Tibetan
་ཆེན་ནི། །རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་ལ་མ་ཧཱས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ནི། །མ་ཧཱ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད། །ཨ་ནུ་དབྱེར་མེད་ས་འདོད་པ། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་སྒོར་ཞུགས་ནས། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །རྒྱུ་ནི་དག་པའི་དབྱིངས་ལྟ་བ། །འབྲས་བུ་ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་ལ་ཨ་ནུས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་བལྟ་ན། །ཨ་ནུ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད། །ཅེས་སོ། །འོ་ན་ཐེག་པ་འོག་མ་དེ་དག་དགོས་པ་ཅིའི་སླད་དུ་བསྟན་སྙམ་ན་མ་དག་པ་འཁོར་བ་དང་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ནུས་པས་བསྐྱེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ལྟོས་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་གཙོ་ཆེ་བ་རྣམས་དབང་པོ་འབྲིང་མན་ཆོད་ཀྱི་དོན་དུ་བསྟན་པ། དབྱིངས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་མེད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ལ་ཡེ་བཞག་གི་དོན་འདི་ལྟ་བུ་བསྟན་ནས། དེ་ལ་བཅོས་ཤིང་བསྒྱུར་མི་དགོས་པར་འཆད་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། །ལྟ་བ་བསྒོམ་མེད་དམ་ཚིག་བསྲུང་དུ་མེད། །ས་ལ་སྦྱང་མེད་ལམ་ལ་བགྲོད་དུ་མེད། །ཕྲིན་ལས་བཙལ། མེད་དབང་ལ་བསྐུར་དུ་མེད། སྒོ་གསུམ་རྩོལ་མེད་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་དུ་མེད། །རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་པ་ཡེ་ནས་མ་ནོར་ཡིན། །ཡེ་ནས་ཡིན་ལ་ཡེ་ནས་ནོར་བ་མེད། །ནོར་བ་མེད་ལ་བདེན་རྫུན་སྒྲོ་མི་འདོགས། །རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུ་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀུན་ལས་འདས། །བྱས་ཟིན་རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པ་མ་རིག་ནས། །རྩོལ་སྒྲུབ་བྱ་བྱེད་སྒོམ་པས་འགྲུབ་ལྟ་ན། །བྱང་ཆུབ་བགེགས་སུ་དེ་ལས་ཆེ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་བླང་དོར་གྱི་ཆོས་ཟབ་མོས་སྦྱང་དུ་མི་འདུག་པས། ཐ་མལ་བ་ལྟར་འདུག་པ་ཁོ་ནས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་བམ་ཞེ་ན། ཐ་མལ་བས་ཐད་ཀའི་སྣང་བ་ལམ་དུ་འཁྱེར་མི་ནུས་ཤིང་། གནས་ལུགས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་མ་རིག་པས་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་གཞིར་གནས་བཅས་ཤིང་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་གནས་ལུགས་རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་། དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་གྱི་གཏེར་བཞིན་དུ་དེས་གོ་མ་ཆོད་པས་དབུལ་པོའི་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པ་བལྟར་གནས་པ་དང་། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བླ་མའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་ད་ལྟའི་རིག་པ་སྒྲོ་འདོགས་ཅིག་ཅར་དུ་ཆོད་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཚང་བའི་
Chinese
大圆满是，勤作已过的菩提心。勤作已过被玛哈遮蔽。大圆满勤作而行持，说是落入玛哈瑜伽。阿努无别的地希求，从界和智慧门进入后，如此显现的诸法，因是清净的界观看，果是智慧坛城本尊。阿底瑜伽的大乐是，因果已过的菩提心。因果已过被阿努遮蔽。大圆满观看因果二者，说是落入阿努瑜伽。如是。那么，下部的那些乘，是为了什么必要而宣说的呢？如果认为不净的轮回和道等，由因果的力量所生，因此对于依赖因果的道的分类，主要为中等根器以下的人宣说。界自性清净的意义，因为没有因果的法，所以为利根者宣说这种本来安住的意义后。其中也不需要修正和改变，也是那样宣说的。见解无修持，誓言无守护。地无修习，道无行进。事业无寻觅，灌顶无授予。三门无勤作，坛城无生起。因果二者皆无，犹如虚空。如是说。菩提心本来无错谬。本来是，本来无错谬。无错谬，不施加真假。因缘果，超越一切勤作。做完勤作已过却不明白，如果认为勤作所作通过修持而成就，没有比这更大的菩提障碍。如是所说。这样，如果认为不能用取舍的甚深法来清净界的垢染。仅仅像普通人一样安住就能成就佛果吗？普通人不能将直接的显现取为道用，并且由于不明白安住的方式是那样的，就将之作为业和习气的所依处，虽然自性光明安住的实相本身就具有，但就像穷人家里的宝藏一样，因为不明白，所以穷人的自性不变地存在着。依靠大圆满上师的窍诀，当下觉性的一切执着顿时断除，从而圆满具足佛陀的伟大功德。
English
Great Perfection is the Bodhicitta that has transcended effort and striving. The Great Perfection that has transcended effort and striving is obscured by Maha. To engage in effort and striving in Dzogchen is said to fall into Mahayoga. Anuyoga desires the indivisible ground, and after entering through the door of space and wisdom, for all phenomena that appear in this way, the cause is to view the pure space, and the result is the deity of the wisdom mandala. The great bliss of Atiyoga is the Bodhicitta that has transcended cause and effect. That which has transcended cause and effect is obscured by Anu. If one views both cause and effect in Dzogchen, it is said to fall into Anuyoga. Thus it is. Then, one might ask, why were those lower vehicles taught? It is taught for the sake of those of middling faculties and below, because impure samsara and the path, etc., are generated by the power of cause and effect, and therefore the classifications of the path that rely on cause and effect are emphasized. Since there is no dharma of cause and effect in the meaning of the purity of the essence of space, this kind of original abiding meaning is taught to those of sharp faculties. It is also taught that there is no need to correct or change it. From that very text: There is no view to meditate on, no samaya to protect. There is no ground to purify, no path to traverse. There is no activity to seek, no empowerment to confer. There is no effort in the three doors, no mandala to create. Cause and effect are both absent, like the sky. And: The mind of enlightenment is primordially uncorrupted. It is primordially so, and primordially without corruption. Without corruption, there is no imposition of truth or falsehood. Cause, condition, and result are beyond all effort and striving. If, not understanding that effort and striving are already past, one thinks that effort and striving, doing and acting, are accomplished through meditation, there is no greater obstacle to enlightenment than that. Thus it is said. If that is the case, since the impurities of the elements cannot be purified by the profound dharma of acceptance and rejection, does Buddhahood come about simply by remaining like an ordinary person? An ordinary person cannot take direct appearances as the path, and because of not understanding that the way of abiding is like that, it becomes the basis for karma and habitual tendencies, and although the nature of clear light is present in the state of reality itself, like a treasure in the house of a poor person, because it is not understood, the nature of poverty remains unchanged. Relying on the oral instructions of the Great Perfection lama, all the clinging of the present awareness is cut off at once, and the great qualities of the Buddha are completely and spontaneously present.
Tibetan
སྐུ་གསུམ་རང་ཆས་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་བས་སངས་རྒྱས་ལོགས་ནས་བཙལ་མི་དགོས་པའི་སྤང་གཉེན་གྱི་ཆོས་པ་རབ་གཉིས་མི་མཚུངས་ཏེ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཀློང་དྲུག་པ་ལས། །རྙོག་པ་མེད་པའི་རང་སེམས་དང་། །རྟོག་པ་མེད་པའི་རང་རིག་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །མ་བསྒྲིབས་གཏིང་གསལ་སྣང་བ་དང་། །འགྲོ་བའི་བསམ་རྒྱུད་ཞེན་པ་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །མ་བཙལ་བཞག་པར་སྒོམ་པ་དང་། །རྩ་རླུང་སེམས་ཀྱི་ངལ་བསོ་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །དྲན་མེད་རིག་པ་ཡུལ་སྣང་དང་། །དྲན་བསམ་འགྲོ་དྲུག་འཁྲུལ་བ་གཉིས། །འདྲའོ་འདྲའོ་ནོར་ར་རེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ སྐུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ཐེག་པའི་ཡང་རྩེ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གནས་ལུགས་ཏེ་ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རྡུལ་ཙམ་སུས་ཀྱང་བཅོས་པ་མེད། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་སེམས་ལས་མེད། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གཟུགས་རྣམས་ལ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་ལས་སྐུ་གཞན་མེད། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ལས། །འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་གཞན་ན་མེད། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཞན་མེད་དེ། །སྔ་རབས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རང་སེམས་མ་བཅོས་སྔར་མཐོང་རྟོགས། །ད་ལྟར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །མ་བཅོས་པ་ཡི་རང་སེམས་དེ། །མ་བཅོས་ཇི་བཞིན་རྟོགས་གྱུར་པས། །ད་ལྟར་འགྲོ་བའི་དོན་ཡང་མཛད། །སླད་ནས་འབྱོན་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རང་སེམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་འདི། །སྔ་མ་བཅོས་པར་ལུང་མ་བསྟན། །ད་ལྟར་ཏིང་འཛིན་སེམས་མི་འཆོས། །མ་བཅོས་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་བྱོན། །ཞེས་དང་། སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་དངོས་པོ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་དུ་གྲུབ། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག། ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མ་སྒྲུབ་ཅིག། བཙལ་ན་རྒྱལ་བས་དབྱིངས་ནས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སྔར་བྱས་ཟིན་པས་ད་ནི་བྱེད་མི་དགོས། །སྔར་བསྒྲུབས་ཟིན་པས་ད་སྒྲུབ་མ་བྱེད་པར། །མི་རྟོག་ཅིར་མི་དགོངས་ལ་མཉམ་པར་ཞོག། ཅེས་དང་། །དེ་སྐད་དུ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་ལས་ཀྱང་། །དུས་བཞི་ཕྱོགས་བཅུ་གང་ནས་ཀྱང་། །རྫོགས་པའི་སང
Chinese
由于见到三身自性的真谛，所以不需要另外去寻找佛，这两种断证之法是不相同的。如《普贤六界》中所说： 无垢的自心和，无念的自明，相似啊相似，真稀奇！ 无障蔽的清澈显现和，众生的心续执着，相似啊相似，真稀奇！ 不寻找安住的禅修和，脉气心的休息，相似啊相似，真稀奇！ 无忆念的觉性和境相，以及忆念思维六道轮回的迷惑，相似啊相似，真稀奇！ 因为这样说的缘故。因此，心性不动的法身菩提心，是乘之顶峰，自性大圆满的意，三身任运成就的实相，如《总持》中所说： 噫！大菩萨谛听。 法身即是菩提心，菩提心即是法身。 丝毫也不为谁所改造，因此佛不在心外。 报身即是菩提心，菩提心即是报身。 从心中生出的色相中，报身之外没有其他的身。 化身即是菩提心，从菩提心的化现中，利益众生之外没有其他的。 三世一切诸佛，不是菩提心之外的其他。 过去诸佛，先前已证悟未改造的自心。 现在安住的诸佛，因为证悟了未改造的自心，所以现在也在利益众生。 未来出现的诸佛，这个自心菩提心性，先前没有被授记为改造过，现在禅定心不改造，进入未改造的道而出现。 如是说：心是如实之物，一切诸法皆如是成立。 不要改造如实，不要在自性之外造作。 如果寻找，胜者不会在法界中找到。 因为先前已经做过，所以现在不需要做。 因为先前已经修过，所以现在不要修，无分别，什么也不想，而安住。 如是说。 秘密藏中也说： 四时十方任何处，圆满的佛
English
Because the truth of the three Kayas' inherent nature is seen, there is no need to seek the Buddha separately. These two types of abandonment and realization are not the same. As it is said in the "All-Good Six Spaces": The stainless self-mind and, the non-conceptual self-awareness, are similar, similar, how wonderful! The unobstructed, clear appearance and, the sentient beings' mindstream clinging, are similar, similar, how wonderful! The meditation of resting without searching and, the relaxation of channels, winds, and mind, are similar, similar, how wonderful! The unconscious awareness and the appearance of objects, and the delusion of memory and thought in the six realms, are similar, similar, how wonderful! Because it is said so. Therefore, the Dharmakaya Bodhicitta, the unchanging nature of mind, is the pinnacle of the vehicle, the meaning of the Great Perfection of self-nature, the reality of the three Kayas spontaneously accomplished, as it is said in the "All-Creating King": Emaho! Great Bodhisattva, listen! The Dharmakaya is the Bodhicitta, from the Bodhicitta comes the Dharmakaya. Not even an atom is altered by anyone, therefore the Buddha is not outside the mind. The Sambhogakaya is the Bodhicitta, from the Bodhicitta comes the Sambhogakaya. In the forms that arise from the mind, there is no other Kaya than the Sambhogakaya. The Nirmanakaya is the Bodhicitta, from the emanation of the Bodhicitta, there is no other that benefits beings. All the Buddhas of the three times, are not other than the Bodhicitta. The Buddhas of the past, previously saw and realized the unaltered self-mind. The Buddhas who are now abiding, because they have realized the unaltered self-mind, are now also benefiting beings. The Buddhas who will come in the future, this self-mind, the nature of Bodhicitta, was not previously prophesied to be altered, now the Samadhi mind does not alter, entering the unaltered path, they will come. It is said: The mind is the object of suchness, all phenomena are established as such. Do not alter suchness, do not fabricate anything other than the essence. If you search, the Victorious One will not be found in the Dharmadhatu. Because it has already been done before, there is no need to do it now. Because it has already been cultivated before, do not cultivate it now, without discrimination, without thinking of anything, and rest in equanimity. It is said. It is also said in the Secret Essence: At any time, in any of the ten directions, the complete Buddha