Tibetan
་སོགས་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་འདོད་པ་དང་། སོར་གཉིས་ནི་ལྷག་པོར་བྱེད་པ་ལ་སོར་མོ་གཉིས་ཀྱིས་རེག་པས་ཆོག་ཅེས་འདོད་པ་དང་། དུས་སུ་རུང་བ་དང་དུས་མ་ཡིན་རུང་བ་གཉིས་བསྲེས་ནས་ཕྱི་དྲོ་ཡང་བཏུང་དུ་རུང་སྟེ་དེ་གཉིས་དཀྲུགས་པ་ན་དུས་སུ་རུང་བས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་འགྱུར་ཞེས་འདོད་པ་དང་། གདིང་བ་རྙིང་པ་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོ་གང་མི་དགོས་རང་གི་མཐོ་གང་གིས་གླན་པས་ཆོག་ཅེས་འདོད་པ་དང་། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ཁྲིའུ་གྲོང་གི་གསེབ་ཏུ་འཁྱེར་བཅུག་ནས་ཁྱིམ་བདག་ལས་གསེར་བླངས་པ་དེའི་སྟེང་དུ་འཇོག་ཏུ་བཅུག་པས་གསེར་ལ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཉེས་པ་མེད་ཅེས་འདོད་པ་རྣམས་བསད་པའི་ཕྱིར། ཡངས་པ་ཅན་ཀུ་སྨ་པུ་རིའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ། དགྲ་བཅོམ་པ་བཞི་ལྡན་དང་ཟླ་བའི་སྒུར་ལ་སོགས་པ་བདུན་བརྒྱ་འདུས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྲགས་པས་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་ཆོས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉེར་སྦས་ཀྱིས་བསྡུས་ཏེ་སྦྱིན་བདག་ནི་དྷརྨ་ཨ་ཤོ་ཀ་སྟེ་ཆོས་རྒྱལ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱིས་བྱས་སོ། །ཆོས་རྒྱལ་འདས་ནས་དགེ་འདུན་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་གྱིས་རྩོད་པ་འགའ་ཞིག་བྱུང་བ་ལས་བརྩམས་ཏེ་རྩ་བའི་སྡེ་བཞིར་གྱིས་བསྡུ་བས་བསྟན་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་སོ། །སྡེ་བཞི་ནི། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲའི་སྡེ། ཕལ་ཆེན་བའི་སྡེ། གནས་བརྟན་པའི་སྡེ། མང་པོས་བཀུར་བའི་སྡེའོ། འདི་ནི་བསྡུ་བ་གཉིས་པར་གྲགས་ཀྱང་འདུལ་བའི་བསླབ་པ་ལོག་པར་བཅས་པ་བསལ་བ་ཙམ་མོ། །བསྡུ་བ་གསུམ་པ་ནི། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་སུམ་བརྒྱ་ལྷག་བཞི་བརྒྱར་ཉེ་བ་ན། ཁ་ཆེ་ཛ་ལནྡྷ་རིའི་གནས་མེ་ཏོག་བརྩེགས་པའི་ཀུན་དགའ་ར་བར་བསུ་མི་ཏྲ་ལ་སོགས་གཟུངས་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྔ་བརྒྱ། པུརྞི་ཀ་སོགས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དགེ་སློང་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་འདུས་ནས། རྒྱལ་པོ་ཀ་ནི་ཀས་སྦྱིན་བདག་དང་གསོལ་བ་འདེབས་པ་པོ་བྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་དགྲ་བཅོམ་པའི་གཙོ་བོ་བཤད་མ་ཐག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་ནས་གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་བཀར་གཅིག་པར་བྱས་སོ། །དེ་ལ་གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ནི། ཀློག་པའི་འཁོར་ལོར། ཤཱཀྱ་སེང་གེའི་བསྟན་པ་ནི། །ཐ་དད་རྣམ་པ་བཅོ་བརྒྱད་དུ། །འགྱུར་ཏེ་འགྲོ་བའི་བླ་མ་དེའི། །སྔོན་གྱི་ཕྲིན་ལས་དབང་གིས་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར། དེའི་ཚེ་བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་གྱིས་དགེ་སློང་གི་ཆ་བྱད་དུ་སྤྲུལ་ཏེ་ཆོས་ལོག་པར་བསྟན་ཅིང་དབྱེན་སྤྱོད་པས། ཐམས་ཅད་སློང་སློང་པོར་གྱུར་ཅིང་། མདོའི་གནས་སོ་སོ་དང་སློབ་བརྒྱུད་སོ་སོར་རང་ཚན་དུ་བཅད་དེ། ལྟ་བ་དང་ཆོས་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པས་ངེད་ཀྱི་ལྟར་ཡིན་གྱི། ཁྱེད་ཀྱི་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ན། དེ་དག་དང་པོ་གང་ལས་འཕྲོས་པའི་སྡེ་བདེ་དང་དེར་བསྡུས་ནས་ཁ་འཆམ་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དང་བསྟན་པའི་སྲོལ་ཡིན་པར་ཀྲྀ་ཀྲིའི་རྨི་ལྟས་ཀྱི་ལུང་བསྟན་ལྟར་བཅད་པ་ལ། ནང་ཚན་གྱི་རྩ་བ་སྡེ་པ་བཞི། དེ་ལས་གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ནི། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ། དེ་ལས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གྱེས་པ་འོད་སྲུངས་པའི་སྡེ། ཆོས་སྲུངས་པའི་སྡེ། ས་སྟོན་པའི་སྡེ། མང་དུ་ཐོས་པའི་སྡེ། གོས་དམར་ཅན་གྱི་སྡེ། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའི་སྡེ་སྟེ་སྤྱིར་བདུན་ནོ། །འདི་དག་རྒྱལ་རིགས་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ། རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་ལ། རབ་ཏུ་བྱུངབས བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པ་ལ་གུས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དེའི་སློབ་བརྒྱུད། སྐད་ནི་སཾ་སྐྲྀ་ཏ་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་སྟེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་དང་མཐུན་པའོ། །སྣམ་སྦྱར་ནི་སྣམ་ཕྲན་དགུ་ཡན་ཆད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་མན་ཆད་དེ་ཟུང་མ་གཏོགས་ཡར་འབྱུང་ལ། རྟགས་ནི་ཨུཏྤལ་དང་། པདྨ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། ཤིང་ལོ་འབྱུང་བའོ། །ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་ལས་དབྱེན། ཤར་གྱི་རི་བོའི་སྡེ། ནུབ་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེ། གངས་རིར་གནས་པའི་སྡེ། བརྟགས་པ་སྨྲ་བའི་སྡེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་དང་ལྔའོ། །འདི་དག་གི་རྩ་བའི་མཁན་པོ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གནས་བརྟན་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དེའི་སློབ་བརྒྱུད་དོ། །སྐད་ནི་པྲ་ཀྲྀ་ཏ་སྟེ་ཡུལ་སྡེ་སོ་སོའི་སྐད་དོ། །འོད་གསལ་གྱི་ལྷ་རྣམས་དང་མཐུན་ལ། སྣམ་སྦྱར་སྣམ་ཕྲན་དགུ་ཡན་ཆད་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་མན་ཆད་ཟུང་མ་གཏོགས་ཡར་འབྱུང་བ་ལ། རྟགས་སུ་གཡུ་དྲུང་བ་འཁྱིལ་བ་དང་། དཔལ་བེའུ་བྲིས་པའོ། །གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་ལ། རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་ན་གནས་པའི་སྡེ། འཇིགས་མེད་རི་ལ་གནས་པའི་སྡེ། གཙུག་ལག་ཁང་ན་གནས་པའི་སྡེ་དང་གསུམ་མོ། །འདི་དག་སྨྱིག་མ་མཁན་གྱི་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡཱ་ན་ཞེས་བྱ་བ། མཐའ་འཁོབ་འདུལ་བའི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་དེའི་སློབ་བརྒྱུད་དོ། །སྐད་ནི་ཨ་ཝ་བྷྲ་ཤ་སྟེ་ཟུར་ཆག་པས་ཤ་ཟ་རྣམས་དང་མཐུན་ལ། སྣམ་སྦྱར་སྣམ་ཕྲན་ནི་དགུ་ཡན་ཆད་ཉི་ཤུ་རྩ་
Chinese
他们认为没有诸如此类的过失；认为如果要做过多的事情，用两根手指触摸就足够了；认为可以将适合时宜的和不适合时宜的混合在一起，即使在下午也可以饮用，因为如果将两者混合，适合时宜的就会加持；认为对于旧的坐垫，不需要善逝的一个拇指高，用自己的一个拇指高来修补就足够了；认为允许未受比丘戒的人进入Khriu村庄的中间，并允许他们将从施主那里获得的黄金放在上面，黄金就会变得可以接受，没有过失。为了消除这些观点，在广严城（Vaisali）拘萨摩布里（Kusumapura）的寺院中，聚集了七百位包括四果阿罗汉和月护（Candragupta）等在内的人。尊敬的名称（Yasa）提出了请求，由阿罗汉涅尔瓦萨（Nirvasa）收集了三藏法典，施主是达摩阿育王，即无忧法王。法王去世后，由于一些关于分裂僧团的争论，最终归纳为四个根本部派，从而使教法统一。这四个部派是：一切有部、大众部、上座部、大众敬部。 这被称为第二次结集，但仅仅是清除了对戒律的错误规定。第三次结集是：世尊涅槃后三百多年，接近四百年时，在克什米尔（Kashmir）的扎兰达里（Jalandhari）地方，花朵堆积的精舍中，聚集了五百位以苏弥陀（Vasumitra）等为首的获得陀罗尼的菩萨，五百位以普尔尼卡（Purnika）等为首的阿罗汉，以及六万位凡夫比丘。迦腻色迦王（Kaniska）作为施主和请求者，由刚才提到的两位菩萨和阿罗汉的首领进行了结集，将十八部派统一为一个。关于这十八部派，《阅读之轮》中说：释迦狮子的教法，会变成十八种不同的形式，这是由于那位众生导师，前世的业力所致。当时，恶魔罪恶者化身为比丘的形象，宣扬邪法，制造分裂，导致一切都变得贫困潦倒，
English
They believe that there are no faults such as these; they believe that if one is doing something excessive, it is sufficient to touch with two fingers; they believe that it is permissible to mix what is suitable and unsuitable times, and that it is permissible to drink even in the afternoon, because if the two are mixed, the suitable time will bless it; they believe that for an old cushion, one does not need the Sugata's span, it is sufficient to patch it with one's own span; they believe that allowing one who has not taken full ordination to be carried into the middle of Khriu village, and allowing them to place the gold taken from the householder on top of it, the gold will become acceptable, and there is no fault. In order to eliminate these views, in the monastery of Kusumapura in Vaishali, seven hundred people gathered, including the four Arhats and Candragupta. The venerable Yasa made a request, and the three pitakas were collected by the Arhat Nirvasa, and the patron was Dharma Ashoka, the righteous king Ashoka. After the righteous king passed away, due to some disputes about dividing the Sangha, it was eventually reduced to four fundamental schools, thereby unifying the teachings. The four schools are: Sarvastivada, Mahasanghika, Sthavira, and Sammatīya. This is known as the Second Council, but it only eliminated the wrongly imposed precepts of the Vinaya. The Third Council is: More than three hundred years after the Buddha's parinirvana, nearly four hundred years, in the Jalandhari region of Kashmir, in the stacked flower garden monastery, five hundred bodhisattvas who had attained dharani, led by Vasumitra, five hundred arhats led by Purnika, and sixty thousand ordinary monks gathered. King Kaniska acted as the patron and requester, and the two leaders of the bodhisattvas and arhats just mentioned compiled it, unifying the eighteen schools into one. Regarding these eighteen schools, it is said in the "Wheel of Reading": The teachings of Shakya Simha will transform into eighteen different forms, due to the power of the previous actions of that guide of beings. At that time, the evil demon transformed into the appearance of a monk, propagated false teachings, and created divisions, causing everything to become impoverished,
Chinese
将各个部派和各个传承各自划分为自己的派别，因为见解、教法和教徒不同，就说“我们的是对的，你们的是不对的”而加以指责。那么，这些最初是从哪里产生的呢？将这些部派聚集在一起，和睦相处，按照克里的梦兆预言那样，判定这是佛陀的教法和教规。其中内部的根本部派有四个，从那里面分出来的有十八个，即：一切有部。从它那里分出六个部派，即：饮光部，护法部，地论部，多闻部，着赤衣部，分别说部，总共七个。这些人是国王种姓，名叫善持龙，如果没有出家，就会成为释迦的国王，如果出家了，世尊称赞他是所有对学修恭敬的人中最殊胜的，是他的传承。语言是梵语，经过良好修饰，与三十三天之神相同。袈裟是九块以上二十五块以下的碎布缝制而成，除了成双的以外都可以。标志是乌 উৎপལ་（藏文，梵文天城体utpala，梵文罗马拟音utpala，汉语字面意思：乌 উৎপལ་），莲花，珍宝和树叶。从大众部中分离出来的有：东山部，西山部，雪山部，分别说部，出世间说部，共五个。这些的根本堪布是从婆罗门种姓中出家的，名叫大德饮光，世尊称赞他是所有具有学修功德的人中最殊胜的，是他的传承。语言是俗语，即各个地方的语言。与光明之神相同。袈裟是九块以上二十三块以下的碎布缝制而成，除了成双的以外都可以。标志是旋转的雍仲符号和绘制的吉祥结。上座部有：住在胜林的上座部，住在无畏山的上座部，住在寺院的上座部，共三个。这些人是从芦苇匠种姓中出家的，名叫圣迦旃延，世尊说他是调伏边地之最，是他的传承。语言是阿avadhrashta，因为口音不正，所以与食肉者相同。袈裟是九块以上二十
English
Dividing each school and each lineage into their own separate factions, they accuse each other, saying, "Ours is right, yours is wrong," because of differences in views, teachings, and followers. So, where did these originate from in the first place? Gathering these schools together and living in harmony, it was determined, according to the dream prophecy of Kṛkṛi, that this is the Buddha's Dharma and monastic system. Among them, the four root schools within the internal divisions, from which eighteen branched out, are: the Sarvāstivāda school. From it, six schools branched out: the Kāśyapīya school, the Dharmagupta school, the Bhūmihetuka school, the Bahuśruta school, the Kāśāyavasana school, and the Vibhajyavāda school, making a total of seven. These were of the royal lineage, named Sujātadhara, who, if he had not renounced, would have become the king of the Śākyas, but if he had renounced, the Blessed One praised him as the most excellent among those who revered learning, and this is his lineage. The language is Sanskrit, well-refined, and similar to that of the gods of the Thirty-Three. The patchwork robe is made of nine or more pieces of cloth, up to twenty-five, and can be made except for pairs. The symbols are utpala (乌 उत्पལ་，藏文，梵文天城体utpala，梵文罗马拟音utpala，汉语字面意思：乌 उत्पལ་), lotus, jewels, and tree leaves. Separated from the Mahāsāṃghika school are: the Eastern Mountain school, the Western Mountain school, the Snow Mountain school, the Samkrāntivāda school, and the Lokottaravāda school, totaling five. The root abbot of these was ordained from the Brahmin caste, named Great Elder Kāśyapa, whom the Blessed One praised as the most excellent among those with the qualities of learning, and this is his lineage. The language is Prakrit, the language of each region. It is similar to the gods of clear light. The patchwork robe is made of nine or more pieces of cloth, up to twenty-three, and can be made except for pairs. The symbols are the swastika and the drawn auspicious knot. The Sthavira school has: the Sthavira school residing in Jetavana, the Sthavira school residing on Abhayagiri, and the Sthavira school residing in the monastery, totaling three. These were ordained from the reed-maker caste, named Ārya Kātyāyana, whom the Blessed One taught as the best at subduing the border regions, and this is his lineage. The language is Apabhraṃśa, which, due to incorrect pronunciation, is similar to that of meat-eaters. The patchwork robe is made of nine or more pieces of cloth, up to twenty.