Tibetan
ས་སུ་བཟུང་ནས། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་། སྙེད་པ་ཙམ་གྱི་ཆེད་དུ་སྨད་པ་དག་གིས་སྒྲིབ་པའི་ཕུང་པོ་ཤིན་ཏུའང་མི་བཟད་པ་ཡིན་པས་མཁས་ཤིང་གཟུ་བོར་གནས་པ་དག་གིས་སྲོག་གི་ཕྱིར་དུའང་སྡིག་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མི་བྱ་སྟེ། མནར་མེད་པའི་དམྱལ་བ་ལས་འགྲོ་ས་གཞན་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྨོངས་པའི་དབང་གིས་མཚམས་མེད་ལྔ་བྱས་པ་དེ་དག་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་བསམས་པས་ཐར་ཞིང་། སྨོན་ལམ་ཁྱད་དུ་འཕགས་པ་དུ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་སྦྱོང་བའི་ཐབས་ཡོད་དེ། སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། མཚམས་མེད་ལྔ་པོ་དག་གི་སྡིག་པ་རྣམས། །གང་གིས་མི་ཤེས་དབང་གིས་བྱས་པ་དག། དེ་ཡི་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་བདེ་བརྗོད་ན། །མྱུར་དུ་མ་ལུས་ཡོངས་སུ་བྱང་བར་འགྱུར། །ཅེས་བཤད་ལ། ཆོས་སྤངས་པས་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། བློ་དམན་ཕྱིར་དང་དཀར་པོའི་ཆོས་བྲལ་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལ་བརྟེན་ཕྱིར། དམ་ཆོས་སྤང་བའི་སྒྲིབ་པ་དག་ཕྱིར་དྲང་དོན་དེ་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར། རྙེད་ལ་བརྐམ་ཕྱིར་ལྟ་བའི་དབང་ཕྱིར་ཆོས་སུན་འབྱིན་པ་བསྟེན་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་འཛིན་བསྲང་ཕྱིར་མོས་པ་དམན་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྤོང་བྱེད། །ཇི་ལྟར་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉམས་དེ་བཞིན་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱང་མེ་དང་ནི། མི་བཟད་སྦྲུལ་གདུག་གཤེད་མ་དང་ནི་ཐོག་ལའང་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་མི་བྱ། །མེ་སྤྲུལ་དགྲ་དང་རྡོ་རྗེའི་མེས་ནི་སྲོག་དང་བྲལ་བ་ཙམ་བྱེད་དེ། དེ་ལས་མནར་མེད་རྣམས་ཀྱི་འགྲོ་བ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པར་འགྲོ་མི་འགྱུར། ། གང་ཞིག་གང་ཡང་སྡིག་གྲོགས་བསྟེན་པས་སངས་རྒྱས་ངན་སེམས་ལྡན་གྱུར་དང་། ཕ་མ་དགྲ་བཅོམ་གསོད་གང་བྱ་བ་མིན་བྱེད་མཆོད་ཚོགས་འབྱེད་པའི་མི། །དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ངེས་པར་བསམ་པས་མྱུར་དུ་དེ་ལས་ཐར་གྱུར་གྱིས། །གང་ཞིག་ཡིད་ནི་ཆོས་ལ་སྡང་བ་དེ་ལ་ཐར་བ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དང་། མོས་པ་ཐ་དད་པ་ཙམ་དུ། འདུལ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་དང་། གང་ཟག་གི་རིམ་པའང་དེ་སྙེད་དུ་སྣང་བས་དོན་བྱང་བའི་ཕྱིར། འཁོར་སྤོང་ཞིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་ཚུལ་ཇི་སྙེད་འདུག་པ་ཐམས་ཅད་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་ཏེ། དེ་ལ་མིང་དང་། ཚིག་དང་། འཇུག་སྒོ་དང་། ཐེག་པ་དང་། རང་བཞིན་གང་དུ་བཏགས་ཤིང་། ཅི་འདྲར་སྣང་ཡང་སྤང་མི་དགོས་ཏེ། ཡིད་མ་ཆེས་པ་གང་ཞིག་བཏང་སྙོམས་སུ་གཞག་པས་ཆོག་པ་ལ་མི་མཐུན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་ནུབས་ཆེན་གྱིས་བྲུ་ཤའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པར་བྱོན་ནས་ཞི་ཁྲོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དང་།
Chinese
因此，抓住（正见），为了利益一点点而诽谤（正法）的罪恶深重，贤明公正之人即使为了性命也不应造作那样的罪业，因为除了无间地狱之外没有其他去处。如果因愚昧无知而造作了五无间罪，通过思维甚深之义也能解脱，依靠众多殊胜的愿望也能清净。如《华严经》云：“五无间罪诸罪业，何人不知因惑造，彼之善行若宣说，迅速无余皆清净。”但舍弃正法就不是这样了。《宝性论》云：“以慧劣故及离白法，依于邪见之我慢故，舍弃正法之障蔽，为求正义而执持故，贪求利养故见解所使，依于诽谤正法者故，为正持法故信解劣故，舍弃诸阿罗汉之法。如是甚深之法衰损，如是智者亦不应惧怕火与，不悦意之毒蛇刽子手与雷电。火蛇仇敌与金刚之火，仅能夺取性命而已，然彼等不使趋入无间地狱之行，是故不应极度怖畏。” 无论何人，若因依止恶友而对佛生起恶意，或杀害父母、阿罗汉，或做不应做之事，或破坏供养僧众的集会之人，也应以正念思维法性，迅速从中解脱。心中憎恨佛法之人，又怎能有解脱呢？因此，众生的根器和意乐各不相同，调伏的法门和补特伽罗的次第也显现出多种多样，为了成办利益，舍弃轮回而趋向涅槃之路的方式有多少，都是内道佛教的法，对此，无论安立何种名称、词句、入门、乘和自性，无论显现为何种形象，都不应舍弃，对于不相信的，以中庸之道对待即可，因为没有不相容之处。那时，努钦（大成就者）（约公元10世纪）前往布鲁夏（今克什米尔北部吉尔吉特-巴尔蒂斯坦）等地，示现寂怒幻化等。
English
Therefore, grasping (right view), the accumulation of obscurations from slandering (the Dharma) for the sake of even a little gain is extremely unbearable. Wise and impartial people should not commit such sins even for the sake of their lives, because there is no other place to go besides the Avici hell. If one has committed the five inexpiable sins out of ignorance, one can be liberated by contemplating the profound meaning, and one can also purify them by relying on many excellent aspirations. As it is said in the Avatamsaka Sutra: "The sins of the five inexpiable sins, which are committed out of ignorance by those who do not know, if one speaks of their good conduct, they will be quickly and completely purified without exception." But it is not so with abandoning the Dharma. As it is said in the Uttaratantra: "Because of inferior intelligence and being separated from white Dharma, because of relying on the pride of wrong views, the obscurations of abandoning the Dharma, because of holding to the true meaning in order to seek the right meaning, because of greed for gain, because of being driven by views, because of relying on those who slander the Dharma, because of upholding the Dharma, because of inferior faith and understanding, one abandons the Dharma of the Arhats. Just as the profound Dharma declines, so too the wise should not fear fire and, unpleasant poisonous snakes, executioners, and lightning. Fire, snakes, enemies, and the fire of Vajra can only take life, but they do not cause one to go to the Avici hell, so one should not be extremely afraid." Whoever, if by relying on bad friends, generates ill will towards the Buddha, or kills parents, Arhats, or does what should not be done, or destroys the assembly of offerings to the Sangha, should also quickly be liberated from it by thinking of the Dharma nature with mindfulness. How can there be liberation for one whose mind hates the Dharma? Therefore, the faculties and inclinations of sentient beings are different, and the methods of taming and the order of individuals also appear in many ways. In order to accomplish benefit, all the ways of abandoning samsara and going to the path of Nirvana are the Dharma of the inner Buddhist path. Whatever name, words, entrances, vehicles, and nature are established for it, and whatever form it appears in, one should not abandon it. For those who do not believe, it is enough to treat them with equanimity, because there is no incompatibility. At that time, Nupchen (the Great Accomplisher) (around the 10th century AD) went to places such as Brusha (present-day Gilgit-Baltistan in northern Kashmir), and manifested peaceful and wrathful illusions, etc.
Tibetan
གཤེད་སྐོར་རྒྱ་མཚོ། བཻ་རོས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བླངས་པའི་ལོ་རྒྱུས་ཆོས་འབྱུང་བདེན་པར་སྨྲ་བ་དང་། འདྲ་འབག་ཆེན་མོ་རྣམས་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་མང་དག་དཔལ་གྱི་བསམ་ཡས་མཆིམས་ཕུར་རྗེ་འབངས་ཉེར་ལྔ་ལ་སོགས་པར་གནང་བས་དེ་དག་གིས་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ནང་ཚན་ལས་སྒྲུབ་སྡེ་བཀའ་བརྒྱད་ཚོམ་བུ་དགུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རོལ་པ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་བདེ་གཤེགས་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་མཆིམས་ཕུ་བྲེ་དགུ་དགེའུའི་དབེན་གནས། སུ་ཞལ་ཕྱེ་ནས་སྨིན་གྲོལ་གྱི་ཚེ་མེ་ཏོག་གསེར་སྲང་བཅུ་བོར་པ་རང་རང་གི་རིགས་ཀྱི་ཚོམ་བུ་ལ་འཕོག་པ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་གྲུབ་པ་ཐོབ་པའི་གྲུབ་ཆེན་བརྒྱད་དུ་གྲགས་པ་ནི། དབུས་ཆེ་མཆོག་ལ་མངའ་བདག་རྒྱལ་པོ། ཤར་ཡང་དག་ལ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ། ལྷོ་གཤིན་རྗེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས། ནུབ་རྟ་མགྲིན་ལ་རྒྱལ་བ་མཆོག་དབྱངས། བྱང་ཕུར་བ་ལ་ཡེ་ཤེས་མཚོ་རྒྱལ། ཤར་ལྷོ་མ་མོ་ལ་དཔལ་གྱི་ཡེ་ཤེས། ནུབ་བྱང་དྲེགས་པ་ཀུན་འདུལ་ལ་དཔལ་གྱི་སེང་གེ། བྱང་ཤར་སྟོབས་ལྡན་ནག་པོ་ལ་བཻ་རོ་ཙ་ན་སྟེ་གང་ཟག་སྙན་ཁུང་གི་བརྒྱུད་པར་གྲགས་སོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་རྒྱ་ཆེར་དར་རྒྱས་སུ་མཛད་པའི་ལྷ་གཅིག་ཁྲི་སྲོང་ལ་སྲས་གཉིས་དང་གསུམ་སོགས་གཏན་ཚིགས་རྙིང་པ་རྣམས་ཁ་མི་འཆམ་ཡང་། འཇིག་རྟེན་མིག་གྱུར་ལྔ་པ་ཆེན་པོས་དཔྱད་གསུམ་དག་པའི་སྲང་ལ་བཏེག་ནས་སྲས་གསུམ་དུ་ཞལ་ལྕེ་བཅད་པ་ལྟར། ཁྲི་སྲོང་གཤེགས་ནས་ཐུ་བོ་མུ་ནེ་བཙན་པོས་རྒྱལ་ས་བཟུང་། ཡབ་ཀྱི་ཞལ་ཤེས་དང་མཐུན་པར་བླ་མཆོད་སྡེ་གཉིས་བཀུར་ཞིང་། ཆོས་འཁོར་སྟོད་སྨད་ཀྱི་ཞབས་ཏོག་སོགས་ཡབ་ཀྱི་རྣམ་ཐར་དང་མཐུན་པར་མཛད་ཅིང་བསམ་ཡས་སུ་དུས་མཆོད་བཞི་བཙུགས། བོད་ལྟོགས་ཕྱུག་ལན་གསུམ་སྙོགས། ཆབ་སྲིད་ལོ་གཅིག་དང་ཞག་གི་ཕུང་པོ་རི་བོའི་གྲངས་ལྡན་ལོན་ཚེ་ཡུམ་ཚེ་སྤོང་མེ་སྒྲོན་གྱིས་དུག་བཏང་ནས་བཀྲོངས། བར་མ་མུ་རུབ་བཙན་པོ་བསྐོ་བར་བརྩམས་པ་ན་དེས་སྔར་ཞང་གི་བུ་དབུ་རིང་བསད་པའི་སྙིང་ནད་ཀྱིས་སྣ་ནམ་བཟས་རྟ་གྲིར་བཀུམ། དེ་ནས་གསུམ་པ་བསད་ན་ལེགས་མཇིང་ཡོན་རྒྱལ་སར་བསྐོས། ཐུགས་སྒམ་པ་ལ་སོགས་ཏེ་ལེགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་ལྡན་པས་དཀར་ཆུང་རྒྱལ་སྡེའི་ལྷ་ཁང་འགྲན་ཟླ་དང་བྲལ་བ་བཞེངས། མཚན་མུ་ཏིག་བཙན་པོར་ཡང་གྲགས་ཤིང་འདི་ལ་སྲས་ཁྲི་གཙུག་ལྡེ་བཙན། གཙང་མ། དར་མ། ལྷ་རྗེ། ལྷུན་གྲུབ་སྟེ་ལྔ་བྱུ
Chinese
杀戮之轮大海。 贝若（vairocana）等对大圆满的个别历史，应从如实讲述的教法史和大型面具中去理解。特别是在桑耶寺青浦（bsam yas mchims phu）向君臣二十五人等传授了众多密宗教法，他们因此获得了成就。其中，为了将事业部噶举八宗九聚坛城的游舞合一修持，在吉祥桑耶寺青浦（mchims phu）布德古格（bre dgu dge'u）的寂静处开启莲花之口，在成熟解脱之时，如将十两黄金之花抛向各自部族的聚落般修持，因此获得了成就，被称为八大成就者，即：中央大殊胜为领地之王；东方扬达为虚空藏；南方阎魔为佛陀智；西方马头明王为胜乐语；北方普巴金刚为智慧海王；东南部母为吉祥智慧；西北傲慢总集为吉祥狮子；东北大力黑尊为毗卢遮那（藏文：བཻ་རོ་ཙ་ན།，梵文天城体：वैरोचन，梵文罗马拟音：Vairocana，汉语字面意思：光明遍照），被称为是声闻传承。如是，为了使佛教广弘兴盛，对于拉钦赤松德赞有二子或三子等旧有定论虽有不合，但被世间眼目的第五世达赖喇嘛以三种清净的尺度衡量后，裁定为三子。赤松德赞逝世后，长子牟尼赞普继位。他遵照父王的遗嘱，尊崇上师和僧众二者，并如父王一般侍奉上下教法之轮，在桑耶寺设立了四时祭祀。他三次调匀了西藏的饥荒和富裕。执政一年零相当于山峦数量的日数后，被王妃次邦梅仲（tshe spong me sgron）下毒而死。原本打算立次子牟如赞普为王，但他因早年杀害了尚之子乌荣（dbu ring）的心脏病复发，被纳南（sna nam）用马刀杀死。之后，立三子萨纳列金永（sad na legs mjing yon）为王。他具备心思缜密等五种优良品质，建造了举世无双的噶琼嘉赛拉康（dkar chung rgyal sde'i lha khang）。也被称为牟迪赞普，他有五个儿子，即赤祖德赞、藏玛、达玛、拉杰、伦珠。
English
The Ocean of Slaughter. The individual history of Dzogchen, such as Vairochana, should be understood from the Dharma history that speaks truthfully and from the large masks. In particular, many secret mantra teachings were given to the twenty-five lords and subjects and others at Samye Chimphu (bsam yas mchims phu), and they attained accomplishment because of them. Among them, in order to unite the dances of the mandalas of the nine assemblies of the Eight Commands of the Activity Section, the great mandala of the Gathering of the Sugatas was practiced by opening the lotus mouth at the solitary place of Chimphu Bre Dugu Ge'u (mchims phu bre dgu dge'u). At the time of maturation and liberation, it was practiced as if throwing ten gold coins of flowers into the assemblies of their respective families, and thus they attained accomplishment and were known as the Eight Great Accomplished Ones, namely: the Lord King for Central Chemchok; Namkhai Nyingpo for Eastern Yangdak; Sangye Yeshe for Southern Shinje; Gyalwa Chokyang for Western Tamdrin; Yeshe Tsogyal for Northern Phurba; Palgyi Yeshe for Southeastern Mamo; Palgyi Senge for Northwestern Drekpa Kundul; and Vairochana (藏文：བཻ་རོ་ཙ་ན།，梵文天城体：वैरोचन，梵文罗马拟音：Vairocana，汉语字面意思：光明遍照) for Northeastern Topden Nakpo, who is known as the lineage of the ear-whispered transmission. Thus, in order to greatly spread and develop the Buddha's teachings, although there were disagreements among the old arguments about whether Lhachig Trisong had two or three sons, the Great Fifth Worldly Eye weighed them on the scales of three purities and decreed that there were three sons. After Trisong passed away, his elder brother, Muné Tsenpo, took the throne. In accordance with his father's will, he honored both the lama and the monastic community, and like his father, he served the upper and lower wheels of Dharma, and established four seasonal festivals at Samye. He adjusted the famine and prosperity of Tibet three times. After ruling for one year and a number of days equal to the number of mountains, he was poisoned by his queen, Tsepong Medron (tshe spong me sgron), and died. It was originally intended to install the middle son, Murub Tsenpo, as king, but he was killed by Nanam (sna nam) with a horse knife due to a relapse of heart disease from killing Shang's son, U Ring (dbu ring), earlier. Then, the third son, Sadnalegs (sad na legs mjing yon), was installed as king. He possessed five excellent qualities, including a deep mind, and built the unparalleled Karchung Gyalsé Lhakhang (dkar chung rgyal sde'i lha khang). He was also known as Mutik Tsenpo, and he had five sons: Trisuk Detsen, Tsangma, Darma, Lhaje, and Lhundrup.