Tibetan
གཉིས། རྟག་ཆད་གཉིས་ཏེ་བཞིའོ། །བརྒྱད་ནི། དེའི་སྟེང་དུ། འགྲོ་འོང་གཉིས། ཐ་དད་མ་ཡིན། གཅིག་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་སྟེ་བཞི་བསྣན་པས་བརྒྱད་དོ། །སྔགས་སུ་དྲན་རྟོག་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་བར་ཤར་བ་ལས་ཡིད་རང་གསལ་བཅོས་སླད་དང་བྲལ་བ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་གྱུར་བ་ལ་དོན་དམ་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཤར་བའི་བྱེ་བྲག་འདུག་ཕྱིར། འབྲས་བུ་མངོན་དུ་གྱུར་བའི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་གནས་པའི་ཆ་ནས་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་ལམ་གྱི་ངོས་བཟུང་དང་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་ཆ་ནས་མངོན་གསུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཁྱད་ཞུགས་པར་ཁོ་བོ་ཅག་སྨྲ་སྟེ། ཚུལ་འདི་ནི་བསྒོམས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པར་བལྟའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་འཕགས་ཚུལ་རྒྱས་པ་ནི། བསྐལ་པར་བརྗོད་ཀྱང་ཟད་མི་ཤེས་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་བཞེད་ཅིང་། གྲུབ་པའི་མཐའ་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལའང་རྒྱ་ཆེར་དབྱེའོ། གཉིས་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་ཚུལ་ངོས་བཟུང་བ་ནི། རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དུས་མྱུར་བ་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུར་འཇོག་པ་ནི། ཐབས་གང་གིས་བྱང་ཆུབ་དུས་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་ཐོབ་པས་འབྲས་བུར་བཞག་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་ལས། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་གྲངས་མེད་ཀྱིས། །སངས་རྒྱས་ཀུན་དངོས་མི་ཐོབ་པ། །གསང་སྔགས་ཚེ་འདིའི་ཆོ་ག་ཡིས། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དཔེ་ནི་མཚོན་རྣོན་པོས་ལྗོན་ཤིང་མྱུར་བོར་ཆོད་པ་ལ། འདིས་ཆོད་རེག་པས་ཆོག་ཟེར་ལ། རྟུལ་པོ་ཡུན་བསྲིངས་ནས་ཆོད་ཀྱང་འདིས་མི་ཆོད་ཅེས་ཟེར་བ་ལྟར་མཚན་ཉིད་ནས་རིང་པོར་མི་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ། སྔགས་སུ་སྐད་ཅིག་ལ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་ཐེག་པར་བཞག་གོ། དེ་བཞིན་དུ་ཐབས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བས་འབྲས་བུར་བཞག་པ་ནི། པདྨ་རྩེ་མོ་ལས། ཤིན་ཏུ་དཀའ་བས་མི་འགྲུབ་པ། །སྐད་ཅིག་ཡང་དག་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར། །རྒྱུ་སྔོན་སོང་ལ་མ་ལྟོས་པར། །གནད་ལས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་ཕྱིར། །འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེང་ནི་བྱ་བ་གང་ཞིག་བསྒྲུབ་པ་ལ་མི་གཅིག་གིས་ཉིན་བདུན་དུ་འབད་པས་མི་ཟིན་པ་དེ། གཅིག་གིས་འཕྲུལ་བྱས་པས་ཉིན་གཅིག་ལ་བཙན་ཐབས་སུ་ཟིན་པ་ལྟར། མཚན་ཉིད་དུ་ལོ་ཟླ་མང་པོས་བསྒྲུབས་པའི་བསམ་གཏན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ། སྔགས་སུ་ཉིན་གཅིག་གཉིས་ཙམ་ལའང་ལུས་གནད་དང་རྩ་རླུང་གི་བྱེད་པ་བཅིངས་པའི་མཐུས་ལམ་རྟགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མངོན་གྱུར་དུ་གཏན་ལ་དབབ་ཏུ་ཡོད་པས་ཀྱང་འབྲས་བུར་འཇོག་པའོ། །འབྲས་བུ་དང་འདྲ་བ་ལམ་དུ་བྱེད་པས་ཀྱང་འབྲས་བུར་བཞག་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལ
Chinese
二，常断二者，即为四。八者，在其上，加上来去二者，非他，亦非一，加上四者，即为八。于密咒中，由忆念分别显现为法性之游舞，心性自明离矫饰，转为自生之智慧，此中具有显现为胜义谛离戏任运成就之差别。虽从果显现而安住于心续之分而言无有差别，然就道之认定与认识之分而言，我等主张涉入现量与比量之差别。此理应视为是修习之功德。如是殊胜差别之理，即使用劫来讲述亦无法穷尽，全知大士如是认为，且于成就之宝藏中亦广为辨别。
English
Two, the two of permanence and annihilation, thus are four. Eight, on top of that, adding the two of going and coming, not different, and also not one, adding four, thus are eight. In mantra, from the arising of memory and conceptualization as the play of dharmata, the mind itself is clear, free from artificiality, and transformed into self-born wisdom. Therefore, there is a distinction in appearing as the ultimate truth, free from elaboration, spontaneously accomplished. Although there is no difference from the aspect of the fruit manifesting and abiding in the mindstream, we assert that the difference between direct perception and inference is involved in terms of the recognition and identification of the path. This should be regarded as the merit of meditation. The detailed manner of such excellent distinctions is inexhaustible even if described for eons, as the Omniscient Great One asserts, and it is also widely distinguished in the treasury of accomplishments.