Tibetan
འགག་གནས་གསུམ་གྱིས་སྟོངས་ལ། སྟོང་པས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་འདོད་པའོ། །རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་ཆུང་བ་ནི། ལྟོས་པ་དག་པའམ་རྟེན་གཞི་ངོ་བོ་མེད་པས་སེམས་ལ་དྲི་མ་མེད་ལ། ཁྱབ་པ་གནས་སུ་དག་པས་འཁོར་རྐྱེན་རང་དག་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས། འཁོར་བ་གཡུལ་བཟློག་ཆེན་པོར་འདོད་པའོ། །ནམ་མཁའི་ཀློང་གི་ངོ་བོ་ནི། ཆོས་ཉིད་ལ་བཅོས་སུ་མེད་པས་དེའི་ངང་ལས་ཤར་བའི་སེམས་ཉིད་རང་གྲོལ་བའོ། །ནང་གསེས་སུ་དབྱེ་ན། ཉི་ཟླའི་ཀློང་། རིན་པོ་ཆེའི་ཀློང་དཀར་པོ་གཉིས་སོ། །ཉི་ཟླའི་ཀློང་ནི། ངོ་བོ་རྣམ་དག་སྟོང་པ་རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་ཡེ་གྲོལ་ལོ། །རིན་པོ་ཆེའི་ཀློང་ནི། ངོ་བོ་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་འབད་རྩོལ་རྒྱུ་རྐྱེན་རང་དག། སེམས་ལ་བྱ་བ་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པའོ། །བཞི་པ་ཀློང་རབ་འབྱམས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཟླ་བའི་ངོ་བོ་ནི། སྣང་བར་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་ལ། མི་སྣང་བར་གནས་ལུགས་ཀྱིས་ཤེས་པར་འདོད་པའོ། །དབྱེ་ན་བཞི་སྟེ། བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ཕྱིའི་རབ་འབྱམས། གྲུབ་མཐའ་རང་གཞུང་དུ་སྨྲ་བ་ནང་གི་རབ་འབྱམས། གེགས་བསལ་བ་གསང་བའི་རབ་འབྱམས། གནད་བཀྲོལ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རབ་འབྱམས་སོ། །དང་པོ་ནི། ངོ་བོའི་ཆོས་ཉིད་ལ་རྒྱུ་ མེད་པས་ལྡོག་པ་མེད་པའི་གནད་དང་། རྐྱེན་མེད་པས་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་མ་གནོད་པའི་གནད་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་ཀ་མེད་པས་འཁོར་འདས་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་གནད་དོ། །དེའང་སེམས་ལ་ཆོས་ཉིད་མེད་པས་བྱས་ཆོས་ཀྱིས་སངས་མི་རྒྱ་བའི་གནད་དང་། སེམས་ལ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡང་མ་ཡིན་པའི་གནད་དུ་འདོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནང་གི་རབ་འབྱམས་ནི། ངོ་བོའི་ཆོས་ཐེག་པ་བརྒྱད་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པས་རིམ་རྩོལ་བློར་གོལ་བའི། རྒྱུ་འབྲས་འཁོར་བའི་ཆོས་ལས་མ་འདས་པར་བསལ་ཏེ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་དངོས་གཞི་ཕྱོགས་གང་དུའང་མ་ལྷུང་བའི་གནས་ལུགས་ཡེ་རྫོགས་ཀྱི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ། ཆོས་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བས་རྒྱ་གར་ཡང་མ་ཆད་པའོ། །གསུམ་པ་གསང་བའི་རབ་འབྱམས་ནི། གདོད་མའི་གཤིས་ལ་སྣང་སེམས་གཉིས་ཀ་ཡོད་མ་མྱོང་། གློ་བུར་ཕྱོགས་འཛིན་གྱི་བློས་སྣང་བ་སེམས་སུ་གོལ་བའི་གེགས་ཡོངས་སུ་བསལ་བས། སྣང་བ་མ་སྤངས་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་། འགྱུ་བ་བློའི་གེགས་དྲན་བསམ་གྱི་འཕྲོ་འདུ་མ་སྤངས་རང་གྲོལ་ཆེན་པོར་བསལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་དུ་རྫོགས་པས་འགྱུ་བ་སྟོང་དག་ཆེན་པོར་འུབ་ཆུབ། ཤེས་པ་འཇུག་པའི་ཡུལ་སྣང་བར་ཆད། བློ་དེར་འཛིན་དུ་རིག་པ་ཚུར་ཆད། གཅིག་ལ་གཅིག་མ་འབྲེལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཡེ་ནས་ཡོད་པ་ལ་འཁོར་བ་ཉིད་མྱང་འདས་སུ་ཤར་བ་ཞེས་བྱའོ། །འདོད་པ་རང་ཤར་བའི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ། ལྟ་བ་ལ་ཡིན་པ་མེད་པས་ཚིག་ཐ་སྙད་ལས་འདས། སྒོམ་པ་ལ་མིན་པ་མེད་པས་བླང་དོར་དང་དགག་སྒྲུབ་མེད། སྤྱོད་པ་ལ་ཡིན་མིན་མེད་པས་བྱས་ཆོས་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ། འབྲས་བུ་ལ་སྤང་ཐོབ་མེད་པས་རང་བཞག་ལྟོས་པ་དང་བྲལ་བར་འདོད་དོ། །བཞི་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རབ་འབྱམས་ནི། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སྣང་ཤེས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་བས་འཁོར་འདས་གང་དུའང་མ་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོར་ད་ལྟའི་དུས་ནས་ཕྲི་བསྣན་མེད་པར་ཡུལ་སེམས་གང་ སྣང་དེ་གར་འདོད་ལ། དེ་ལའང་ཡིན་ཐོག་ངོས་ཟིན་པ་དེར་ཅེར་རེ། ལྷན་ནེར་ཡེང་མེད་ཆེན་པོར་གློད་པས། མི་འགྱུར་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའི་གཟེར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཐེབས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཞེས་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་བཞེད་ལ། དེའང་འཁོར་འདས་ཀྱི་གཟེབ་ལས་གྲོལ་བའི་དཀའི་ཤེས་པ་སྤང་བླང་དགག་སྒྲུབ་ལས་འདས་པ་དེའི་ཆོས་ཉིད་ལ། མི་འགྱུར་བའི་གཟེར་སྣང་ཤེས་གཉིས་སུ་སྤྲོས་པས་འཁོར་བ་གཏན་མེད་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ། རང་ངོ་ཅེར་མཐོང་གི་གནད་དྲན་བསམ་རང་བཞག །སར་སྤྲོས་པས་བསམ་པ་ཁོང་དག །ཕྱི་ནང་ཡུལ་མེད་ཆེན་པོར་གྲོལ་ནས་བདེ་བ་རྟོག་མེད་དུ་སངས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བྱ་བ་དང་བྲལ་བས་དྲན་བསམ་བློ་ལས་འདས་ཤིང་། གང་སྣང་རྟེན་མེད་དུ་ཤར་བས་ཡུལ་གྱི་ཆོས་མེད། གང་ཤར་དེ་ཉིད་དུ་ཞིག་པས་སྤང་གཉེན་གྱི་ཁུངས་སྟོར། སྣང་བརྟགས་རོ་མཉམ་དུ་ཤར་བས་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་བསྡུ་ན་བཞི་སྟེ། བྱ་བྲལ། རྒྱན། ཆོས་ཉིད། རོལ་པའི་ཀློང་ངོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་གང་ལའང་འབད་རྩོལ་གྱི་བླང་དོར་ལ་མ་ལྟོས་ཏེ། མ་བྱས་རང་གྲོལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོ་ལས་མི་འདའ་སྟེ་འདི་ལྟར་མ་བྱས་པར་ཡེ་ཟིན། མ་ཕྱིན་པར་གཏད་སླེབས། མ་སྦྱངས་པར་ཡེ་དག། མ་བསྒྲུབས་པར་ཡེ་གྲུབ་ཏུ་འདུག་པས་འཕོ་འགྱུར་དང་བཅོས་སླད་ཀྱིས་བསྒྲུབས་ཀྱང་ནག་པོའི་ཁ་དོག་དཀར་པོར་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན་རང་བཞག་ཡེ་བབས་ཆེན་པོར་འདོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྣང་བ་འདི་ཇི་ལྟར་གཡོ་ཡང་རིག་པ་ལ་སྤང་བླང་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ཡེ་ཤར། སྟོང་པ་ངོས་གཟུང་མེད་པའི་རྒྱན་དུ་ཡེ་གྲུབ། དགག་སྒྲུབ་མེད་པའི་རྒྱན་དུ་རང་ཤར་བས། རང་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། མ་བཅོས་རང་བབས་སུ་བཞག་པས་ཐ
Chinese
因三个阻碍处而空，因空性而无成，故是所欲。大海之小空间，因清净依赖或无有根基自性，故心无垢染。周遍处清净，故轮涅自净无有迁变。故认为是回遮轮回之大战。虚空空间之自性，因法性不可改造，故从彼性中显现之心性自解脱。内部分为，日月之空间，珍宝之白色空间二者。日月之空间是，自性极清净空性，自性无生本初解脱。珍宝之空间是，自性功德圆满，故不需勤作因缘自净。因心无所作，故认为是法性任运自成。第四，空间无边因果之月亮自性是，显现时以心识知，不显现时以实相知。分为四种，离戏外之无边，自宗说宗义内之无边，遣除障碍秘密之无边，开显要义彼性之无边。第一是，自性法性无有因，故是无有退转之要，无有缘，故是显现各种不损害之要，无有因缘二者，故是轮涅何处也不成立之要。彼亦是，因心无有法性，故不能以造作法成佛之要，因心无有理由，故认为是一与他异皆非之要。第二内之无边是，自性之法不依赖八乘，故是次第勤作迷乱之。不超离因果轮回之法而遣除，万物之本体不堕于任何方之实相本圆之大圆满。法性显现各种，故印度也没有断绝。第三秘密之无边是，原始之体性中显现心二者皆未曾有。以忽然偏执之念将显现迷乱为心之障碍完全遣除，显现不舍而完全圆满，动摇心之障碍念思之散乱不舍自解脱大解脱而，自性圆满于法性故动摇空净大清净。觉性趣入之境显现中断，于彼执著之念
English
It is desired because it is empty of the three obstructing places, and because emptiness does not accomplish anything. The small space of the ocean is that the mind is without defilement because it is pure of dependence or without a basis of essence. Because the pervading place is pure, the circumstances are self-purifying and without change. Therefore, it is considered a great battle to turn back samsara. The essence of the space of the sky is that since the nature of reality cannot be altered, the nature of mind that arises from that state is self-liberated. It is divided into: the space of the sun and moon, and the white space of jewels. The space of the sun and moon is: essence completely pure, emptiness, nature unborn, primordially liberated. The space of jewels is: essence completely perfect with qualities, therefore effort and conditions are self-purifying. Because the mind is without activity, it is considered that the nature of reality is spontaneously accomplished. Fourth, the essence of the moon in the vast expanse of space, cause and effect, is: it is known by the mind when it appears, and it is considered that it is known by the reality when it does not appear. It is divided into four: the outer vastness that is free from activity, the inner vastness that speaks of tenets as one's own system, the secret vastness that dispels obstacles, and the vastness of suchness that reveals the essential points. The first is: because the nature of essence has no cause, it is the key point of no turning back, because there is no condition, it is the key point that various appearances are not harmed, and because there are no cause and condition, it is the key point that nothing is established in either samsara or nirvana. Also, because the mind has no nature of reality, it is the key point that one cannot attain enlightenment through contrived dharmas, and because the mind has no reason, it is considered the key point that it is neither one nor different. The second, the inner vastness, is: because the nature of essence does not depend on the eight vehicles, it is a confusion of gradual effort in the mind. It dispels without transcending the dharmas of cause and effect samsara, the great perfection of original completion of the reality that the essence of all things does not fall into any direction. Because the nature of reality arises in various ways, India has not been cut off either. The third, the secret vastness, is: in the original nature, neither appearance nor mind has ever existed. Since the obstacle of mistaking appearance for mind with a sudden biased mind is completely dispelled, appearance is not abandoned but completely perfected, and the disturbance of the mind, the scattering of thoughts and concepts, is not abandoned but self-liberated, and since the essence is perfected in the nature of reality, the disturbance is greatly purified in emptiness. The object of knowledge entering is cut off in appearance. The awareness in that grasping mind
Chinese
乌热扎（དབུར་ཆད།）。一个与另一个不相连的法性，本来就存在，这被称为轮回本身显现为涅槃。对于欲望自生的圆满大圆满，见解上没有“是”，因此超越了言语和词汇。修行上没有“非”，因此没有取舍和破立。行为上没有“是”与“非”，因此造作之法解脱为法性。果上没有舍弃和获得，因此被认为是自住且无所依赖的。第四，真如的遍布是：轮回和涅槃的诸法显现为显现、觉性和身与智慧，因此在轮回和涅槃中不作区分的伟大之法性，从现在起不增不减，无论境与心如何显现，都安住于其中。并且，在那里，对于最初认识到的“是”，要凝视。在无散乱的广大状态中放松，这被称为击中不可变任运成就之钉，处于能取与所取二者之间。全知者如是认为。并且，从轮回和涅槃的盒子中解脱出来的难以理解的智慧，超越了取舍和破立的那个法性，不可变的钉子显现为显现和觉性二者，轮回被转为彻底寂灭的广大状态。自面目凝视的要诀，念头和思考自然安住。在原地扩展，念头内心清空。内外解脱于无境的广大状态，这被称为在无分别的安乐中觉醒。由于远离作为，因此超越了念头、思考和智慧。无论显现什么都无所依赖地显现，因此没有境的法。无论显现什么都在当下消逝，因此舍弃和对治的根源消失。显现和觉性平等味地显现，因此没有因果自性。如果将这些归纳起来，则有四种：无作、庄严、法性、嬉戏之界。第一，对于任何法，都不依赖于努力的取舍，不超出无作自然解脱的伟大之法性，即如此不作而本来证悟，不去而到达，不修而本来清净，不修证而本来成就，即使通过改变和伪装来修证，也如黑色的颜色无法变成白色一样，被认为是自然安住本来如此的广大状态。第二，无论显现如何变动，由于觉性没有取舍，因此显现本来就显现为心的庄严。空性本来就成办为无所执著的庄严。由于没有破立，因此自生，这被称为自明任运成就的伟大见地。第三，安住于不作的自然状态，
English
Urchad. The Dharma nature that is not connected to one another is inherently present, and this is called samsara itself appearing as nirvana. For the Great Perfection of self-arising desire, there is no "is" in view, thus transcending words and terms. There is no "is not" in meditation, thus there is no acceptance or rejection, and no affirmation or negation. There is no "is" or "is not" in conduct, thus contrived dharmas are liberated into Dharma nature. There is no abandonment or attainment in the result, thus it is considered to be self-abiding and free from dependence. Fourth, the all-pervadingness of Suchness is: the dharmas of samsara and nirvana appear as appearance, awareness, and body and wisdom, thus the great Dharma nature that does not differentiate between samsara and nirvana, from the present time without addition or subtraction, whatever appears as object and mind, it is desired to abide therein. And there, one should stare at the "is" that is initially recognized. Relaxing in the great state of unwavering stillness, this is called hitting the nail of the great immutable spontaneous accomplishment, between the two of grasping and apprehending. Thus, the Omniscient One thinks. And that, the difficult-to-understand wisdom that is liberated from the box of samsara and nirvana, that Dharma nature that transcends acceptance and rejection, affirmation and negation, the immutable nail manifests as the two of appearance and awareness, samsara is turned into a vast state of utter cessation. The key point of seeing one's own face directly, thoughts and reflections naturally abide. Expanding in place, thoughts are emptied within. Inside and outside are liberated into a vast state of no object, this is called awakening in non-conceptual bliss. Since it is free from action, it transcends thoughts, reflections, and intellect. Whatever appears manifests without dependence, thus there is no Dharma of objects. Whatever appears vanishes in that very moment, thus the source of abandonment and antidote is lost. Appearance and awareness appear in equal taste, thus there is no self-nature of cause and effect. If these are summarized, there are four: non-action, adornment, Dharma nature, and the realm of play. First, for any Dharma, one does not rely on the effort of acceptance and rejection, one does not go beyond the great Dharma nature of non-action and natural liberation, that is, like this, without action, one is inherently enlightened, without going, one arrives, without training, one is inherently pure, without accomplishment, one is inherently accomplished, even if one accomplishes through change and pretense, just as the black color cannot become white, it is considered to be the vast state of natural abiding and inherent descent. Second, no matter how appearance moves, since awareness has no acceptance or rejection, appearance inherently appears as the adornment of mind. Emptiness inherently accomplishes as the adornment of non-grasping. Since there is no affirmation or negation, it is self-arising, this is called the great view of self-luminous spontaneous accomplishment. Third, abiding in the natural state of non-contrivance,