Tibetan
སློང་སློང་པོར་གྱུར་ཅིང་། མདོའི་གནས་སོ་སོ་དང་སློབ་བརྒྱུད་སོ་སོར་རང་ཚན་དུ་བཅད་དེ། ལྟ་བ་དང་ཆོས་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པས་ངེད་ཀྱི་ལྟར་ཡིན་གྱི། ཁྱེད་ཀྱི་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ན། དེ་དག་དང་པོ་གང་ལས་འཕྲོས་པའི་སྡེ་བདེ་དང་དེར་བསྡུས་ནས་ཁ་འཆམ་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་དང་བསྟན་པའི་སྲོལ་ཡིན་པར་ཀྲྀ་ཀྲིའི་རྨི་ལྟས་ཀྱི་ལུང་བསྟན་ལྟར་བཅད་པ་ལ། ནང་ཚན་གྱི་རྩ་བ་སྡེ་པ་བཞི། དེ་ལས་གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ནི། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ། དེ་ལས་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་གྱེས་པ་འོད་སྲུངས་པའི་སྡེ། ཆོས་སྲུངས་པའི་སྡེ། ས་སྟོན་པའི་སྡེ། མང་དུ་ཐོས་པའི་སྡེ། གོས་དམར་ཅན་གྱི་སྡེ། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའི་སྡེ་སྟེ་སྤྱིར་བདུན་ནོ། །འདི་དག་རྒྱལ་རིགས་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ། རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་ལ། རབ་ཏུ་བྱུངབས བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསླབ་པ་ལ་གུས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དེའི་སློབ་བརྒྱུད། སྐད་ནི་སཾ་སྐྲྀ་ཏ་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་སྟེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་དང་མཐུན་པའོ། །སྣམ་སྦྱར་ནི་སྣམ་ཕྲན་དགུ་ཡན་ཆད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་མན་ཆད་དེ་ཟུང་མ་གཏོགས་ཡར་འབྱུང་ལ། རྟགས་ནི་ཨུཏྤལ་དང་། པདྨ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། ཤིང་ལོ་འབྱུང་བའོ། །ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་ལས་དབྱེན། ཤར་གྱི་རི་བོའི་སྡེ། ནུབ་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེ། གངས་རིར་གནས་པའི་སྡེ། བརྟགས་པ་སྨྲ་བའི་སྡེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་དང་ལྔའོ། །འདི་དག་གི་རྩ་བའི་མཁན་པོ་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གནས་བརྟན་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དེའི་སློབ་བརྒྱུད་དོ། །སྐད་ནི་པྲ་ཀྲྀ་ཏ་སྟེ་ཡུལ་སྡེ་སོ་སོའི་སྐད་དོ། །འོད་གསལ་གྱི་ལྷ་རྣམས་དང་མཐུན་ལ། སྣམ་སྦྱར་སྣམ་ཕྲན་དགུ་ཡན་ཆད་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་མན་ཆད་ཟུང་མ་གཏོགས་ཡར་འབྱུང་བ་ལ། རྟགས་སུ་གཡུ་དྲུང་བ་འཁྱིལ་བ་དང་། དཔལ་བེའུ་བྲིས་པའོ། །གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་ལ། རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་ན་གནས་པའི་སྡེ། འཇིགས་མེད་རི་ལ་གནས་པའི་སྡེ། གཙུག་ལག་ཁང་ན་གནས་པའི་སྡེ་དང་གསུམ་མོ། །འདི་དག་སྨྱིག་མ་མཁན་གྱི་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡཱ་ན་ཞེས་བྱ་བ། མཐའ་འཁོབ་འདུལ་བའི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་དེའི་སློབ་བརྒྱུད་དོ། །སྐད་ནི་ཨ་ཝ་བྷྲ་ཤ་སྟེ་ཟུར་ཆག་པས་ཤ་ཟ་རྣམས་དང་མཐུན་ལ། སྣམ་སྦྱར་སྣམ
Chinese
变得争吵不休，将各个经部的处所和各个传承各自划分为派别，以见解、法和不合法的理由互相指责，说“我是对的，你是不对的”。当出现这种情况时，最初从何处开始分裂的派别，应该和睦相处，按照克哩克哩的梦兆预言那样，判定这是佛陀的教法和教规。内部的根本派别有四个，由此分出的有十八个：一切有部。由此分为六个派别：饮光部，法护部，地论部，多闻部，赤衣部，分别说部，总共七个。这些人中，国王种姓名为罗睺罗贤者，如果不出家，将成为释迦国王，如果出家，世尊曾授记他是所有对教法恭敬者中的佼佼者，这是他的传承。语言是梵语，经过良好修饰，与三十三天众相同。袈裟是用九块以上、二十五块以下的布片缝制而成，除了成双的。标志是乌 উৎপལ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语：乌 উৎপལ་），莲花，珍宝和树叶。从大众部中分离出来的有：东山部，西山部，雪山部，说假部，出世部，共五个。这些派别的根本堪布是从婆罗门种姓出家的，名为大饮光长老，世尊曾授记他是所有具备学识功德者中的佼佼者，这是他的传承。语言是俗语，即各个地区的方言。与光明天众相同。袈裟是用九块以上、二十三块以下的布片缝制而成，除了成双的。标志是右旋的雍仲符号和吉祥结。在说一切有部中，有：在胜林安住部，在无畏山安住部，在寺院安住部，共三个。这些人是从竹匠种姓出家的圣者迦旃延，世尊曾说他是调伏边地之最，这是他的传承。语言是阿波भ्रंश（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语：阿波भ्रंश），因为语音讹变，与食肉者相同。袈裟是
English
Becoming quarrelsome, dividing each sutra location and each lineage into separate factions, accusing each other with reasons of differing views, doctrines, and unlawful practices, saying, "I am right, you are wrong." When this happens, the factions that initially split from where should live in harmony, and as foretold in the dream omen of Kṛkṛ, it should be determined that this is the Buddha's doctrine and discipline. There are four root factions within, from which eighteen branched out: the Sarvāstivāda. From this, six factions branched out: the Kāśyapīya, the Dharmagupta, the Bhadrayānīya, the Bahuśrutīya, the Saṃkrāntika, and the Sautrāntika, making seven in total. Among these, the royal lineage was named Rāhula Bhadra, who would have become a Śākya king if he had not renounced, but if he had renounced, the Blessed One prophesied that he would be the best among those who revered the teachings, and this is his lineage. The language is Sanskrit, well-refined, and similar to the gods of the Thirty-Three. The robes are sewn from nine or more pieces of cloth, up to twenty-five pieces, except for pairs. The symbols are উৎপལ་ (utpala, utpala, blue lotus), lotus, jewels, and leaves. Separated from the Mahāsāṃghika are: the Eastern Mountain School, the Western Mountain School, the Snow Mountain School, the Vātsīputrīya, and the Lokottaravāda, totaling five. The root abbot of these factions was ordained from the Brahmin caste, named Great Elder Kāśyapa, whom the Blessed One prophesied to be the best among those endowed with learning and qualities, and this is his lineage. The language is Prakrit, which is the dialect of each region. It is similar to the gods of clear light. The robes are sewn from nine or more pieces of cloth, up to twenty-three pieces, except for pairs. The symbols are the swastika and the auspicious knot. Within the Sthavira school, there are: the Jetavana-vihārin, the Abhayagiri-vihārin, and the Mahāvihāra-vihārin, totaling three. These were ordained from the bamboo craftsman caste, the noble Kātyāyana, whom the Blessed One said was the best at subduing border regions, and this is his lineage. The language is Apabhraṃśa, because of phonetic corruption, it is similar to meat-eaters. The robes are
Tibetan
་ཕྲན་ནི་དགུ་ཡན་ཆད་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་མན་ཆད་ཟུང་མ་གཏོགས་ཡར་འབྱུང་། རྟགས་ནི་རུང་ངོ། །མང་པོས་བཀུར་བ་ལ་དབྱེན། ས་སྒྲོག་རིགས་ཀྱི་སྡེ། སྲུང་བ་ཕའི་སྡེ། གནས་མ་བུའི་སྡེ་པ་དང་གསུམ། འདི་དག་འདྲིག་མཁན་གྱི་རིག་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འཕགས་པ་ཉེ་བ་འཁོར་ཞེས་བྱ་བ། འདུལ་བ་ འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དེའི་སློབ་བརྒྱུད་དོ། །སྐད་ནི་པི་ཤཱ་ཙི་ཏ་སྟེ་ཤ་ཟའི་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་གནས་གཙང་མའི་ལྷ་རྣམས་དང་མཐུན་པའོ། །སྣམ་སྦྱར་གྱི་སྣམ་ཕྲན་ནི་གནས་བརྟན་པ་དང་མཐུན་ལ། རྟགས་ནི་དུང་ངོ། ཁ་ཅིག་དེ་ལྟར་སྡེ་བ་བཅོ་བརྒྱད་བསྟན་པར་བཅུག་པའི་དགོས་པ་ནི་མི་བརྗེད་པའི་གཟུངས་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་གླེགས་བམ་ལ་བཀོད་པར་འཆད་ཀྱང་། དྲི་མེད་འོད་ལས། །སྡུད་པར་བྱེད་པ་པོ་དེ་དག་གི་ཐེག་པ་གསུམ་གླེགས་བམ་ལ་བྲིས་ཏེ་ཞེས་པས་བསྡུ་བ་དང་པོའི་དུས་ནས་གཞུང་ཡི་གེར་བཀོད་ཀྱང་། རིམ་པར་དཔེ་འཕྱུགས་ནས་དང་པོའི་གཞུང་དང་མ་མཐུན་པར་མངོན་ནོ། །ཐེག་ཆེན་གྱི་ལུགས་སུ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་ལྷོར་བི་མ་ལ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཞེས་པའི་རི་ལ་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་འདུས་ནས། བྱམས་པས་འདུལ་བ་ལ་སོགས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐ་དད་པས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་སོ་སོར་བསྡུས་ལ། དེ་དག་གི་བསྡུ་བ་པོ་ཉན་ཐོས་མ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གསུང་དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས་འཆད་དོ། །དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་པའི་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་པ་སྡེ་བཅོ་བརྒྱད་དུ་གྱེས་པ་སོགས་འཁྲུག་ལྷོངས་ཀྱི་རྣམ་པས་སྡེ་ཚན་ཐ་དད་དུ་བྱེར་ཡང་དར་རྒྱས་ནི་མོད་མི་དམའ་ལ། རི་ཞིག་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཉག་ཕྲ་བར་གྱུར་པ་ན་གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་ཡོངས་ཀྱི་སྤྱི་མེས་སུ་གྱུར་བ་ས་ར་ཧ་བ་སྟེ་ལྗོངས་འདིར་མདའ་བསྣུན་དུ་བསྒྱུར་བ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བྱོན། དཔལ་གྱི་རིག་ལ་བར་གསང་བའི་བདག་པོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཐེག་པ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་དམ་པར་མངའ་དབང་བསྒྱུར། དེ་ལྟ་ནའང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་བསྟན་པའི་རྩ་ལག་ཉིད་དུ་དགོངས་ནས་ཤྲཱི་ན་ལེནྡྲར་གནས་བརྟན་པའི་དེ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བསྙེན་པར་རྫོགས། དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་སྨྲ་བའི་མཁན་པོར་གྱུར་ནས་མཐའ་ཡས་པའི་གདུལ་བྱ་ཡང་དག་པའི་ལམ་དེ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་གཟུང་། མཐར་ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་བརྟུལ ཞུགས་ལ་ཞེན་པ་སྤང་ཕྱིར། མདའ་འཚོང་གི་བུ་མོ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྟེན་དུ་ཉར་བར་བཟུང་ནས། ཁ་སང་ཕན་
Chinese
我的年龄是超过九岁，不到二十一岁，除了双数以外都能增长。标志是海螺。多数人尊敬却有争论。属于萨多格种姓的部派。守护是父亲的部派。处所是母亲的部派，共有这三种。这些部派的编辑者是出家众中的圣者近圆。是持律者中受到高度赞扬的那位的弟子传承。语言是比舍遮语，即食肉者的语言，与清净处的诸神相符。袈裟的碎片与住持者相符，标志是海螺。有些人解释说，允许这样展示十八部派的原因是为了那些没有获得不忘陀罗尼的人，将其记录在书本上。然而，在《无垢光》中说：“收集者将三乘写在书本上”，因此，虽然从第一次结集时就将经典记录下来，但由于后来的抄写错误，与最初的经典不符。按照大乘的观点，在王舍城（今印度比哈尔邦拉杰吉尔）南方名为比马拉斯瓦巴瓦的山上，聚集了十万王子。弥勒等不同的菩萨分别收集了三藏。那些收集者不是声闻，因为那些大乘的教义不是他们的行为范围。这是《分别炽燃》中所说的。如此，虽然声闻乘的教法分裂成十八部等，以混乱的形式分散成不同的派别，但其发展并不逊色。在某个时期，大乘的教法变得非常薄弱，那时，成为所有成就自在者的共同祖先的萨拉哈巴，为了扭转这种局面来到了赡部洲。他受到了吉祥智慧秘密主（胜乐金刚）的加持，获得了至高无上的成就。即便如此，他仍然认为出家是教法的根本，因此在吉祥那烂陀寺出家并受具足戒。他成为了宣说神圣律藏的堪布，引导无量的有情众生走上正确的道路。最终，为了舍弃对小乘行为的执着，他娶了卖箭者的女儿作为成就的依凭，从昨天开始。
English
My age is above nine and below twenty-one, increasing except for even numbers. The symbol is the conch shell. They are respected by many but there are disputes. They belong to the Sātagotra lineage. The protector is the father's lineage. The place is the mother's lineage, these are the three. The one who compiled these schools is the venerable Ānanda, who renounced from the learned. He is the disciple lineage of the one who was highly praised among the Vinaya holders. The language is Piśāca, the language of meat-eaters, which is in harmony with the gods of the pure realms. The fragments of the patched robe are in accordance with the Sthaviras, and the symbol is the conch shell. Some explain that the reason for allowing the eighteen schools to be taught in this way is to record them in books for the sake of those who have not obtained the Dharani of Non-forgetting. However, in the Vimalaprabhā, it says, "Those who compiled wrote the three vehicles in books," so although the scriptures were written down from the time of the first council, due to successive copying errors, they appear to be inconsistent with the original scriptures. According to the Mahāyāna tradition, on the mountain called Vimala Svabhāva in the south of Rājagṛha (present-day Rajgir, Bihar, India), ten million sons of the Victorious Ones gathered. Maitreya and other different Bodhisattvas separately compiled the three pitakas. Those compilers were not Śrāvakas, because those Mahāyāna teachings are not within their sphere of activity. This is explained in the Tarka-jvālā. Thus, although the teachings of the Śrāvakayāna were divided into eighteen schools, etc., scattered into different factions in a chaotic manner, their development was not insignificant. At one point, when the Mahāyāna teachings became very weak, Saraha, who became the common ancestor of all accomplished masters, came to Jambudvipa to reverse this situation. He was blessed by the Lord of Secret Wisdom of Śrī Heruka (Cakrasamvara), and gained supreme mastery over the ultimate accomplishment. Even so, he considered renunciation to be the root of the teachings, so he renounced and took full ordination at Śrī Nālandā Monastery. He became a Khenpo who spoke on the sacred Dharma Vinaya, and guided countless beings to the very path of truth. Finally, in order to abandon attachment to the practices of the Lesser Vehicle, he took the daughter of an arrow-seller as a support for accomplishment, starting from yesterday.