Tibetan
་འདུ་ཤེས་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་སྟོབས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དགོངས་པས་རྒྱུད་འབུམ་བཀའི་ཁྲོད་ནའང་བཞུགས་པའི་རྩོད་པ་ཅན་དུ་བྱས་ཀྱང་། བསྟན་པ་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་དང་། གཟུ་བོར་གནས་པ་ཀུན་ལ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་དཔའི་འདུ་ཤེས་ལོག་པ་ནི་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་དེ་ལྟའི་སྒྲིབ་པ་ལྷག་པར་ཡང་བཟོད་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འཕགས་པ་སྐུར་དང་དེས་གསུངས་ཆོས་ལ་བརྙས་པ་དང་། །དེ་ཀུན་རྨོངས་པའི་མངོན་ཞེན་བརྟས་བྱས་ཉོན་མོངས་ཡིན། །དེས་ན་ཞེན་ལྟའི་དྲི་ཅན་དེ་ལ་བློ་མི་སྦྱར། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ལྡན་གྱི་རྒྱལ་པོ་འདིའི་སྐུ་རིང་ལ་སྔར་བོད་དམག་གིས་རྒྱ་ནག་ལ་གཟན་པས་དཔོན་ཞང་འདུམས་ཏེ་ལྷ་ས་དང་། རྒྱ་བོད་ཀྱི་སོ་མཚམས། ཕོ་བྲང་བལྟ་ན་སྡུག་སོགས་སུ་རྡོ་རིང་སློང་ཞིང་ཆད་ཐོའི་ཡི་གེ་བྲིས། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རེ་ལ་འབངས་མི་ཁྱིམ་བདུན་བདུན་ཕུལ། རང་གི་རལ་པར་རས་ཡུག་བཏགས་ནས་དགེ་འདུན་རྣམས་བཞུགས་སུ་བཅུག་པ་སོགས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། དེ་འཛིན་ལ་བཀུར་སྟི་འགྲན་ཟླ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཛད་པ། སེམས་ཅན་གྱི་བསོད་ནམས་པདྨའི་རྣལ་མ་ལྟ་བུར་ཕྲ་བས་རྐྱེན་དེ་དག་མི་མཛའ་བའི་ མགྲོན་པོ་འབོད་པའི་ཕོ་ཉར་གྱུར་ཏེ། སྡིག་བློན་རྣམས་མ་རངས་པར་ཆོས་ཁྲིམས་བཤིག་པའི་གྲོས་བརྩམས། མཆེད་གཙང་མ་སྤྱུགས། བཙུན་མོ་ངང་ཚུལ་མ་དང་པན་ཆེན་པོ་དཔལ་གྱི་ཡོན་ཏན་ནལ་བཤམས་སོ་ཞེས་ཕྲ་མ་བཅུག། པན་ཆེན་པོ་ལྔ་པར་བཏང་། བཙུན་མོ་ལྕེབས་ཏེ་གུམ། བཙན་པོ་དགུ་པ་ལོ་སོ་དྲུག་པ་ལ་ད་བས་རྒྱལ་གཏོ་རེ་དང་ལེགས་སྒྲ་གཉིས་ཀྱིས་ཞལ་ལྟག་པར་བསྟན་ཏེ་བཀྲོངས། དགའ་རབ་དབང་ཕྱུག་མིའི་སྲིད་པར་འཕོས་ཤིང་ལོག་སྨོན་གྱི་མཐུ་བདོ་བ་གླང་དར་མའུ་དུམ་བཙན་ལ་རྒྱལ་སྲིད་གཏད་པས། ལོ་པཎ་རྣམས་ཆོས་བསྒྱུར་བའི་གྲྭ་བཅད། པཎྜི་ཏ་རྣམས་རང་ཡུལ་དུ་བརྫངས། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཀུན་ཕབ་པས། བཙུན་པའི་རྟགས་བོར་དུ་མ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་མདའ་གཞུ་བཀུར་ནས་རྔོན་པ་བྱེད་དུ་བཅུག། མི་ཉན་པ་རྣམས་བསད། པོ་ཏི་ཕལ་ཆེར་ལྷ་སའི་བྲག་ལ་སྦས་པ་སོགས་བསྟན་པ་དང་དེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་མིང་གི་ལྷག་མར་བྱས་པའི་རྒྱལ་སྲིད་མ་རུངས་པ་ལོ་བཞི་བསྐྱངས། དེའི་ཚེག་ནུབས་ཆེན་གྱིས་ཚེའི་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་ནས་བཞུགས་པས་གླང་དར་བསྒྲལ་བའི་མཐུ་སློབ་ཏུ་རྒྱ་བལ་ལ་འབྱོན་རིང་། དཔལ་ལྷ་མོས་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་མ་ལུས་པའི་མཐུ་སྟོབས་ཀྱི་ནུས་རྩལ་ཕྱུར་བུར་སྤུངས་པ
Chinese
认为这种认识是颠倒的分别念的自力，即使在《续部千部》中也被视为有争议的。然而，所有圆满教法的善知识们和公正的人们，都不会像那样对菩萨的认识产生邪见。为什么呢？因为那样的障碍尤其难以忍受。如《宝性论》所说：“诋毁圣者身，及其所说之法，彼等皆因愚昧执着而增长烦恼。因此，不应与怀有偏见之垢者交往。”在这位具法国王在位期间，以前吐蕃军队侵略中国，后来通过官员和尚之间的调解，在拉萨、汉藏边界、颇章拉达等地树立石碑，并书写了惩罚条款的文书。每位出家人供养七户百姓。将丝绸系在自己的头发上，让僧侣们入座等，对珍贵的佛法和执持者给予了无与伦比的尊重。众生的福德如同莲花的本质般纤细，因此这些因缘变成了召唤不悦客人的使者。邪恶大臣们不满，开始商议破坏宗教法律。驱逐了清净的兄弟。进谗言说王妃昂楚玛和班禅波·贝吉云丹（吉祥功德）有染。将班禅波流放。王妃被处以绞刑而死。第九代赞普在三十六岁时，被达瓦·杰托热和列扎二人从背后袭击而杀害。嘎饶多吉转世为人，恶愿的力量增强，将王位传给了朗达玛·乌敦赞。禁止译师们翻译佛经。将班智达们遣返回国。所有出家人都被迫还俗。对于那些不愿放弃僧人标志的人，让他们佩戴弓箭，从事狩猎。不听从者则被杀害。大部分经书被藏在拉萨的岩石中等，将佛法和执持者全部变成了有名无实的境地，维持了四年不吉祥的统治。当时，努钦通过修持获得了长寿的成就，为了学习诛杀朗达玛的法术，他前往印度和尼泊尔。吉祥天母聚集了过去、现在、未来三世诸佛的所有力量和能力。
English
Thinking that this kind of understanding is the reversed self-power of conceptualization, even in the midst of the "Hundred Thousand Tantras," it is regarded as controversial. However, all the virtuous spiritual friends of the complete teachings and impartial people do not have a wrong view of the Bodhisattva's understanding in that way. Why? Because such obscurations are especially difficult to bear. As it is said in the Uttaratantra, "Defaming the body of the noble ones and the Dharma spoken by them, all of these are afflictions that grow from ignorance and attachment. Therefore, one should not associate with those who are tainted by the dirt of attachment." During the reign of this Dharma-abiding king, the Tibetan army had previously invaded China, and later, through mediation between officials and monks, stone pillars were erected in Lhasa, on the Sino-Tibetan border, and in places like Potala, and documents of punishment clauses were written. Seven households of subjects were offered to each ordained person. Silk was tied to one's own hair, and monks were allowed to sit, etc., showing unparalleled respect for the precious Buddha Dharma and its upholders. The merit of sentient beings was as delicate as the essence of a lotus, so these conditions became messengers calling unwelcome guests. The evil ministers were dissatisfied and began to discuss destroying religious laws. The pure brothers were expelled. False accusations were made that the queen Ngangtsulma and Panchen Palgyi Yonten (Glorious Merit) were having an affair. Panchenpo was exiled. The queen was strangled to death. The ninth emperor, at the age of thirty-six, was attacked from behind and killed by Dawa Gyaltore and Lekdra. Garab Dorje was reborn as a human, and the power of his evil wishes increased, so he handed over the kingdom to Langdarma U Dumtsen. The translators were forbidden from translating scriptures. The Panditas were sent back to their own countries. All the ordained were forced to disrobe. Those who did not want to give up the signs of monks were made to carry bows and arrows and engage in hunting. Those who did not obey were killed. Most of the scriptures were hidden in the rocks of Lhasa, etc., turning the Dharma and its upholders into mere names, and maintaining an inauspicious reign for four years. At that time, Nupchen, having attained the accomplishment of longevity through practice, went to India and Nepal to learn the magic of assassinating Langdarma. Pal Lhamo gathered all the power and abilities of the Buddhas of the past, present, and future.
Tibetan
འི་བདག་ཉིད་ཅན་གསང་བའི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་མིའི་རྫུ་ལ་ཞུགས་པ་ལྷ་ལུང་དཔལ་གྱི་རྡོ་རྗེ་བསྐུལ་བ་ལས། གང་གི་སྨོན་ལམ་དཀར་པོའི་ཆ་ཤས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བདེན་པའི་མཐུ་འགོག་ཏུ་མེད་པའི་དཔའ་བརྟུལ་གྱི་ཤེ་མོང་དར་དྲག་པའི་རྩལ་ཤུགས་མངོན་དུ་ཕྱུང་སྟེ་ཉག་ཕྲན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་ཞུགས་ནས་ནག་པོའི་རྩ་ལག་རྒྱལ་པོ་སྡིག་ཅན་གྱི་འདུ་བྱེད་འཆི་བདག་གཤིན་རྗེའི་ཁར་བསྟབས་སོ། །དེ་ཡན་ཆོད་ལ་བསྟན་པ་སྔ་དར་གྱི་ཐ་སྙད་བཏགས་ལ། དེ་ནས་ཡུམ་བརྟན་དང་འོད་སྲུངས་ནས་རྒྱལ་རབས་གསུམ་གྱི་བར་བགྲང་བྱའི་འཁོར་ལོ་བཅུ་ཕྲག་བདུན་ དུ་བོད་ལ་རང་བྱུང་གི་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་མེད་ཅིང་། ཆོས་ལ་འཆད་ཉན་བྱེད་པ་ལྟ་ཞོག། ནད་པའི་རིམ་གྲོ་ལ་ཀློག་འདོན་བྱེད་པའི་ཚེ་འདི་དམར་བ་ནག་པོ་ཟེར་བ་ཙམ་ལས་མ་བྱུང་བའི་སྐབས་སྲིད་པར་བྱས་ཤིང་། དེ་ལྟ་ནའང་གསང་སྔགས་འཆང་བ་ཁྱིམ་པའི་རྟགས་ཅན་སྦས་ཚུལ་མང་ཞིག་ཡོད་པས་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལ་ནུབ་པའི་སྐབས་མ་བྱུང་ངོ། །དུས་དེའི་ཚ་བཞད་གྱི་གཙང་རབ་གསལ། བོ་དོང་གཡོ་དགེ་འབྱུང་། སྨར་ཤཱཀྱ་མུ་ནེ་དང་གསུམ་ཆུ་བོ་རིར་སྒོམ་ཞིང་བཞུགས་པ་ན། བཙུན་པ་ཁྱིར་བ་བྱེད་པ་མཐོང་ནས་གཏམ་དྲིས་པས། རྒྱལ་པོ་སྡིག་ཅན་གྱིས་བསྟན་པ་བསྣུབས་ཚུལ་བསྙད་པ་ལྟར་ཐོས་ཏེ་སྡངས་ནས། འདུལ་མངོན་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་ཆ་དྲེའུ་ལ་བཀལ་ནས་མངའ་རིས་སྟེང་དུ་བྲོས། གར་ལོག་ནས་ལམ་ཐོན། ཧོར་ཡུལ་ལ་ཕྱིན། སྐད་རིགས་མི་གཅིག་པའི་ཡུལ་དུ་བསྟན་པ་དར་བར་བྱའོ་སྙམ་ནའང་མ་ནུས། སླར་བྱང་ལམ་བརྒྱུད་མདོ་ཁམས་སུ་བྱོན། དགོངས་པ་རབ་གསལ་སོགས་སློབ་མ་བསྐྱངས་པས་རིམ་པར་མཆེད་དེ་བསྟན་པའི་མི་རོ་སྨད་ནས་བསླངས་ཞེས་གྲགས། མངའ་རིས་སྟོད་ནས་གསོས་པ་ནི་མངའ་བདག་གི་གདུང་བརྒྱུད་བཙན་པོ་སྲོང་ངེས་གཅུང་ཁོ་རོལ་གཏད་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་མཚན་ལྷ་བླ་མ་ཡེ་ཤེས་འོད་ཅེས་གྲགས་ལ། དེས་བསྟན་པ་དར་བའི་ཐུགས་བསྐྱེད་ནས་ལོ་ཆེན་རིན་ཆེན་བཟང་པོ་སོགས་ཁྱེའུ་ཉེར་གཅིག་ལ་གསེར་མང་པོ་བསྐུར་ནས་ཁ་ཆེར་པཎྜི་ཏ་སྤྱན་འདྲེན་དུ་མངགས་པས། རིན་ཆེན་བཟང་པོ་དང་ལེགས་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས་མ་གཏོགས་བཅུ་དགུ་པོ་ཁ་ཆེ་ཁྲི་བསྟན་དུ་འདས། རིན་ཆེན་བཟང་པོས་རྒྱུད་སྡེ་མང་པོ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས་བོད་དུ་ལྡོག། དེ་ནས་མི་རིང་བར་པཎྜི་ཏ་སྒྲའི་ཚེར་མའམ་སྨྲྀ་ཏི། ལྷ་གཅིག་དཱི་པཾ་ཀཱ་ར། མ་བྱོན་སངས་རྒྱས་གསུམ་པར་གྲགས་པ་ཁ་ཆེ་མ་ཧཱ་པཎྜི་ཏ་ཤཱཀྱ་ཤྲཱི་ལ་སོགས་མདོར་
Chinese
由具足（一切）自在的秘密主，即金刚手，化现为人间的拉隆·白吉多吉所劝请，凭借其清净愿望之轮圆满具足的真实力量，以及无碍的勇猛气势，显现出强大的力量，投入到细微的行动中，将黑恶势力的根源，即作恶之王，置于死主阎罗的口中。此之前被称为前弘期。自此之后，从云丹（Yumten）和沃松（Ösung）到三代王室之间，经历了七十个轮回年，西藏没有自然的形象，更不用说讲经说法了。在为病人祈福时，只会说“这个是红色的，那个是黑色的”，仅此而已。尽管如此，由于有许多秘密持咒者以在家人的身份隐藏着，因此金刚乘并未衰落。当时的查扎的藏·饶赛（Tsang Rabsel），波东的约·格炯（Yo Gegyung），以及玛·释迦牟尼（Mar Shakyamuni）三人，在曲沃日（Chuwo Ri）修行静坐。他们看到有僧人乞讨，便上前询问，得知作恶之王摧毁佛法的情况，非常愤怒。于是将律藏、论藏等经书装在骡子上，逃往阿里（Ngari）上部。从噶洛（Garlok）出发，前往霍尔（Hor）地区。他们心想，要在语言不通的地区弘扬佛法，但未能如愿。后来，他们又经由北方道路返回多康（Dokham）。贡巴·饶赛（Gongpa Rabsel）等培养了许多弟子，逐渐传播开来，据说他们从衰败中复兴了佛法。从阿里（Ngari）上部复兴佛法的是阿里（Ngari）的统治者后裔，赞普松艾（Tsenpo Songnge）将弟弟科若（Khorol）托付给僧团，科若出家后被称为拉喇嘛·益西沃（Lha Lama Yeshe Ö）。他发愿弘扬佛法，于是派遣大译师仁钦桑布（Rinchen Zangpo）等二十一名少年，携带大量黄金，前往克什米尔迎请班智达。结果，除了仁钦桑布和莱巴·西饶（Lekpai Sherab）之外，其余十九人都在克什米尔去世。仁钦桑布对许多续部的谬误进行了纠正，然后返回西藏。此后不久，班智达斯弥底（梵文：Smṛti），被称为拉吉·迪班嘎拉（梵文：Lha gcig Dīpaṃkāra），以及被称为未来佛第三尊的克什米尔大班智达释迦师利（梵文：Śākyaśrī）等，简而言之
English
Urged by Lhalung Pelgyi Dorje, an emanation of Vajrapani, the Lord of Secrets, who possesses complete autonomy, he manifested the powerful strength of his unwavering courage, fueled by the complete truth of his pure aspirations, and engaged in subtle actions, placing the root of the evil forces, the sinful king, into the mouth of Yama, the Lord of Death. This period is known as the Early Propagation of the Doctrine. From Yumten and Ösung to the third generation of kings, for seventy cycles of years, Tibet lacked even a natural image of Dharma. Forget about teaching and studying the Dharma, even when performing rituals for the sick, they would only say, "This is red, that is black." Nevertheless, many secret mantra practitioners, disguised as householders, existed, so the Vajrayana did not decline. At that time, Tsang Rabsel of Tsa Zha, Yo Gegyung of Bodong, and Mar Shakyamuni meditated and resided at Chuwo Ri. They saw monks begging and asked them what was happening. Upon hearing how the sinful king was destroying the Dharma, they became enraged. They loaded the Vinaya, Abhidharma, and other scriptures onto mules and fled to Upper Ngari. They set out from Garlok and went to the Hor region, intending to propagate the Dharma in a land where the language was different, but they were unable to do so. Later, they returned to Dokham via the northern route. Gongpa Rabsel and others trained many disciples, and gradually the Dharma spread, and it is said that they revived the Dharma from its decline. The revival of the Dharma in Upper Ngari was due to the descendant of the Ngari rulers, Tsenpo Songnge, entrusting his younger brother Khorol to the monastic community. Khorol became a monk and was known as Lha Lama Yeshe Ö. He aspired to propagate the Dharma and sent the great translator Rinchen Zangpo and twenty-one other young men to Kashmir with a large amount of gold to invite panditas. However, except for Rinchen Zangpo and Lekpai Sherab, the other nineteen died in Kashmir. Rinchen Zangpo corrected many errors in the tantras and returned to Tibet. Soon after, the pandita Smṛti, known as Lhajik Dipamkara, and the great Kashmiri pandita Shakya Shri, who was said to be the third future Buddha, and others, in short,