相对的，法性没有形成声音和文字，所以空性没有争论的根源。如果分类，有四种。第一，见解是意念集中的本体，无戏论遍及基础，所以行为没有好坏，三界完全解脱而显现。自性显现为空明，所以善不加持，恶不降祸，没有佛和众生。体相没有名字、词语、文字的戏论，所以不能用各种乘的法来成佛，是根器同时解脱的关键。如果分类，有两种。认为显现是观察的见解是无所作为，以及心识分别的见解是从各方面发起。第一种的本体是，因为其中没有法，所以佛的名字也没有成立。自性作为力量显现，所以轮回显现为不同。体相不确定，所以见解和修行有限制。将心识分别融入见解的本体是，因为在无生中清净，所以烦恼没有根基而空虚。自性不间断地显现，所以远离舍取和作为。体相显现为原始解脱，所以轮回和涅槃的来源崩溃。第二，消除障碍的谈话的本体是，因为显示了法性的本性，所以区分了轮回和涅槃的界限。因为自性没有错误的根基，所以没有愚笨者的群体。体相没有事物，所以错误在自身上消除。这可以分为两种。第一，消除见解和修行冷热的障碍是：见解的热度，轮回和涅槃两种味道混合在一起，所以对实相没有偏颇。也就是说，在见解动摇的时候，认识到轮回的缺点就像认识到小偷一样。在获得见解的时候，身体和语言获得热量，就像在燃烧的火上浇油一样。在见解稳定的时候，区分轮回和涅槃就像士兵在战场上获胜一样。在修行动摇的时候，气息融入心识，就像遇到富人的宝库一样。在获得修行的时候，心识进入正道，就像大象被束缚一样。
English
It is considered to be universally present, and since there is no attachment to the emptiness of Dharma-nature, the essence of change is fundamental. Since there is no activity in the sphere, the self-abiding wisdom is recognized. Thirdly, the essence of the oral instructions mentioned in the lineage's own texts is the source of all teachings, especially revered by Dharma-nature. Since there is no samsara or nirvana in self-nature, acceptance and rejection are relative. Since Dharma-nature is not formed into sounds and words, emptiness is free from the basis of argument. If divided, there are four types. First, the essence of view is the concentration of thought, which pervades the basis without elaboration. Therefore, there is no good or bad in actions, and the three realms are completely liberated and manifest. Since self-nature manifests as empty clarity, goodness does not add benefit, and evil does not bring harm, there is no Buddha or sentient beings. Since there is no elaboration of names, words, and letters in characteristics, one cannot attain Buddhahood through the teachings of various vehicles, which is the key to the simultaneous liberation of faculties. If divided, there are two types: the view that considers appearances as observation, which is inaction, and the view that arises from mental discrimination, which is initiated from all aspects. The essence of the first is that since there is no Dharma in it, even the name of Buddha is not established. Self-nature manifests as power, so samsara appears as different. Since characteristics are not fixed, there are limitations to view and practice. The essence of integrating mental discrimination into view is that since it is purified in non-origination, afflictions are emptied without a basis. Since self-nature manifests without interruption, it is free from acceptance, rejection, and action. Since characteristics manifest as primordial liberation, the source of samsara and nirvana collapses. Secondly, the essence of eliminating obstacles in speech is that since the nature of Dharma-nature is shown, the boundaries of samsara and nirvana are distinguished. Since the basis of self-nature is without error, there is no group of foolish ones. Since there are no objects in characteristics, delusion is eliminated on its own. This can be divided into two types. First, eliminating the obstacles of heat and cold in view and practice is that the heat of view, the two tastes of samsara and nirvana are mixed together, so there is no bias towards reality. That is, when the view wavers, recognizing the faults of samsara is like recognizing a thief. When the view is obtained, the body and speech gain heat, like pouring oil on a burning fire. When the view is stable, distinguishing samsara and nirvana is like a soldier winning on the battlefield. When practice wavers, the breath merges into the mind, like encountering the treasury of a rich man. When practice is obtained, the mind enters the right path, like an elephant being bound.
Tibetan
སྒོམ་པ་བརྟན་པའི་དུས་ན་རིག་པའི་རྩལ་རྫོགས་པ་རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ལྟ་བུའོ། །སྤྱོད་པ་གཡོ་བའི་དུས་ན་ཤེས་པའི་གཏད་སོ་ཡལ་བ་སྨྱོན་པ་འུར་ལངས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྤྱོད་པ་ཐོབ་པའི་དུས་ན་འཁྲུལ་སྣང་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་སེང་གེ་རི་སུལ་འགྲིམ་པ་ལྟ་བུའོ། །སྤྱོད་པ་བརྟན་པའི་དུས་ན་སྐུ་གསུམ་གྱི་དྲོད་ཚད་ཟིན་པ་བྲམ་ཟེ་མོ་ལས་ཟིན་ལྟ་བུའོ། །དེའང་སྤྱོད་པས་སྣང་བའི་་གེགས་བསལ་བས་སྣང་རྐྱེན་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ། སྒོམ་པས་འགྱུ་བའི་གེགས་བསལ་བས་དྲན་བསམ་ཏིང་འཛིན་དུ་གྲོལ། ལྟ་བས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གེགས་བསལ་བས་ཆོས་ལམ་བརྟེན་ཡང་སངས་རྒྱ་བ་ལས་འགྲོ་ས་གཞན་མེད་དོ། །གཉིས་པ་དངོས་པོ་འདུག་ཚུལ་གྱི་གེགས་བསལ་བ་ནི། ངོ་བོའི་ཆོས་ཉིད་ལ་བཅོས་སུ་མེད་པས་ཅིར་སྣང་སེམས་ཡིན་དུ་གྲོལ། རང་བཞིན་ལ་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པས་ཁམས་གསུམ་དངོས་མེད་དུ་དག། མཚན་ཉིད་ལ་གོམས་པ་མ་དགོས་པས་ཤེས་བྱ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའོ། །གསུམ་པ་གབ་པ་མངོན་ཕྱུང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཐོབ་ཏུ་མེད་པས་རེ་བ་གང་ལའང་གདོད་མི་འཆའ། རང་བཞིན་ལ་ཕྱོགས་རིས་དག་པས་དོགས་པའི་འཕྲང་མེད། མཚན་ཉིད་ལ་བརྟགས་ཀྱང་མི་རྙེད་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྩ་བ་རུལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དབྱེ་ན། གཅིག་གབ་ནས་གཉིས་མངོན་དུ་ཕྱུང་བ་དང་། གཉིས་གབ་ནས་གཅིག་མངོན་དུ་ཕྱུང་བ་གཉིས་ལས། སྔ་མ་ནི། ལྟ་སྤྱོད་གཉིས་མངོན་དུ་ཕྱུང་ནས་སྒོམ་པ་གསང་ན། དེའི་ངོ་བོ་ཟུང་འཇུག་ལ་ཐོག་མཐའ་མེད་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཐོག་མཐའ་ཆོད་པའོ། །རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མ་ཡིན་པས་ཐིག་ལེ་ལ་ཕྱི་ནང་མེད། མཚན་ཉིད་ལ་ལྟོས་གཞག་བྲལ་བས་རྒྱུ་མེད་ཟང་ཐལ་བའོ། །གལ་ཏེ་སྤྱོད་པ་གང་ནས་ལྟ་སྒོམ་གཉིས་ མངོན་དུ་ཕྱུང་ན། སྟོང་པས་སྟོང་པ་དག་པ་ཞེས་འདོད་དོ། །ལྟ་བ་གསང་ནས་སྤྱོད་སྒོམ་གཉིས་མངོན་དུ་ཕྱུང་ན་འཛིན་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཕྱོགས་ཡན་དུ་ཤར་བས། ཡུལ་མེད་ཀྱི་རིག་པ་གང་། །མེད་དུ་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱི་མ་ནི། སྒོམ་པ་ཕྱུང་ནས་ལྟ་སྤྱོད་གསང་ན། གཏད་མེད་ཀྱི་རིག་པ་ལྟོས་མེད་དུ་ཕྱུང་བས་རྒྱུ་མེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་རང་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྤྱོད་པ་ཕྱུང་ནས་ལྷ་སྒོམ་གསང་ན་ལུས་གཡང་སར་བོར་ནས་སེམས་ཆོས་ཉིད་དུ་གློང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ལྟ་བ་གསལ་ནས་སྒོམ་སྤྱོད་གཉིས་གསང་ན་སེམས་སྟོང་ཉིད་དུ་བསྐྱལ་བས་ལུས་ངག་གནད་ལ་ཕེབས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཞི་པ་བཤད་པ་རང་གསལ་གྱི་ངོ་བོ་སྒྲ་ཚིག་རང་ཚན་ལས་འདས་པ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པས་གྲུབ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ད
Chinese
禅修稳固之时，觉性之功圆满，如国王从头顶灌顶一般。行为动摇之时，觉性之把握消失，如疯子喧闹一般。获得行为之时，错觉被压倒，如狮子在山间行走一般。行为稳固之时，身语意三者的温度得到控制，如婆罗门女获得成就一般。因此，通过行为消除显现的障碍，使显现之缘在法性中解脱。通过禅修消除流动的障碍，使念头和思维在禅定中解脱。通过见地消除法性的障碍，即使依赖于佛法之路，除了成佛之外没有其他去处。第二，消除事物存在方式的障碍是：本体的法性无法改变，因此任何显现都解脱为心。自性没有因果，因此三界空寂。体性不需要习惯，因此不依赖于其他所知。第三，隐藏显露之本体，因为无法获得，所以一开始不抱任何希望。自性清净无偏颇，因此没有疑惑的险境。体性即使考察也无法找到，所以称为轮回和涅槃的根源腐烂。
English
When meditation is stable, the perfection of the power of awareness is like a king being enthroned with empowerment from the crown of his head. When conduct is unsteady, the grasp of awareness is lost, like a madman running wild. When conduct is attained, illusory appearances are subdued, like a lion roaming the mountains. When conduct is stable, the warmth of the three kayas is maintained, like a Brahmin woman attaining accomplishment. Therefore, by eliminating the obstacles of appearance through conduct, the conditions of appearance are liberated into dharmata. By eliminating the obstacles of movement through meditation, thoughts and concepts are liberated into samadhi. By eliminating the obstacles of dharmata through view, even if relying on the path of Dharma, there is no other place to go but to attain Buddhahood. Second, eliminating the obstacles of how things exist: the dharmata of essence cannot be altered, therefore whatever appears is liberated as mind. Nature has no cause and effect, therefore the three realms are empty. Characteristic does not require habituation, therefore it does not rely on other objects of knowledge. Third, the essence of concealing and revealing: because it cannot be obtained, one does not initially harbor any hope. Nature is pure and impartial, therefore there is no dangerous path of doubt. Characteristic cannot be found even when examined, therefore it is called the root of samsara and nirvana rotting. Divisions: one is concealing one and revealing two, and the other is concealing two and revealing one. The former is: if view and conduct are revealed and meditation is concealed, then its essence is union, without beginning or end, therefore the beginning and end of samsara and nirvana are cut off. Nature is non-dual, therefore bindu has no inside or outside. Characteristic is free from dependence and fixation, therefore it is causeless and transparent. If view and meditation are revealed from conduct, then it is considered that emptiness purifies emptiness. If view is concealed and conduct and meditation are revealed, then non-grasping awareness dawns in all directions, where is the objectless awareness? It is liberated into nothingness. The latter is: if meditation is revealed and view and conduct are concealed, then unattached awareness is revealed without dependence, therefore the causeless result abides in itself. If conduct is revealed and deity meditation is concealed, then the body is abandoned on a cliff and the mind is merged into dharmata. If view is clear and meditation and conduct are concealed, then the mind is cast into emptiness, therefore body and speech reach the essential point. Fourth, the essence of self-illuminating explanation transcends the scope of words and language, and does not abide in established tenets, therefore it is a distinguished accomplishment.
Tibetan
ང་། རང་བཞིན་དམིགས་མེད་དུ་དག་པས་ཀ་ནས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་མུ་མེད་དུ་རང་ཤར་ལ། མཚན་ཉིད་བློ་མ་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་འགྱུ་ཕྱེད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དབྱེ་ན་གསུམ། འཁྲུལ་བ་དེད་ཀྱི་ལུགས་སུ་སྨྲ་བ་དང་། འཁྲུལ་བ་བཞི་ལ་བཟློག་པའི་ཚུལ་དུ་སྨྲ་བ་དང་། ཐིག་ལེ་རང་གནད་ལ་བེབས་པར་སྨྲ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ངོ་བོ་འཁྲུལ་བ་མ་རིག་པའི་ས་བོན་གྱིས་འཁོར་བ་མཐའ་དག་གི་གཞི་བཏིང་བས། དེ་ཉིད་རང་དུ་དེད་པས་མ་རིག་པ་རྩད་ནས་བཅད། རིག་པ་དང་པོའི་གཞི་ལ་ཕྱིན་ཏེ་ཕྱིན་ཆད་ལྡོག་པ་མེད་པའོ། །རང་བཞིན་ཐ་དད་དུ་བྱུང་བས་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་བདེད་ནས་དམིགས་པའི་གདར་ཤ་ཆོད་པས་འཁོར་བར་འཁྲུལ་བའི་ལྟོས་ཟད་ནས། གཞི་ཟད་ཡེ་དག་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །མཚན་ཉིད་འཁྲུལ་བ་ངོས་ཟིན་པས་མ་འཁྲུལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དྲོད་ཚད་ཟིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་འཁྲུལ་བ་རང་སོ་ལ་བཞག་པས་མི་འཁྲུལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ངོས་ཟིན་པའི་ངོ་བོ་ནི་གདོད་ནས་འཁྲུལ་མ་མ་མྱོང་བས་མ་རིག་པའི་མིང་མེད། ད་ལྟ་འཁྲུལ་མ་ཤེས་པས་ལས་ངན་གྱི་ཁུངས་སྟོར། ཕྱིན་ཆད་འཁྲུལ་མི་སྲིད་པས་ལས་དགེ་སྡིག་གི མིང་མེད་པའོ། །རང་བཞིན་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་འཁོར་འདས་རིག་པར་གཞི་གཅིག་པས་འཁྲུལ་བ་གནས་སུ་དག། མཚན་ཉིད་འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་པས་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གྱི་རྩིས་ཆད་དེ་ཁམས་གསུམ་དོང་སྤྲུགས་པ་འོད་འཁྲུལ་གཞི་ཁོག་བསྐོར་བས་འཁྲུལ་འཁོར་རྒྱུན་ཆད་པའི་ངོ་བོ་ནི། འཁོར་བར་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གཞི་སྟོངས་པས་བྱས་པས་མ་རྙེད་པའི་གཞི་འཆོས་པ་དང་། རང་བཞིན་རྩིས་ལས་འདས་པས་འཁྲུལ་གྲོལ་གང་དུའང་གྲུབ་པ་མེད། མཚན་ཉིད་ལ་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་པས་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གྱི་བློ་དང་བྲལ་བའོ། །ཐིག་ལེ་རང་གནད་ལ་འཕེབས་པ་ནི། ངོ་བོ་ལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས་གཅིག་དང་དུ་མ་མེད། རང་བཞིན་ལ་དུ་མ་མེད་པས་ཐ་སྙད་དང་ཚིག་ལས་འདས། མཚན་ཉིད་ལ་ངོ་སྤྲད་པས་ཡིད་ཆེས་ཤིང་ཐག་ཆོད་པའོ། །དབྱེ་ན་གཉིས། སྙན་བརྒྱུད་དང་། བཤད་རྒྱུད་དོ། །སྙན་བརྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བར་མ་ཆད་པས་ཤིན་ཏུ་ཉེལ། རང་བཞིན་ནི་རྣ་བའི་དབང་པོ་དང་འབྲེལ་བས་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད། མཚན་ཉིད་ལ་གོལ་འཕྱུགས་མེད་པས་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་གདེང་དང་བཅས་པའོ། །དབྱེ་ན་ཡི་གེ་ཅན་དང་། ཡི་གེ་མེད་པའི་སྙན་བརྒྱུད་ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་མན་ངག་གོ། །བཤད་རྒྱུད་ཀྱི་ངོ་བོ་བྱ་རྩོལ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་རྒྱུ་མེད་པས་འཁོར་བར་ལྡོག་པའི་གཞི་མེད། རང་བཞིན་འོད་གསལ་ལ་དྲི
Chinese
啊！自性于无缘中清净，从初始即清净之法性，无边际地自生显现。体性非为心识，故于世俗之动摇，远离戏论。分则有三：说为追逐迷乱之理；说为于四迷乱而返还之方式；说为明点安住于自位。初者，本体为迷乱，以无明之种子奠定一切轮回之基础，故彼即追逐于自性，从而根除无明。行至最初之明之基础，此后则无有退转。自性显现为各异，故从因缘之追逐中，断除所缘之执着，从而于轮回中迷乱之系缚耗尽。称之为基尽本净大。体性为迷乱被认知，故获得未迷乱之智慧之温度。彼亦为将迷乱置于自位，从而认知未迷乱之法性之本体，乃从初始即未曾经历迷乱，故无有无明之名。如今因知晓迷乱，故丧失恶业之源。此后不可能迷乱，故善恶业之