Tibetan
ན་ལས། །དེ་དག་ལྟ་སྤྱོད་ས་ལམ་གྱི། །རང་བཞིན་ཐ་དད་གྱུར་བ་བཞིན། །ཐོབ་བྱའི་དོན་ལ་གཉིས་སུ་མིན། །ཁྱད་པར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དང་། །དེ་ཡི་ཡང་བཅུད་སྙིང་ཏིག་སྐོར། །ལྟ་སྤྱོད་ས་ལམ་འབྲས་བུ་ཡིས། །ཕན་གནོད་སྤངས་ཐོབ་བྲལ་བ་སྟེ། །གདོད་ནས་རང་རིག་སངས་རྒྱས་སུ། །ཅིག་ཅར་གྲོལ་བའི་ལམ་ཡིན་པས། །སྐལ་ལྡན་འགའ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས། །གཞན་དུ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །རང་ཤར་ལས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ། །ཐམས་ཅད་སྐད་ནི་ཤེས་པ་སྟེ། །གང་གི་སྐད་ལ་དེ་སྟོན་པའོ། །མཐུན་པས་མཐུན་པར་འདུལ་བ་ལ། །ལ་ལར་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་སྟོན། །ལ་ལར་རྟེན་འབྲེལ་སྒོ་ནས་སྟོན། །ལ་ལར་སྨོན་འཇུག་སྒོ་ནས་སྟོན། །ལ་ལར་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སྟོན། །ལ་ལར་གཉིས་ཀའི་སྒོ་ནས་སྟོན། །ལ་ལར་བྱང་ཆུབ་ལྔ་ཡིས་སྟོན། །ལ་ལར་ཏིང་འཛིན་གསུམ་གྱིས་སྟོན། །ལ་ལར་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་སྟོན། །རྫོགས་ཆེན་དོན་ནི་འགའ་ལས་མིན། །གང་ཟག་ལས་ཅན་འགའ་ལས་སྣང་། །དེ་ཡང་སྟོན་ལུགས་འདི་ལྟ་སྟེ། །ལ་ལར་རིག་པ་སྟོང་པར་སྟོན། །ལ་ལར་རིག་མེད་སྟོང་པར་སྟོན། །ལ་ལར་རིག་མེད་བེམ་པོར་སྟོན། །ལ་ལར་རིག་པ་རྐྱང་བར་སྟོན། །ལ་ལར་ཀུན་གཞི་ཆོས་སྐུར་སྟོན། །ལ་ལར་དགེ་མེད་སྡིག་མེད་སྟོན། །ལ་ལར་སྒོམ་པ་ཅན་དུ་སྟོན། །ལ་ལར་སྒོམ་པ་མེད་པར་སྟོན། །དེ་ལྟར་སྟོན་བྱེད་སྤྲུལ་པའི་སྐུས། །གསང་སྔགས་བླ་ན་མེད་པ་ཡི། །དོན་ནི་འགའ་ལས་མ་གསུངས་སོ། །མ་གསུངས་གསུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐབས་སུ་གསུང་བར་འགྱུར་ན་ཡང་། །དགྲ་བཅོམ་རང་རྒྱལ་མདོ་སྡེ་དང་། །ཐེག་དམན་མིང་ཡང་མེད་ནང་དུ། །བླ་མེད་ཐེག་པ་སྒྲོག་པར་འགྱུར། །དེས་ན་བློ་དམན་གཞན་ལ་གསང་། །ཞེས་པ་ལྟ་སྤྱོད་ས་ལམ་གྱི། །གནས་ལའང་ གཅིག་ཏུ་མི་འཛིན་པར། །དབྱེ་བསྡུའི་རྣམ་གྲངས་དཔག་མེད་པའི། །གནོད་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་གཅེས། །དེ་ནས་དྲི་བ་སོ་གཉིས་པ། །བདེ་བ་ཅན་དང་མངོན་དགའ་སོགས། །ཞིང་ཁམས་མཚན་མར་གྲུབ་མ་གྲུབ། །མ་གྲུབ་ན་ནི་རྟ་གླང་པོ། །བྱ་དང་མཚོ་གླིང་པདྨའི་ཚལ། །ས་དང་ལམ་ལ་གནས་པ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་ཡོད་ཅིང་། །པདྨ་དག་ལས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་བཤད། །གྲུབ་ན་མཚན་མ་དང་བྲལ་བའི། །བདེ་ཆེན་དག་པའི་ཞིང་དང་འགལ། །ཞེས་སོ་དེ་ཡི་ལན་བརྗོད་ལ། །དངོས་མཚན་རང་གར་མ་གྲུབ་པས། །བདེ་ཆེན་དག་པའི་ཐ་སྙད་བརྗོད། །དེ་དག་རྡོས་བཅས་ཉིད་ཡིད་ན། །དག་པའི་ཞིང་དུ་ཅི་ཕྱིར་གདགས། །མཚོ་གླིང་པད་ཚལ་རྟ་གླང་བྱ། །སར་གནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས། །
Chinese
那拉（ན་ལས།）。那些见、行、地、道之，自性各异转变如是，于所证之义非为二。特别是大圆满和，彼之精要心髓之类，见、行、地、道、果所，益害舍弃证得离，本来自明为佛陀，顿然解脱之道是，具缘少数之行境，于他显现非有也，自显现中亦如是，一切语言皆知晓，于何语言彼即示。以和合调伏和合者，于有者以词之门而示，于有者以缘起之门而示，于有者以愿入之门而示，于有者以生起之门而示，于有者以二者之门而示，于有者以五菩提而示，于有者以三摩地而示，于有者以法界与智慧示。大圆满义非少数，补特伽罗具缘少数显，彼亦示法如此是，于有者以觉性空性示，于有者以无觉空性示，于有者以无觉顽物示，于有者以觉性纯粹示，于有者以阿赖耶法身示，于有者以无善无恶示，于有者以具禅定者示，于有者以无禅定者示。如是示者化身佛，密咒无上之，义非少数未曾说，未曾说者不转说，时节若转为说者，阿罗汉自生独觉经部与，小乘之名亦无内，无上乘法将宣说。是故于劣慧者隐秘。如是见行地道之，处亦，不执一，分别总集名目无数之，害义领会心怀珍。彼后第三十二问，极乐世界与现喜等，刹土有相成不成？不成则马象，鸟与海岛莲花苑，地与道上安住之，菩萨之种姓有且，说有从莲花中生。成则离相之，大乐清净刹土相违。如是彼之答说者，实相无自成，故说大乐清净之名言。彼等执为粗分者，为何安立为清净刹？海岛莲苑马象鸟，地处菩萨之种姓。
English
Nala. Like the differing natures of those views, practices, grounds, and paths, in terms of what is to be attained, they are not two. Especially the Great Perfection and, its quintessence, the Heart Drop cycles, with view, practice, ground, path, and result, abandoning benefit and harm, free from attainment, primordially self-aware as Buddha, being the path of instant liberation, beyond the scope of practice for a few fortunate ones, it does not appear as other. Likewise, from self-arising, all languages are known, and it reveals according to whatever language it is. To tame the harmonious with the harmonious, for some, it is shown through the door of words. For some, it is shown through the door of dependent origination. For some, it is shown through the door of aspiration and entry. For some, it is shown through the door of generation. For some, it is shown through the door of both. For some, it is shown through the five enlightenments. For some, it is shown through the three samadhis. For some, it is shown through the expanse and wisdom. The meaning of Great Perfection is not for the few. The fortunate few individuals appear. That too, the way of showing is like this: For some, it is shown as emptiness of awareness. For some, it is shown as emptiness of non-awareness. For some, it is shown as non-awareness as inert matter. For some, it is shown as pure awareness. For some, it is shown as the ground of all, the Dharmakaya. For some, it is shown as without good or evil. For some, it is shown as having meditation. For some, it is shown as without meditation. Thus, the Nirmanakaya who shows, the meaning of the unsurpassed secret mantra, has not been spoken to the few. What has not been spoken will not be spoken. If it happens to be spoken at times, Arhats, Pratyekabuddhas, Sutras, and, even the names of the lesser vehicles will not be within, the unsurpassed vehicle will be proclaimed. Therefore, it is secret to those of inferior intellect. Like that, the places of view, practice, ground, and path, also, not holding to one, the countless categories of division and collection, cherish understanding the meaning of harm. Then, the thirty-second question, Sukhavati and Abhirati, etc., are the pure lands established with characteristics or not? If not established, then horses, elephants, birds, and islands in the ocean, lotus groves, those abiding on the ground and path, the lineage of Bodhisattvas exists, and it is said that there is birth from lotuses. If established, then it contradicts the great bliss, the pure land, which is free from characteristics. Thus, the answer to that is spoken: Since reality is not established on its own, the term "great bliss, pure" is spoken. If those are thought to be coarse, why are they designated as pure lands? Ocean islands, lotus groves, horses, elephants, birds, the lineage of Bodhisattvas abiding on the ground.
Tibetan
ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་ཡི་གཤིས། །རྡོས་བཅས་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན། །གཉིད་དུ་སོང་བའི་རྨི་ལམ་ལ། །ཡུལ་གྱི་སྣང་ཆ་ཐ་དད་པར། །ཤར་བ་དེ་ཡང་སད་པའི་ཚེ། །དེ་བཞིན་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་ནམ། །དེ་ཕྱིར་རང་སྣང་དག་པའི་ངོར། །དངས་པའི་ཚུལ་ཆུ་བུར་རམ། །ནམ་མཁའ་ལས་ནི་སྤྲིན་བཞིན་དུ། །དག་ཞིང་མིག་འཕྲུལ་ལྟ་བུར་ཤར། །དེ་ཡང་མངོན་པར་དགའ་བ་སོགས། །རང་བཞིན་སྤྲུལ་པའི་ཞིང་རྣམས་ཀྱི། །རྟ་གླང་རྨ་བྱ་ཤང་ཤང་དང་། །བུང་བའི་ཚུལ་གྱི་སྲོག་ཆགས་ཀྱང་། །རྣམ་པར་དུད་འགྲོའི་གཟུགས་བརྙན་ལས། །དོན་ལ་ཐ་མལ་མ་ཡིན་ཏེ། །ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་རིགས། །རང་གི་གཙོ་ལ་ཆོས་ཉན་ཅིང་། །བརྡ་དང་རྣམ་འགྱུར་ལ་སོགས་པས། །ཐེག་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་ང་རོ་སྒྲོག། དེ་ཡང་ཐུན་མོང་དག་པའི་ཞིང་། །བདེ་བ་ཅན་ལ་དཔེར་མཚོན་ན། །ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་། །རྫུ་འཕྲུལ་བཀོད་པ་ཚད་མེད་ཀྱང་། །རང་ སྣང་ཉིད་ལ་རང་གིས་སྤྱོད། །དེ་རུ་ཟས་གོས་སྨན་སོགས་ཀྱང་། །བསམས་པ་ཙམ་གྱིས་འབྱུང་བ་དང་། །པདྨར་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་སོགས། །སྤྱོད་ཡུལ་བསམ་མི་ཁྱབ་པ་ནི། །རྔ་སྒྲའི་མདོ་ལས་འདི་སྐད་དུ། །བདེ་བ་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་ཁམས། །དེ་ན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཞུགས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚེ་དཔག་མེད། །སུ་ཞིག་དེ་ཡི་མཚན་བརྗོད་ན། །དེ་ནི་དེ་རུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །འཆི་བའི་དུས་སུ་སྟོན་ལ་ནི། །དགེ་སློང་དགེ་འདུན་བཅས་ཏེ་མཐོང་། །དེ་ན་བུད་མེད་ཡོད་པ་མིན། །མངལ་ན་གནས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །རིན་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་པདྨོ་ལས། །རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཟས་དང་གོས་དང་སྨན་རྣམས་དང་། །ཆོས་གོས་མལ་ཆ་ལྷུང་བཟེད་རྣམས། །སེམས་ཀྱི་ས་བསམས་མཐག་ཏུ་ནི། །དེ་དག་མོད་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །བདེ་བ་ཅན་གྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ནས་དྲི་བ་སོ་གསུམ་པར། །མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་གཅིག་མི་གཅིག །གཅིག་ན་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་འགལ། །མི་གཅིག་དེ་ཉིད་རང་ས་ཡི། །རིག་པ་སོ་སོ་གཉིས་སུ་ཐལ། །ཞེས་དྲི་ལན་དུ་འདི་སྐད་དོ། །མཉམ་པར་བཞག་པའི་ངོ་བོ་ཡི། །ཆོས་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་མཁྱེན། །རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས། །ཆོས་རྣམས་མ་འདྲེས་སོ་སོར་ཕྱེད། །མདོ་སྡེ་ཤེར་ཕྱིན་དགོངས་ཡིན། །ཁྱད་པར་རང་ལུགས་རྫོགས་ཆེན་ལ། །སྣང་གྲག་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྩལ། །ཇི་ལྟར་གཡོ་ཡང་དབྱིངས་ཀྱི་དང་། །རིག་སྟོང་མཉམ་རྫོགས་ཆེན་པོ་རུ། །འུབ་ཀྱིས་ཆུད་ལ་མཉམ་གཞག་དང་། །དེ་ལ
Chinese
仅仅因为存在就承认那是具有实体的，那么在睡梦中的梦境里，显现的各种不同的境象，在醒来的时候，也同样承认是成立的吗？因此，在自显清净的境界中，清澈的状态如同水泡，或者如同天空中的云彩，清净刹土如幻术般显现。其中，极乐世界等，自性化身刹土中的，马、牛、孔雀、妙音鸟和，蜜蜂等形态的众生，虽然显现为旁生的形象，但实际上并非庸常之辈，而是安住于大地的菩萨们，向自己的主尊听闻佛法，通过手势和表情等，宣扬大乘佛法的声音。其中，共同清净的刹土，以极乐世界为例，功德不可思议，神变庄严无量，只是自己享用自己的显现。在那里，食物、衣服、医药等，仅仅是意念就能产生，以及在莲花中化生等，所享用的境界不可思议，在《鼓声经》中这样说道：极乐世界的世间，那里有圆满的佛陀安住，如来无量寿，谁称念他的名号，那人将往生到那里。临终的时候，会见到比丘和僧团。那里没有女人，也没有胎生。从珍宝的莲花中，会产生巨大的神变。食物、衣服和医药等，以及法衣、卧具、钵盂等，在心中所想的地方，那些都会大量地出现。十方安住的诸佛，赞叹极乐世界。如是。然后是第三十三问：等持和后得是一还是异？如果是一，那么分为二就相违。如果是异，那么那一个本身，就成了各自不同的两个觉性。作为问答，这样说道：在平等安住的自性中，诸法如虚空般了知。在后得的智慧中，诸法不混杂地各自区分。这是经部般若的观点。特别是自宗大圆满中，显现、声音、各种念头的妙用，无论如何变动，都融入法界，在觉性空性平等大圆满中，完全包含而成为等持，以及那
English
If you acknowledge that it is substantial just because it exists, then when you wake up from a dream, do you also acknowledge that the various appearances of places that appeared in the dream are established in the same way? Therefore, in the face of pure self-appearance, the clear state is like a bubble, or like a cloud in the sky, and the pure land appears like a magical illusion. Among them, the self-nature manifested pure lands, such as the Land of Utmost Bliss, have horses, cattle, peacocks, kalavinka birds, and creatures in the form of bees. Although they appear as animal forms, they are not ordinary beings in reality. They are bodhisattvas who abide on the earth, listening to the Dharma from their own lords, and proclaiming the sound of the Great Vehicle Dharma through gestures and expressions. Among them, the common pure land, exemplified by Sukhavati, has inconceivable qualities and immeasurable miraculous displays, but one enjoys one's own appearances. There, food, clothing, medicine, etc., arise merely by thinking of them, and one is born miraculously in a lotus. The realm of experience is inconceivable. In the Drum Sound Sutra, it says: "In the world of Sukhavati, there dwells the perfect Buddha, the Tathagata Amitayus. Whoever utters his name will be born there. At the time of death, one will see monks and the Sangha. There are no women there, and there is no womb. From the lotus flowers of jewels, great miracles will arise. Food, clothing, and medicine, as well as Dharma robes, bedding, and alms bowls, will appear in abundance wherever the mind desires. The Buddhas abiding in the ten directions praise Sukhavati." So it is. Then, in the thirty-third question: Are equipoise and subsequent attainment one or different? If they are one, then dividing them into two is contradictory. If they are different, then that very one becomes two separate awarenesses. As an answer, it is said: In the essence of equipoise, all phenomena are known to be like the sky. In the wisdom of subsequent attainment, all phenomena are distinguished separately without being mixed. This is the view of the Sutra Pitaka Prajnaparamita. In particular, in the Dzogchen system, the play of appearances, sounds, and various thoughts, no matter how they move, merges into the dharmadhatu, and in the equality of awareness and emptiness, the Great Perfection, it is completely contained and becomes equipoise, and that