Tibetan
པར་ཐོས་པས་སྟོང་ཆེན་འདི་ན་བདེན་བཞི་གཅིག་པོའི་མིད་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དགུ་བཅུ་རྩ་བཞིར་ཡོད་པ་ཅིག་ཆར་དུ་གྲགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས་པ་བརྗོད། འདུས་པ་དང་པོ་ལ་ཀཻཎྜི་ནྱ་དང་ལྷ་མང་པོ་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེས། གཉིས་པར་དེ་དགྲ་བཅོམ་པས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་འགྲུབ། གཞན་བཞི་ལམ་ཐོང་ལམ་སྐྱེས། གསུམ་པ་ལ་བཞི་པོས་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ། དེའི་ཚེ་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོས་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བའི་མཆོད་རྟེན་བཀྲ་ཤིས་སྒོ་མངས་བརྩིགས་སོ། །དེ་ནས་མ་ག་དྷར་གཤེགས་བཟང་སྡེའི་ཚོགས་དྲུག་ཅུ་རྣམས་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་དགྲ་བཅོམ་སྟེ་ལྗོངས་རྒྱུ་བར་བཏང་། སེར་སྐྱའི་བྲམ་ཟེ་ཆུང་མར་བཅས་དང་འོ་ཐུག་འབུལ་བའི་བུ་མོ་ལེགས་སྐྱེས་མ་གཉིས་ལ་ཆོས་བསྟན་པས་བདེན་པ་མཐོང་། ལྟེང་རྒྱས་འོད་སྲུངས་ཞེས་ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ལོན་ལ་སྲིད་རྩེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་མི་རྣམས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པར་བརྩི་བ་འཁོར་རལ་པ་ཅན་ལྔ་བརྒྱ་དང་། དེའི་སྤུན་གཉིས་ལ་འཁོར་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རེ་དང་བཅས་པ་ནེ་རེཉྫ་ནའི་འགྲམ་དུ་དཀའ་ཐུབ་ལ་གནས་པའི་རྩར་བྱོན་ནས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྤ་བཀོང་བར་བྱས་ཏེ་བཏུལ་ཞིང་བདེན་པ་ལ་བཀོད། བྲམ་ཟེ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་བུ་མོ་ཤ་རི་ཀ་དང་བྲམ་ཟེ་དཀར་རྒྱལ་ འདུས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་སལ་གྱི་སྤྲུལ་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཀྱི་མདུན་ན་འདན་ཀཎྜི་ནྱ་གྲུ་འཛིན་ཕྱུག་བོར་ཆུང་མ་མོངྒལ་དང་འདུས་པ་ལ་བུ་བཙས་པ་མོངྒལ་གྱི་བུ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀ་རིག་བྱེད་ལ་གོམས་པས། སློབ་མ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་དང་བཅས་སྟོན་པའི་སྤྱན་སྔར་ཚུར་ཤོག་གིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པས་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་མཆོག་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་གྱི་མཆོག་མཽངྒལ་གྱི་བུ་སྟེ་མཆོག་ཟུང་དུ་གྲགས་པ་ཡང་མི་རིང་བར་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ། །འོད་སྲུངས་ཀྱི་རིགས་ལ་ནྱ་གྲོ་དྷཱ་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་འདོད་པ་སྤངས་པ་ཞིག་ཡོད་པ་ཕ་མས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་མ་གནང་ནས་ལོ་བཅུ་གཉིས་ཁྱིམ་དུ་གནས། མཐར་ཕ་མ་འདས་པ་དང་ཁྱིམ་གྱི་འབྱོར་བ་སྦྱིན་པར་བཏང་སྟེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་འོངས་པ་སྟོན་པ་དང་མཇལ་བས་དེར། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གི་སྟོན་པ་ལགས་ཀྱིས། བདག་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ལགས་སོ་ཞེས་ཞུས་པར། སྟོན་པས་ཀྱང་གནང་བས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཕུང་པོ་ལྔའི་གདམས་ངག་གནང་སྟེ་བསྒོམས་པས་ཉི་མ་དེ་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་ཐོབ། ཞག་བརྒྱད་ཀྱི་བར་སློབ་པའི་ས་ལ་འདས་པར་བྱས་ནས་ཉི་མ་དགུ་པ
Chinese
据说，通过聆听，在这个大千世界中，有九十四百千万亿个唯一的四谛之语同时响起。那时，诸天赞叹。在第一次集会中，憍陈如和许多天人证得了见道。第二次，他以阿罗汉的身份成就了三宝。其余四众也证得了见道。第三次，其余四众也获得了阿罗汉果。那时，五贤部为了法轮的转动而建造了吉祥多门塔。之后，前往摩揭陀国（Magadha），向六十贤部众宣讲佛法，使他们成为阿罗汉并被派遣到各地游化。向舍卫城的婆罗门及其妻子，以及供养乳粥的两位名叫善生的女儿宣讲佛法，使她们见到了真谛。名叫迦叶波（Uruvilvā-Kāśyapa），年龄一百二十岁，获得了有顶天的等持，人们认为他是阿罗汉，他带领着五百个发髻修行者，以及他的两个兄弟，每人带领着二百五十名修行者，前往尼连禅河（Nairañjanā）边苦行的地方，通过神变降伏了他们，并让他们皈依了真谛。婆罗门恶住之女舍利迦（Śārikā）和婆罗门白王，是 从集会中产生的断除障碍之化身舍利子（Śāriputra）。在王舍城（Rājagṛha）前，憍陈如船夫富有的妻子摩伽陀（Maudgalyāyana）和集会生了一个儿子，名叫摩伽陀子（Maudgalyāyana）。他们两个都精通吠陀。带领着二百五十名学生来到导师面前，通过“来吧”的方式受了近圆戒，成为了智慧第一的舍利子和神通第一的摩伽陀子，这对殊胜的组合不久也获得了阿罗汉果。迦叶波种姓中有一个名叫尼拘律陀（Nyagrodha）的人，他舍弃了欲望，但父母不允许他出家，所以在家里住了十二年。最终，父母去世后，他将家产布施出去，来到王舍城见到了导师。在那里，他说道：‘尊者世尊是我的导师，我是您的声闻。’导师也应允了，于是他出家并受了近圆戒，导师赐予了五蕴的教诲，通过修习，当天就获得了预流果。在八天的时间里，他在学习的道路上度过，到了第九天
English
It is said that through hearing, in this great thousandfold world, ninety-four hundred million trillion utterances of the single Four Noble Truths resounded simultaneously. At that time, the gods praised. In the first assembly, Kauṇḍinya and many gods attained the path of seeing. The second time, he accomplished the Three Jewels as an Arhat. The other four also attained the path of seeing. The third time, the other four also attained Arhatship. At that time, the five good groups built the auspicious multi-doored stupa for the turning of the wheel of Dharma. Then, proceeding to Magadha, he taught the Dharma to the sixty assemblies of good groups, making them Arhats and sending them to wander. Teaching the Dharma to the Brahmin of Serkya with his wife, and the two daughters named Legskye Ma who offered milk porridge, he caused them to see the truth. Kasyapa, named Teng Gye Od Srung, who was one hundred and twenty years old and had attained the Samadhi of the peak of existence, was considered an Arhat by the people, leading five hundred ascetics with matted hair, and his two brothers, each leading two hundred and fifty ascetics, he went to the place of asceticism on the bank of the Nairanjana River, subdued them by displaying miracles, and established them in the truth. Sharika, the daughter of the Brahmin Ngen Len, and the Brahmin Kar Gyal, are Śāriputra, the emanation of the removal of obscurations arising from the assembly. In front of the royal palace, the wealthy wife of the Kauṇḍinya boatman, Maudgalyāyana, and the assembly gave birth to a son, named Maudgalyāyana. Both of them were skilled in the Vedas. Leading two hundred and fifty students, they came before the Teacher, and by the method of 'Come hither' they received ordination, becoming Śāriputra, the foremost in wisdom, and Maudgalyāyana, the foremost in miraculous powers, this supreme pair soon attained Arhatship. In the Kasyapa lineage, there was one named Nyagrodha, who had abandoned desire, but his parents did not allow him to ordain, so he stayed at home for twelve years. Eventually, after his parents passed away, he gave away his household wealth and came to the royal palace to meet the Teacher. There, he said, 'Venerable Bhagavan is my Teacher, I am your disciple.' The Teacher also granted it, so he ordained and received full ordination, the Teacher gave the instruction on the five aggregates, and through practice, he attained the stream-entry on that day. For eight days, he spent on the path of learning, and on the ninth day
Tibetan
ར་དགྲ་བཅོམ་པས་ཉན་ཐོས་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོར་གྲགས་ཤིང་ཆོ་ག་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྔགས། དེ་བཞིན་དུ་གསང་བའི་བདག་པོ་ཐོས་པ་འཛིན་ཅིང་བཀའི་བསྡུ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཟོལ་ལ་བརྟེན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་མཚོན་ཤཱཀྱའི་རིགས་ཇི་སྙེད་ཅིག་དང་། སྲུ་སྒྱུ་འཕྲུལ་མ་ལ་སོགས་བཙུན་མོའི་ཚོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། གཞན་ཡང་བྲམ་ཟེའི་རིགས་དང་དམངས། ཕྱི་རོལ་བ་ལ་སོགས་པ་གདུལ་བར་བྱ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསྟན་པ་ལ་བཙུད། སྐབས་སོ་སོའི་ཐད་ཀར་ཡུལ་གྱི་རྐྱེན་ཐ་དད་པས་བསྐུལ་བ་ལྟར་དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་ལེགས་པར་གནས་པའི་བཅའ་བ་མཛད་པ་སོགས་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ལས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལྟར་སོ་སོ་ཐར་བ་རིགས་བདུན་གྱི་གོ་འཕང་ལ་བཞག་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དེས་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་ལམ་ཞར་ལ་ བསྟན་ཅིང་། སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ལམ་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བཀའ་བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་འཁོར་ནི། གནས་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ། སྟོན་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས། ཐུན་མོང་གི་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མཽངྒལ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་སྟོང་ཙམ་དང་། ཡུམ་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་མ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་དང་། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་དང་དགེ་བསྙེན་མས་ག་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་བསྙེན་མའི་ཚོགས་དང་། ལྷ་དང་ཀླུ་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་། དྲི་ཟ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་མང་པོ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་འཁོར་ས་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཟང་སྐྱོང་དང་། རིན་ཆེན་འབྱུང་ས་ལྡན་དང་། དྲྭ་བ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་མང་པོ་རྣམས་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གདན་སེང་གེའི་ཁྲི་བཤམས་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། གང་གི་སྐུ་གསེར་གྱི་མཆོད་སྡོང་ལྟ་བུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ནས་དྲང་པོར་བསྲངས། དྲན་པ་མངོན་དུ་བཞག་པར་མཛད་ནས་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གཞི། རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་མཚན་མ་མེད་པ་ནི་ལམ། རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་སྨོན་པ་མེད་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཐོག་མ་དང་བར་དང་ཐ་མར་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་སྟོན་པར་མཛད། དེ་ཡང་ཚིག་ལྷུར་ལེན་ཞིང་རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བའི་གདུལ་བྱ་རྗེས་སུ་བཟུང་ཕྱིར་འཕགས་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བར་མ་ལ་དགའ་བའི་རིགས་ལ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་བ་དང་། ཁྲི་བ
Chinese
而且，世尊赞叹阿罗汉声闻中的大迦叶，他是所有精通仪轨者中最殊胜的。同样，为了守护秘密之主，为了受持和结集教法，以声闻形象示现的阿难陀为代表的无数释迦族人，以及幻化母等无数比丘尼眷属。此外，还有无数婆罗门种姓、平民和外道等需要调伏的众生，都被安置于教法之中。根据不同情况，因各地不同的因缘所推动，制定了许多善于安住于圣法和律藏的戒律，如律藏中所广说，使他们安住于七种别解脱戒的果位。因此，这个法轮主要为小士道和中士道而宣说。中间的法轮，无相法轮，位于鹫峰山（灵鹫山）。由导师释迦牟尼佛为四众眷属宣说。包括舍利弗和目犍连等五千阿罗汉，以及生主母等五百比丘尼，还有给孤独长者和女居士玛嘎等优婆塞和优婆夷众，以及天、龙、非天和乾闼婆等无数众生。还有非共同眷属，安住于大地的善护菩萨、宝生等无数菩萨。如来亲自铺设狮子座，先行结法轮之印。他的身体像金色的宝幢一样，结跏趺坐，端正而坐。忆念现前，以三解脱门——空性为基础，无相为道路，无愿为果——通过三种神变，在初、中、后都具备善等功德的般若波罗蜜多进行开示。为了摄受那些喜欢接受详细和广博教法的所化众生，宣说了十万颂的《般若波罗蜜多经》。对于喜欢中等教法的众生，宣说了二万五千颂的《般若波罗蜜多经》，以及
English
Moreover, the Bhagavan praised the Arhat Śrāvaka Mahākāśyapa, who was renowned and the most excellent of all those who knew the rituals. Similarly, for the sake of the lord of secrets, to uphold and compile the teachings, countless members of the Śākya clan, represented by Ānanda, who relied on the guise of a Śrāvaka, and countless assemblies of nuns, including Srū Illusion Mother and others. Furthermore, countless beings to be tamed, such as those of the Brahmin caste, commoners, and outsiders, were placed in the teachings. According to the circumstances, as prompted by various conditions in different places, many precepts were established that were well-established in the holy Dharma and Vinaya, as extensively explained in the Vinaya Pitaka, placing them in the state of the seven classes of individual liberation. Therefore, this wheel of Dharma mainly taught the path of the lesser person and primarily taught the path of the intermediate person. The intermediate Dharma wheel, the Dharma wheel of no characteristics, is at Vulture Peak Mountain. By the teacher Śākyamuni, for the fourfold assembly. Including Śāriputra and Maudgalyāyana, about five thousand Arhats, and five hundred nuns, including Mother of beings, and the assembly of laymen and laywomen, such as householder Anāthapiṇḍada and female lay disciple Maga, and countless gods, nāgas, asuras, and gandharvas. And the uncommon assembly, the Bodhisattvas Good Protector, Jewel Source, and Net Giver, who abide on the great earth, and many others. The Tathāgata himself prepared the lion throne and, preceding it, sealed the mudra of the wheel of Dharma. His body, like a golden offering pillar, sat in the vajra posture, upright. Having established mindfulness, the door of liberation—emptiness as the basis, signlessness as the path, wishlessness as the result—through the three kinds of miracles, he taught the Prajñāpāramitā, which is virtuous in the beginning, middle, and end. In order to take hold of those disciples who like to receive detailed and extensive teachings, the hundred thousand verse Prajñāpāramitā was spoken. For those who like intermediate teachings, the twenty-five thousand verse Prajñāpāramitā, and