Tibetan
དྲངས་པས་དེ་ལྟ་ན་འདིའི་ལག་པ་གཉིས་ཀས་ནི་གླང་པོ་ཆེ་སྟོང་ཡང་ཐུབ་བོ་ཞེས་བསྒྲགས་པས། གླང་པོ་སྟོང་ཐུབ་སྟེ་མཚན་རྣམ་པ་བཞིར་ཐོགས། མདུན་ན་འདོན་དག་གིས་རྒྱན་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྒྲོན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཟི་བྱིན་གྱིས་རྒྱན་དེ་དག་མོག་མོག་པོར་གྱུར་ལ། དེའི་ཚེ་ཚལ་དེ་ལ་གནས་པའི་ལྷ་མོས་གཟུགས་བསྟན་ནས་འདི་ལ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྤྲས་པའི་རྒྱན་མཛེས་ཀྱི་བཅོས་མའི་རྒྱན་ནི་མི་མཛེས་སོ་ཞེས་ཟེར་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །བཟོའི་གནས་ལ་མཁས་པའི་མཛད་པ་ནི། །སྔོན་གྱི་སྦྱངས་སྟོབས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཡིག་མཁན་ཀུན་གྱི་བཤེས་གཉེན་དང་། །སྲིན་བུ་གོ་ཆ་དང་ཞང་པོ་ལྷར་བཅས་སོགས་ལས་ཡི་གེ་དང་། རྩིས་དང་། རོལ་རྩེད་ལ་སོགས་བསླབ་པ་ལྟར་མཛད་པའི་ཚེ། ཡི་གེ་གཅིག་ནས་ལྔ་བརྒྱའི་བར་ཕུལ་བས་དེ་དག་ནི་ཤེས་ཀྱི་པདྨའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་ཡིག་རིགས་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་པོ་ལས་གང་སློབ་སུངས་པས་སློབ་དཔོན་གྱིས་དེའི་མིང་ཙམ་ཡང་མ་ཤེས་པར་ཁེངས་པ་སྐྱུར་ཞིང་ངོ་མཚར་གྱི་གནས་ལ་བཀོད། ཡང་གཞོན་ནུས་ཡི་གེ་བྲིས་ནས་འདིའི་མིང་ཅི་ཡིན་སྨྲོས་ཤིག་སོགས་གསུངས་པ་ན་དེ་དག་གིས་མ་འཚལ་བས་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཅིང་བྱིས་པ་ཁྲི་དང་བཅས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་བཀོད། ཞང་པོ་བཟང་ལེན་གྱིས་གླང་པོའི་གཉར་ཞོན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་འཕོང་གནས་ལྔ་སོགས་བསླབས་པ་ན། དེ་ལས་བརྒལ་བའི་འཕོང་ཐབས་གཞན་བསྟན་པས་དེ་དག་སྐྱེངས་ཤིང་ངོ་མཚར་གྱི་ལྟད་མོ་ལ་སྦྱར། །དེ་བཞིན་དུ་བཟོ་དང་རྐྱལ་སོགས་མཐའ་ཀླས་ཤིང་གཏུགས་པ་མེད་པའི་སྒྱུ་རྩལ་གྱི་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་འགྲན་ཟླ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དགུང་ལོ་བཅུ་དྲུག་ལོན་ཚེ་མཚན་མཁན་གྱིས་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར་ཁཱ་བཞེས་པར་རིགས་ སོ་ཞེས་ཤཱཀྱ་རྒན་རབས་རྣམས་ཀྱིས་ཡབ་ལ་བསྐུལ་བ་དང་། ཡབ་ཀྱིས་གཞོན་ནུ་ལ་དྲིས་པས་མ་གནང་ངོ། །སླར་ནན་གྱིས་གསོལ་བས་བུད་མེད་གཟུགས་མཛེས་ལ་སྐྱོན་ལྔ་དང་བྲལ་ཞིང་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་བྱུང་ན་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བགྱིའོ་ཞེས་ཡི་གེར་བྲིས་ནས་ཡབ་ལ་ཕུལ་བས། ཡབ་ཀྱིས་མདུན་ན་འདོན་རྣམས་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་བུད་མེད་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་བསྔགས་པ་ལྟར་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཤིག་རྟོག་ཏུ་བཏང་བས། ཤཱཀྱ་ལག་ན་བེ་ཅོན་གྱི་བུ་མོ་ཐམས་ཅད་སྐྱོང་ལ་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཚང་ཞིང་། བུ་མོས་ཀྱང་རང་ཉིད་ལ་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཚང་བར་ཁས་བླངས་ནས་བཙུན་མོ་བགྱི་བར་དམ་བཅས། ཕྱི་བཤོལ་མི་བྱེད་པའི་བརྡས་ཀྱང་བསྐུལ
Chinese
據說，因此宣稱他的雙手可以舉起一千頭大象。因為能舉起一千頭大象，所以獲得了四種不同的名字。即使侍從們裝飾了許多飾品，菩提薩埵的光輝也使那些飾品黯然失色。當時，住在那個園林裡的天女顯現身形說：「對於他來說，天生具有的莊嚴，比人為的裝飾更美麗。」說完就消失了。在工藝方面的精通表現為：為了展示前世的修習力量，像學習文字一樣，從蟲子、盔甲和叔叔等處學習文字、算術、遊戲等。當他獻上從一個到五百個文字時，由於他們詢問他學習了六十四種文字中的哪一種，如智慧蓮花之心等，老師們甚至不知道那些文字的名字，拋棄了傲慢，並將他置於驚奇之境。年輕人又寫了一些文字，問道：「說說這些叫什麼名字？」由於他們不知道，老師們也被壓倒了，並將包括一萬個孩子在內的人們引導到菩提之路。叔叔善護教他騎象和世間的五種投擲法等，但他展示了超越那些的投擲方法，使他們感到羞愧，並將他視為奇觀。同樣，他在工藝和游泳等無數且無與倫比的藝術領域中，變得無可匹敵。當他十六歲時，占相師預言他應該結婚，釋迦族的長老們勸說他的父親。父親問年輕人，但他不同意。再次懇求後，他說：「如果能找到一位容貌美麗、沒有五種過失、具備八種功德的女子，為了成熟眾生，我才會結婚。」他寫在紙上交給了他的父親。父親按照讚揚的方式，讓侍從們去尋找這樣的女子，並派了一位婆羅門種姓的人去調查。釋迦族手持棍棒的女兒們都具備那些功德，而且女兒也承認自己具備那些功德，並發誓要成為王妃。他們也用不拖延的信號來敦促。
English
It is said that, therefore, it was proclaimed that his two hands could lift even a thousand elephants. Because he could lift a thousand elephants, he received four different names. Even though the attendants adorned him with many ornaments, the splendor of the Bodhisattva made those ornaments pale. At that time, the goddess dwelling in that grove manifested her form and said, "For him, the natural adornment is more beautiful than artificial ornaments." Having said that, she disappeared. His mastery in crafts was manifested as follows: In order to demonstrate the power of his previous training, like learning writing, he learned letters, arithmetic, games, etc., from insects, armor, and his uncle, who was like a god. When he offered from one to five hundred letters, because they asked him which of the sixty-four types of letters, such as the heart of the lotus of wisdom, he had learned, the teachers did not even know the names of those letters, abandoned their arrogance, and placed him in a state of wonder. The young man again wrote some letters and asked, "Tell me, what are these called?" Since they did not know, the teachers were also overwhelmed, and they led people, including ten thousand children, onto the path of enlightenment. His uncle, Zanglen, taught him to ride elephants and the five worldly throwing techniques, etc., but he demonstrated throwing methods that surpassed those, causing them to be ashamed and regard him as a spectacle of wonder. Similarly, he became unrivaled in all fields of art, such as crafts and swimming, which were endless and unmatched. When he was sixteen years old, astrologers predicted that he should marry, and the elders of the Shakya clan urged his father. The father asked the young man, but he did not agree. After repeated requests, he said, "If a woman can be found who is beautiful in form, free from five faults, and endowed with eight qualities, I will marry in order to ripen sentient beings." He wrote this on paper and gave it to his father. The father, according to the praise, had the attendants look for such a woman and sent a Brahmin caste person to investigate. The daughters of the Shakya clan, who carried clubs in their hands, all possessed those qualities, and the daughter also acknowledged that she possessed those qualities and vowed to become the queen. They also urged him with a signal not to delay.
Tibetan
་ལོ། །དེར་བྲམ་ཟེས་ཡབ་ལ་རྒྱུ་མཚན་གསོལ་བས། ཡབ་ན་རེ་བུད་མེད་འདི་འཕྲུལ་ཆེ་བས་གཞོན་ནུ་གང་ལ་དགའ་བལྟ་བར་བྱ་སྙམ་ནས་རྒྱལ་བུ་བུ་མོའི་ཚོགས་ལ་སྦྱིན་པ་བྱེད་དུ་འཇུག་པས་འདུས་ཤིག་ཅེས་དྲིལ་བསྒྲགས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གླང་པོ་སྟོང་ཐུབ་ཁྲིར་འདུག་ནས་བུ་མོའི་ཚོགས་ལ་སྦྱིན་པ་རིམ་པར་བྱིན་པས་བུ་མོ་གཞན་རྣམས་སྦྱིན་པ་བླངས་ནས་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་ལོག་གོ། དེར་སྦྱིན་པའི་དངོས་པོ་སྟ་གོན་བྱས་པ་རྣམས་མཛད་པ་དང་། ཐམས་ཅད་སྐྱོང་ངམ། གྲོགས་འཛིན་མ་བྱུང་ནས་གཞོན་ནུ་ལ་མིག་ཟུག་པར་བལྟ་ཞིང་བདག་ལ་སྦྱིན་པའི་ཡོ་བྱད་མི་ལུས་པ་ཅི་ཞིག་གིས་ནོངས་ཞེས་ཡུས་པའི་ཚིག་ཏུ་སྨྲས་པས། རྒྱལ་བུས་ཁྱོད་རང་འཕྱིས་སོ་ཞེས་ཚིག་གིས་བཀྲོལ་ཏེ། ཕྱག་གི་སོར་གདུབ་གསེར་སྲང་བརྒྱ་སྟོང་རི་བ་བསྟན་པས་བུ་མོས་ཕྱག་ལས་ཕྱུང་སྟེ་འདི་ཙམ་ལས་ཅིས་མི་སྩོལ་ཞེས་བསྙད་པས། རྒྱལ་བུས་འདོད་ན་རྒྱན་གཞན་དག་ཀྱང་ཁྱེར་ཅིག་བསྒོ་བ་ན། དེས་མགུལ་བ་ནས་མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བའང་བཀྲོལ་ཏེ་སོང་བས་རྒྱལ་བུའི་ཐུགས་ཕྲོག་པར་དགོངས་སོ། །དེར་ཡབ་ཀྱིས་ཤཱཀྱ་ལག་ན་བེ་ཅོན་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་བུ་མོར་གཞོན་ནུ་སྤྱན་ཆགས་ ཀྱིས་བཙུན་མོར་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་པས། དེས་བདག་གི་རིགས་ནི་སྒྱུ་རྩལ་དང་གྱད་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཤེས་པ་ལ་བྱིན་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཁེངས་པས་ཡབ་ངོ་གནག་པར་འགྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་གཞོན་ནུས་གསོལ་བ། ལྷ་གྲོང་ཁྱེར་ན་བདག་དང་སྒྱུ་རྩལ་འགྲན་ནུས་པ་མཆིས་སམ་ཞུས་ནས་རྔོ་ཐོགས་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པས། རྒྱལ་པོས་ཤཱཀྱའི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་སྒྱུ་རྩལ་འགྲན་པ་ལ་ཚོགས་ཤིག་ཅེས་དྲིལ་བསྒྲགས་སོ། །དེར་སུ་སྒྱུ་འཕྲུལ་མའི་བུ་གཅུད་མཛེས་དགའ་བོ་དང་། བདུད་རྩི་ཟས་ཀྱི་བུ་ལྷས་སྦྱིན། ལག་ན་བེ་ཅོན་གྱི་བུ་མདའ་ཐོགས་སོགས་ཤཱཀྱའི་བུ་ང་རྒྱལ་གྱིས་དྲེགས་པས་འགྱིང་བ་དང་། མདུན་ན་འདོན་གྱི་བུ་འཆར་ཀ་སོགས་སྟོབས་ལྡན་མཐའ་ཡས་པ་སྒྱུ་རྩལ་འགྲན་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་སོ། །ཚོགས་ནས་སུ་སྒྱུ་རྩལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དེས་གྲགས་འཛིན་མ་བདག་གིར་བྱེད་པར་དམ་བཅས་སོ། །དུས་དེའི་ཚེ་ཡངས་པ་ཅན་དུ་གླང་པོ་ཆེ་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་བཅོས་པ་ལི་ཙ་བྱི་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་གཞོན་ནུ་དོན་གྲུབ་ཀྱི་མཐུ་ལས་བྱུང་བར་ཤེས་ནས་དབུལ་བའི་ཕྱིར་གྲོང་ཁྱེར་སེར་སྐྱའི་སྒོར་ཕྱོགས་པ་དང་། ལྷས་བྱིན་གྲོང་ཁྱེར་ནས་བྱུང་བ་ཕྲད་དེ་གླང་འདི་སུའི་སྨྲས་པས། དེ་དག་གིས་སྔར་གྱི་རྒྱུ་མཚན་བརྗོ
Chinese
年。当时，婆罗门向父王陈述缘由，父王说：“这个女子法术高强，看看她喜欢哪个年轻人。”于是让王子和少女们聚在一起行布施，并宣告此事。之后，菩提萨埵坐在能抵挡千象的大象的座位上，依次向少女们行布施，其他少女们领了布施后迅速离去。当时，布施的物品准备妥当，一切都安排好了吗？没有得到友伴，（少女）便用眼睛盯着年轻人看，并用抱怨的口吻说：“我有什么过错，以至于布施的物品没有剩下？”王子用言语开导说：“你来晚了。”并展示了价值百千金的指环，少女伸出手说：“只有这么点吗？”王子说：“如果想要，其他的装饰品也拿去吧。”于是她从脖子上解下珍珠项链离去，王子心想她倾心于我。当时，父王对释迦持杵者说：“把你的女儿嫁给倾心于她的年轻人做妃子吧。”他说：“我的种族只嫁给懂得技艺和角力的人，不会嫁给其他人。”他傲慢的态度让父王脸色铁青。当时，年轻人禀告说：“天神，城里有能与我比试技艺的人吗？”他请求并得到应允。国王宣告说：“在释迦大城举行技艺比赛。”当时，苏悉地幻术师之子，容貌俊美惹人喜爱，以及天授食之子天施，持杵者之子箭手等释迦族的儿子们，因傲慢而趾高气扬，以及前导之子星曜等力大无穷的人们，为了技艺比赛而聚集。聚会中，技艺最精湛的人被约定将获得名声和伴侣。当时，在广严城（Vaisali，吠舍离）中，荔枝毗（Licchavi）族人制作了一头特殊的象，他们知道这是年轻的义成（悉达多）神力所致，为了贫困，他们前往劫比罗卫（Kapilavastu）城的门口，与从城里出来的天施相遇，问道：“这头象是谁的？”他们讲述了之前的原因。
English
year. At that time, the Brahmin stated the reason to the father king, who said, "This woman has great magical powers, let's see which young man she likes." So he had the princes and maidens gather together to make offerings, and proclaimed this matter. Then, the Bodhisattva sat on the seat of the elephant who could withstand a thousand elephants, and made offerings to the maidens in turn. The other maidens took the offerings and quickly left. At that time, the objects for the offering were prepared, and everything was arranged? Not having found a companion, (the maiden) stared at the young man with her eyes, and said in a complaining tone, "What fault have I committed, that the objects for the offering are not left for me?" The prince enlightened her with words, saying, "You are late." And he showed her the finger ring worth a hundred thousand gold coins. The maiden stretched out her hand and said, "Is that all you will give?" The prince said, "If you want, take the other ornaments as well." So she untied the pearl necklace from her neck and left, and the prince thought that she was in love with him. At that time, the father king said to the Shakya who held the club, "Give your daughter to the young man who is in love with her to be his queen." He said, "My clan only marries those who know art and wrestling, and will not marry others." His arrogant attitude made the father king's face turn black. At that time, the young man reported, "God, is there anyone in the city who can compete with me in art?" He requested and was granted permission. The king announced, "Hold an art competition in the great city of Shakya." At that time, the son of Susiddhi the magician, handsome and pleasing, and Tevas Datta, the son of Amrita-food, the archer, son of the club-bearer, and other sons of the Shakyas, strutted with arrogance, and the son of the leader, Charka, and other immensely powerful people gathered for the art competition. At the gathering, it was agreed that the one with the most excellent art would win fame and a partner. At that time, in Vaishali, the Licchavis made a special elephant, and they knew that it was due to the power of the young Siddhartha, and because of poverty, they went to the gate of Kapilavastu, and met Tevas Datta coming out of the city, and asked, "Whose elephant is this?" They told the previous reason.