Chinese
。 無二智慧如水與乳，種種味一，大樂無間斷。如是開示覺性本來離戲論，若以生圓次第、念誦禪修等作意修飾，則不離心智，且有過失。如彼云： 有些人以灌頂而徹底困擾，有些人念誦“吽 啪 (藏文：ཧཱུཾ་ ཕཊ།，梵文天城體：हुं फट्，梵文羅馬擬音：hūṃ phaṭ，漢語字面意思：吽 啪)”，並圓滿計數念珠。有些人吃糞便、尿液、血、精液和肉，有些人修習脈和氣的瑜伽而迷惑。 如是。因此，以本初清淨離思維、超越造作意念之法性無間斷為基礎，此不共道之特點，即是不落入心智，而觀照現量光明之智慧。 於道中，需清淨三門之垢染與粗重之蘊，以及流動之覺受，與粗分之氣心，故開示四相之次第。 彼等若趨入自淨，則下地道自然圓滿之徵相生起，意即上地圓滿則下地自然圓滿，故認為大圓滿一地者不需勤修。 一地乃覺性任運成就之地，如《普賢王如來根本續》云： 無需轉化修習，覺性任運圓滿之地。 如是。就一人入道而言，於諸灌頂圓滿之後，以共同之前行，對下乘道生起信心，作為趣入上乘之階梯，並於圓滿不共之前行及真實引導後，便能認識不雜於心之無垢覺性廣大明空。 彼等心與覺性之差別者，如《自生續》云： 心與覺性之譬喻，如水與水泡之相。 覺性如清水般安住於心間，其脈絡乃心之體性，如水泡般，因氣之作用而生起，故顯現種種。 然水與水泡二者並非異體，故是不可分別之自性。 若謂不然，心隨覺性之有無而轉變，而覺性則隨心之有無而來去。
English
. Non-dual wisdom is like water and milk, with various tastes becoming one, a continuous great bliss. Thus, it is shown that awareness is primordially free from elaboration. If one fabricates and modifies it with the focus of generation and completion stages, recitations, meditations, etc., it does not transcend the intellect and becomes flawed. As it says: Some are completely tormented by empowerments. Some say "Hum Phat (藏文：ཧཱུཾ་ ཕཊ།，梵文天城體：हुं फट्，梵文羅馬擬音：hūṃ phaṭ，漢語字面意思：吽 啪)" and fully count rosaries. Some eat feces, urine, blood, semen, and meat. Some meditate on the yoga of channels and winds and become confused. Thus, based on the foundation of primordial purity, which is free from thought and beyond fabricated mental activity, the continuous nature of reality, the unique characteristic of this uncommon path is to not fall into intellectualization but to look directly at the wisdom of manifest luminosity. In the path, it is necessary to purify the aggregates with the stains and coarseness of the three doors, the moving experiences, and the coarse wind-mind. Therefore, the sequence of the four visions is shown. When these go to self-purification, the signs of the lower grounds and paths being spontaneously perfected arise. It is with the intention that when the higher is perfected, the lower is spontaneously perfected that the Great Perfection, being on one ground, does not require cultivation or progression. The one ground is the ground of spontaneously accomplished awareness, as it says in the Kunjed Gyalpo: Without transformation or cultivation, the ground of spontaneously perfected awareness. Thus, in terms of the entry into the path of one individual, after the completion of all empowerments, with the common preliminaries, one develops faith in the path of the lower vehicles and becomes a stepping stone to enter the higher. Then, after completing the uncommon preliminaries with the actual empowerment, one is introduced to the stainless awareness, the great expanse, which is unmixed with mind. The difference between mind and awareness is, as it says in the Rangshar: The example of mind and awareness is like water and bubbles. Awareness is like clear water residing in the center of the heart, and the nature of mind, like a bubble of water, arises from the function of wind in the channels, and thus manifests in various ways. However, since water and water bubbles are not different substances, they are of an inseparable nature. If it is said that it is not so, mind follows the presence or absence of awareness, while awareness goes and returns following the presence or absence of mind.
Tibetan
་མི་བྱེད པའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་རིག་པས་ཕར་ཁྱབ་ཀྱང་། རིག་པ་ལ་སེམས་ཀྱིས་ཚུར་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་རིག་པ་མ་གྱུར་ན། རིག་པའི་དབང་དུ་སེམས་གྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་མིག་ཡོན་དབའ་རླབས་འབྱུང་མི་སྲིད་པ་བཞིན། རིག་པ་མིག་ཡོ་ན་སེམས་རྟོག་གཡོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནད་འདི་མ་གོ་བར་སེམས་ལ་སངས་རྒྱས་འདོད་པའི་རྫོགས་ཆེན་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུའང་རྨོངས་པ་སྟེ། དེས་དོན་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་ལས། ངེས་དོན་མ་མཐོང་གླེན་པ་ཀུན། །སེམས་ལས་མ་གཏོགས་ཆོས་མེད་ཟེར། །དེ་ཕྱིར་རྨོངས་པ་བློ་རེ་ནོར། །གླེན་སྒོམ་མུན་པ་སྒོམ་པས་ཕུང་། །གང་དྲན་སེམས་ཀྱི་ཆོས་འདི་ལོབ། །ཅེས་སོ། །མ་རིག་རྨོངས་པའི་གང་ཟག་ཀུན། །ཆོས་སྐུ་རང་ཡང་སེམས་ཡིན་ཟེར། །དེ་ཕྱིར་ཚིག་ལས་དོན་མ་གོ། མིང་ལས་ངེས་དོན་ཤེས་པ་དཀོན། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་བྱང་མི་ཆུབ། །སེམས་ལས་སངས་རྒྱས་འདོད་པ་ནི། །མོ་གཤམ་བུ་དང་གཉེན་བྱེད་འདྲ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་པོ་ཐམས་ཅད་སྒོ་བཏགས་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་བདེན་གཉིས་ལས་ཀྱང་། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པའི། །སྒྲོ་བཏགས་རྣམ་པ་ཅན་རྟོག་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་སེམས་དང་། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ནོར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གོ་འཕང་ལ་ཐག་རིང་བ་ཉིད་དེ། དབུ་མ་ལ་སོགས་ཏེ་སེམས་ལམ་དུ་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་འདོད་པའི་གཞུང་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་འང་། རང་སྟོང་གཞན་སྟོང་གི་མཚན་ཉིད་ལ། ཕྱི་སྟོང་པ་དང་། ནང་སྟོང་པ་དང་། མི་ཟེར་བར་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཞེས་ཉིད་ཡོད་མེད་ཀྱིས་ཁྱད་བཞག་པ་བཞིན་དུ། སེམས་དང་སེམས་ཉིད་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་སེམས་ཚོགས་བརྒྱད་དམ། བདུན་ནམ། དྲུག་གི་རང་བཞིན་སྤང་བྱར་བསྡུས་ནས། སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བླང་ བྱར་རྟོགས་ནས་ལམ་སྒོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་འདི་གཉིས་མཚུངས་སམ་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་ཆེ་སྟེ་ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། རིག་པ་དང་རིག་པ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཉིད་ནི་དྲི་མ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་སྟེ། མདོར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་དང་། རིག་པ་རང་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་སེམས་ནི་འདི་ལྟར་བཏགས་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། །ཡོད་པར་སྣང་བ་དང་། མེད་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། སྣང་བ་དང་། གྲགས་པ་
Chinese
不（这样做）的原因是，虽然智慧向外遍布于心，但心却不能向内遍布于智慧。因此，如果智慧不被心所掌控，心就会被智慧所掌控。例如，如果泉眼歪斜，就不可能涌出笔直的水流。同样，如果智慧之眼歪斜，心识的分别念就不可能不摇动。那些不理解这个要点，却想在心中成佛的 Dzogchen（大圆满）修行者，实在是太愚昧了。因此，《义理总摄续》中说：‘未见真实义的愚人，说心外无有法。因此愚昧之人，智慧迷乱。愚痴的禅修者，因修习黑暗而毁灭。随念而行的心之法，应当舍弃。’又说：‘所有无明的愚昧之人，都说自性法身也是心。因此，他们不理解词句的意义，很少有人能从名相中了解真实义。因此，他们无法证悟心之本性。想从心中成佛，就像太监与女儿结婚一样。’因此，三界之心和五十一心所，都只是假立之名，因为在二谛中也说：‘心与心所三界之，是具有虚构相的分别念。’因此，如果将无明误认为心，将智慧误认为本觉，那将远离涅槃之境。即使在以中观等将心作为道路而想成佛的伟大论典中，对于自空和他空的定义，也像区分外空和内空时，不说外空和内空，而说外空性和内空性一样，将心和心性分为二者，将八识、七识或六识的自性归纳为应断之法，而将心性自性清净，理解为应取之法，从而修持道。那么，这两者相同吗？不，它们有很大的区别。《六界续》中说：‘唉！伟大的菩萨，本觉和从本觉中产生的心性，超越了一切垢染和分别念。简而言之，它是涅槃的一切因和果，以及本觉自证之人的行境。’执着于自身特征的心，就像一切被假立显现的事物，以及一切显现为存在的事物，一切显现为不存在的事物，以及显现和名声
English
The reason for not (doing so) is that although wisdom pervades the mind outwardly, the mind cannot pervade wisdom inwardly. Therefore, if wisdom is not controlled by the mind, the mind will be controlled by wisdom. For example, if a spring is crooked, it is impossible for a straight stream to emerge. Similarly, if the eye of wisdom is crooked, it is impossible for the mind's conceptual thoughts not to waver. Those Dzogchen (Great Perfection) practitioners who do not understand this point and want to attain Buddhahood in their minds are truly ignorant. Therefore, in the *Condensed Meaning Tantra*, it says: 'Fools who have not seen the definitive meaning say that there is no Dharma apart from the mind. Therefore, ignorant people, their wisdom is confused. Foolish meditators are ruined by meditating on darkness. This Dharma of the mind that arises from whatever is thought should be abandoned.' It also says: 'All ignorant and deluded people say that the Dharmakaya itself is also the mind. Therefore, they do not understand the meaning of the words, and few can understand the definitive meaning from the names. Therefore, they cannot realize the nature of the mind. Wanting to attain Buddhahood from the mind is like a eunuch marrying a daughter.' Therefore, all the minds of the three realms and the fifty-one mental factors are merely nominal designations, because in the Two Truths it is also said: 'The mind and mental factors of the three realms are conceptual thoughts with fabricated appearances.' Therefore, if ignorance is mistaken for mind and wisdom is mistaken for primordial awareness, one will be far from the state of Nirvana. Even in the great treatises such as Madhyamaka, which take the mind as the path to attain Buddhahood, in the definition of self-emptiness and other-emptiness, just as when distinguishing between outer emptiness and inner emptiness, one does not say outer emptiness and inner emptiness, but rather outer emptinessness and inner emptinessness, similarly, mind and mind-essence are divided into two, and the nature of the eight consciousnesses, seven consciousnesses, or six consciousnesses is summarized as something to be abandoned, while the naturally pure mind-essence is understood as something to be adopted, and thus the path is practiced. So, are these two the same? No, they are very different. In the *Klong Drugpa* it says: 'Alas! Great Bodhisattva, primordial awareness and the mind-essence that arises from primordial awareness are beyond all defilements and conceptual thoughts. In short, it is all the cause and effect of Nirvana, and the realm of those who have self-realized primordial awareness.' The mind that clings to its own characteristics is like all things that appear to be fabricated, and all things that appear to exist, all things that appear not to exist, and appearance and fame.
Tibetan
དང་། ལྟ་བ་དང་། སྒོམ་པ་དང་། སྤྱོད་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། འཛིན་པ་དང་རྟོག་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཏེ་བསམ་པའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་བའི་སེམས་ཏེ། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་རང་ཀ་མའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སེམས་སྤང་བྱའི་རང་བཞིན་ཙམ་དུ་མཚུངས་ནའང་། རིག་པ་དང་རིག་པ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཉིད་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་སེམས་ལ་ཆོས་ཉིད་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་ཡོད་ཅིང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་འདིར་སེམས་མ་འདྲེས་ལ་རིག་པ་མངོན་སུམ་གྱི་གནད་ཀྱིས་ཆོས་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ངོ་སྤྲོད་པའི་རྗེས་ཐོག་ཏུ་མངོན་སུམ་འོད་གསལ་གྱི་ལམ་བསྟན་ཅིང་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་གྱི་ལེ་ལག་དང་བཅས་པ་རྫོགས་པར་བཤད་ནས། སྐལ་ལྡན་དེ་དག་ཀྱང་དུར་ཁྲོད་དང་མཚོ་གླིང་། ལུང་སྟོངས་ལ་སོགས་པའི་གནས་རབ་ཏུ་དབེན་པར་མན་ངག་སྙིང་ཐིག་གི་དོན་ལ་དཔྱད་པ་ལས། སྣང་བ་བཞི་རིམ་གྱིས་ཤར་བའམ། ཅིག་ཅར་དུ་རྫོགས་པའང་སྲིད་མཐའ་ཙམ་དུ་བཤད་ཀྱི། སྔ་མ་ལྟར་ལས་རབ་ལོ་གསུམ། འབྲིང་ལྔ། ཐ་མ་བདུན་ན་རྡོས་བཅས་སུ་སྣང་བ་འོད་གསལ་དུ་བྲལ་ནས་རང་སྣང་དོན་གྱི་འོག་མིན་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་སྟེ། ཞིང་ཁམས་འདི་ཕལ་གྱིས་ངོས་ཟིན་པ་མེད་པས་གྲུབ་མཐའ་རིན་པོ་ཆེར། དེའང་ཁམས་གསུམ་ལས་འདས་པའི། གནས་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ནས་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་ཕྱགས་གང་ན་ཡོད་ཅེ་ན། རྨི་ལམ་ཉིད་གང་དུ་སོང་བདེར་འོང་གི་འདི་ཁོ་ནར་ཡོད་དོ་ཞེས་མ་འཆད་པ་ལྟར། གང་དུ་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་ནས་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་པ་དེ་ན་ཡོད་དེ། ཞེས་གསུངས་ལ་དེའང་ཆོས་ཉིད་ནང་གསལ་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་སྐུ་པ་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་ཀྱིས་རིས་སུ་ཆད་པ་མེད་ལ། ཆོས་ཅན་ཕྱིར་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཐུགས་རྗེའི་སྣང་ཆ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བཏགས་པའང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་ལས། ཐོག་མའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ལྡན་པར་ཡོད། །སྟོན་པ་འོད་ནི་འགྱུར་བ་ནི། །སྟོང་གསལ་འོད་ཀྱི་ཕུང་པོར་བཞུགས། །ཐུགས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་མ་འགགས་གསལ། །ཞེས་སོ། །དེའང་སྐབས་འདིར་མངོན་སུམ་འོད་གསལ་ལ་བལྟ་བའི་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ལ་འཁོར་བའི་སེམས་གསུམ་ཀུན་གཞིའི་ལྡོག་ཚུལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་དགོངས་པའི་ཚང་ཚུལ། འོག་མའི་སྙིང་པོ་གོང་མར་འདུས་ཚུལ་དང་གསུམ་དུ་བརྩི་བ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོའི་བཞེད་པ་སྟེ། དང་པོ་ལ་ཐེག་པ་སྤྱི་དང་མདོ་མ
Chinese
并且，显现为见解和，修习和，行持的一切，以及执着和分别念和，烦恼等等，即是显现为思维对象的一切。总而言之，轮回的一切法，是执着自相的心，即是六道众生的各自业的显现的一切。如是说，心虽然仅仅在应断的自性上相同，但是，觉性和从觉性产生的自性心，以及执着自相的心，从法性显现为不同的角度来说，存在差别，特别是此处心未混杂而觉性以现量的要点来说，法是殊胜的。如是认识之后，现量光明之道被指示，并且修习方式的支分全部说完之后，那些具缘者也在尸陀林和海岛，空谷等等极其寂静的地方，从诀窍心髓的意义上进行观察，四种显现逐渐生起或者，也有可能同时圆满，仅仅是如此讲述。如前者一样，上等者三年，中等者五年，下等者七年，粗重显现从光明中分离之后，在自显现义的色究竟天中成佛。
English
And, all that appears as view, practice, and conduct, as well as clinging, conceptualization, and afflictions, are all that appear as objects of thought. In short, all the dharmas of samsara are the mind that clings to its own characteristics, that is, all the appearances of the individual karmas of the six types of beings. As it is said, although the mind is the same only in terms of its nature to be abandoned, there is a difference in that awareness and the nature of mind arising from awareness, and the mind that clings to its own characteristics, appear as different aspects of dharmata. In particular, here, the dharma is superior because the mind is not mixed and awareness is the key point of direct perception. After such recognition, the path of direct luminosity is shown, and after all the parts of the method of practice are completely explained, those fortunate ones also contemplate the meaning of the Heart Essence Instructions in extremely secluded places such as charnel grounds, islands, and empty valleys. The four appearances arise gradually, or they may be perfected simultaneously, which is only explained to that extent. As before, the best take three years, the intermediate five, and the worst seven, to separate the gross appearance from the clear light and attain Buddhahood in the Ogmin of self-appearing meaning.