Tibetan
་དང་མཇལ་བས། །བྲམ་ཟེས་བྲིས་པ། གོའུ་ཏ་མ་ཁྱེད་ཀྱི་སུ་ལ་ཚངས་པར་སྤྱད། བཀའ་སྩལ་པ། ང་ལ་མཁན་པོ་གང་ཡང་མེད། །ང་དང་འདྲ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ང་ནི་གཅིག་པུར་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །བསིལ་གྱུར་ཟག་པ་ཟད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ པ་དང་། ཡང་དྲིས་པ། ཁྱོད་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་ནམ། བཀའ་སྩལ་པ། ང་ཉིད་འཇིག་རྟེན་དགྲ་བཅོམ་སྟེ། །ང་ནི་སྟོན་པ་བླ་ན་མེད། །ལྷ་དང་ལྷ་མིན་དྲི་ཟར་བཅས། །ང་ནི་དོ་ཟླའི་གང་ཟག་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་དྲིས་པ། ཁྱོད་རྒྱལ་བར་ཁས་འཆེ་འམ། བཀའ་སྩལ་པ། གང་དག་ཟག་པ་ཟད་བརྙེས་པ། །ང་ནི་སྡིག་པའི་ཆོས་ལས་རྒྱལ། །དེ་བས་ཉེས་བཅོམ་རྒྱལ་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་བྲིས་པ། གོའུ་ཏ་མ་གར་འགྲོ་བཀའ་སྩལ་པ། ང་ནི་ཝཱ་ར་ཎ་སཱིར་འགྲོ། །གྲོང་ཁྱེར་གསལ་ལྡན་དེར་སོང་ནས། །ལོང་བ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་ལ། །ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མེ་སྦར་དུ་འགྲོ། །འོན་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་ལ། །ཆོས་ཀྱི་རྔ་ཆེན་བརྡུང་དུ་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་གཤེགས་ནས་བསོད་སྙོམས་བཞེས། །ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་མཛད་ནས་དྲང་སྲོང་ལྷུང་བ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་ན་ལྔ་སྡེ་གནས་པའི་དྲུང་དུ་གཤེགས་སོ། །དེར་ལྔ་སྡེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་གཤེགས་པ་མཐོང་ནས་འདི་སྐད་དུ། དགེ་སྦྱོང་གོའུ་ཏ་མ། ལྷོད་པ། མང་དུ་ཟ་བ། སྤོང་བ་ལས་ཉམས་པ་འདིར་འོང་གིས་སུས་ཀྱང་བསུ་བར་མི་བྱ། ལྡང་བར་མི་བྱ། ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བླང་བར་མི་བྱ། སྟན་ལྷག་མ་འདི་ལ་འདོད་ན་འདུག་ཏུ་ཆུ་གཅིག་ཟེར་བ་ལ་སོགས་པའི་ནང་ཁྲིམས་བཅས་ནའང་། སྟོན་པ་བྱོན་པ་དང་ཟིལ་མ་བཟོད་པར་ལྔ་སྡེ་རྣམས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་རིམ་གྲོ་དང་ཕུ་དུད་ཆེན་པོས་གོང་དུ་བཀུར་བས་འགོ་ཁྲིམས་ཀྱི་བཅའ་བ་བྱེ་མའི་ཚངས་པ་བཞིན་དུ་ཞིག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་སྟོན་པས་གདན་བཤམས་པ་ཉིད་ལ་བཞུགས་ནས་གསུང་གི་བདུད་རྩིས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་ན། ལྔ་སྡེས་གསོལ་བ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གོའུ་ཏ་མ་དབང་པོ་གསལ་ལ་པགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་ན་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཁྱད་པར་མངོན་དུ་མཛད་དམ། བཀའ་སྩལ་པ། ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མ་ཟེར་ཞིག། ཡུན་རིང་པོར་མི་བདེ་བར་འགྱུར་ཏ་རེ། ངས་ནི་བདུད་རྩི་ཐོབ་བོ། སངས་རྒྱས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ། །ཐམས་ཅད་གཟིགས་པའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐར། ཁྱེད་ཅག་གིས་འདི་ལྟ་བུའི་འགོ་ཁྲིམས་མ་བཅས་སམ། ཞེས་མཚང་བརྟོལ་བས། དེ་དག་རྣམས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་རྟགས་སྐད་ཅིག་ལ་མེད་པར་གྱུར་ནས་གནོང་ཞིང་འགྱོ
Chinese
相遇后，婆罗门写道：乔达摩，你对谁行梵行？回答说：我没有任何老师。没有人和我一样。我是独自圆满成佛者，已得清凉，烦恼已尽。说完后，又问：你是阿罗汉吗？回答说：我就是世间的阿罗汉，我是无上的导师，包括天、非天、乾闼婆，我没有匹敌者。说完后，又问：你自称是胜者吗？回答说：谁已证得烦恼尽，我胜过罪恶之法，因此我是降伏罪恶的胜者。说完后，又写道：乔达摩，你要去哪里？回答说：我要去瓦拉纳西（Varanasi）。到达那座光明之城后，我要为像瞎子一样的众生，点燃正法的明灯。我要为像聋子一样的众生，敲响正法的巨鼓。说完后，前往瓦拉纳西（Varanasi）化缘。做完饮食之事后，前往仙人堕处鹿野苑，五比丘所在之处。在那里，五比丘从远处看到如来走来，说道：乔达摩修行者，懈怠，多食，从弃舍中退失，他来这里，谁也不要迎接，不要起身，不要取他的法衣和钵，如果他想，就让他坐在剩下的座位上，等等，虽然制定了内部规定。但是，世尊到来时，无法忍受威严，五比丘都从座位上起身，以恭敬和极大的敬重来尊崇他，于是最初规定的戒律就像沙滩上的绳索一样瓦解了。在那里，世尊在铺设好的座位上坐下，以言语的甘露使他们欢喜。五比丘问道：具寿乔达摩，根门清净，皮肤完全洁净，是否已经现证了智慧见地的殊胜之处？回答说：你们不要称如来为具寿，长久以来会不快乐的。我已经获得了甘露，成佛了，是全知者，是全见者等等。最后，揭露说：你们没有制定这样的内部规定吗？于是，他们立刻失去了外道的标志，感到惭愧和后悔。
English
After meeting, the Brahmin wrote: Gautama, to whom do you practice Brahmacharya? He replied: I have no teacher. There is no one like me. I am the only one who has attained perfect enlightenment, has become cool, and has exhausted defilements. After saying this, he was asked again: Are you an Arhat? He replied: I am the Arhat of the world, I am the unsurpassed teacher, including gods, asuras, and gandharvas, I have no equal. After saying this, he was asked again: Do you claim to be a victor? He replied: Whoever has attained the exhaustion of defilements, I am victorious over sinful dharmas, therefore I am the victor who has subdued sins. After saying this, he wrote again: Gautama, where are you going? He replied: I am going to Varanasi. After arriving at that bright city, I will light the lamp of Dharma for sentient beings who are like the blind. I will beat the great drum of Dharma for sentient beings who are like the deaf. After saying this, he went to Varanasi to beg for alms. After finishing the meal, he went to the Deer Park at Ṛṣipatana, where the five monks were staying. There, the five monks saw the Tathagata coming from afar and said: The ascetic Gautama, who is lax, eats too much, and has fallen from renunciation, is coming here, let no one greet him, let no one rise, let no one take his robes and bowl, if he wants, let him sit on the remaining seat, etc., even though they had made internal rules. However, when the Blessed One arrived, unable to bear the majesty, the five monks all rose from their seats and honored him with reverence and great respect, and thus the initial rules of conduct were destroyed like a rope on the beach. There, the Blessed One sat on the prepared seat and delighted them with the nectar of his speech. The five monks asked: Venerable Gautama, with clear senses and completely pure skin, have you manifested the excellence of wisdom and vision? He replied: Do not call the Tathagata "Venerable," it will be unpleasant for a long time. I have attained the nectar, have become a Buddha, am omniscient, am all-seeing, etc. Finally, he revealed: Did you not make such internal rules? Then, they immediately lost the signs of heretics and felt ashamed and regretful.
Tibetan
ད་དེ་སྟོན་པའི་ཞབས་ལ་སྤྱི་བོའི་ཅོད་པན་གྱིས་འདུད་པར་བྱེད་ཅིང་ཉེས་བྱས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་བཤགས་སྡོམ་གྱི་མེ་ལྕེ་སྦར་བ་ལས། ཡང་དག་པའི་ལམ་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲོངས་ཤིང་། ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་དགེ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཅན་མཚམས་སྤྲིན་གྱི་བླ་གོས་གཡོགས་པའི་དགེ་སློང་གི་དངོས་པོར་གྱུར་ཏོ། །དེར་ཁྱིམ་པ་བཞིན་དུ་བགོ་བ་ལ། དང་པོར་བཅའ་བའི་གཞི་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ལས། ཆོས་གོས་ཅི་ནས་ཀྱང་ཟླུམ་པོར་བགོ་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བསླབ་པ་བཅས་སོ། །དེ་ནས་ཆུ་སྟོད་ཟླ་བའི་ཚེ་བཞི་ལ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་གང་དུ་བསྐོར་སྙམ་དགོངས་པ་དང་། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བས་གང་དུ་བསྐོར་བའི་ས་དེར་རིན་པོ་ཆེ་བདུན་གྱི་ཁྲི་སྟོང་བྱུང་བའི་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་གསུམ་གྱི་ཁྲི་ལ་གུས་པ་དང་ཕུ་དུད་བསྐྱེད་ཕྱིར་ཕྱག་དང་སྐོར་བ་མཛད་ནས་བཞི་པའི་སྟེང་དུ་སྐུ་གསེར་གྱི་གཏན་པ་ཕྱིས་པ་ལྟ་བུ་བག་ཚ་བ་མེད་པ་ལྷམ་མེར་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་ལྔ་པོས་ཀྱང་ཕྱག་བཙལ། །གུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུག་ཚེ་སྐུ་ལས་འོད་ཟེར་བཀྱེ་བས་ལྟས་བཅོ་བརྒྱད་བྱུང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུན་བཅད། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་དང་ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་དྲི་ཟ་ལྷ་མ་ཡིན་ནམ་མཁའ་ལྡིང་སོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྐད་ཅིག་ལ་ལྷགས་ནས་ཞབས་ལ་བཏུད་དེ་འདུག་གོ། དེའི་ཚེ་ཚངས་པས་གསེར་ལས་བྱས་པའི་འཁོར་ལོ་རྩིབས་སྟོང་དང་ལྡན་པ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། ཉིན་མོར་བྱེད་པ་ལ་ཅོ་འདྲི་བ། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བས་བཞེས་པ་དེ་ཕུལ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ལ་ཡིད་གཞུངས་པས་གསོལ་བ་བཏབ་བོ། །དེའི་ཚེ་རི་དྭགས་རུ་རུ་གསེར་ གྱི་ཁ་དོག་ཅན་ཟུང་ནགས་ནས་ཐོན་ཏེ་འཁོར་ལོའི་རྩེ་མོ་ལ་ལྟ་ཞིང་འཁོད་དོ། །འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞལ་ཁོ་ན་ལ་ལྟ་ཞིང་འདུག་པ་ན་རྒྱལ་བ་ཉིད་ནམ་སྟོད་ལ་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས། དགུང་ཐུན་ལ་འཕེལ་བར་གྱུར་བའི་མཆིད་གླེང་། ནམ་གྱི་ཆ་སྨད་ན་ལྔ་སྡེ་ལ། དགེ་སློང་དག་མཐའ་གཉིས་པོ་འདི་དག་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་འཇུག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་མཐའ་དང་ངལ་ཞིང་དུབ་པའི་མཐའོ། །དེ་བས་ན་མཐའ་གཉིས་སྤངས་ནས་དབུ་མའི་ལམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་པས་གོ་ཕྱེ་ནས་འཁོར་ལོ་དང་པོ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་འཁོར་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྐོར་བའི་གསུང་གཅིག་གིས་དུ་མ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་འཚམ་པའི་གཏམ་ཐེག་གསུམ་ཐ་དད་
Chinese
现在，以头顶的宝冠敬礼导师的足下，点燃忏悔罪业之火。于正道生起定解，成为初、中、后皆具善法性质，披着彩虹般袈裟的比丘。对此，如在家者般分派。首先，于律藏的根本事中说：无论如何都要学习圆满地穿着法衣。等等，具足这些学处。之后，在水星月（藏历六月）的第四天，想到要在何处转大法轮呢？过去诸佛曾在何处转法轮，于该处出现了七宝之座。为了对过去三佛之座生起恭敬和爱慕，顶礼和绕转，然后在第四个座上，如擦拭金像般毫无顾忌地安然而坐。之后，五比丘也顶礼。以恭敬之态安坐时，身上放出光芒，出现十八种瑞相。断绝了痛苦之流。十方诸佛菩萨以及天龙、夜叉、乾闼婆、阿修罗、迦楼罗等不可思议的众生，刹那间降临，顶礼足下而坐。当时，梵天献上以黄金制成的千辐轮，以各种形态庄严，是过去诸佛所受用的，并以欢喜之心祈请转法轮。当时，金色鹿王从双林中走出，注视着法轮的顶端而安住。聚集的眷属们也只是注视着如来（tathāgata）的面容而安坐，世尊于上午一直默然不语。中午时分，开始宣说教言。在夜晚的后半段，对五比丘说：诸比丘，这两种极端不应为出家人所行，即贪图欲乐的极端和勤劳困苦的极端。因此，如来舍弃了这两种极端，宣说了中道之法。以此开启了智慧，以一句开示，将初转法轮——四谛法轮，以十二种行相，各自适应地宣说了三乘不同的教法。
English
Now, prostrating to the feet of the Teacher with the crown of my head, igniting the flames of confession for the accumulation of misdeeds. Generating certainty on the correct path, becoming a bhikṣu (monk) with the nature of virtue in the beginning, middle, and end, adorned with robes like a rainbow. Regarding this, allocating as if to householders. First, in the Vinaya-vastu (the basis of discipline) of the Mūlasarvāstivāda Vinaya, it says: In any case, one should train to wear the Dharma robes perfectly. Etc., complete with these precepts. Then, on the fourth day of the month of Chu-stod (sixth month in the Tibetan calendar), thinking about where to turn the great Dharma wheel? In the place where the Buddhas of the past turned the Dharma wheel, a thousand thrones of seven precious substances appeared. In order to generate respect and affection for the thrones of the three Buddhas of the past, he prostrated and circumambulated, and then on the fourth throne, he sat serenely without hesitation, as if wiping a golden statue. Then, the five bhikṣus also prostrated. When they sat with reverence, rays of light emanated from his body, and eighteen auspicious signs appeared. The stream of suffering was cut off. Inconceivable beings such as Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions, as well as gods, nāgas, yakṣas, gandharvas, asuras, garuḍas, etc., arrived in an instant, prostrated at his feet, and sat down. At that time, Brahma offered a thousand-spoked wheel made of gold, adorned with all kinds of forms, which had been used by the Buddhas of the past, and with a joyful mind, he requested the turning of the Dharma wheel. At that time, a pair of golden-colored Ruru deer emerged from the grove and gazed at the top of the wheel and remained there. The assembled retinue also only gazed at the face of the Tathāgata (Thus-Gone One) and sat, while the Victorious One (the Buddha) remained silent in the morning. At noon, he began to speak. In the latter part of the night, he said to the five bhikṣus: "O bhikṣus, these two extremes should not be practiced by those who have gone forth, namely the extreme of indulging in desires and the extreme of laboring and suffering. Therefore, the Tathāgata, having abandoned these two extremes, teaches the Dharma of the Middle Way." With this, he opened their understanding, and with one utterance, he turned the first Dharma wheel—the Dharma wheel of the Four Noble Truths—in twelve aspects, appropriately teaching the three different vehicles of Dharma to each individual.