Tibetan
ས་རྒྱུན་གྱིས་རབ་ཏུ་འདས། །ང་ཡིས་ཚོགས་ནི་ཆེན་པོས་རྙེད། །དེ་ལྟ་བས་ན་བསྟན་མི་ཕན། །ཚངས་པ་ང་ཡིས་ཐ་བ་ཀུན། །བཅོམ་ནས་ཚོགས་ཆེན་གྱིས་རྟོགས་པས། །ཆོས་འདི་སྲིད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས། །དཀྲིགས་པས་བདེ་བླག་རྟོགས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ནས་མ་གནང་བ་དང་། ཡང་ཞུས་པ། མ་ག་དྷཱ་ཡི་ཡུལ་འདིར་སྔོན་ཆད་ཆོས། །མ་དག་དྲི་མ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་བྱུང་། །བདུད་རྩིའི་སྒོ་མོ་དབྱེ་བར་མཛོད་ཅིག་ཆོས། །རྡུལ་བྲལ་དྲི་མ་མེད་པ་བཤད་དུ་གསོལ། །ཞེས་པ་དང་། འཁོར་ལོ་བཞེས་ཏེ་བཀའ་སྩལ་པ། །ཚངས་པ་མ་ག་དྷཱ་ཡི་སེམས་ཅན་གང་། །སྐལ་པར་ལྡན་ཞིང་དད་དང་ཤེས་རབ་ལྡན། །མི་འཚེ་འདུ་ཤེས་རྟག་ཏུ་ཆོས་ཉན་པ། དེ་དག་ །ལ་ནི་བདུད་རྩིའི་སྒོ་དབྱེའོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པས་སྐད་ཅིག་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་གནང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་འོག་མིན་གྱི་བར་དུ་ཁྱབ་སྟེ་སོ་སོ་ནས་མཆོད་པའི་ཚོགས་དང་བཅས་ལྷགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལྷ་སྲིད་མཆོག་དང་ཤིང་གི་ལྷ་མོ་བཞིས་གསོལ་བ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གང་དུ་བསྐོར། བཀའ་སྩལ་པ། ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་རོ། །ཡང་གསོལ་བ དེར་ནི་མི་རུང་སྟེ་ལྗོན་ཤིང་གི་གྲིབ་མ་ཉུང་བ་དང་སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་ཚོགས་དང་མི་ལྡན་པས་སོ། །བཀའ་སྩལ་པ། དེར་ནི་ང་ཡིས་མཆོད་སྦྱིན་སྟོང་ཕྲག་ཁྲག་ཁྲིག་དྲུག་ཅུས་མཆོད། ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱི་དམ་པ་དེ་ནི་སྔོན་གྱི་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་གནས། དེ་ཕྱིར་དྲང་སྲོང་ཞེས་བྱའི་གནས་མཆོག་དེར་ནི་འཁོར་ལོ་དམ་པ་བསྐོར། །ཞེས་གསུངས་ནས་ཐོག་མར་གདུལ་བར་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་བཟང་བ། གདུལ་སླ་བ་སྦྱོང་སླ་བ། དུས་གསུམ་གྱིས་སྟོབས་ཆུང་བ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་བའི་རིགས་ཅན་ཞིག་ལ་བསྟན་པར་དགོངས་པ་དང་། དེ་ལྟ་བུ་ནི་ལྷག་སྤྱོད་དང་རིང་འཕུར་དུ་མཁྱེན་ཀྱང་སྔ་མ་འདས་ནས་ཞག་བདུན་དང་། ཕྱི་མ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་བཏང་བར་གྱུར་ནས་ཞག་གསུམ་ལོན་པས་སྐབས་སུ་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་ནས་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོ་ལ་བསྟན་པར་དགོངས། མ་ག་དྷཱ་ནས་གསལ་ལྡན་དུ་གཤེགས་པར་བཞེད་དེ་རིམ་པར་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་ཆུ་བོ་གངྒཱའི་འགྲམ་དུ་ཕེབས་པ་ན། མཉན་པས་གྲུ་བཙས་རྩད་པ་ན་ནམ་མཁའ་ལ་གཤེགས་པས་དེ་དག་འགྱོད་དོ། །ཕྱིས་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་དེ་ཤེས་ནས་ཕྱིན་ཆད་རབ་བྱུང་ལ་གྲུ་ཆས་མི་ལེན་པའི་ཁྲིམས་བཅས། དེ་ནས་ཡུལ་ཀ་ཤིར་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་པའི་ལམ་དུ་བྲམ་ཟེ་ཉེ་བར་འཚོ་བ་དང་མཇལ་བས། །བྲམ་ཟེས་བྲིས་པ
Chinese
地基已经完全超越，我以大集会获得，因此教导无益处，梵天我已摧毁一切束缚，以大集会证悟，此法被有情世间的贪欲所缠绕，不容易证悟。说完之后没有应允。又请求说：在摩揭陀国这地方，以前的法，不净的垢染相续产生，请打开甘露之门，请宣说无尘无垢的法。说完之后，拿起法轮并说道：梵天，摩揭陀的众生，凡是有福分，具有信心和智慧，不害众生，恒常听闻佛法，这些人，就为他们开启甘露之门。这样说完之后，刹那间，如来允许转法轮的声音，遍布到色究竟天，各自带着供养的队伍前来。当时，四位天神和树神祈请道：在何处转法轮？回答说：在瓦拉纳西。又祈请道：那里不行，因为树荫稀少，而且没有众多的人群聚集。回答说：在那里我以千百万亿六十俱胝的供养来供养。瓦拉纳西是神圣的，那是以前的仙人们居住的地方。因此，在名为仙人的殊胜之地转法轮。说完之后，最初要调伏的是相貌端庄，容易调伏，容易训练，三时势力弱小，意识没有被隐藏的种姓。这样想之后，虽然知道拉利塔维斯塔拉（梵文：Lalitavistara）和瑞那巴德拉（梵文：Rinapradra），但前者已经去世七天，后者已经舍弃寿命三天，所以不适合。然后回忆起以前的地方，想要教导五贤。想要从摩揭陀前往鹿野苑，依次游历，当到达恒河边时，船夫索要船费，于是腾空而去，那些船夫后悔了。后来国王胜光王知道这件事后，制定了以后出家人不用交船费的法律。之后在前往迦湿弥罗国的路上，遇到了一个以乞讨为生的婆罗门。婆罗门写了
English
The ground has been completely surpassed, I have attained through a great assembly, therefore teaching is of no benefit, Brahma, I have destroyed all bonds, having realized through a great assembly, this Dharma is entangled by the desire of sentient beings, it is not easy to realize. Having said this, he did not grant permission. Then they requested again: In this land of Magadha, the Dharma of the past, impure defilements have continuously arisen, please open the gate of nectar, please explain the Dharma that is free from dust and defilement. Having said this, he took the wheel and said: Brahma, whichever sentient beings of Magadha, who are fortunate, possess faith and wisdom, do not harm beings, and constantly listen to the Dharma, for those, the gate of nectar will be opened. Having said this, in an instant, the sound of the Tathagata allowing the turning of the wheel of Dharma, spread to Akanistha, each arriving with a retinue of offerings. At that time, the chief gods and four tree goddesses requested: Where is the wheel of Dharma being turned? He replied: In Varanasi. They requested again: That is not suitable, because the shade of the trees is sparse, and there is no gathering of a large crowd. He replied: There I offered with sixty kotis of thousands of millions of offerings. Varanasi is sacred, that is the place where the former sages resided. Therefore, in that supreme place called the sage, the sacred wheel is turned. Having said this, the first to be tamed should be one who is of good appearance, easy to tame, easy to train, weak in the three times, and of a lineage whose consciousness is not hidden. Having thought this, although he knew of Lalitavistara and Rinapradra, the former had passed away seven days ago, and the latter had given up his life three days ago, so it was not suitable. Then, recalling the former place, he intended to teach the five good ones. Intending to go from Magadha to Sarnath, he traveled in sequence, and when he arrived at the bank of the Ganges River, the boatmen demanded boat fare, so he ascended into the sky, and those boatmen regretted it. Later, King Bimbisara, having learned of this, enacted a law that henceforth renunciants would not have to pay boat fare. After that, on the way to traveling in the land of Kashmir, he met a Brahmin who lived by begging. The Brahmin wrote
Tibetan
། གོའུ་ཏ་མ་ཁྱེད་ཀྱི་སུ་ལ་ཚངས་པར་སྤྱད། བཀའ་སྩལ་པ། ང་ལ་མཁན་པོ་གང་ཡང་མེད། །ང་དང་འདྲ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ང་ནི་གཅིག་པུར་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །བསིལ་གྱུར་ཟག་པ་ཟད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ པ་དང་། ཡང་དྲིས་པ། ཁྱོད་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་ནམ། བཀའ་སྩལ་པ། ང་ཉིད་འཇིག་རྟེན་དགྲ་བཅོམ་སྟེ། །ང་ནི་སྟོན་པ་བླ་ན་མེད། །ལྷ་དང་ལྷ་མིན་དྲི་ཟར་བཅས། །ང་ནི་དོ་ཟླའི་གང་ཟག་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་དྲིས་པ། ཁྱོད་རྒྱལ་བར་ཁས་འཆེ་འམ། བཀའ་སྩལ་པ། གང་དག་ཟག་པ་ཟད་བརྙེས་པ། །ང་ནི་སྡིག་པའི་ཆོས་ལས་རྒྱལ། །དེ་བས་ཉེས་བཅོམ་རྒྱལ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་བྲིས་པ། གོའུ་ཏ་མ་གར་འགྲོ་བཀའ་སྩལ་པ། ང་ནི་ཝཱ་ར་ཎ་སཱིར་འགྲོ། །གྲོང་ཁྱེར་གསལ་ལྡན་དེར་སོང་ནས། །ལོང་བ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་ལ། །ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མེ་སྦར་དུ་འགྲོ། །འོན་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་ལ། །ཆོས་ཀྱི་རྔ་ཆེན་བརྡུང་དུ་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་གཤེགས་ནས་བསོད་སྙོམས་བཞེས། །ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་མཛད་ནས་དྲང་སྲོང་ལྷུང་བ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་ན་ལྔ་སྡེ་གནས་པའི་དྲུང་དུ་གཤེགས་སོ། །དེར་ལྔ་སྡེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་གཤེགས་པ་མཐོང་ནས་འདི་སྐད་དུ། དགེ་སྦྱོང་གོའུ་ཏ་མ། ལྷོད་པ། མང་དུ་ཟ་བ། སྤོང་བ་ལས་ཉམས་པ་འདིར་འོང་གིས་སུས་ཀྱང་བསུ་བར་མི་བྱ། ལྡང་བར་མི་བྱ། ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བླང་བར་མི་བྱ། སྟན་ལྷག་མ་འདི་ལ་འདོད་ན་འདུག་ཏུ་ཆུ་གཅིག་ཟེར་བ་ལ་སོགས་པའི་ནང་ཁྲིམས་བཅས་ནའང་། སྟོན་པ་བྱོན་པ་དང་ཟིལ་མ་བཟོད་པར་ལྔ་སྡེ་རྣམས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་རིམ་གྲོ་དང་ཕུ་དུད་ཆེན་པོས་གོང་དུ་བཀུར་བས་འགོ་ཁྲིམས་ཀྱི་བཅའ་བ་བྱེ་མའི་ཚངས་པ་བཞིན་དུ་ཞིག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་སྟོན་པས་གདན་བཤམས་པ་ཉིད་ལ་བཞུགས་ནས་གསུང་གི་བདུད་རྩིས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་ན། ལྔ་སྡེས་གསོལ་བ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གོའུ་ཏ་མ་དབང་པོ་གསལ་ལ་པགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་ན་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཁྱད་པར་མངོན་དུ་མཛད་དམ། བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་ཟེར་ཞིག། ཡུན་རིང་པོར་མི་བདེ་བར་འགྱུར་ཏ་རེ། ངས་ནི་བདུད་རྩི་ཐོབ་བོ། སངས་རྒྱས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ། །ཐམས་ཅད་གཟིགས་པའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐར། ཁྱེད་ཅག་གིས་འདི་ལྟ་བུའི་འགོ་ཁྲིམས་མ་བཅས་སམ། ཞེས་མཚང་བརྟོལ་བས། དེ་དག་རྣམས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྟགས་སྐད་ཅིག་ལ་མེད་པར་གྱུར་ནས་གནོང་ཞིང་འགྱོད་དེ་སྟོན་པའི་ཞབས་ལ་སྤྱི་བོ
Chinese
高答玛，你的导师是谁？回答说：我没有任何导师。没有人和我一样。我是唯一圆满的佛。已得清凉，烦恼已尽。这样说道。 又问：你是阿罗汉吗？回答说：我就是世间的阿罗汉。我是无上的导师。连同天、非天、乾闼婆。我没有匹敌的人。这样说道。 又问：你自称是胜者吗？回答说：谁已证得烦恼尽，我胜过罪恶之法。因此我是降伏罪恶的胜者。这样说道。 又写道：高答玛你要去哪里？回答说：我要去瓦拉纳西（古印度地名）。去到那个光明的城市后。对于像瞎子一样的众生。我要点燃正法的明灯。对于像聋子一样的众生。我要敲响正法的巨鼓。这样说道。于是，前往瓦拉纳西（古印度地名）后，接受了乞食。做完饮食的事情后，前往了仙人堕落处鹿野苑，五比丘居住的地方。在那里，五比丘从远处看到如来走来，这样说道：沙门高答玛，懈怠，多食，从修行中退转的人来到这里，谁也不要迎接。不要起立。不要拿取法衣和钵。如果他想坐，就给他一个座位，说一声“水”等等，即使这样制定了内部规定。导师到来时，无法忍受他的威光，五比丘都从座位上站起来，以恭敬和极大的敬意来尊崇他，于是最初规定的戒律就像沙滩上的绳索一样瓦解了。在那里，导师在铺设好的座位上坐下，用语言的甘露使他们感到愉悦。五比丘问道：具寿高答玛，您的根基清明，皮肤完全洁净，是否已经证悟了智慧的殊胜之处？回答说：你们不要称如来为具寿。那样会长期不快乐的。我已经获得了甘露。 成佛了。是全知者。是全见者等等。最后，（导师说）你们没有制定这样的内部规定吗？这样揭露了他们的短处。那些人的外道标志立刻消失，感到羞愧和后悔，以头顶礼导师的足。
English
Gautama, who is your teacher? He replied: I have no teacher. There is no one like me. I am the only perfect Buddha. I have become cool, and my defilements are exhausted. Thus he spoke. Again, he was asked: Are you an Arhat? He replied: I am the Arhat of the world. I am the unsurpassed teacher. Together with gods, asuras, and gandharvas. I have no equal. Thus he spoke. Again, he was asked: Do you claim to be a victor? He replied: Whoever has attained the exhaustion of defilements, I am victorious over sinful dharmas. Therefore, I am a victor who has subdued sins. Thus he spoke. Again, it was written: Gautama, where are you going? He replied: I am going to Varanasi (ancient Indian city). After going to that bright city. To sentient beings who are like the blind. I will light the lamp of the Dharma. To sentient beings who are like the deaf. I will beat the great drum of the Dharma. Thus he spoke. Then, after going to Varanasi (ancient Indian city), he accepted alms. After finishing the meal, he went to the Deer Park at the Hermitage of the Fallen Ascetics, where the five ascetics were dwelling. There, the five ascetics saw the Tathagata coming from afar and said: The ascetic Gautama, who is lax, eats too much, and has fallen from his vows, is coming here; let no one greet him. Let no one rise. Let no one take his robes and bowl. If he wants to sit, let him have a seat, saying "water," etc., even though they had made such internal rules. When the Teacher arrived, unable to bear his radiance, the five ascetics rose from their seats and honored him with reverence and great respect, and thus the initial rules were shattered like a rope of sand. There, the Teacher sat on the prepared seat and delighted them with the nectar of his speech. The five ascetics asked: Venerable Gautama, your senses are clear and your skin is completely pure, have you manifested the distinction of seeing wisdom? He replied: Do not call the Tathagata "Venerable." That will lead to long-term unhappiness. I have attained the nectar. I have become a Buddha. I am omniscient. I am all-seeing, etc. Finally, (the Teacher said) Did you not make such internal rules? Thus, he exposed their shortcomings. The signs of the heretics of those people immediately disappeared, and feeling ashamed and remorseful, they bowed their heads at the feet of the Teacher.