Tibetan
་ང་ཆེ་གསུངས་ནས་གཟིགས་པས་མཆོག་ཏུ་མཉེས། ལུང་བསྟན་ལས་ཧོར་དམག་འབྱུང་ཚུལ་ཡོད་པ་སློབ་དཔོན་མཐའ་བསྐོར་བས་མཐོང་ནས། ཧོར་བལྟ་ཡུལ་ན་མེད་པ་ལ་ཟེར་སྐུར་བ་བཏབ་པས། ཐུགས་ཆད་ནས་གདམས་པ་སླར་སྦ་བར་སེམས་པ་ན། བུ་མོ་གཉིས་ཀྱིས་རྟ་དཀར་གཤོག་པ་ཅན་ལ་བསྐྱོན་ནས་རྔ་ཡབ་དཔལ་རིར་ཁྲིད། ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོས་གསང་བ་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་དབང་རྫོགས་པར་བསྐུར་ནས། ལམ་གྱི་ལམ་མཆོག་གཞན་དོན་ཡིན། འདི་ལ་སྒྱིད་ལུགས་སུ་སྐྱེས་པ། དེ་ཡི་བྱང་ཆུབ་རྒྱང་ཐག་རིང་། །ཞེས་སོགས་ཞལ་གདམས་པ་སླབ་བྱས་དབུགས་ཕྱུང་། གནས་འདིར་མ་ཞེན་ཅིག་ཞེན་ན་སྐྱེ་བ་འཕོ་བའི་ཉེན་ཡོད་གསུངས་པའི་མོད་ལ་འོང་ཕུབ་ལྟ་བུས་བཏེག་སྟེ་སྐད་ཅིག་ལ་སླེབས། ཤིང་ཕོ་བྱི་བའི་ལོ་ཧོར་དོར་ཏོག་ གི་དམག་གིས་སླེབས་པས་མ་འོངས་པ་མངོན་སུམ་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས། བཙན་པོ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱི་ཕྱི་མ་ལྷའི་བུ་འོད་མཐའ་ཡས་སུ་སྐྱེས་གནས་རིམ་པར་མངའ་བདག་ཉང་གི་བར་སྐྱེ་བ་བཅུ་གསུམ་ཐལ་ལེར་དྲན་སློབ་མའི་དམ་པ་བལ་ཡུལ་ཡམ་བུ་བ་བྷ་རོ་གཙུག་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་ཉིད་བོད་དུ་གསར་འཚོལ་བའི་ཕྱིར་འོངས་པ་ལ་མཁའ་འགྲོས་ལུང་བསྟན་ཏེ་གུ་རུ་ཉིད་དང་མཇལ། ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་བླ་མ་ཨོ་རྒྱན་དངོས་སུ་མཐོང་། གསུང་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཤར། ནུབ་ཅིག་དབང་མཛད་པའི་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ཅིར་མཐོང་གསུངས། ཡི་དམ་དངོས་སུ་མཐོང་ཞུས་པས། འོ་ན་ཚོགས་གཏོར་གཞན་ན་འབུལ་ས་མེད་གསུངས་ནས་གནའ་བའི་ཤ་བུབས་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་རྫས་རྣམས་སྐད་ཅིག་གིས་བཞེས། ཡང་ང་ཅིར་མཐོང་གསུངས། སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་གདའ་ལགས་ཞུས་པས། འོ་ན་དབང་བསྐུར་བྱའོ་གསུངས་ནས་མཆོད་རྫས་བསྡུས། དཀྱིལ་འཁོར་བཤིང་། ཤུལ་དུ་བྲོ་བརྡུངས། བླང་དོར་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་ཆེན་པོའི་གནས་ལ་སྐྲག་པར་མི་འབྱུང་བའི་ལས་ཅན་གྱི་སློབ་མའི་ཁམས་དང་བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་རྡོ་རྗེ་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ནས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དྲི་ཆེན་གྱི་ལྷ་བསྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱུང་སྟེ་དབང་བསྐུར་བས། བྷ་རོ་ལ་ལུས་སྤྲུལ་ཤུན་དོར་བལྟ་བུའི་ཉམས་ཤར། དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་གསང་བའི་མྱུར་ལམ་ནས་དྲི་ཆུ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ལྕེ་ཐོག་ཏུ་བླུད་པས་ཟག་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཐོད་རྒལ་དུ་འབར། སྙིང་གར་ཕྱག་མཛུབ་བཙུགས་ནས། ང་བྱ་བའི་དངོས་ཟུང་ཞིག་གསུངས་པས་ཡུལ་གྱི་འཛིན་པ་བུན་ལོང་ངེ་བ་ཞིག ང་མཐོང་དོན་ལ་མ་ཡེངས་ཤིག། དེ
Chinese
说“我大”，观看后非常满意。 导师们看到预言中有蒙古军队到来的情形，就指责说（莲花生大师）说没有蒙古可看。大师生气了，心想把教言重新隐藏起来。这时，两个女儿骑着有翅膀的白马，把他带到了雅砻白日（今山南地区扎囊县境内）。邬金大师圆满地授予了他所有秘密的灌顶，并说道：“道路中的殊胜道，乃是利他行。对此若生懒惰心，其证菩提路遥远。”等等，口授了教言，并嘱咐说：“不要执着于此地，若执着则有转生的危险。”话音刚落，就像用气球抬起一样，瞬间就到达了。木鼠年，蒙古多尔多的军队到来，未来之事显而易见地确定了。赞普赤松德赞的来世转生为天子无量光，依次到娘氏之间，十三世都清晰地记得。有一位殊胜的弟子，是尼泊尔扬布瓦的巴热·祖拉坚，他为了重新寻找（莲花生大师）而来到藏地，空行母授记后，他见到了莲师本人。七天之中，他亲眼见到了邬金上师。仅仅听到声音，就生起了证悟。一天晚上，在做灌顶时，（莲师）说：“你把我看到了什么？”（巴热）回答说：“我看到了本尊。”（莲师）说：“那么会供朵玛没有其他地方可供奉。”说完，瞬间享用了陈旧的肉囊等会供品。又问：“你把我看到了什么？”（巴热）回答说：“我看到了真正的佛陀。”（莲师）说：“那么就灌顶吧。”说完，收集了供品，布置了坛城，之后跳起了舞蹈。大师知晓了不取不舍的行为，以及不畏惧金刚大誓言之地的，具有业力的弟子的根器和想法，从金刚身的大坛城中，从毗卢遮那大便之神的门中取出（智慧），进行了灌顶。巴热生起了像身体脱掉外壳一样的体验。同样，从金刚秘密的快速道中，将小便转化为实义成就甘露，滴到舌头上，无漏大乐的智慧如闪电般爆发。用手指指向心脏，说：“我是一个名为‘我’的实有之物。”于是，对境的执着变得空洞而茫然。“不要迷失于见我的意义！”，就
English
He said "I am great" and looked, and was very pleased. The teachers saw in the prophecy the coming of the Mongol army, and accused (Padmasambhava) of saying that there were no Mongols to be seen. The master was angry and thought of hiding the teachings again. Then, two daughters rode a white winged horse and took him to Yarlung Pelri (now in Zangnan County, Shannan Prefecture). The great Orgyen fully bestowed upon him the complete empowerment of all secrets, and said: "The supreme path among paths is the benefit of others. If laziness arises in this, the path to enlightenment is far away." And so on, he gave oral instructions and exhaled. "Do not be attached to this place, if you are attached there is a danger of rebirth." As soon as he said this, he was lifted up like a balloon and arrived in an instant. In the Wood Male Rat year, the army of Mongol Dortok arrived, and the future was clearly determined. The next life of Emperor Trisong Detsen was born as the son of the gods, Amitabha, and in succession up to Nyang, he clearly remembered thirteen lifetimes. There was a noble disciple, a Nepali Yambuwa named Bharo Tsugzin, who came to Tibet to rediscover (Padmasambhava), and after being prophesied by a dakini, he met Guru himself. For seven days, he saw the master Orgyen in person. Just hearing the sound, realization arose. One night, while performing the empowerment, (the master) said, "What do you see me as?" (Bharo) replied, "I see the yidam." (The master) said, "Then there is no other place to offer the tsok tor." Having said that, he instantly consumed the old meat sacs and other tsok offerings. Again he asked, "What do you see me as?" (Bharo) replied, "I see the real Buddha." (The master) said, "Then I will give empowerment." Having said that, he collected the offerings, arranged the mandala, and then danced. The master knew the actions of non-acceptance and non-rejection, and the capacity and thoughts of the karmic disciple who was not afraid of the place of the great vajra vows, and from the great mandala of the vajra body, he took out (wisdom) from the door of Vairochana's great excrement god, and gave the empowerment. Bharo experienced a feeling like shedding the skin of his body. Similarly, from the quick path of the vajra secret, he poured the urine transformed into meaningful accomplishment nectar onto his tongue, and the wisdom of great bliss without leakage blazed like lightning. He pointed his finger at his heart and said, "I am a real thing called 'I'." Then, the attachment to objects became empty and dazed. "Do not be distracted from the meaning of seeing me!", then
Tibetan
་ལ་སྒོམ་རྒྱུ་སྤུ་ཙམ་མེད། གསུངས་པས་རྫོགས་ཆེན་བྱ་བྲལ་རིས་མེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ལྷག་གེར་ཤར། ངེས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་ནས་ད་ནི་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་བྱོན་ཀྱང་དབང་ཞུ་སྙམ་པ་མི་གདའ། རྒྱ་གར་དུ་འགྲོ་བའི་སྤྲོས་པ་ཡང་ཆོད་ཞུས་པས། འཁོར་བར་ མི་འཁྱམ་པའི་སངས་རྒྱས་བྱུང་ན་མུ་སྟེགས་པ་ཡིན། ཁྱོད་རྒྱ་གར་དུ་སོང་ལ་བླ་མ་རྙེད་ན་བླ་མ་ཚོལ། སློབ་མ་རྙེད་ན་སློབ་མ་ཚོལ་ཞེས་གསུངས། ཞལ་ཏ་འདི། དོན་ཤིན་ཏུ་བཟང་པོ་སྣང་། ལར་བལ་པོ་བྷ་རོ་འདི་ལས་མེད་པའི་གང་ཟག་དད་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་གུ་རུའི་སྟ་ཟུར་ལ་ཁྲོ་བོའི་སྤྱན་མངའ་བ་དང་། མཁའ་འགྲོ་དང་ཆོས་འགྲོ་བ་སོགས་སྣང་བ་དག་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་། ལན་ཅིག་མངོན་སྤྱོད་འདི་དག་ལ་རྟགས་ཐོན་པ་མཆིས་སམ་ཞུས་པས། ལག་ལེན་དོན་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་ཏེ་མ་ཎི་འདྲེན་ནས་དེ་སྒྲུབ་མ་ཁོམ་གསུངས། དེར་བལ་པོར་སྒྲོལ་བའི་ནུས་པ་སྟོན་པར་ཞུས་པས། རི་བོང་ཞིག་ཉེར་བའི་སར་འགྲེ་བ་ལ། ས་ལ་རི་བོང་གི་གཟུགས་གཅིག་བྲིས། ཁ་བ་ལ་སྔགས་ལན་བདུན་བགྲངས་ཏེ་གཟུགས་བརྙན་ལ་བཏབ་པས་རི་བོང་ཐུར་ལ་རིལ་ལི་ལི་འདྲིལ། ད་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་དགོས་ལོང་ཤོག་གསུངས་ནས་བཏགས་གྲོལ་བཏགས་ཏེ་ཚོགས་གཏོར་དང་བསྔོོབས་རྗེས་སུ་བཟུང་། དེ་འདྲ་བ་མི་ལ་བྱུང་ན་འཇིགས་ཞུས་པས། མི་དང་ཕྱི་པ་འདྲ་གསུངས་ནས་ཕྱི་བའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་སྔར་བཞིན་མཛད་པས་ཕྱི་ཁུང་ནས་རོ་བྱུང་། བྱས་ན་འདི་འདྲ་བ་འོང་སྟེ་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པས་སུ་ལའང་མི་སྟེར། དགྲ་ལའང་འཚང་རྒྱ་བའི་མཐུ་ལས་གཞན་མི་བྱེད། འདི་བདུད་འགྲོར་སོང་བས་གནས་སྦར་བ་ཡིན། གཞན་མི་ལུས་ཐོབ་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀའ། སྲོག་བཅད་པའི་སྡིག་པ་ནི་མཐའ་ཡས། གཅིག་ཤི་བས་མི་ཆོ་ག་དེའི་ཉེ་འཁོར་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན། དགྲ་ལའང་མཐུ་མི་བྱེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་སླར་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་དགོས་པ་ཡིན་གསུངས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་ཕྱོགས་ལྷག་པར་དང་དུ་ལེན། རང་དོན་དུ་མཐུ་དང་མངོན་སྤྱོད་མི་མཛད་པའི་དམ་བཅའ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཐུགས་རྗེ་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཆ་ནས་ངན་སོང་གསུམ་ཡང་ཐུགས་རྗེ་བསྒྲལ། ཞེས་པ་སྟེ་གུ་རུ་ཆེན་པོ་འདིས་མངོན་དུ་མཛད་དེ། ལས་ཀྱི་ལུས་དུག་ལྔའི་ཕུང་པོ་ཅན་དེ་བསད། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་དུ་གསོས་ནས་འཁོར་བ་མཐའ་ཅན་ཏུ་མཛད་པས་གསད་གསོའི་ནང་ནས་ཀྱང་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་ཞིག་ཡིན། བལ་པོ་བྷ་རོ་ལྡོག་པར་ག་ཁར་གསེར་ཞོ་དྲུག་ཅུ་ཐམ་པ་ཕུལ་ནས་རྒྱ་བལ་དུ་ལྡོག་པ་ལ་བར་
Chinese
没有一丝一毫可以修习的。 这样说后，大圆满觉悟豁然开朗。 生起了特殊的定解，现在即使三世诸佛降临，也不想去求灌顶。 去印度的念头也断绝了，（他说：）如果出现不游走于轮回的佛，那就是外道。 你去印度，如果找到上师就寻找上师，如果找到弟子就寻找弟子。 这番话，意义非常深远。 总之，尼泊尔人巴热是无可替代之人，信心极大，因此认为上师的仪态具有忿怒相，并且仅仅看到空行母和护法等显现清净。 有一次我问：这些神通是否显现过征兆？ 他说：实践已经落实，念诵嘛呢，没有空闲修持。 在那里，为了展示度化尼泊尔人的能力，他靠近一只兔子，在地上画了一个兔子的形象。 在雪上念诵咒语七遍，加持在形象上，兔子就骨碌骨碌地向下滚。 现在应该清净业障，来吧，说完就系解脱，做了会供朵玛和回向。 我问：如果这种事发生在人身上会怎么样？ 他说：人和外道一样，然后像以前一样对外道的形象施法，结果从外道身体里出现了尸体。 这样做就会这样，因为会伤害众生，所以不会给任何人。 即使是对敌人，除了帮助成佛之外，什么也不做。 这个因为去了恶道，所以转移了地方。 另外，获得人身非常困难。 杀生的罪过是无边的。 一个人死了，那个仪轨附近的所有人都会痛苦。 他说：即使对敌人也不施法，反而要生起慈悲心，更加重视菩萨的行为。 他发誓为了自己不使用法术和神通，这个誓言非常坚定。 从慈悲心投入到所化众生的角度来看，甚至从三恶道中也以慈悲救度。 这就是伟大的古汝所显现的，杀死了具有业之身和五毒之蕴的身体。 将识蕴安置于法性的虚空中，使轮回有尽头，因此在杀与救之中，也是非常稀奇的。 尼泊尔人巴热返回时，在嘎喀（地名）供奉了六十两黄金，为了往返印度和尼泊尔之间
English
There is not a single bit to practice. After saying this, the realization of Dzogchen Jawal Rimé (Great Perfection, freedom from effort, non-sectarian) dawned clearly. A special certainty arose, and now even if the Buddhas of the three times were to come, I would not want to ask for empowerment. The thought of going to India was also cut off. (He said:) If a Buddha who does not wander in samsara appears, that is a heretic. You go to India, and if you find a lama, look for a lama; if you find a disciple, look for a disciple. These words seem to have a very profound meaning. In short, the Nepalese Bharo is an irreplaceable person with great faith, so he thinks that the lama's demeanor has a wrathful appearance, and he only sees the pure appearances of dakinis and dharma protectors. Once I asked: Have these magical powers shown any signs? He said: The practice has been implemented, reciting mani, there is no time to practice. There, in order to show the ability to tame the Nepalese, he approached a rabbit and drew a picture of a rabbit on the ground. He recited the mantra seven times on the snow and blessed the image, and the rabbit rolled down the slope. Now you should purify the obscurations, come on, he said, and then he tied the liberation knot, made a tsok offering and dedication. I asked: What would happen if this happened to a person? He said: People and heretics are the same, and then he performed the magic on the image of the heretic as before, and as a result, a corpse appeared from the heretic's body. Doing this will be like this, because it will harm sentient beings, so I will not give it to anyone. Even to enemies, I do nothing other than helping them to attain Buddhahood. This one went to the animal realm, so the place was moved. Furthermore, it is very difficult to obtain a human body. The sin of killing is infinite. When one person dies, everyone near that ritual suffers. He said: Even to enemies, I do not perform magic, but rather I must generate compassion, and I pay more attention to the conduct of a Bodhisattva. He vowed not to use magic and magical powers for his own sake, and this vow is very firm. From the perspective of compassion entering the realm of those to be tamed, even from the three lower realms, he liberates with compassion. This is what the great Guru manifested, killing the body with the karma of the five poisons. Placing the consciousness aggregate in the space of dharmata, making samsara finite, therefore, among killing and saving, it is also very wonderful. When the Nepalese Bharo returned, he offered sixty taels of gold in Gakha (place name) to travel back and forth between India and Nepal.