Tibetan
རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་སྐབས་ཏེ་སརྒ་བཞི་བ། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་སྐབས་ཏེ་སརྒ་བཞི་བ། ད་ནི་དོན་གཉིས་པ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྒྱས་པར་དབྱེ་བ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་སེམས་ཀྱི་སྡེ་ནི། གཞི་མདུད་འགྱུར་སྨྲ་བའི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ངོ་བོ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་སེམས་ཉིད་གཅིག་པུའི་རོལ་པ་ལས་མ་འདས་པར་འདོད་དེ་དཔེར་ན་མེ་ལོང་གཅིག་གི་ངོས་ལ་གཟུགས་བརྙན་སྣ་ཚོགས་ཤར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྣ་ཚོགས་ཡིན་པས་གང་ཡང་མི་འགེགས་ལ། སེམས་ཡིན་པས་སྣ་ཚོགས་ཙམ་དུའང་མ་གྲུབ་པས་ན་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་ལ། ཀློང་གསལ་ལས། སྣ་ཚོགས་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་དེས། །དེ་གཞི་གཉིས་མེད་སེམས་ཉིད་ནི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མི་གཡོའི་བདག། འོད་གསལ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བར་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་གིས་སྣང་བ་སེམས་ཡིན་ཞེས་སེམས་ཀྱིས་སྣང་བ་ཕར་བཟོས་པ་མགོ་བར། །སྣང་བ་ཁོ་རང་སེམས་སུ་འདོད་པས་སེམས་ཉིད་དངོས་པོ་ངོས་བཟུང་ཅན་དུ་ཐལ་བ་ནི་ཤིན་ཏུའང་མི་རིགས་ཏེ་ངེས་དོན་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་ལས། སྣང་བ་སེམས་ཡིན་ཟེར་བ་དེ། །ར་གན་གསེར་དུ་བྱེད་པ་འདྲ། །མ་རིག་སངས་ནས་རང་སེམས་བརླག། དེ་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་འགྱུར་བ་མེད། །འཛིན་བྲལ་སེམས་མེད་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །དེ་དོན་འབྲལ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཀློང་། །སེམས་བྲལ་ཏིང་འཛིན་རྒྱུན་དུ་གནས། །ཞེས་དང་། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། དེང་སང་གཏི་མུག་ཅན་རྣམས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྣང་བ་སེམས་སུ་འདོད་པ་ཡིན་ཟེར་རོ། །ཤིན་ཏུའང་མི་འཐད་དེ་སེམས་ཁ་དོག་ངོས་བཟུང་ཕྱོགས་ཆ་དང་བཅས་པར་ཐལ་ཏེ། སྣང་བ་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་སེམས་ལ་སྣང་བའི་ཚེ། ཆོ་འཕྲུལ་མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་དོན་ལ་མེད་པ་བློ་ངོར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་བག་ཆགས་འཁྲུལ་བའི་རྣམ་ལྡན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དྲན་རྟོག་རང་བཞིན་མེད་པར་གནས་པའི་ཚེ་འདི་ནི་སྣང་བའོ། །འདི་ནི་སེམས་སོ་སྙམ་བའི་ཆོས་ཉིད་རང་ཚན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ངང་དུ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མའི་སྤྲོས་པ་དབྱིངས་སུ་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་ཤེས་པར་བྱ
Chinese
自性大圆满总说与分别之宗派分类之时，即第四品。 自性大圆满总说与分别之宗派分类之时，即第四品。 现在是第二义，详细区分自性大圆满的宗派，分为三类。第一是心部：被称为“基、结、变”之说的的大圆满。认为显现的体性虽然多种多样，但没有超出心性唯一的游舞，例如一面镜子上显现各种各样的影像。而且，因为是多种多样，所以什么也不阻碍。因为是心，所以连多种多样也没有成立，因此心的体性，心性光明是自生的智慧大圆满。如《虚空光明》中说：各种各样的心的显现，其根本是无二的心性，被称为自生智慧不动的主宰，光明离戏。这里有些人说显现是心，以心造作显现为首。认为显现本身就是心，这样心性就成了有实体的东西，这是非常不合理的。《真实意义总集经》中说：说显现是心，就像把铜变成金子一样，从无明中醒来而迷失了自己的心。因此法身不变，离执无心是智慧身，那个意义是不可分离的菩提虚空，离心的禅定恒常存在。全知麦彭仁波切说：现在愚痴的人们说大圆满认为显现是心。这是非常不合理的，因为心会变成有颜色、有实体、有方位的，因为显现就是那样的。因此，当多种多样的显现在心中显现时，要知道就像幻术镜子里的影像一样，实际上并不存在，只是在意识中显现的自性，具有习气迷惑的形态。所以，当念头和分别念安住在无自性中时，这个是显现，这个是心，这样的法性是没有自体性的，因此心性的体性，没有局限和偏袒，像镜子一样的状态中，虽然显现出多种多样的显现，但要知道一和多的戏论平息于法界的法性是不可思议的。
English
The occasion of distinguishing the tenets of Atiyoga, both general and specific, is the fourth chapter. The occasion of distinguishing the tenets of Atiyoga, both general and specific, is the fourth chapter. Now, the second meaning is to elaborate on the tenets of Atiyoga, which are divided into three categories. The first is the Mind Class: It is called the Atiyoga that speaks of "Ground, Knot, and Transformation." It asserts that although the essence appears in various forms, it does not go beyond the play of the single mind-essence, just as various images appear on the surface of a single mirror. Moreover, because it is diverse, it does not obstruct anything. Because it is mind, it is not even established as merely diverse. Therefore, the essence of mind, the luminosity of mind-essence, is called the spontaneously arisen wisdom of Atiyoga. As it says in the "Klong gsal": "The appearance of various minds, its basis is the non-dual mind-essence, called the spontaneously arisen wisdom, the unwavering lord, luminosity, and freedom from elaboration." Some here say that appearance is mind, taking the fabrication of appearance by mind as the starting point. To assert that appearance itself is mind, which leads to the consequence that mind-essence becomes something with a fixed entity, is extremely unreasonable. As it says in the "Definitive Meaning Condensed Sutra": "Saying that appearance is mind is like turning copper into gold. Awakening from ignorance, one loses one's own mind. Therefore, the Dharmakaya is immutable, the wisdom body is free from grasping and without mind. That meaning is the inseparable space of enlightenment, the mind-free samadhi constantly abides." Kunchen said: Nowadays, foolish people say that Atiyoga considers appearance to be mind. This is very unreasonable, because mind would then have color, a fixed entity, and directional aspects, because appearance is like that. Therefore, when various appearances appear in the mind, one should know that they are like images in a magical mirror, without actual existence, but rather the nature of appearing in the mind, possessing the aspect of habitual delusion. Therefore, when thoughts and concepts abide without inherent existence, this is appearance, this is mind, the nature of such a thing is without self-entity. Therefore, the essence of mind, without limitation or bias, in a mirror-like state, although various appearances arise, one should know that the nature of the phenomena in which the elaboration of one and many is pacified into the expanse is inconceivable.
Tibetan
་ཞིང་། སྣང་བ་སེམས་ཡིན་པའི་ཞེ་འདོད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་བག་ཆགས་འཁྲུལ་བ་ལ་གནས་ལུགས་ཡིན་པར་མི་བལྟ་བ་གལ་པོ་ཆེ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་དབྱེ་ན་བདུན་ལས། དང་པོ་སེམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཡིན་དུ་སྨྲ་བའི་སེམས་ཕྱོགས་པ་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རོལ་པའམ་རྩལ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་སེམས་ཉིད་ལ་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ལའང་ངོ་བོ་མེད་དེ། སྣང་བརྟགས་ཀྱི་ཆོས་མ་གྲུབ་པས་སེམས་ཀྱི་རོལ་བ་སེམས་ལས་བྱུང་ཞིང་སེམས་ལ་སྣང་། སེམས་ལ་ཤར་ཡང་། འཆར་གཞིའི་སེམས་ཉིད་ལ་ངོ་བོ་མེད་པས་རོལ་བ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤིང་རྟ་རྟ་ཆེན་པོ་ཀློང་ཆེན་པས། དེའང་ཕྱི་དོན་དུ་སྣང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་བཟུང་མ་བཟུང་གིས། དག་མ་དག་འཁོར་འདས་སུ་ཤར་ཡང་། ཤར་ས་དང་ཤར་མཁན་དབྱིངས་སུ་དག་པ་ནི་འདིའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་སོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་འབྲས་བུ་སེམས་ཀྱི་བྱུང་སར་འདོད་པའི་སེམས་ཕྱོགས་པ་ནི། འབྲས་བུ་གདོད་མའི་དབྱིངས་ལ་བརྗོད་ཅིང་། ཆོས་ཉིད་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པས་སེམས་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ། ཆོས་ཅན་རང་གྲོལ་བར་འདོད་པས་གྲོལ་གཞིའི་སྣང་བ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་དང་སྣོད་བཅུད་དུ་སྣང་བའི་འཁྲུལ་བ་ཐམས་ཅད་དོན་ལ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བས། མེད་པའི་ཆ་ནས་གཞི་ལས་མ་གཡོས་མི་གཡོ། གཡོ་བར་མི་འགྱུར་བས་མ་དག་པའི་རང་ཚན་གྱིས་སྟོངས་ལ། སྣང་བའི་ཆ་ནས་དང་པོ་དབྱིངས་ལས་བྱུང་། ད་ལྟ་དབྱིངས་ལ་གནས། ཐ་མའང་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བ་ནམ་མཁའི་ཆོ་འཕྲུལ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདུས་མ་བྱས་པ་ཁམས་གསུམ་གཞི་བཞེངས་པས། འཁོར་ བ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ། ཐ་མ་སྐྱེ་མེད་ལྷུན་གྲུབ་གཞི་བཞག་ཅེས་བྱ་བ། དེའང་ཡེ་བཞག་ཡིན་པས་གཟོད་བསྐྱར་ནས་གཉེན་པོས་གྲོལ་དུ་མེད་ལ། རང་བཞག་རིག་པར་གཉེན་པོ་ལ་མ་ལྟོས་ལ། འབད་རྩོལ་མེད་པས་སྣ་ཚོགས་མུ་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ལྷུན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བར་འདོད་དོ། །གསུམ་པ་གོལ་སྒྲིབ་ལ་བཟླ་བའི་སེམས་ཕྱོགས་པ་ནི། རིམ་པ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་བློས་བཏགས་པས་གཞི་ལས་གོལ་བའི་ཆོས་སུ་སོང་བས་ཡང་དག་པར་མ་སོང་ཞིང་། མེད་པ་ཕྱོགས་ཉལ་གྱི་ལྷུན་གྲུབ་ལ་བརྟེན་ནས། ཡོད་མཐའ་ཕྱོགས་འཛིན་མཐའ་དང་བཅས་པར་གོལ་ལ། མེད་རྒྱུ་མེད་རང་བྱུང་བར་གོལ་བས་ཡང་དག་ཏུ་མ་གྲུབ་སྟེ། འདིར་ངོ་བོ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བློ་དང་བྲལ་བས
Chinese
，认为显现是心识的这种颠倒执着，不把习气迷惑当做实相非常重要。对此进行区分有七种。第一种，主张心识是根本的心识派：就像这样，显现世间器情万法的种种形象，都是心识的游舞或者妙用。虽然如此显现种种不同，但是因为心识本身没有自性，所以显现也没有自性。因为显现假立的法没有成立，所以心识的游舞从心识产生并且显现于心识，在心识中生起。即使在心识中生起，因为生起之基础的心识本身没有自性，所以认为游舞与心识是一体或他体是不对的。因此，香车大车龙钦巴说：“这仅仅是说明显现为外境，外境的实有并不成立而已。一切都是以自生智慧的执与不执，而显现为清净不清净的轮涅。但显现之处和显现者在法界中清净，这是此派的特殊之处。”第二种，认为果是心识的生处的心识派：果是指原始法界，因为法性没有改变，所以心识没有迁变。因为认为有法是自解脱的，所以解脱之基础的显现任运成就而存在。显现为三界和器情的所有的迷惑，实际上并不存在却显现，因此从不存在的角度来说，从根本上没有动摇，不会动摇，不会改变，所以以不清净的自体而空。从显现的角度来说，最初从法界产生，现在安住于法界，最终也解脱于法界，就像虚空的幻化一样。未作之法建立三界之基，轮回没有开始，最终无生任运成就立为基础。这也是本来就安立的，所以不可能从最初重新以对治来解脱，自立的觉性不依赖于对治，因为没有勤作，所以是远离种种边际的任运成就。第三种，将偏离和迷惑混淆的心识派：所有的八识都是由分别念假立的，因此成为了偏离根本的法，所以没有成为真实。依靠无有边际的任运成就，偏离了有边执着等，因为偏离了无有因的自生，所以没有真实成立。此处，本体自生智慧远离了分别念
English
, it is very important not to regard the habitual confusion of the perverse desire that appearances are mind as the actual state. This can be divided into seven. The first is the mind-only school that claims that mind is the aspect: Like this, all the appearances of the world and its contents are the play or skill of the mind. Although they appear in various ways, since the mind itself has no essence, the appearances also have no essence. Since the phenomena of appearance are not established, the play of the mind arises from the mind and appears in the mind. Even though it arises in the mind, since the mind itself, the basis of arising, has no essence, it is not correct to think that the play and the mind are the same or different. Therefore, Shingta Chenpo Longchenpa said, "This only shows that the appearance as an external object is not established as an external object. Everything is pure or impure samsara and nirvana, depending on whether it is grasped or not grasped by the self-arisen wisdom. However, the place of arising and the one who arises are pure in the realm of reality, which is the special characteristic of this school." The second is the mind-only school that considers the result to be the source of the mind: The result refers to the primordial realm of reality. Since the nature of reality does not change, the mind does not change. Since it is believed that phenomena are self-liberated, the appearance of the basis of liberation exists spontaneously. All the delusions that appear as the three realms and the environment and beings appear even though they do not exist in reality. Therefore, from the aspect of non-existence, they have not moved from the ground, they do not move, and they do not change. Therefore, they are empty by their own impure nature. From the aspect of appearance, they first arise from the realm of reality, now abide in the realm of reality, and finally are liberated into the realm of reality, like a magical display in the sky. The uncreated establishes the basis of the three realms. Samsara has no beginning, and the spontaneously accomplished unborn is established as the basis. This is also established from the beginning, so it is impossible to liberate it from the beginning with an antidote. The self-established awareness does not depend on an antidote. Since there is no effort, it is believed to be the spontaneously accomplished, free from various extremes. The third is the mind-only school that confuses deviation and obscuration: All eight consciousnesses are imputed by the mind, so they have become phenomena that deviate from the ground, so they have not become authentic. Relying on the spontaneous accomplishment of non-existence, they deviate from the extremes of existence and attachment. Because they deviate from the causeless self-arisen, they are not authentically established. Here, the essence of self-arisen wisdom is free from the mind.