Tibetan
ང་འདིས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་ཞེས་མ་དག་པའི་རིང་ལུགས་དེ་སུན་བྱུང་ནས་རིམ་གྱིས་གངྒཱ་བརྒལ། མ་གངྒཱར་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་བསོད་སྙོམས་མཛད་པ་ན། ཡབ་ཀྱི་སྙན་དུ་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པའི་གཏམ་རེངས་བྱེད་ཀྱི་བུ་ལྷག་སྤྱོད་དང་ལྷན་དུ་འགྲོགས་པ་ལས་རིམ་གྲོ་མེད་པར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ་འཁྱམ་མོ། །ཞེས་ཐོས་པས་སེར་སྐྱ་ནས་རིམ་གྲོ་པ་སུམ་བརྒྱ། ལྷས བསྟན་ནས་ཉིས་བརྒྱ་བཏང་བའི་སུམ་བརྒྱ་པོ་ལས་ཀཽཎྜི་ནྱ་དང་། རྟ་ཐུལ། རླངས་པ་གསུམ་རིང་འཕུར་གྱི་སློབ་མ་དང་། ཉིས་བརྒྱ་ལས་མིང་ཆེན་དང་བཟང་པོ་གཉིས་ལྷག་སྤྱོད་ཀྱི་སློབ་མར་ཁས་འཆེ་བ། དེ་གཉིས་ཀྱང་འགྲེ་བ་མ་ཡིན་པས་རིངས་ཕུར་གྱི་སློབ་མ་གསུམ་ཡང་ལྷག་སྤྱོད་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་ཤིང་དེ་ལྔ་ལ་དྲང་སྲོང་ལྔ་སྡེར་གྲགས་སོ། །དཀའ་བ་སྤྱད་པའི་མཛད་པ་ནི། །དེའི་ཚེ་ལྔ་སྡེ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ། བདག་ཅག་གི་ལྷག་སྤྱོད་ལ་ཚངས་པར་ཡུན་རིང་དུ་སྤྱད་ཀྱང་དོན་མ་རྙེད། གོའུ་ཏ་མས་ཚེགས་ཆུང་ངུས་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་འདིའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་འདོད་པ་རྣམས་དང་འགྲོགས་ནས་ཆུ་ཀླུང་ནི་རཱཉྫའི་འགྲམ་དུ་སོང་སྟེ་རྗོན་པ་ཞིག་གི་དྲུང་ན་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་རགས་པའི་ཟས་སྐོམ་གྱི་ཞེན་པ་བཅད། ཚེམས་ལ་ཚེམས་གཏད། ལྗགས་ཡ་རྐན་ལ་སྦྱར། ཐུགས་ཀྱིས་ཐུགས་མངོན་དུ་བསྡམས་ཏེ་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ལོ་དྲུག་གི་བར་དུ་དཀའ་བ་ཤིན་ཏུ་དུབ་པར་སྤྱད་དོ། །དེའི་ཚེ་སྐུའི་མདངས་ནག་པོ་དང་རིད་པར་གྱུར་བས་དགེ་སྦྱོང་ནག་པོ་ཞེས་གླེང་། སྐབས་འདིར་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་ནས་ཡུམ་དང་མཇལ་བ་དང་། ཡབ་མྱ་ངན་གྱི་ནོན་པ། གྲགས་འཛིན་མ་མེར་ལྕེབས་ཀྱང་སྲས་ཀྱི་མཐུས་མ་ཉེས་པ་སོགས་ལོ་རྒྱུས་མཐའ་ཡས་པར་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་དཀའ་བ་སྤྱད་པའི་རྟེན་དེ་ལ་ལོ་དང་པོ་གཉིས་ལ་འབྲས་ཉག་མ་རེ། བར་བ་གཉིས་ལ་ཆུ་ཐིགས་པ་རེ། ཐ་མ་གཉིས་ལ་ཅི་ཡང་མ་གསོལ་བར་བཞུགས་ཞེས་གྲགས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་གཤེགས་པའི་མཛད་པ་ནི། དེ་ནས་དགུང་ལོ་སོ་ལྔ་པ་རྒྱལ་བ་ཞེས་པ་ཤིང་རྟ་ལོའི་དབྱར་ཟླར་བའི་ཚེས་བརྒྱད་ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ནམ་མཁའ་གང་བ་འདུས་ཏེ་སེ་གོལ་གྱི་སྒྲ་དང་བཅས། བསམ་གཏན་འདི་ནི་རྣམཔ་དག་མིན། །མཐར་ཐུག་ཐོབ་བྱེད་ཀྱང་འདི་མིན། །ཁྱོད་ཀྱིས་འོད་གསལ་དམིགས་བྱ་དེ། །ནམ མཁའི་ངོས་ལྟར་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དབྱངས་གཅིག་གིས་གསུངས་པས་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་བཞེངས་ཏེ་ཧ་རི་ནུ་ཀའི་འབྲུ་བཅུད་སོགས་ཟས་གསོད་པ་བཞེས་པས་སྟོབས་རྒྱས་ཤིང་སྔོན་ལས་མཛེས་པས་དགེ་སྦྱོང་མཛེས་པར་གྲགས། རགས་པའི་ཟས་གསོལ་བས་སྤོང་བ་ལས་ཉམས་པའི་དོགས་པས་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོ་མ་མོས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་སོང་ངོ། །དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐུལ་བ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་འཚང་རྒྱ་བའི་ས་རྡོ་རྗེའི་གདན་དུ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་སྟོབས་ལྔ་བཅུ་རྩ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་འགྲོས་ཀྱིས་གཤེགས་ཤིང་ལོ་དེའི་ས་ག་ཟླ་བའི་ཉའི་ཉིན་གྲོང་པའི་བུ་མོ་ལེགས་སྐྱེས་མ་དང་དགའ་སྟོབས་མས། བ་སྟོང་བཞོས་པའི་འོ་མ་ལན་བཅུ་དྲུག་ཏུ་ཉིང་ཁུར་དྲིལ་བའི་འོ་ཐུག་སྦྲང་རྩིའི་སྙིང་པོ་ཅན་གསེར་གྱི་ཡོལ་གོར་བླུགས་ཏེ་ཕུལ་བས། དེ་གསོལ་བ་དང་སྐུ་གསེར་གྱི་གཏན་པ་ཕྱིས་པ་ལྟ་བུར་སོང་སྟེ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ། འོད་འདོམ་གང་པ་ལ་སོགས་པའི་དཔལ་དུ་འབར་རོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བའི་བརྡར་ཡོལ་གོ་ཆུ་ལ་སྐྱུར་བ་མིག་སྟོང་བས་ནམ་མཁའ་ལྡིང་གིས་རྣམ་འགྱུར་གྱིས་བླངས་ཤིང་། བུ་མོས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པའི་མཐུན་འགྱུར་མཛད། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་རི་སྤོས་ངད་ལྡན་ནས་ཤིང་བལ་ལྟར་རེག་ན་འཇམ་པའི་རྩ་ཁུར་གཅིག་བླངས་ཏེ་རྩ་འཚོང་བཀྲ་ཤིས་སུ་སྤྲུལ་ནས་ཕུལ། སླར་དེའི་དགེ་རྩ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར། །བཀྲ་ཤིས་ང་ལ་རྩྭ་ཞིག་མྱུར་དུ་བྱིན། །དེ་རིང་ང་ལ་རྩ་ཡིས་དོན་ཆེན་འབྱུང་། །དཔུང་དང་བཅས་པའི་བདུད་ནི་བཅོམ་ནས་སུ། །བྱང་ཆུབ་ཞི་བ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་ནས་རྨ་བྱའི་མགྲིན་པ་ལྟ་བུའི་རྩྭ་ཕྱག་གང་བླངས་པ་བསྣམས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་གཤེགས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་གདན་དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གིས་བཀོད་པའི་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་དུ་བཤད་པ་ ཉན་ཐོས་པ་ལྟར་ན་དབང་ཆེན་གསེར་གྱི་ས་གཞི་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་རྒྱུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ལས་གྲུབ་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ལས་རང་བྱུང་བ། འོག་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་དུ་གནས་པའི་ལྟེ་བ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་སྐྱེས་པ། རྡོ་རྗེ་དེའི་རྩེ་མོ་བཞིའི་སྟེང་ན་རྡོ་རྗེ་ཕུར་བའི་མཆོད་རྟེན་བཞི་ཡོད་པའི་ཤིང་གི་དྲུང་ན་ཁྲི་འདོམ་གསུམ་པ་ཡོད་པར་འདོད་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ལྟར་ན་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་གྱེན་དུ་ལངས་པའི་ཁོང་སེང་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་བྱུང་བ། རྭ་བཞི་ལ་རྡོ་རྗེ་ཕུར་བའི་མཆོད་རྟེན་བཞི་གནས་པ། མཆོད་རྟེན་བཞིའི་བར་གྱི་ཐང་ལ་མདའ་
Chinese
我因此厌恶了“一定不会发生”这种不正的理论，逐渐渡过恒河。在恒河一带游历并乞食时，听到父亲那里传来消息说，行为放荡的儿子与不检点的人交往，不事服侍，回到了王舍城（Rajgir），四处游荡。听到这些后，从释迦族（Sakya）派出了三百名侍从，从拉萨（Lhasa）派出了二百名，这三百人中，憍陈如（Kaundinya），马胜（Asvajit），婆涩波（Vashpa）三人是长途飞行的学生，二百人中，大名（Mahanama）和善护（Bhadrika）两人自称是放荡行为的学生。但这两人并不顺从，所以长途飞行的三个学生也和放荡行为者一起住着，这五人被称为五贤圣。苦行的行为是：当时五人也这样想：我们长期清净地修行放荡行为也没有得到什么，乔达摩（Gautama）以微小的努力就领悟了，所以我们应该跟随他，于是和欲望一起到了尼连禅河（Nairanjana）边，在一棵树下结跏趺坐，断绝了粗糙饮食的贪恋。齿抵齿，舌抵上颚，以心摄心，安住于遍布虚空的禅定中，六年间行持了极其艰苦的苦行。当时身体的颜色变得黝黑而消瘦，所以被称为黑行者。此时，三十三天（Trayastrimsa）的众神与母亲相见，父亲被悲伤压倒，名闻天女（Kirti）自焚，但因儿子的力量而未受伤害等，有无数的历史。其中，苦行的依据是，第一年两年吃一粒米，中间两年喝一滴水，最后两年什么也不吃就住着，据说如此。前往菩提伽耶（Bodh Gaya）的行为是：之后三十五岁时，被称为胜者，在木马年（藏历）的夏季第二个月的初八，十方诸佛聚集在充满虚空之中，伴随着铃铛的声音说：这种禅定是不清净的，也不是获得最终解脱的方法，你所追求的光明目标，就像虚空的表面一样是殊胜的。说完，从不动的禅定中起身，接受了哈里努卡的谷物。
English
Therefore, I became disgusted with the incorrect theory of "it will definitely not happen," and gradually crossed the Ganges. While traveling and begging for alms in the Ganges region, news reached my father that his libertine son was associating with immoral people, not attending to his duties, and had returned to Rajagriha, wandering around. Upon hearing this, three hundred attendants were sent from the Sakya clan, and two hundred from Lhasa. Among the three hundred, Kaundinya, Asvajit, and Vashpa were students of long-distance flight, and among the two hundred, Mahanama and Bhadrika claimed to be students of libertine behavior. However, these two were not obedient, so the three students of long-distance flight also stayed with the libertine, and these five were known as the Five Ascetics. The act of asceticism was as follows: At that time, the five also thought, "We have practiced libertine behavior purely for a long time, but have not gained anything. Gautama has understood with little effort, so we should follow him." Then, together with desires, they went to the banks of the Nairanjana River, sat in the lotus position under a tree, and cut off their attachment to coarse food and drink. They pressed their teeth against each other, pressed their tongues against the palate, controlled their minds with their minds, and remained in a meditation that pervaded the sky. For six years, they practiced extremely difficult asceticism. At that time, the color of their bodies became black and emaciated, so they were called black practitioners. At this time, the gods of the Thirty-Three Heavens met with their mother, the father was overwhelmed with grief, and Kirti burned herself, but was not harmed by the power of her son, and so on. There are countless histories. Among them, the basis of asceticism was that for the first two years, they ate one grain of rice, for the middle two years, they drank one drop of water, and for the last two years, they stayed without eating anything, it is said. The act of going to Bodh Gaya was as follows: Then, at the age of thirty-five, known as the Victorious One, on the eighth day of the second month of summer in the Wood Horse year (Tibetan calendar), the Buddhas of the ten directions gathered, filling the sky, and with the sound of bells, they said, "This meditation is not pure, nor is it the method of attaining ultimate liberation. The luminous goal you seek is as supreme as the surface of the sky." After saying this, they arose from the immovable meditation and accepted the grains of Harinuka.
Chinese
由于食用油等滋补食品，体力增强，宿业变得庄严，被称为庄严的修行者。由于食用粗糙的食物，担心会从修行中退转，五贤部不悦，前往瓦拉纳西城。之后，应诸神的劝请，为了在菩提树下证悟成佛，大士以五十四力等步伐前往金刚座，在那一年的萨嘎月的第十五天，村姑乐生母和喜力母，将千头母牛所产的奶，浓缩十六次的乳粥，充满蜂蜜精华，盛在金碗中供养。食用后，身体如同擦拭过的金柱，具足大丈夫三十二相，八十随好，一寻光等光辉。为了象征从我执的束缚中解脱，将金碗抛入水中，眼千以空行母的姿态接住。姑娘发愿的偈颂，也促成了如愿以偿的顺缘。帝释天从香山取来一捆触感如棉花的柔软草根，化身为卖草人吉祥供养。为了圆满其善根，说：吉祥，快给我草。今天我将因草而成就大事。摧毁军队和魔众后，将获得寂静殊胜的菩提。说完，取了一把如孔雀颈部的草，带着前往金刚座。关于金刚座，大小乘有不同的描述。
English
Because he took nourishing foods such as oil, his strength increased and his previous karma became magnificent, so he was known as a magnificent ascetic. Because he ate coarse food, fearing that he would fall from his asceticism, the five excellent groups were displeased and went to the city of Varanasi. Then, at the urging of the gods, in order to attain enlightenment under the Bodhi tree, the great being went to the Vajra Throne with steps such as the fifty-four powers, and on the fifteenth day of the Saga month of that year, the village girls Lekyama and Gawa Topma offered milk porridge, condensed sixteen times from the milk of a thousand cows, full of honey essence, poured into a golden bowl. After eating it, his body became like a wiped golden pillar, complete with the thirty-two major marks of a great man, the eighty minor marks, and the splendor of a fathom of light. As a symbol of liberation from the bondage of self-grasping, he threw the golden bowl into the water, and Thousand Eyes caught it with the appearance of a sky-flying woman. The verses of aspiration made by the girl also facilitated the favorable conditions for fulfillment. Indra took a bundle of soft grass roots that felt like cotton from Mount Incense and transformed into a grass seller, Tashi, and offered it. To complete its roots of virtue, he said: Tashi, quickly give me grass. Today, I will accomplish great things because of the grass. After destroying the army and the maras, I will attain peaceful and supreme enlightenment. After saying this, he took a handful of grass like a peacock's neck and went to the Vajra Throne. Regarding the Vajra Throne, the Greater and Lesser Vehicles have different descriptions.