Tibetan
ང་མཛེས་པར་བྱས་པ་ནི། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། རྒྱལ་བས་སྙིང་ལ་འབབ་དང་བདེན་པ་དང་། །ལོག་པར་སྨྲ་ལྡན་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ལ་ནི། །སྦྲང་རྩི་མེ་ཏོག་མི་གཙང་ལྟ་བུའི་ཚིག། རྣམ་གསུམ་བཀའ་སྩལ་དེ་ལས་ཐ་མ་སྤང་། །ཞེས་པས་སོ། །དེ་ཡང་གླེགས་བམ་གྱི་དབུ་ཁང་གཡས་གཡོན་གསེར་གྱི་གྲག་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པའི་ནང་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་གདོད་པའི་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་མཆོག་གི་རྒྱལ་པོ་སྟོང་དཔྱལ་དང་། རིགས་རྣམས་ཀུན་གྱི་སྤྱི་མེས་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱ་མཚོའི་བདག་ཉིད་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ། རྒྱལ་ཚབ་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས། རིགས་གསུམ་སེམས་དཔའ། དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་ཏེ་ཐེག་པ་མཆོག་གི་ཤིང་རྟ། རྒྱལ་པོ་ཛལ་སོགས་ཏེ་ཏནྟྲ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་མངའ་བདག། དཔལ་མགོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་ཏེ་སྒྲུབ་སྡེ་བརྒྱད་ཀྱི་རིག་འཛིན་ཏེ། རྣམ་གསུམ་ཡོ་གའི་བསྟན་པ་ལ་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་བཀའ་དྲིན་ཆེན་པོར་གྱུར་བའི་དགོངས་བརྡ་སྙན་བརྒྱུད་ཀྱི་བླ་མའི་ཚོགས་གཅེས་བསྡུས་དང་། མ་མགོན་གཉིས་བཅས་སྣང་བརྙན་ལྔ་བཅུ་ཐམ་པ་འཇམ་གཉེན་བིར་གྱི་རྩེ་ནས་སྨན་མཁྱེན་མཁས་པའི་རུས་ཚུགས་དང་། ཆོས་དབྱིངས་པའི་ཉམས་འགྱུར་གྱི་དངོས་པོ་འདུས་བྱས་པ་རི་མོའི་ལམ་དུ་འདྲེན་པ་ལ་ཆགས་ཐོགས་སྤངས་པའི་མིག་འཕྲུལ་མཁན། ཁོ་བོ་ཅག་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་ཐོས་པ་མང་ཞིང་། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཝ་གིནྡྲ་དྷརྨ་ཀི་ཏིས་བསྟན་པའི་ཞབས་ཏོག་ཏུ་བགྱི་ངར་བོས་པ་འདི་དང་། དཔལ་ཨོ་རྒྱན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་རྣམ་ཐར་ཤེར་བྲག་མའི་ཐང་ཆེན་དགུ། བཟོ་རྩད་ཤིན་ཏུ་གཟབས་པ་དང་བཅས་པ་དུས་འདི་ཙམ་ལ་གྲུབ་པར་བགྱིས་ནས། ཕྱིན་ཆད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གོ་འཕང་དང་། བཟོ་གནས་ཀྱི་ རིག་པ་བརྗེ་བ་ལ་ནམ་ཡང་མི་བརྩོན་པའི་དམ་བཅའི་སྲོག་ཤིང་བརྟན་པར་ཡང་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་གཟབ་བྲིས་ཀྱི་ཡི་གེ་དང་། །དབུ་ལྷའི་བྱེད་ལས་པ་གཉིས་ཀ་རང་གི་སློབ་མའི་ཆ་ནས་ཐོན་ཏེ་གཞན་དབང་ལ་མ་ལྟོས་པའི་རྒྱུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་གྲུབ་བོ། །དེ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཐོག་མར་དགེ་བ། བར་དུ་དགེ་བ། ཐ་མར་དགེ་བ་ཞེས་བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་ཆ་ལ་ཁྱད་པར་བཟང་པོ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་ན། ཆོས་ཀྱི་སླད་དུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བའི་ཚོགས་ལའང་དོན་དེ་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་བ་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་ནི་ཡང་དག་པར་ན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་རྙེད་དང་མི་རྙེད་དང་། །བདེ་དང་མི་བདེ་སྙན་
Chinese
我所做的美化是：圣者龙树说：胜者对入心和真实，以及邪语者而言，如蜂蜜、鲜花、不净之语。三种教诲中应舍弃最后一种。这是因为，经函殿堂左右两侧，在金制装饰极其精美的内部，供奉着薄伽梵原始佛陀智慧至上之王多千尊，以及诸部之总祖，坛城海之主尊第六金刚持大尊，五部佛之补处，三族姓尊，吉祥金刚藏等大乘之车，国王匝等十八部续之主，吉祥怙主龙树等八大成就者之持明，对三种瑜伽之教法直接和间接具有大恩德的意传耳传上师之会众，以及母怙主二者等五十尊圣像，从柔软的笔尖以擅长绘画的医明智者之风格，以及法界之神态变化之事物，以绘画的方式呈现，是断除了贪执的魔术师。我们宗派对博闻广识，一切时以二次第瑜伽为道之瓦金扎达玛格底所教导的供养，以及邬金法王莲花生大师的列传雪扎玛之九幅巨型唐卡，极其细致地完成，直至此时。此后，对于普贤王如来的果位和工艺之学，发誓永不懈怠的誓言之命脉也已稳固。如此精美的文字，以及佛像的绘制者，二者皆从自己的学生中产生，成就了不依赖他人的圆满因缘。因此，殊胜之法最初是善的，中间是善的，最后是善的，如果所说之义具有如此殊胜的差别，那么为了佛法所作的造作之善行，也应共同具有此义。因此，佛法真实地如龙树足所说：世间知者得与不得，乐与不乐，悦耳
English
What I have beautified is: Lord Nagarjuna said: The Victorious One speaks of what is pleasing to the heart and true, and to those who speak falsely, words like honey, flowers, and impurity. Of the three teachings, the last should be abandoned. This is because, inside the exquisitely beautiful golden decorations on the left and right sides of the scripture hall, are enshrined the Bhagavan Primordial Buddha, the King of Supreme Wisdom, and the six Vajradhara great beings, the masters of the mandala ocean, the progenitors of all lineages, the successors of the five Buddha families, the three family lords, Garab Dorje, and others, the chariots of the supreme vehicle, King Ja and others, the lords of the eighteen tantras, the vidyadharas of the eight great accomplished lineages such as the glorious protector Nagarjuna, the precious collection of gurus of the mind transmission and oral transmission who have been greatly kind to the teachings of the three yogas directly and indirectly, and fifty images including the mother and protector, from the tip of the soft brush in the style of the learned physicians skilled in painting, and the phenomena of the Dharmadhatu, presented in the form of paintings, are magicians who have abandoned attachment. Our school has great learning, and at all times, the offering taught by Vāgīndradharmakīrti, who makes the yoga of the two stages the path, and the nine giant thangkas of Sherbragma, the biography of the King of Dharma of Oddiyana, Padmasambhava, have been completed with great care until this time. Hereafter, the lifeblood of the vow to never be diligent in exchanging the state of Samantabhadra and the knowledge of craftsmanship has also been strengthened. Thus, both the writer of the exquisite script and the painter of the Buddha images have emerged from their own students, and the perfect cause of not depending on others has been accomplished. Therefore, the sacred Dharma is good in the beginning, good in the middle, and good in the end. If the meaning of what is said has such a special difference, then the virtuous deeds done for the sake of the Dharma should also share this meaning. Therefore, the Buddha's Dharma is truly as Nagarjuna said: The knower of the world, gain and no gain, pleasure and displeasure, pleasant
Tibetan
དང་མི་སྙན་དང་། །བསྟོད་སྨད་ཅེས་བགྱི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་པོ། །བདག་གི་ཡིད་ཡུལ་མིན་པར་མགོ་སྙོམས་མཛོད། །ཅེས་པ་ལྟར། ལོ་ཀའི་ཆོས་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པའི་དགེ་བ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་གྱི། སྤྱིར་འཇིག་རྟེན་ན་རྒྱལ་པོ་དང་། མི་དབོན་ལ་སོགས་ཏེ་རང་རང་གི་མངའ་རིས་ལ་སྤྱོད་པ་ཕལ་མོ་ཆེའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི། རྒྱུད་ནས་གཞན་ལ་ཁྲལ་བཞག་པ་དང་། འུ་ལག་ཉག་གཅིག་བདས་ནས་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་དཀར་བའི་བགྱི་བར་སེམས་པ་ལ། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས། སྦྱིན་བདག་སྟོབས་ལྡན་ཁྱབ་འཇུག་སློང་བ་པོ། །རྟ་ཡི་མཆོད་སྦྱིན་དུས་ན་ས་ཆེན་བྱིན། །འབྲས་བུ་བཅིངས་པ་ཉིད་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །རྒྱུ་འབྲས་འཆོལ་བ་འདི་ལ་སུ་ཞིག་སྨོན། །ཞེས་པ་ལྟར། ཕྱོགས་གཤེད་དུ་རང་ལ་གྲགས་པ་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བའི་ལས་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་། དེའི་རྒྱུ་གཞན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལས་ཕྲི་བ་དང་། བརྡེག་པ་དང་། འཚོག་པ་དང་། འཆིང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་མནར་གཅོད་ཀྱི་དུཁ་ཐོག་ཏུ་འབེབས་པ་དང་། བཟོ་བོ་དག་ཀྱང་འཁུན་ཞིང་གཤུང་བའི་ངང་ནས་བྱ་བའི་ལས་འདུ་བྱེད་པ་དག་ལ་རྒྱལ་བ་དགྱེས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མི་འགྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆ་ཚད་ཀྱི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས། །ཀུན་ནས་ལྷག་བསམ་རབ་དཀར་ལུས། ཁྲེལ་ཡོད་ངོ་ཚའི་གོས་རྒྱན་ལྡན། །དད་ དང་བཏོང་ཕོད་མཆོད་ཚོགས་ཀྱིས། །ལྷ་དང་བཟོ་བོ་དབྱེར་མེད་མཆོད། །ཅེས་པ་ལྟར། བཟོ་གནས་ཀྱི་རིག་པ་འཆང་བ་རྣམས་བཀུར་བའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་བཟའ་བཏུང་གིས་སྐྱོ་བ་དང་འཁུན་པ་མེད་པའི་གནས་སུ་མཆོད་ཅིང་། ཁྱད་པར་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་ལ་སྟོན་མོ་ཆེན་པོ་རེ་དང་། སྟོན་རྒྱབ་ཀྱི་འགྱེད། དེར་མ་ལྟོས་པའི་ཡུལ་དུས་ཀྱི་ལྟས་མོ་ལ་ལྟགས་པ་དང་། ཉེ་རེག་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མས་སྐྱོ་བ་སེང་བའི་སྐབས་ཕྱེ་ནས། འདི་ལྟར་སྐྱེ་བོ་མ་བསྡམས་པ་དང་། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་བད་མ་ཆགས་ཅན་དག་ནི། བཟའ་བ་དང་། བཅའ་བ་དང་། ཁྱད་པར་མྱོས་པར་བྱེད་པའི་བཏུང་བ་འབའ་ཞིག་ཡིད་ཀྱི་ཆོ་གར་བྱེད་ཅིང་། རྩེད་འཇོ་དང་། བཞད་གད་དང་། གླུ་ཤོན་གྱི་གནས་ལ་འཆི་མེད་བདག་པོའི་གོ་འཕང་བརྙེས་པ་ལྟ་བུའི་དགའ་བ་སྒོམ་པ་དང་ཆབས་ཅིག། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ལྷ་རྒན་གྱི་སྤུན་ཟླར་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བས་ན། སྐྱེ་བོ་གཡེང་པོར་བྱུར་བ་དག་གིས་སྤྱོད་པར་བྱ་བའི་གནས་ལོ་རྩལ་སྣ་དགུ་ཞེས་མཐེབ་ཀྱིས་ཤ་ནོན་པ་དང་། རྒྱལ་གྱིས་ཆུ་ཆེན་བརྒལ་བ་དང་། ཡང
Chinese
以及不悦耳之声。 赞扬和贬低，这世间八法，请您让我不放在心上，保持平静。 如是说。 以世间八法所成就的善行并非良善。 一般来说，世间的国王和贵族等，在各自的领地中享用，大多数善行的根本是，通过向他人征税，以及强迫劳役，来思考如何将并非善事的事情变得纯洁。 对此，学问家英雄说： 施主有权有势，遍入天（梵文天城体：विष्णु，梵文罗马拟音：Vishnu，汉语字面意思：遍入），是乞求者， 在马祭祀之时，布施大地。 束缚的果实将会获得。 谁会渴望这混乱的因果呢？ 如是说。 虽然表面上看来，为了在各方树立自己的名声而做的善事似乎非常出色，但其原因是减少他人的享受，通过殴打、抢夺、束缚等方式，将折磨的痛苦降临到他们身上。 即使是工匠们，也在呻吟和悲叹中从事工作，这样的行为不会成为令诸佛欢喜的因果。 因此，在《度量论》中说： 从各方面来说，拥有极其纯洁的意乐之身， 具备惭愧和羞耻的衣饰， 以信心和慷慨的供养， 供养天神和工匠，没有分别。 如是说。 将拥有工匠技艺的人们视为尊敬的对象，用食物和饮料供养他们，使他们免于贫困和悲叹。 特别是在开始、中间和结束时，都举办盛大的宴会，以及宴会后的施舍。 除此之外，还要根据当地时节的景象进行赏赐，以及提供亲密的接触等，以各种方式让他们摆脱忧愁。 像这样不束缚人们，并且不沉迷于欲望的对象的人们，仅仅将食物、饮料，特别是令人陶醉的饮品作为心中的仪式，同时享受嬉戏、欢笑和歌唱，就像获得了不死之王的地位一样快乐， 并且立即成为第四禅天神的老朋友。 因此，那些沉溺于散乱的人们所应享受的地方，就是被称为九种技艺的游戏，比如用手指按压肉，以及国王用军队渡过大河，还
English
And unpleasant sounds. Praise and blame, these eight worldly dharmas, please let me not take them to heart and remain calm. As it is said. The merit achieved through the eight worldly dharmas is not good. In general, kings and nobles in the world enjoy their respective territories, and the root of most meritorious deeds is to think about how to purify things that are not good by levying taxes on others and forcing labor. In this regard, the scholar Hero said: The benefactor is powerful, Vishnu (梵文天城体：विष्णु，梵文罗马拟音：Vishnu，汉语字面意思：All-pervading), is a beggar, At the time of the horse sacrifice, give the great earth. The fruit of bondage will be obtained. Who would desire this chaotic cause and effect? As it is said. Although it seems that the meritorious deeds done to establish one's reputation in all directions are outstanding, the reason is to reduce the enjoyment of others, and to inflict the suffering of torture on them through beating, plundering, and binding. Even the craftsmen are engaged in work while groaning and lamenting, and such actions will not become the cause and effect that pleases the Buddhas. Therefore, it is said in the "Treatise on Measurement": In all respects, possessing an extremely pure body of intention, Possessing the garments of shame and embarrassment, With faith and generous offerings, Offerings to gods and craftsmen without distinction. As it is said. Those who possess the skills of craftsmanship are regarded as objects of respect, and they are offered food and drink to keep them free from poverty and lamentation. In particular, grand banquets are held at the beginning, middle, and end, as well as almsgiving after the banquet. In addition, rewards are given according to the local seasonal scenery, and intimate contact is provided to relieve them of their sorrows in various ways. People who do not bind people like this and are not addicted to the objects of desire only regard food, drink, and especially intoxicating drinks as rituals in their hearts, and at the same time enjoy play, laughter, and singing, just like gaining the status of the immortal king, And immediately become old friends of the gods of the fourth dhyana. Therefore, the place that those who indulge in distraction should enjoy is the game called the nine arts, such as pressing the flesh with fingers, and the king crossing the great river with an army, and also