Tibetan
་མཐའ་སྤངས་ཚེགས་ཆུང་དང་། །ཚོགས་བསགས་པ་ཡི་ཁྱད་པར་དང་། །ཁྱད་པར་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔ་ཡིས། །རིག་འཛིན་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་པས། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་བློས་བཞག་པ་ཙམ་ལས། གདོད་ནས བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ལྷ་དང་སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་མི་རྟོགས་སྔགས་ཀྱིས་འབད་རྩོལ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་འཕགས་ཏེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལམ་རིམ་ལས། དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་དབྱེར་མེད་པར། །མཉམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་རུ། །ཞེས་སོ། །སྤྱོད་པའང་མཚན་ཉིད་ལ་བླང་དོར་དང་བཅས་ལ། སྔགས་སུ་དག་མཉམ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྣོད་བཅུད་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་རྣམ་རོལ་དུ་ཤེས་པས་སྤོང་ལེན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་འཕགས་སོ། །སེམས་ཀྱི་གཟུང་ཐབས་ཀྱང་། མཚན་ཉིད་དུ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་འཇོག་དཔྱད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྟོག་པའི་དྲྭ་བར་སེམས་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པས་དུབ་པ་ཉིད། སྔགས་སུ་དམིགས་བཅས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་ནས། དམིགས་མེད་རྫོགས་པའི་རིམ་པར་རྩ་རླུང་གི་གནད་གཅུན་པ་ཙམ་གྱིས་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་འཆར་བའི་ཕྱིར་འཕགས་སོ། །རྒྱུའང་མཚན་ཉིད་དུ་ཀུན་རྫོབ་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་སྔོན་དུ་སོང་བའི་འབྲས་བུར་དོན་དམ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་ལ། སྔགས་སུ་དག་རྒྱུ་རང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བཙན་ཐབས་སུ་ངོ་སྤྲད་ནས་བསྒོམས་པས་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བས་འཕགས་སོ། །ལམ་ཡང་མཚན་ཉིད་དུ་ཚོགས་གཉིས་རེས་འཇོག་ཏུ་གྱུར་བས་བསྐལ་བའི་བར་དུ་ལམ་ལྔའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་དུབ་ཀྱང་མི་བགྲོད་པ་ཉིད། སྔགས་སུ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་གནད་དུ་བསྣུན་པས་མྱུར་དུ་བགྲོད་པས་འཕགས་སོ། །འབྲས་བུའང་མཚན་ཉིད་དུ་རིང་མོའི་མཐར་ཡིད་སྨོན་དུ་བྱེད་པ། སྔགས་སུ་ད་ལྟ་ལྷུན་གྲུབ་རང་གནས་སུ་འདོད་པས་འཕགས་སོ། །སའང་མཚན་ཉིད་དུ་སྤང་གཉེན་རིམ་ཅན་གྱི་དབྱེ་བས་བཅུ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ། སྔགས་སུ་གསང་སྙིང་ལས། ས་ཡི་ཁྱད་པར་བཅུ་དང་གསུམ། །ཞེས་པ་ལྟར་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་དུ་ན་སྤར་བས་མ་ཆགས་པདྨ་ཅན་དང་། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་བསྣན་པས་བཅུ་གསུམ་སྟེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ གསང་བ་ལ་དེའི་སྟེང་དུའང་སའི་རྣམ་གཞག་དཔག་ཏུ་མེད་པས་ཀྱང་འཕགས་སོ། །དུས་ཀྱང་མཚན་ཉིད་དུ་གྲངས་མེད་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་བསྐལ་བར་མི་འགྲུབ་བར། སྔགས་སུ་དམ་ཚིག་མ་ཉམས་ཤིང་བརྩོན་པ་མཆོག་དང་ལྡན་ན་ཚེ་འདིར་འགྲུབ་པས་ཀྱང་འཕགས་སོ། །ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་ཡོན་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ཏེ་བསྒྲུབ་པ། སྔགས་སུ་
Chinese
“断除边见，方便少，积累资粮的差别，以十五种差别，持明乘殊胜。”因此，从名相的角度来看，仅仅是将空性离戏从思维上放下，而原本不明白二谛无别，是本尊和咒语的自性，因为不需费力修持咒语就能证悟，所以殊胜。如《幻化网次第》中说：“胜义世俗无差别，于平等大坛城中。”行为方面，名相上有取舍，而在咒语中，以清净、平等、幻化的自性，了知外器内情三轮的显现，因此超越取舍而殊胜。心的执持方法方面，名相中以止观和安住观察来修持，只是在分别念的网中，以执持心的戏论而疲惫。在咒语中，以有相生起次第使戏论逐渐寂灭，在无相圆满次第中，仅以调伏脉气的要点，就能使智慧显现，因此殊胜。因方面，名相中认为，在世俗中，生起所生和能生之后，在果上证悟胜义。而在咒语中，清净的因是自性的智慧，以强力指示而修持，因此当下就能见到智慧而殊胜。道方面，名相中因为成为二资粮轮流交替，即使以五道的苦行历经劫数也无法前进。在咒语中，以自生智慧击中要害，因此迅速前进，所以殊胜。果方面，名相中在遥远的未来才心生向往，而在咒语中，认为当下任运成就，安住自性，因此殊胜。地方面，名相中以次第断证的差别，认为是十一个。而在咒语中，如《秘密藏》中所说：“地的差别有十三。”如同在法界中，加上那巴而成为无染莲花，加上金刚持而成为十三地。尤其在具有差别的秘密之上，还有无量地的分类，因此也殊胜。时间方面，名相中在三大阿僧祇劫等劫数中无法成就，而在咒语中，如果誓言不退，具有殊胜的精进，那么在此生就能成就，因此殊胜。受用方面，名相中认为欲妙是过患而加以舍弃，而在咒语中，
English
"Abandoning extremes, with little effort, and the distinction of accumulating merit, through fifteen distinctions, the Vidyadhara vehicle is superior." Therefore, from the perspective of characteristics, it is merely putting aside emptiness free from elaboration from thought. Originally, without realizing that the two truths are inseparable, being the nature of deities and mantras, it is superior because one realizes without the effort of practicing mantras. As it is said in the Magical Net Sequence: "Ultimate and conventional are inseparable, in the great mandala of equality." In terms of conduct, characteristics involve acceptance and rejection, while in mantras, one knows the outer world and inner beings as manifestations of the three mandalas with the nature of purity, equality, and illusion, thus surpassing acceptance and rejection, making it superior. Regarding the method of grasping the mind, in characteristics, one cultivates through calm abiding and insight, dwelling on analysis, but one is exhausted by the proliferation of grasping the mind in the net of conceptual thoughts. In mantras, the proliferation gradually subsides through the generation stage with objects, and in the perfection stage without objects, wisdom manifests merely by controlling the key points of the channels and winds, thus making it superior. Regarding the cause, in characteristics, one believes that in the conventional, after generating what is to be generated and the generator, one realizes the ultimate in the result. In mantras, the pure cause is the wisdom of one's own nature, forcefully introduced and cultivated, thus one sees wisdom immediately, making it superior. Regarding the path, in characteristics, it becomes an alternating exchange of the two accumulations, so even if one endures the asceticism of the five paths for eons, one cannot progress. In mantras, one swiftly progresses by striking the key point of self-arisen wisdom, thus making it superior. Regarding the result, in characteristics, one aspires for it in the distant future, while in mantras, one believes in spontaneous accomplishment and abiding in one's own nature in the present, thus making it superior. Regarding the ground, in characteristics, one believes in eleven grounds with the distinction of gradual abandonment and realization. In mantras, as it is said in the Secret Essence: "The distinctions of the grounds are thirteen." As in the realm of space, adding 'na' results in an unstained lotus, and adding Vajradhara results in thirteen grounds. Especially on top of the distinguished secret, there are countless classifications of grounds, thus making it superior. Regarding time, in characteristics, one cannot achieve it in countless eons such as three great incalculable eons, while in mantras, if one does not break vows and possesses supreme diligence, one can achieve it in this life, thus making it superior. Regarding enjoyment, in characteristics, one views desirable qualities as faults and abandons them, while in mantras,
Tibetan
ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པས་ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་ལྔ་བསྟེན་ཞིང་རིག་མ་བསྟེན་པ་ལ་སོགས་གཙང་དམེ་མེད་པས་ཁྱད་དུ་འཕགས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ལའང་མཚན་ཉིད་དུ་མཉམ་གཞག་མི་དམིགས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟོང་པར་སྒོམ་ཞིང་། རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཡིད་བྱེད་ལ་སློབ་པ། སྔགས་སུ་མཉམ་རྗེས་གདོད་ནས་རྣམ་དག་གིས་ཐད་ཀའི་ཤེས་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པས་འཕགས་སོ། །བདག་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ལའང་། མཚན་ཉིད་ནས་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕན་པ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ལས་མི་འགྲུབ་པ། སྔགས་སུ་ཆར་དབབ་པས་མུ་གེ་ཞིབ་ལ་སོགས་ཏེ་ཕྲིན་ལས་མཐའ་ཡས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཡུལ་ལ་མངོན་གྱུར་དུ་འཇུག་པར་ནུས་པས་གཞན་དོན་དང་། རིམ་གཉིས་ཀྱི་བྱེད་ལས་ཟབ་མོས་ལས་དང་བག་ཆགས་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ལ་ཟད་ཅིང་། རྟོགས་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བས་རང་དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་འཕགས་སོ། །དགོངས་པའང་མཚན་ཉིད་ལ་རྒྱུའི་ཐེག་པའི་མཐའ་བཀག་མཐུན་འཇུག་ཙམ་ལས་མི་ཤེས་པ་ཉིད། སྔགས་སུ་འབྲས་བུ་གསང་ཆེན་གྱི་དོན་ངེས་པར་བྱེད་ཅིང་ཁོག་ཡངས་པས་འཕགས་སོ། །དལ་དུབ་ཀྱི་མཐའ་སྤངས་པ་ནི་བྱ་དཀའ་བ་མེད་པ་སྟེ་ཚེགས་ཆུང་དུས་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་ལས་འཕགས་པ་ནི་ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ་ལས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །ཚོགས་བསགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་། མཚན་ཉིད་དུ་ཐུན་མོང་གི་ཚོགས་སྦྱིན་སོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཙམ་ ལས་མེད་ཅིང་། དེ་ལའང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཕྲ་མོས་ལས་འཚེ་བས་ཡུན་རིང་དུ་འགོར་བ་དེ། སྔགས་སུ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་ཤེས་པས་རང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཆོད་ཆེ་བ་དང་། ཡོ་བྱད་བདུད་རྩིར་ཤེས་པས་དངོས་པོའི་འཛིན་པ་དག་པ་དང་། རང་བཞིན་དག་མཉམ་སུ་རྟོགས་པས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པའང་སྐུ་ལྔའི་རྣམ་རོལ་དུ་ཤེས་པས་འཕགས་སོ། །ཁ་ཅིག་ཐབས་འཇུག་སྒོའི་ཆ་ནས་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱིས། ཤེས་རབ་ལྟ་བའི་ཆ་ནས་ཁྱད་མེད་དོ་ཞེས་གླེང་བསླངས་ནས་གསང་བ་ཟབ་མོ་ལ་གཤེ་ནའང་། ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིས། བླ་མའི་ཁྱད་པར་དང་སྣོད་དང་ཆོ་ག་དང་ལས་དང་དམ་ཚིག་དང་སྒོམ་པའི་ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་འཕགས་སོ། །ཞེས་པ་ར་ལིའི་རྒྱུད་དང་མཚུངས་པར་བཤད་པ་ལྟར་མཚན་ཉིད་དུ་དྲན་རྟོག་རང་བཞིན་མེད་པར་ཐོས་བསམ་གྱིས་རྒྱས་བཏབ་ནས་ཡིད་ཐ་མལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་ལས་ལོག་སྟེ་འཕྲོ་འདུ་མེད་པར་གནས་པ་ལ་མཐའ་བཞིའམ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བའི་སྤྲོས་བྲལ་འདོད་ལ། དེ་ལ་མཐའ་བཞི་ནི། སྐྱེ་འགག་
Chinese
由于方法所摄持，因此享用五肉五甘露，不依止明妃等等，由于没有垢染而超胜。瑜伽方面，在名相上，于无所缘的等持中，观修如同虚空般空性；于后得中，学习如幻术般的作意；在密咒中，以俱生本净的直接觉性作为道用，因此超胜。在成办自他利益方面，从名相上来说，仅仅成办暂时的微小利益；在密咒中，降雨以平息饥荒等等，能使无边事业的慈悲于所化境显现，因此于利他，以及以二次第的甚深作用，使业和习气于刹那刹那间耗尽，并且证悟和三摩地越来越增上，因此在成办自利等方面也超胜。见解方面，名相上仅仅知晓作为因的乘的边执和随顺趣入。在密咒中，确定作为果的极密之义，并且心胸开阔，因此超胜。断除懈怠的边际，即没有难行，因为以小的勤奋能成就大的果位，因此胜于名相，如《三类灯论》中所说。积累资粮的差别方面，名相上只有布施等共同的资粮，六波罗蜜多左右，而且，其中也被不顺品的微小过患所损害，因此需要很长时间。在密咒中，由于了知一切为佛的刹土，因此自己的受用也转为资粮，所以力量强大；由于了知受用为甘露，因此对事物的执着清净；由于证悟自性清净平等，因此成为殊胜；并且由于了知烦恼也是五身的游舞，因此超胜。有些人争辩说，在方便趣入的方面有差别，但在智慧见解的方面没有差别，从而诽谤甚深秘密。然而，因陀罗部底说：由于上师的差别、法器的差别、仪轨的差别、事业的差别、誓言的差别、修习的见解和行为的差别而超胜。如《Ra li》续部所说相同，在名相上，通过闻思增广无自性的忆念分别，从而使心从庸常的分别念中返回，安住于无有散乱的状态，而希求远离四边或八边的戏论。其中的四边是：生灭
English
Because it is seized by method, it relies on the five meats and five nectars, and does not rely on consorts, etc., it is superior because it is without defilement. In terms of yoga, in terms of characteristics, in the samadhi of non-objectification, one meditates on emptiness like the sky; in the subsequent attainment, one learns the mind-training of illusion; in mantra, one uses the direct awareness of primordial purity as the path, so it is superior. In terms of accomplishing the benefit of oneself and others, from the perspective of characteristics, only small temporary benefits are accomplished; in mantra, raining to pacify famine, etc., can manifest the compassion of limitless activities in the field of those to be tamed, so it is for the benefit of others, and with the profound activities of the two stages, karma and habitual patterns are exhausted in an instant, and realization and samadhi increase more and more, so it is also superior in terms of accomplishing one's own benefit. In terms of view, in terms of characteristics, one only knows the limitations and concordant entry of the vehicle of cause. In mantra, one ascertains the meaning of the great secret of the result, and the mind is broad, so it is superior. Abandoning the extreme of laziness means that there is nothing difficult to do, because great results are achieved with little effort, so it is superior to characteristics, as explained in the "Lamp for the Three Categories". In terms of the difference in accumulating merit, in terms of characteristics, there are only common merits such as generosity, about the six perfections, and even in that, it is harmed by small faults of unfavorable factors, so it takes a long time. In mantra, because everything is known as the Buddha's field, one's own enjoyment also turns into merit, so the power is great; because one knows the enjoyment as nectar, the clinging to things is purified; because one realizes the purity and equality of self-nature, it becomes supreme; and because one knows that afflictions are also the play of the five bodies, it is superior. Some people argue that there is a difference in terms of the entrance of skillful means, but there is no difference in terms of the view of wisdom, thereby slandering the profound secret. However, Indrabhuti said: It is superior because of the difference of the guru, the difference of the vessel, the difference of the ritual, the difference of the activity, the difference of the vows, and the difference of the view and conduct of practice. As the Ra li Tantra says, in terms of characteristics, one expands the non-self-nature of mindfulness and discrimination through hearing and thinking, thereby turning the mind away from ordinary discrimination, abiding in a state without distraction, and desiring freedom from the four or eight extremes. The four extremes are: arising and ceasing.