Tibetan
བ་ཏུ་བསྐོས་ཤིང་གྲགས་འཛིན་མ་བཙུན་ མོའི་འཁོར་ཉི་ཁྲི་དང་བཅས་ཁབ་ཏུ་བཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤཱཀྱ་དྲིལ་བུ་སྒྲའི་བུ་མོས་འཚེ་མ་ཁང་བཟང་གི་སྟེང་ན་འདུག་པ་གཞོན་ནུས་ཤིང་རྟའི་སྟེང་ནས་གཟིགས་པས་ཐུགས་སོང་བ་དེ་ཉིད་འཁོར་ཉི་ཁྲི་དང་བཅས་བཙུན་མོར་བསུས་ཤིང་དགའ་མགུར་སྤྱད་དོ། །སླར་ཤཱཀྱ་དུས་ལེགས་ཀྱི་བུ་མོ་རི་དྭགས་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་དང་ལྡན་པ་དེས་སྐར་ཁུང་ནས་བལྟ་བར། གཞོན་ནུས་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་འཕངས་པ་བུ་མོའི་མགུལ་བར་འཁྲིལ་བ་དེ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཡབ་ལ་ཞུས་པས་རི་དྭགས་སྐྱེས་འཁོར་ཉི་ཁྲི་དང་བཅས་པའང་བསུས་ཤིང་། དེར་བཙུན་མོའི་འཁོར་དྲུག་ཁྲི་དང་བཅས་པའི་ཁར་སྔར་རྒྱལ་པོས་ཕུལ་བའི་ཉི་ཁྲི་བཅས་བརྒྱད་ཁྲིའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་བཙུན་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་པར་དགུང་ལོ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུའི་བར་དུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་རོལ་ཀྱང་། འདོད་ཡོན་གྱི་སྣང་བ་ལ་སྒྱུ་མའི་ངང་ཚུལ་དུ་མཁྱེན་པས་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་ཤིང་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་ལས་ཉམས་པ་མེད་དེ། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་མཛད་པ་ནི། དེའི་ཚེ་ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རོལ་མོའི་སྒྲ་ལས་འདི་སྐད་ཅེས་བསྐུལ་ལོ། །འཆི་མེད་མྱ་ངན་མེད་ན་སངས་རྒྱས་ཏེ། སྐོམ་པས་ཉམ་ཐག་བདུད་རྩིས་ཚིམ་བྱ་ཞེས། །སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་ཚིག་མཆོག་དྲན་གྱིས་ལ། །གྲོང་ཁྱེར་འདི་ནས་མྱུར་དུ་མངོན་པར་བྱུང་། །ཞེས་གསན་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བརྡར་ཤེས་ནས་འདུན་པས་ཤིང་རྟའི་ཁ་ལོ་བ་བྱས་ཏེ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཤར་སྒོ་ནས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་བྱོན་པ་དང་། ལམ་ན་ལྷས་སྤྲུལ་པའི་བྲམ་ཟེ་མ་གེ་དུང་ལས་དཀར་བ། ལུས་རིད་ཅིང་འདར་བ། རྒས་ཤིང་འཁོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གཟིགས་པ་ཅི་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པས། ཤིང་རྟའི་ཁ་ལོ་བ་ན་རེ་ལྷ་འདི་ནི་རྒས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྒས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་འགུམ་པའོ། །ང་ཡང་རྒས པའི་ཆོས་ལས་མ་འདས་སམ། །ལྷ་ཡང་བགྲེས་པའི་ཆོས་ལས་མ་འདས་སོ། །ཞེས་ཟེར་བས་ཐུགས་སྐད་ཅིག་ལ་སྐྱོ་སྟེ་ཕྱིར་ལྡོག་གོ། དེ་བཞིན་དུ་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱོན་པའི་ལམ་ཁ་ན་ན་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉེན་པ་དང་། ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱོན་པའི་ལམ་ཁ་ན་ཤི་བར་གྱུར་བ་ཁྱོགས་ལ་བཞག་སྟེ་ཤུལ་གྱི་མིས་མྱ་ངན་གྱི་ཅ་ཅོ་འདོན་པ་དང་། བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱོན་པའི་ལམ་ཁ་ན་དགེ་སློང་ཞི་བ་དང་དུལ་བ་ཡང་དག་པ་རྣམས་གཟིགས་པས། ཁྱིམ་གྱི་ཉེས་དམི
Chinese
被任命为巴图，并迎娶了名为格增玛的王妃及其两万眷属。同样，释迦铃声之女住在艾玛康桑之上，年轻人从马车上看到她，心生爱慕，便迎娶了她及其两万眷属为妃，尽情享乐。后来，释迦时善之女，名为瑞达杰的女子从窗户向外看。年轻人投掷了一条珍珠项链，缠绕在女子的脖子上，这一幕被众人看到，便禀告了国王，于是也迎娶了瑞达杰及其两万眷属。至此，加上之前国王赠送的两万眷属，共有八万眷属的王妃，与她们一同享受了二十九年的圆满欲乐。虽然如此，他深知欲乐的显现如梦如幻，不为我执所染，也未曾偏离神圣的修行。关于出离之举：当时，十方诸佛从乐器的声音中发出这样的劝告：若无死亡与悲伤，便可成佛，以甘露满足口渴难耐之人。忆起往昔的殊胜誓愿，迅速从这座城市中显现吧！听到这些话语，他明白了这是出离的征兆，于是让车夫驾车，从城市的东门前往东方的花园。途中，他看到天神化现的婆罗门，比冰雹还要白，身体瘦弱颤抖，呈现出衰老和蹒跚的模样，便问道这是什么。车夫回答说：神，这就是衰老。衰老意味着不久之后就会死亡。难道我也无法逃脱衰老的命运吗？神也无法逃脱衰老的命运。听了这话，他顿时感到悲伤，便返回了。同样，从南门出去的路上，他看到了被疾病折磨的痛苦之人。从西门出去的路上，他看到死者被放在担架上，送葬的人们发出悲伤的哭喊声。从北门出去的路上，他看到了寂静、调柔、正直的比丘。看到了家室的过患。
English
Batu was appointed, and he took the queen named Drakdzinma and her entourage of twenty thousand into his palace. Similarly, when the son of Shakya Drilbu Dra's daughter was residing on the Aitsema Khangzang, the youth saw her from his chariot and his heart was captured. He then welcomed her and her entourage of twenty thousand as his queen, and they indulged in joy and pleasure. Later, Shakya Duslek's daughter, who was named Ridak Kye, was looking out from a window. The youth threw a pearl necklace, which wrapped around the girl's neck. This scene was witnessed by the crowd, and they reported it to the king. Thus, Ridak Kye and her entourage of twenty thousand were also welcomed. There, in addition to the sixty thousand attendants of the queens, plus the twenty thousand previously offered by the king, he enjoyed the perfect qualities of desirable objects with a gathering of eighty thousand queens until the age of twenty-nine. However, he knew the appearance of desirable objects to be like an illusion, and he was not tainted by the fault of clinging to self, nor did he deviate from the sacred conduct. Regarding the act of renunciation: At that time, the victorious ones of the ten directions urged him with the sound of music, saying: If there is no death and no sorrow, then become a Buddha, and satisfy the thirsty with nectar. Remember the supreme words of your past aspirations, and quickly manifest from this city! Upon hearing these words, he understood it as a sign of renunciation, and with longing, he had the charioteer drive him from the eastern gate of the city to the eastern pleasure garden. On the way, he saw a Brahmin woman manifested by the gods, whiter than hail, with a thin and trembling body, appearing old and decrepit. He asked what this was. The charioteer replied: God, this is called old age. Old age means that one will soon die. Am I also not exempt from the law of aging? Even the gods are not exempt from the law of aging. Hearing this, he felt sadness for a moment and turned back. Similarly, on the road going out from the southern gate, he saw people afflicted by the suffering of illness. On the road going out from the western gate, he saw a dead person placed on a stretcher, with the bereaved people uttering cries of sorrow. On the road going out from the northern gate, he saw monks who were peaceful, disciplined, and virtuous. He saw the faults of household life.
Tibetan
གས་དང་ཐར་བའི་ཕན་ཡོན་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་ཏེ་ཤིང་རྟ་མཆོག་གི་ཁ་ལོ་ནང་དུ་བསྒྱུར་ནས་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བཞུགས་ཏེ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་ཐུགས་གཏོད་པ་ན། ཡབ་ཀྱིས་རིག་ནས་གཞོན་ནུ་བག་མེད་པར་གཡེང་བའི་སྦྱོར་བ་སྣ་ཚོགས་པ་བརྩམས་ཤིང་། དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་ལས་འབྱུང་བའི་ལྔ་ལྟས་སུ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་གི་ལྗོན་པ་སྐམ་པ་དང་། ཡབ་དང་སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ། ས་འཚོ་མ་ལ་སོགས་པའི་རྨི་ལྟས་ལོག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེར་མཚན་མཁན་གྱིས་ད་སྟེ་ཞག་བདུན་གྱི་བར་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསོལ་བ་དང་། རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མཆེད་དང་བཅས་པ་བགྲོས་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་ལ་ལྕགས་རི་དང་འོབས་རིམ་པ་བདུན་གྱིས་བསྐོར། སྒོ་འཕར་རྣམས་ལྕགས་ལ་བྱས་ཤིང་སྒོ་བྱེ་ཚ་སྒྲས་དཔག་ཚད་ཁྱབ་པའི་དྲིལ་བུ་བཏགས། ཕོ་བྲང་གི་ཕྱི་རོལ་དུ་སྐས་སྤོ་བར་རུང་བ་ནུབ་མེ་མི་ལྔ་བརྒྱས་བསྡོགས་ཤིང་། སྔ་དྲོ་ལྔ་བརྒྱས་འཛུགས་དགོས་པ་བྱས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁང་བཟང་དུ་བཙུན་མོའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་ཏེ་གླུ་གར་རོལ་མོས་བྲིད་དུ་བཅུག། བློན་པོའི་ཚོགས་དཔུང་ཚོགས་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྷན་ཅིག་བདར་བ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སྤྱན་པ་ལ་བསྐོས། མཚན་མོ་ཤར་སྒོར་ཟས་གཙང་། ལྷོ་སྒོར་བྲེའོ་ཟས། ནུབ་སྒོར་ཟས་དཀར། བྱང་ སྒོར་བདུད་རྩི་ཟས་ཏེ་མཆེད་བཞི་སོ་སོའི་དཔུང་ཚོགས་དང་བཅས་པས་སྲུང་ངོ། །ད་ལྟར་དུ་ཞག་དྲུག་འདས་པའི་ནུབ་མ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ། བདག་གིས་ཡབ་རྒྱལ་བ་ལ་མ་སྤྲན་པར་ཁྱིམ་མེད་པར་གཤེགས་ན། ཕ་མས་མ་གནང་བས་མི་རིགས་སོ་དགོངས་ནས་ཡབ་ཀྱི་དྲུང་དུ་གཤེགས། ཕྱག་དང་ཞེ་སའི་སྒོ་ནས་ལྷ་བདག་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་དུས་ལ་བབས་ཀྱིས་མི་དགྱེས་པ་དང་གེགས་སུ་གྱུར་བ་མ་མཛད་ཅིག། ཅེས་གསོལ་བས་རྒྱལ་པོ་སྲིད་ལ་ཞེན་པའི་འཆིང་བས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་གནབ་བ་མ་སྦྱིན་ནོ། །མཐར་སྲས་ཀྱིས་ཅི་སྟེ་གནང་བ་མི་མཛད་ན། འདི་ནས་ཉིང་མཚམས་མི་སྦྱོར་བར་མཛོད་ཅིག་ཞུས་པས། ཡབ་ཀྱིས་ལྡོག་པར་མ་སྤོབས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་བསམ་པ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅིག །རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ། །ཞེས་གནང་བ་སྦྱིན་ནོ། །དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བཙུན་མོའི་འཁོར་སྤངས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་ལས་སུ་མ་རུང་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྤང་ཕྱིར་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གྲགས་འཛིན་མ་དང་དགའ་མགུར་རོལ་ནས་དེའི་མངལ་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྤྲུལ་པ་སྒྲ་གཅན་
Chinese
由于忆念舍弃和解脱的利益，将殊胜马车的缰绳转向内，安住在城市中，决心出离。父亲知道后，做了各种使青年放荡不羁的行为。那时，作为出家的五种预兆，国王宫殿的树木枯萎了，父亲和众生之主母、地母等都做了不祥的梦。占卜师说，如果七天之内不出现意外，就会成为转轮王。国王净饭王与众兄弟商议后，用七重铁墙和壕沟环绕城市。所有的门都用铁制成，门环上悬挂着铃铛，铃声能传遍一由旬。宫殿外有可移动的梯子，每天晚上由五百名哑人负责架设，早上由五百人负责拆除。菩提萨埵被安置在高楼大厦中，被众多的妃嫔围绕，用歌舞音乐来引诱他。大臣们率领四种军队驻扎在外面巡逻。晚上，东门由净饭王，南门由斛饭王，西门由白饭王，北门由甘露饭王各自率领军队守护。现在六天已经过去了，在第七天的晚上，菩提萨埵心想：如果我不禀告父王就出家，父母不答应是不好的，于是前往父王那里。以恭敬的姿态说道：天神降临的时刻已经到来，请不要制造不悦和障碍。这样祈请后，国王因贪恋王位，三次拒绝了他的请求。最后，王子请求说：如果父王不允许，请不要让我在此受生。父王无法拒绝，说道：愿你心想事成，我随喜。就这样答应了他。之后，菩提萨埵舍弃了妃嫔眷属，心想如果出家，外道们会认为他们的首领无能为力，为了避免这种诽谤，他以勇猛行定的三摩地与名闻天女嬉戏娱乐，并在她的腹中留下了金刚萨埵的化身罗睺罗。
English
Due to remembering the benefits of renunciation and liberation, he turned the reins of the excellent chariot inward, resided in the city, and resolved to renounce. When his father found out, he initiated various actions to make the youth indulge in recklessness. At that time, as five omens of leaving home, the trees of the king's palace withered, and his father, the queen of beings, the earth goddess, and others had inauspicious dreams. The diviner said, 'If nothing untoward happens within seven days, he will become a Chakravartin king.' King Śuddhodana, after consulting with his brothers, surrounded the city with seven layers of iron walls and moats. All the gates were made of iron, and bells were hung on the door rings, the sound of which could spread for a yojana. Outside the palace, there were movable ladders, which five hundred mutes were responsible for setting up every night, and five hundred people were responsible for dismantling every morning. The Bodhisattva was placed in a high mansion, surrounded by a multitude of consorts, and enticed with songs, dances, and music. The assembly of ministers, along with the four divisions of the army, were appointed to patrol outside. At night, Śuddhodana guarded the east gate, Dhautodana the south gate, Śuklodana the west gate, and Amṛtodana the north gate, each with their respective divisions of the army. Now, as the sixth day had passed, on the evening of the seventh day, the Bodhisattva thought: 'If I were to leave home without informing my royal father, it would be disrespectful if my parents did not allow it.' So he went to his father and, with gestures of respect and deference, said: 'The time for the arrival of the gods has come, please do not create displeasure or obstacles.' After he made this request, the king, bound by his attachment to the throne, refused his request three times. Finally, the prince requested: 'If you do not grant permission, please do not let me be reborn here.' The father could not refuse and said: 'May your wishes be fulfilled, I rejoice in it.' Thus, he granted permission. Thereupon, the Bodhisattva abandoned the company of consorts, thinking that if he were to renounce, the Tirthikas would think that their leader was incapable. To avoid this slander, he sported and rejoiced with Grahadhāriṇī with the samādhi of heroic progress, and in her womb, he left the emanation of Vajrasattva, Rāhula.