Tibetan
སྐྱེངས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཅིག་ཤར་ཙན། ཆུ་ལ་རླངས་པ་ནམ་མཁའ་མི་མཐོང་བ་ཙམ་བྱུང་། མི་རྣམས་ངོ་མཚར་སྐྱེས་ནས་དགུན་གྲང་བདོ་བ་ལ་ཆུ་ལ་དེ་ཙམ་ཚུགས་པ། ལྕགས་བསྲེགས་ཆུ་ལ་བཙུད་པ་འདྲ་བ་བྱུང་ཟེར། རང་ལ་འཁྱགས་པའི་སྣང་བ་ནི་བྱུང་གསུང་། ཡང་ལན་ཅིག་ཇོ་མོ་དང་གཉིས་ཀྱིས་ཤིང་འཐུར་ཕྱིན་པས་ཤིང་ཁུར་ཆེ་བ་གཅིག་རྙེད། དེ་ཁུར་ནས་མཐའ་ཆེན་པོ་ཞིག་གི་ཁར་སླེབ་པ་དང་། འདི་ནི་རྨི་ལམ་དུ་འདུག་སྙམ་ནས་མ་ཆོངས་པས་བྱ་བབས་པ་བཞིན་དུ་སོང་། ཇོ་མོ་ན་རེ་བླ་མ་ཁྱེད་མིའམ་ཞིག་མི་འདུག། དམ་པ་རྒྱ་གར་དྲན་ཟེར། དེ་ཡན་དུ་གདམས་པ་མང་དུ་མ་འཕེལ། གྲོང་ཆོག་མཛད་ཅིང་གསང་སྤྱོད་བསྐྱངས། དེ་ནས་ཐག་རིང་ནས་སློབ་མ་མང་དུ་བྱུང་ནས་འཕེལ། རེ་ཞིག་ན་བལ་བུ་དོར་ལས་སྤྱན་དྲངས། གདམས་ངག་གསུངས་པས། ཉི་མ་སྔ་དྲོ་དང་པོ་ལ་འཇའི་གདུགས་དང་རེ་མིག་མང་པོ་བྱུང་། ཆོས་ཐོན་ནས་རི་ལོ་གསལ་སྐྱོ་སངས་ལ་བྱོན། འཇའ་དེ་བླ་མ་གྲོངས་པའི་རྟགས་མི་དགའ་བ་མིན་ནམ་ཞུས་པར། ངའི་བླ་མ་སྦ་སྒོམ་གྱིས། འབར་སྟོན་ཤེས་རབ་གྲགས་སྤུན་གཉིས་ལ་གདམས་པ་འདི་གནང་བའི་དུས་ཀྱང་ངོ་མ་ཤོད་ལུང་པ་དང་། ཕུག་པོ་ཆེའི་རི་ལོགས་ཁེངས་པ་ཙམ་བྱུང་བ་ཡིན། གདམས་པ་འདི་ལ་རྟགས་འདི་འོང་གསུང་། ཡང་བླ་མ་འདི་འཛིན་ན་བཞུགས་པའི་དུས་སུ། སློབ་མ་ཇོ་སྲས་འཛེང་གི་དྲུང་དུ་བྱོན་པས། མཆོད་རྟེན་རྩའི་གད་རྩ་ཞིག་ན་བཞུགས་འདུག། དེ་ནས་དབེན་ཁང་དུ་ཕྱིན་ཙ་ན་བླ་མ་འཛེང་ནི་མ་མཐོང་། འོད་ཕུབ་ཙམ་ཞིག་འདུག། རྩར་ཉེ་ཙན་འོད་དེ་མི་འདུག་ནས་དེ་ཙུག་ལགས་ཞུས་པས། མཉམ་པར་གཞག་པའི་རྟགས་ཡིན་མི་ལ་མ་སྨྲ་གསུངས། ཡང་ཨ་ཇོ་དངོས་གྲུབ་ལ་མ་ཇོ་བྱུང་བས། ངས་བཟླས་གྲོགས་བྱས་པས་མཛེ་ནི་མ་གསོས། ངས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་མཐོང་། དགོད་བྲོ་གསུང་། དེ་ལྟར་ཆོས་ཚུལ་གཞན་ལ་ གྲགས་པའི་རོ་སྙོམས་དང་། ཆོས་དྲུག་དང་། གཅོད་ཡུལ་དང་། རིམ་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་གདམས་པའི་དོན་གྱི་ཐོབ་བྱ་གང་ཡིན་པ་ཉམས་འོག་ཏུ་ཚུད་པའི་འཛེད་སྒོམ་དྷརྨ་བྷོ་དྷི་འདི་དགུང་ལོ་བརྒྱ་དང་གཉིས་ལོན་པའི་དུས་ཤིག་སྙུན་པ་ལྟར་བསྟན་བྲས། འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་བླ་མ་གྲོངས་ཀྱིས་དོགས་ཙ་ན། ཞལ་ནས་མ་དང་རྨི་ལམ་བཟང་། ང་མ་འཆི། རྒྱལ་པོ་རིའི་སྟེང་ན་འདུག་པ་ལ་ཉི་ཟླ་གཉིས་ཤར་བྱུང་། རུས་པའི་སྤྱིལ་པོ་མང་པོའི་སྟེང་ན་བུད་མེད་མང་པོ་འདུག་པས། བླ་མ་འཛེང་ཁྱོད་ལོ་བཞིན་ཤོག་ཟེར་བ་ཞིག་རྨིས་གསུང་། ཡ་རིང་ཞིག་ན། ངས་ལོ་མང་པོ་ལོན་ཏེ་ང
Chinese
羞愧的念头一生起，水上就腾起蒸汽，几乎看不见天空。人们感到惊奇，冬天寒冷，水竟然能坚持这么久，说得好像把烧红的铁放进水里一样。他说自己并没有感到寒冷。还有一次，他和一位女伴一起去捡柴，找到了一大捆柴。当他扛着柴走到一个很大的边缘时，心想这是否在做梦，因为扛不动了，就如鸟儿降落般放下了柴。女伴说：“上师，您不像人啊！您想念圣地印度。”在那之前，教诲没有大量增长。他举行村庄仪式，进行秘密行为。之后，从远方来了许多学生，教诲才得以发展。一段时间后，他从尼泊尔请来了巴布多尔。当他传授教诲时，清晨的第一缕阳光中出现了彩虹伞和许多光点。法会结束后，他去了日洛萨乔桑。有人问：“彩虹是不是上师去世的不祥之兆？”我的上师斯巴贡说：“当年把这个教诲传给巴敦西绕扎兄弟俩时，也是如此，整个沃玛雪多山谷和普沃切的山坡都充满了彩虹。这个教诲会有这样的征兆。”还有，这位上师住在埃哲那的时候，去拜访了他的弟子觉色增，他正坐在佛塔根部的悬崖边。之后，当他去隐居处时，没有见到上师增，只看到一团光芒。当他靠近时，光芒消失了，他问：“这是怎么回事？”上师说：“这是进入禅定的征兆，不要告诉别人。”还有，阿觉当珠生了麻风病，我为他念诵咒语，但麻风病没有治好。我看到了金刚手菩萨的脸，觉得好笑。就这样，他对其他法门， 如名声远扬的味等味、那若六法、施身法、五次第等教诲的要义，都已融入实修。这位哲贡达玛菩提，在一百零二岁时示现生病。弟子们担心上师会去世，上师说：“母亲和梦都很好，我不会死。我梦见自己站在嘉波日山上，太阳和月亮同时升起。许多骨头堆成的房屋上坐着许多女人，她们说：‘上师增，您每年都来吧。’”过了很久，我说我已经活了很多年了
English
When a thought of shyness arose, steam rose from the water, almost obscuring the sky. People were amazed that the water could withstand the cold winter for so long, saying it was like putting red-hot iron into water. He said he didn't feel cold. Another time, he and a female companion went to gather firewood and found a large bundle. As he carried the firewood to the edge of a large area, he wondered if he was dreaming, as he couldn't carry it any longer and dropped it like a bird landing. The female companion said, "Lama, you don't seem like a human! You miss the holy land of India." Before that, the teachings did not increase much. He performed village rituals and engaged in secret practices. Later, many students came from afar, and the teachings began to develop. After some time, he invited Balbu Dor from Nepal. When he imparted the teachings, rainbow umbrellas and many spots of light appeared in the first rays of the morning sun. After the Dharma assembly, he went to Rilo Salgyo Sang. Someone asked, "Isn't the rainbow an inauspicious sign of the Lama's death?" My Lama Sba Gom said, "When this teaching was given to Bar Ton Sherab Drak brothers, the entire valley of Woma Sheto and the slopes of Pukpoche were filled with rainbows. This teaching will have such signs." Also, when this Lama was staying in Echenna, he went to visit his disciple Joses Zang, who was sitting on the cliff at the base of the stupa. Later, when he went to the retreat, he didn't see Lama Zang, but only a ball of light. When he approached, the light disappeared, and he asked, "What is this?" The Lama said, "This is a sign of entering meditation, don't tell anyone." Also, Ajo Dongdrub contracted leprosy, and I recited mantras for him, but the leprosy was not cured. I saw the face of Vajrapani and found it amusing. In this way, he had integrated into his practice the essential points of other Dharma systems, such as the renowned Taste Equality, the Six Dharmas of Naropa, Chöd, the Five Stages, and other teachings. This Zhegom Dharma Bodhi, at the age of one hundred and two, displayed illness. When the disciples worried that the Lama would pass away, the Lama said, "The mother and the dream are good, I will not die. I dreamed that I was standing on Mount Gyalpo Ri, and the sun and moon rose simultaneously. Many women were sitting on houses made of bones, and they said, 'Lama Zang, please come every year.'" After a long time, I said that I have lived for many years
Tibetan
་རང་ལའང་ཏིག་པོ་བཤད་རྒྱུ་མེད་གསུངས། དེ་ནི་རྟོག་དཔྱོད་ལ་འཛིན་པ་དག་པས་ནང་དུ་དགོངས་པ་ཟད་སར་འཁྱོལ་བའི་རྟགས་ཡིན་ནོ། །དེར་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་རྩ་ཞིག་མཛད་པར་ཞུས་པས། འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་རྩ་ལ་ཐུགས་མི་གཏོད། བཅུད་ལེན་ཞིག་མཛད་པར་ཞུས་པས་ཀྱང་། བཅུད་ལེན་བྱས་ན་ལོ་བཅུ་ཙམ་ཚེ་བསྲིང་ནུས་ཏེ། དུས་ངན་གྱི་ཚེ་རིང་བ་ལ་དགོས་པ་མེད་གསུངས། གཞན་ལ་སྐྱོ་བ་ཡང་དག་བསྐུལ་ནས་སྐུ་གཤེགས། ཕུར་སྦྱངས་པས་ནམ་མཁའ་འཇས་གང་། མཆོད་རྟེན་དང་རིང་བསྲེལ་ཡང་མང་དུ་བྱོན་ནོ། །འདི་ནི་ཚོགས་པ་བསྐྱངས་པས་སྙིགས་མ་འཇའ་ལུས་སུ་མ་དེངས་ཀྱང་། དོན་གྱི་ཀ་དག་ཆོས་ཟད་ཀྱི་ས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྟགས་མཐའ་དག་ཚང་ཞིང་སྙན་བརྒྱུད་རྡོ་རྗེ་ཟམ་པའི་དར་རྒྱས་ཀྱང་འདིའི་རིང་ནས་ཆེ་བར་བྱུང་སྟེ་དངོས་ཀྱི་སློབ་མ་ཡང་། སློབ་དཔོན་ཀུན་བཟང་དང་། འཛེང་ཇོ་སྲས་དང་། བཙན་ཐང་བ་ཉང་དྷརྨ་སིདྡྷ་དང་། སློབ་དཔོན་གསེར་ལུང་པ་དང་། བླ་མ་དུ་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན་དང་། གཟིགས་ཡེ་ཤེས་དབང་པོ་དང་། གཡག་སྟོན་ཟླ་བ་འོད་ཟེར་ལ་སོགས་མང་དུ་བྱོན་ནོ། །དགུང་ལོ་ཡང་བརྒྱ་དང་བཅུ་བདུན་ལོན་ཚེ་གཤེགས་པ་ཡིན། འདི་ཇོ་འབྲོམ་དང་། ཕྱ་པ་ཆོས་ཀྱི་སེངྒེ་དང་། རྗེ་བཙུན་མི་ལ་དཔོན་སློབ་དང་སྔ་ཕྱིར་ཐོག་མཉམ་པ་ཙམ་ཡིན་ ནོ། །དེ་ལ་འཛེང་ཇོ་སྲས་ནི། སྔགས་པའི་རིགས་ལས་བཙས་པས་ཆུང་ངུ་ནས་ཡིག་རྩིས་ལ་སྦྱངས། འོལ་ཁའི་ལྷ་བྲིས་ས་སྒྱུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་རྙིང་མ་དང་། དགྱེས་རྡོར་དང་མཚན་བརྗོད་ཞུས། དེར་སློབ་དཔོན་ལྷ་བྲིས་པས་འདའ་ཀར། ངས་གཞུང་ཆེན་པོ་འདི་ཙམ་ཤེས་ཀྱང་འཆི་ཁར་ཕན་ང་ཨ་རོ་ཐུན་བདུན་ལས་མ་བྱུང་། ཁྱོད་ཀྱང་གཞུང་མ་བསླབས་པར་གདམས་ངག་ཁོ་ན་ལ་ནན་ཏན་གྱིས། དྭགས་པོ་ན་ཁོ་རང་གི་བླ་མ་འཛེང་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་འདུག་པ་དེར་སོང་ཞེས་ལུང་བསྟན། གངས་བར་དུ་རྫོགས་ཆེན་ལྷུན་གྲུབ་མཁན་སློབ་དཔོན་ཟེམ་གྱི་སར་དབྱར་དགུན་ཐོག་དྲུག་བསྡད་ཀྱང་ཐུགས་ལ་མ་བཏགས། གདམས་ངག་གི་སྒྲོས་པ་མཆོད་ནས་སློབ་དཔོན་འཛེང་ལ་དཔལ་ལུང་དུ་རྡོ་རྗེ་ཟམ་པ་ཚར་གསུམ་ཞུས། བྱིན་རླབས་མཛད་ནས། ཁྱེད་རང་རེ་ཞིག་གཙང་ལ་སོང་ལ་གཞུང་སློབ། གཙང་ནས་འཁོར་ཙ་ན་ཨ་མིས་དགོན་པ་གཅིག་ཀྱང་བསྡོགས་ཀྱི་གསུངས། དེར་གདམས་པ་མི་གནང་བར་དགོངས་ནས། གཞན་སུས་ཤེས་དྲིས་པས། གྲྭ་ཕྱིའི་ཇོ་སྲས་ཞང་ལ་སྐྱབས་བྱ་བས་ཤེས་གསུངས། དེ་ལ་ཞུ་བར་སེམས་ཙ་ན་ཁོང་གྲོངས། ཡང་དྭགས་པོ་རང་དུ་ལོག་ནས་འཛེང་ལ་ཞུས་པས་ཀྱང
Chinese
说自己也没有什么可说的。这是因为对思辨的执着清净，内心达到穷尽之地的征兆。当时眷属们请求做一些善事，他不关注有为的善事。请求做一些精华提取，他说，做了精华提取能延长十年左右的寿命，但乱世的寿命长也没有用。劝勉他人发起真正的厌离心后圆寂。火化后天空充满彩虹。舍利塔和舍利也出现了很多。这虽然因为管理僧团而没有将浊物转化为虹身，但具足了意义上的原始清净法尽地而涅槃的所有征兆，而且口耳传承金刚桥的弘扬也从此开始变得盛大，实际的弟子有：导师衮桑、增觉赛、藏塘巴娘达玛悉达、导师色隆巴、喇嘛多吉坚赞、孜益西旺波、雅顿月光等很多。一百一十七岁时圆寂。这和觉囊仲巴、洽巴曲吉僧格、杰尊米拉师徒差不多是同时代的人。增觉赛：出生于咒师家族，从小学习文字算术。学习了奥尔卡的绘画、占卜等宁玛派法，以及喜金刚和名称赞。当时绘画导师说：“唉！我学了这么多大论典，但临死时也只能利益到七个阿柔。你也不要学论典，要专注于窍诀。达波有个叫增的上师，你去那里。”预言了这件事。在岗巴的佐钦伦珠堪布索南坚赞处住了六个夏冬，但没有放在心上。供养了窍诀的纸条后，在巴隆向导师增请求了三次金刚桥。加持后说：“你暂时去藏地学习论典。从藏地回来后，阿弥会建一座寺庙。”因为他认为在那里不给窍诀。问别人谁知道，别人说扎外的觉赛向拉杰知道。正想去请求时，他去世了。又回到达波向增请求，但
English
He said that he had nothing to say. This was a sign that his mind had reached the end of its tethers because his attachment to speculation was pure. Then, the attendants asked him to do some virtuous deeds, but he did not focus on conditioned virtuous deeds. When asked to do some essence extraction, he said that essence extraction could prolong life by about ten years, but there was no need for a long life in a degenerate age. He encouraged others to develop genuine renunciation and then passed away. After cremation, the sky was filled with rainbows. Many stupas and relics also appeared. Although he did not transform impurities into a rainbow body because he managed the sangha, he possessed all the signs of passing into nirvana in the ultimate state of primordial purity, the exhaustion of phenomena. Moreover, the flourishing of the oral transmission of the Vajra Bridge also began to increase greatly from this time. His actual disciples included: Teacher Kunzang, Dzeng Jose, Tsangtangpa Nyang Dharma Siddha, Teacher Serlungpa, Lama Dorje Gyaltsen, Zig Yeshe Wangpo, Yakton Dawa Ozer, and many others. He passed away at the age of one hundred and seventeen. He was roughly contemporary with Jowo Drom, Chapar Chokyi Senge, and Jetsun Mila and his disciples. Dzeng Jose: Born into a family of mantra practitioners, he studied writing and arithmetic from a young age. He studied Nyingma teachings such as Olkha painting and divination, as well as Hevajra and the Praise of Names. Then, the painting teacher said, "Alas! I have learned so many great treatises, but at the time of death, I can only benefit seven Aro. You should not study treatises, but focus on key instructions. There is a lama named Dzeng in Dakpo, go there." He prophesied this. He stayed with Khenpo Sonam Gyaltsen of Dzogchen Lhundrup in Gangbar for six summers and winters, but he did not take it to heart. After offering the scraps of key instructions, he requested the Vajra Bridge three times from Teacher Dzeng in Palung. After blessing him, he said, "You should go to Tsang for a while to study the treatises. After you return from Tsang, Ami will also build a monastery." Because he thought that he would not give the key instructions there. When he asked others who knew, they said that Jowo Jose Shang Lakyap of Traphi knew. Just as he was about to ask him, he passed away. He returned to Dakpo and asked Dzeng, but