Chinese
因为请求延缓寿命，为了让二者都高兴，薄伽梵加持了寿命的行相。放弃了寿命的行相，延缓了三个月。那时，
English
Because of the request to postpone passing away, the Bhagavan blessed the activity of life, to make both happy. Abandoning the activity of life, he postponed it for three months. At that time,
Tibetan
་ཅི་སྨོས་ཞེས་ཤཱ་རིའི་བུ་ན་ལནྡྲར་སོང་ནས་དེའི་སྔ་དྲོ་དགྲ་བཅོམ་པ་བཞི་སྟོང་དང་བཅས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཤིང་། ཕྱི་དྲོ་མཽངྒལ་གྱི་བུ་དགྲ་བཅོམ་པ་བཞི་སྟོང་དང་བཅས་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་མང་པོ་བུད་ཤིང་ཟད་པའི་མེ་ལྟར་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་དང་བཅས་པ་གནས་བརྟན་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ལ་གཏད། ཀུན་དགའ་བོའི་མྱ་ངན་བསལ་ཞིང་མྱང་འདས་ཀྱི་མདོ་ཡང་གསུངས། སྐུ་གདུང་གི་བཀོད་པ་ཞུས་པས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་བཞིན་བསྩལ། སྐུ་དངོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་དྲི་ཟར་བ་དགའ་དང་ཀུན་ཏུ་རྒྱུར་བ་བཟང་གཉིས་ལུས་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཐུལ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་མ་ཡིན་པར་དགོངས་པ་ན། བརྒྱ་བྱིན་དང་དྲི་ཟ་རབ་དགའ་མཛའ་བའི་སྟབས་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་རབ་དགའ་ལ་ཆོས་ཉན་དུ་འགྲོ་བྱས་ཀྱང་ཁྱོད་སོང་ཞིག། ཁོ་བོ་གླུ་དབྱངས་ལེན་ནོ་ཟེར་གླུས་དྲེགས་པས་ཡོང་དུ་མ་ཉན་ཏོ། །སྟོན་པས་དེ་འདུལ་བའི་སླད་དུ་སྐུ་ལུས་གཟིམ་མལ་དུ་བཞག། དྲི་ཟའི་ཆ་བྱད་དུ་སྤྲུལ་ཏེ་པི་ཝང་རྒྱུད་སྟོང་དང་ལྡན་པ་བསྣམས་ནས་རབ་དགའི་སྒོ་དྲུང་དུ་གཤེགས། པི་ཝང་འགྲན་པའི་ཁྱད་པར་ལ་ཞུགས་པ་ན། སྟོན་པས་རྒྱུད་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་ཡོད་པ་ནས་གཅིག་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་རིམ་གྱིས་བཅད་ཀྱང་སྒྲ་གདངས་སྙན་པ་ལ་ཁྱད་པར་མ་བྱུང་ངོ། །མཐར་རྒྱུད་གཅིག་པོ་དེ་ཡང་བཅད།་པས་ཁོའི་པི་ཝང་ལ་སྐད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཟད་པའི་ཚེ། སྟོན་པའི་དེར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་ནམ་མཁའ་ལས་སྒྲ་གདངས་སྔ་མ་བཞིན་བྱུང་བས་ངོ་མཚར་ཞིང་ང་རྒྱལ་གྱི་རི་བོ་གཞིག་པར་མཛད། དེར སྐུ་དངོས་སུ་བསྟན་ནས་བདེན་པ་ལ་བཀོད། དེབཞིན་དུ་ཀུན་དུ་རྒྱུར་བ་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་ཕྱོགས་དེའི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པར་འཁྲུལ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་ལས། རྫིང་བུ་དལ་གྱིས་འབབ་པའི་འགྲམ་དུ་ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག་སྐུ་བལྟམས་ཚེ་སྦལ་མིག་ཁ་བྱེ། རོལ་རྩེད་ཀྱི་དུས་ཁ་འབུས། དཀའ་སྤྱད་ཀྱི་ཚེ་ཅུང་ཟད་རིད། སངས་རྒྱས་པ་དང་ཁ་བྱེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཚེ་ལྷམ་མེ་ལྷན་ནེར་རྒྱས། གཟིམ་མལ་ལ་བཞུགས་དུས་ཤིན་ཏུ་རྙིངས་པར་མཐོང་བས་རབ་བཟང་འདི་སྙམ་དུ། རང་འཆི་བར་འགྱུར་གྱིས་ཚལ་འདི་ཡང་རྙིངས་སོ་སྙམ་པ་ན། ལྷས་འདི་ནི་ཁྱོད་ལ་མ་ཡིན། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དུས་སོ་ཞེས་ཟེར་བས་བདག་ལ་དྲི་བའི་དུས་ལ་བབ་སྙམ་སཱ་ལའི་དྲུང་དུ་སོང་བ། ཀུན་དགའ་བོས
Chinese
更不用说，舍利子去了那烂陀，当天早上，四千阿罗汉涅槃了。下午，目犍连之子也带着四千阿罗汉涅槃了。此外，许多阿罗汉像木柴燃尽的火焰一样涅槃了。当时，佛陀的教法，连同四众弟子，都交给了大迦叶。平息了阿难的悲伤，也宣说了涅槃经。当被问及遗体的安排时，像转轮王一样被赐予。佛陀亲自调伏的众生只剩下乐音天子和常行外道善二人。佛陀心想，声闻乘的众生佛陀可以调伏，佛陀的众生声闻乘不能调伏。于是，帝释天和乐音天子关系亲密，帝释天让乐音去听法，但乐音说：“你走吧，我要唱歌。”因为歌声的傲慢，他不听从。导师为了调伏他，将身体放在寝室里，化现成乐音天子的模样，拿着一把有千根弦的琵琶，来到了乐音的门前。当开始琵琶比赛时，导师从有一千根弦开始，逐渐剪断，直到剩下一根弦，但声音的悦耳程度没有改变。最后，当那一根弦也被剪断时，他的琵琶的声音就消失了。这时，导师以神通从空中发出和先前一样的声音，他感到非常惊讶，傲慢之山也被摧毁了。在那里，显现真身，让他安住于真理。同样，名叫常行外道善的人，活了一百二十岁，那个地方的人们都误以为他是阿罗汉。在水池缓缓流淌的岸边，优昙婆罗花在佛陀降生时张开，玩乐时花苞膨胀，苦行时稍微枯萎，成佛时张开，转法轮时鲜艳绽放，在寝室休息时显得非常衰老，乐善心想：“自己要死了，这个花园也衰老了。”这时，天神说：“这个不是为你而衰老的，是导师涅槃的时候到了。”他心想：“现在是我提问的时候了。”于是前往娑罗树旁，阿难陀...
English
Not to mention, Shariputra went to Nalanda, and that morning, four thousand Arhats passed into Nirvana. In the afternoon, Maudgalyayana's son also passed into Nirvana with four thousand Arhats. Furthermore, many Arhats passed into Nirvana like a fire with exhausted firewood. At that time, the Buddha's teachings, along with the fourfold assembly, were entrusted to the great Kashyapa. Ananda's sorrow was relieved, and the Nirvana Sutra was also spoken. When asked about the arrangement of the relics, it was bestowed like a Chakravartin. The beings to be tamed by the Buddha himself were only the Gandharva Raba Ga and the constant wanderer Ba Zang. The Buddha thought, "The Shravaka's beings can be tamed by the Buddha, but the Buddha's beings cannot be tamed by the Shravaka." Then, Indra and the Gandharva Raba Ga were close friends, and Indra asked Raba Ga to go listen to the Dharma, but Raba Ga said, "You go, I will sing." Because of the arrogance of the song, he did not listen. The Teacher, in order to tame him, placed his body in the sleeping chamber, transformed into the appearance of a Gandharva, carrying a lute with a thousand strings, and went to Raba Ga's door. When the lute competition began, the Teacher gradually cut the strings from one thousand to one, but the pleasantness of the sound did not change. Finally, when that one string was also cut, the sound of his lute disappeared. At that time, the Teacher miraculously produced the same sound as before from the sky, and he was amazed, and the mountain of arrogance was destroyed. There, he revealed his true form and established him in the truth. Similarly, a man named the constant wanderer Ba Zang, who was one hundred and twenty years old, was mistaken by the people of that place for an Arhat. On the bank of a slowly flowing pond, the Udumbara flower opened when the Buddha was born, the bud swelled during play, it withered slightly during asceticism, it opened when he became a Buddha, it bloomed brightly when he turned the wheel of Dharma, and it appeared very old when he rested in the sleeping chamber. Raba Zang thought, "I am going to die, and this garden is also aging." At that time, the god said, "This is not aging for you, it is the time for the Teacher to pass into Nirvana." He thought, "Now is the time for me to ask questions." So he went to the Sala tree, and Ananda...
Tibetan
་ལན་གསུམ་བཟློག་ཀྱང་། སྟོན་པས་གསན་ཏེ་ང་དང་མུ་སྟེགས་གཏམ་བྱེད་པའི་ཐ་མ་ཡིན་པས་ཐོང་ཞིག་ཅེས་གསུངས་ནས་རབ་བཟང་ནང་དུ་བཏང་། སྟོན་པས་ཆོས་གསུངས་པས་བདེན་པ་མཐོང་སྟེ་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཤིང་དགྲ་བཅོམ། དེས་ཀྱང་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མཐོང་བ་ལ་སྤྲོ་བར་མ་གྱུར་བས་གནས་ལྔར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེ་ནས་སྐུའི་སྟོད་གཡོགས་བསལ་ཏེ། དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་ལྟོས་ཤིག། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བལྟ་བ་ནི་རྙེད་པར་དཀའ་སྟེ་མེ་ཏོག་ཨུ་དུམ་ཝཱ་ར་བཞིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་ཅང་མ་སྨྲ་ཞིག་དང་། འདི་ལྟར་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ་གསུངས། གསུང་གི་ཐ་མར་མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་བསྟན། སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་ཉལ་སྟབས་སུ་བཞུགས་ཏེ་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེའི་ཚེ་ས་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལྟས་ཀྱིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་འཁྲུགས་ པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོས་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཤེས་ནས་དགེ་འདུན་རྣམས་སྐུ་གདུང་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་རིངས་པར་འགྲོ་ཞེས་བསྐུལ་ལོ། །གྱད་རྣམས་ཀྱིས་སྐུ་གདུང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་ལུགས་ལྟར་ཞུགས་ལ་བཞོན་པར་འདོད་ཀྱང་འཚིག་པར་མ་ནུས་པས་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ཀླུའི་ཡུལ་ནས་བྱོན་ཏེ་སྒྲོམ་ཁ་དབྱེ་བར་རྩོམ་པ་དང་། ཁ་རང་བྱེར་གྱུར་ནས་སྐུ་མ་ཉམས་པར་སྣང་བས་ཕྱག་མཛད། མཐར་ཤིང་བལ་ལ་སོགས་པས་སྔར་ལྟར་དཀྲིས་ལྕགས་ཀྱི་སྒྲོམ་བུར་བཅུག་དྲི་ཞིམ་པའི་ཤིང་གིས་སྤུངས། གསོལ་བ་བཏབ་པས། ཐུགས་ཀ་ནས་མེ་རང་འབར་དུ་གྱུར་ཏེ་ཞག་བདུན་དུ་འབར་ནས་སྐུ་གདུང་བསིལ་བུར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་མེ་སྤོས་ཆུས་གཞི་ལ་ཀྱང་ཤི་བར་མ་གྱུར་ཅིང་མཐར་རང་ཞིར་གྱུར་བ་དང་ཨུ་དུམ་ཝཱ་ར་ལ་སོགས་པའི་མེ་ཏོག་གིས་གཅལ་དུ་བཀྲམ་མོ། །དེ་ཡང་སྐུ་ཚེའི་ཚད་ནི་བྱེ་བྲག་བཤད་མཛོད་ལས། །ཆོས་འཁོར་ཅན་དང་ཡངས་པ་ཅན། །ས་དཀར་ཅན་དང་ལྷའི་གནས། །བྱིས་པ་གསོད་དང་ཀཽ་ཤམྦྷི། །འབྲོག་གནས་མཆོད་རྟེན་རི་དང་ནི། །འོད་མའི་ཚལ་དང་དགྲར་བཅས་དང་། །སེར་སྐྱ་ཡི་ནི་གྲོང་ཁྱེར་ཏེ། །འདི་རྣམས་སུ་ནི་ཐུབ་པ་ཡིས། །སྐྱེས་མཆོག་ལོ་རེ་ལོ་རེར་བཞུགས། །འབར་བའི་ཕུག་གི་ནགས་སུ་གཉིས། །སྨན་གྱི་ནགས་སུ་ལོ་བཞི་སྟེ། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་གྲོང་དུ་ལྔ། །དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ལོ་དྲུག་སྟེ། །ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་མཉན་ཡོད་དུ། །ཉི་ཤུ་རྩ
Chinese
即使三次阻拦，世尊听到了，说：“这是我和外道辩论的最后一次，放他走吧。”于是让拉桑进去。世尊说法，他见到了真谛，受了比丘戒，成了阿罗汉。但他看到世尊将要涅槃，并不高兴，于是在五个地方加持后涅槃了。然后脱下身上的上衣，说：“比丘们，看看如来的身体吧！见到如来是很难得的，就像优昙婆罗花一样。”比丘们，不要说话了，这样一切有为法都是坏灭的本性啊。最后说法时，宣讲了《十地经》。以狮子卧的姿势坐在狮子座上，进入包括四禅在内的等持，然后涅槃。当时，由于地震等征兆，三千大千世界的这个世界震动了起来。那时，大迦叶知道世尊已经涅槃，催促僧众们赶快去看舍利。巨人们想按照转轮王的仪式用柴堆焚烧舍利，但无法点燃。大迦叶从龙族的地方来，正要打开棺材，棺材自己打开了，世尊的身体没有损坏，于是顶礼膜拜。最后，像以前一样用木棉等物包裹，放入铁棺材中，堆上散发香味的木头。祈祷后，从心间燃起火焰，燃烧了七天，舍利变成了灰烬。当时，火和香水甚至没有烧毁地面，最后自然熄灭，地上铺满了优昙婆罗等花朵。关于寿命的量，在《分别说藏》中说：有法轮者和广阔者，白地者和天界，杀童者和 कौशाम्बी (kauśāmbī，憍赏弥)，牧场、佛塔、山和，光明园林和有敌者，以及迦毗罗卫城，如来在这些地方，殊胜者每年每年都居住。燃烧的山洞森林里两年，药林里四年，王舍城的城市里五年，苦行六年，二十三年在舍卫城，二十
English
Even though he was stopped three times, the Blessed One heard and said, "This is the last time I will debate with the heretics, let him go." So he let Rabzang in. The Blessed One taught the Dharma, and he saw the truth, took the vows of a monk, and became an Arhat. But when he saw that the Blessed One was about to pass into Nirvana, he was not happy, so he blessed five places and passed into Nirvana. Then he removed his upper garment and said, "Monks, look at the body of the Tathagata! It is difficult to see the Tathagata, like the Udumbara flower." Monks, do not speak, for all compounded things are of the nature of decay. At the end of his teaching, he taught the Ten Bhumi Sutra. He sat in the lion posture on the lion throne, entered into samadhi, including the four dhyanas, and then passed into Nirvana. At that time, due to signs such as earthquakes, this realm of the three thousand great thousand worlds was shaken. Then, Mahakashyapa knew that the Blessed One had passed into Nirvana, and urged the Sangha to go quickly to see the relics. The giants wanted to burn the relics with a pyre according to the custom of the Chakravartin, but they could not ignite it. Mahakashyapa came from the land of the Nagas and was about to open the coffin, but the coffin opened by itself, and the body of the Blessed One was not damaged, so he prostrated. Finally, as before, he wrapped it with cotton and other things, put it in an iron coffin, and piled it with fragrant wood. After praying, a fire ignited from his heart and burned for seven days, and the relics turned to ashes. At that time, the fire and incense water did not even burn the ground, and finally it went out naturally, and the ground was covered with Udumbara and other flowers. Regarding the measure of lifespan, it is said in the Vibhajyavada Treasury: The one with the Dharma wheel and the vast one, the one with the white land and the heavenly realm, the one who kills children and कौशाम्बी (kauśāmbī, Kaushambi), the pasture, the stupa, the mountain, the light garden and the one with enemies, and the city of Kapilavastu, in these places the Tathagata, the supreme one, resided each year. Two years in the burning cave forest, four years in the medicine forest, five years in the city of Rajagriha, six years of asceticism, twenty-three years in Shravasti, twenty