Tibetan
ན་གྱི། །གནས་སྐབས་ལམ་གྱི་སྟོན་པ་དང་། །མི་བཟད་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྤྱོད་པའི། །འགྲོ་བ་འདྲེན་པའི་དེང་དཔོན་ཕྱིར། །བརྡ་ཡི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འདོད། །དེ་ཡང་རང་ངོ་ལ་ལྟོས་ན། །བཤེས་གཉེན་དུལ་དང་ཉེར་ཞི་བ། །ཡོན་ཏན་ལྷག་བྱས་ལུང་གིས་ཕྱུག། རང་གི་སློབ་དཔོན་གྱུར་བ་དེ། །བླ་མ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །ཚོགས་ལམ་པ་ཡི་སངས་རྒྱས་ཡིན། །དེ་བཞིན་དྲོད་རྩེ་བཟོད་ཆོས་དང་། །ཆོས་མཆོག་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་གི། །རང་གིས་ཉམས་མྱོང་ཡེ་ཤེས་ནི། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག། བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན། །བསྒོམས་པས་མཐོང་ལམ་ལ་གནས་ཏེ། །རབ་དགའ་དང་པོའི་ས་པ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་སྐུའི་ཚོགས་མཐོང་ཞིང་། །ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཉན་པ་སོགས། །ཡོན་ཏན་དཔག་མེད་ཐོབ་པ་ཡང་། །དོན་ལ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །རང་སྣང་ཉིད་ལ་རང་སྣང་སྤྱོད། །དེ་བཞིན་ས་བཅུའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས། །རང་སྣང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ འདོད་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་བཅུ་གཅིག་ཀུན་ཏུའོ། །ནས་བཟུང་ཁྱབ་པར་ས་མཆོག་གི། །མཐའ་རུ་མ་སོན་ཕྱེད་ཡན་ལ། །གནས་པའི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེས། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ལ། །གཉིས་མེད་འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམས་དང་། །འོད་ཟེར་ཆེན་པོའི་དབང་མཆོག་ལེན། །རྩེ་མོ་ས་ཕྱེད་མཐར་སོན་ཚེ། །སྐྱབས་དང་སྐྱོབ་པ་གཉིས་མེད་ལས། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཡིན། །སློབ་བྱའི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་པས། །མི་སློབ་ལམ་གྱི་སྣང་བ་སྟེ། །ངོ་བོ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པས། །དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་འདོད། །མིང་དུ་བརྗོད་ན་ཆོས་སྐུའམ། །དེ་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དང་། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྐུ་ཞེས་བྱ། །གལ་ཏེ་ཞལ་ཕྱག་མཚན་དཔེ་དང་། །ལྡན་པ་ཁོ་ན་མཐར་ཐུག་གི། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ན། །གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་། །གང་དག་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། །ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ། །སོགས་ཀྱི་ལུང་གིས་གནོད་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཕྱིར་གྲུབ་མཐའི་དབྱེ་བ་འདི། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་ཞིང་གནད་ཆེ་བས། །རང་བཞིན་རྒྱས་པར་ཤེས་འདོད་ན། །གྲུབ་མཐའ་རིན་ཆེན་མཛོད་ལས་རྟོགས།། །།དེ་བཞིན་དྲི་བ་ཉེར་གསུམ་པར། །བསྐྱེད་རིམ་ཆོས་སྐུར་མཚུངས་མི་མཚུངས། །ཡིན་ན་ཁ་དོག་མཚན་མ་ཅན། །མིན་ན་ཆོས་སྐུའི་གདངས་བྲལ་བས། །དེ་འདྲའི་ལམ་གྱི་སངས་རྒྱས་མིན། །ཞེས་དྲི་ལན་དུ་འདི་སྐད་བརྗོད། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ཡི
Chinese
那吉（藏文：ན་གྱི།）。为了成为引导众生的导师，为了应对难以忍受的痛苦，为了引导众生，我将（上师）视为象征性的佛陀。此外，就自身而言，一位调伏且寂静的善知识，具备超胜的功德，精通经论，成为自己的导师，被称为“有学问的上师”，是资粮道上的佛陀。同样，获得暖位、顶位、忍位、世第一法位的补特伽罗，其自身的体验智慧，被认为是佛陀。通过修习七觉支的舍，安住于见道，从极喜地开始，见到佛陀化身的圣众，听闻佛法的名相等等，获得无量的功德，实际上是自证智慧，在自显现中行持自显现。同样，十地菩萨，将自显现的受用圆满身，视为佛陀。因此，从十一地普贤行开始，直到遍及最胜地的边缘尚未到达之前，安住于此的大菩萨，从佛陀法身处，接受无二果位的法和巨大的光芒灌顶。当到达顶位一半的边缘时，从无二的救护者和救助者处，成为佛陀五身的自性。由于修习者的功德达到究竟，因此是不学道的显现，是所有佛陀的自性，是伟大的智慧，因此被认为是义佛。如果从名称上说，是法身，同样也是自性身，以及现证菩提身。如果说只有具备面容、手、相好才算是究竟的佛陀，那么，那些视我为形象，那些以声音认识我的人，是步入歧途的人，因为受到（经文）的妨害。因此，这种宗派的区分，非常细微且至关重要，如果想详细了解其自性，就从《宗派宝藏论》中理解。同样，在第二十三个问题中，生起次第是否等同于法身？如果是，则具有颜色和相好；如果不是，则脱离了法身的特征，因此不是那样的道之佛。在问答中这样说到：自性、自性、大悲三者，是菩提心的安住方式。
English
Nagi. In order to be a guide for sentient beings, to cope with unbearable suffering, and to lead sentient beings, I regard (the guru) as a symbolic Buddha. Furthermore, in terms of oneself, a virtuous friend who is tamed and peaceful, possessing surpassing qualities, proficient in scriptures, and who has become one's own teacher, is called a "learned guru," and is the Buddha on the path of accumulation. Similarly, the individual who has attained the stages of warmth, peak, forbearance, and the highest mundane dharma, their own experiential wisdom is regarded as the Buddha. By meditating on the seven branches of equanimity, abiding in the path of seeing, from the Joyful Ground onwards, one sees the assembly of the Buddha's nirmanakaya, hears the names of the Dharma, and so on, and attains immeasurable qualities, which in reality is self-aware wisdom, practicing self-appearance within self-appearance. Similarly, the bodhisattvas of the ten grounds regard the sambhogakaya of self-appearance as the Buddha. Therefore, starting from the eleventh ground, Samantabhadra, until reaching the edge of the supreme ground, the great bodhisattva who abides there receives the non-dual fruit of Dharma and the great empowerment of light from the Dharmakaya of the Buddha. When the edge of the peak halfway is reached, from the non-dual protector and savior, one becomes the nature of the five bodies of the Buddha. Because the qualities of the student have reached the ultimate, it is the appearance of the path of no-more-learning, it is the nature of all Buddhas, it is great wisdom, and therefore it is regarded as the meaning Buddha. If named, it is the Dharmakaya, and also the Svabhavikakaya, and the Abhisambodhikakaya. If one says that only those with faces, hands, marks, and signs are the ultimate Buddha, then those who see me as form, those who know me as sound, are those who have entered the wrong path, because they are harmed by (scriptural) statements. Therefore, this distinction of philosophical schools is very subtle and crucial, and if one wants to understand its nature in detail, one should understand it from the "Treasury of Philosophical Schools." Similarly, in the twenty-third question, is the generation stage equivalent to the Dharmakaya? If so, it has color and marks; if not, it is devoid of the characteristics of the Dharmakaya, and therefore it is not such a Buddha of the path. In the question and answer, it is said: the three of nature, self-nature, and compassion, are the way in which the mind of enlightenment abides.