Tibetan
དུགས་དང་། དུང་དང་། མཆོད་ཆ་སོགས་དགོས་པར་སེམས་ནས་དེ་དག་འདོན་པའི་ཕྱིར་བལ་ཡུལ་དུ་བྱོན། ལམ་དུ་བསམས་པ་ལངས་ཆོས་དེ་ཙམ་ཤེས་ཀྱང་ཉམས་སུ་བླང་རྒྱུ་ཞིག་མི་འདུག། ད་ལྟ་ཤི་ཅིས་ཀྱང་མི་ཕན་གདགས་ངག་ཁོ་ན་ལ་བློ་གཏོད་དགོས་པར་འདུག་སྙམ་ནས་སླར་ལོག་བླ་མའི་སྤྱན་སྔར་ཕྱིན་ནས་ཞུས་པས། སྙན་བརྒྱུད་རིན་པོ་ཆེའི་གདམས་ངག་གནང་། དེ་ལ་ཉམས་ལེན་མཛད་ཀྱིན་བྱོན་པས། མང་ཡུལ་གུང་ཐང་དུ་རྟོལ་ཙ་ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞག་བདུན་དུ་ཤར། དེར་བལ་པོ་ནས་མཆོད་ཆ་བླངས། མང་ཡུལ་གུང་ཐང་དུ་ལྟོགས་ཙ་ན། ཚད་པ་ཕྱིན་འབྲེངས་ནས་བསྙུན། དམི་དགའ་ཨེ་ཡིན་སྙམ་ནས་བློ་ཐག་བཅད། ཀ་ཅ་རྣམས་གྲོང་དུ་བཞག། རི་ལ་བྱོན་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ས་རྡོ་རི་བྲག་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་བྱུང་། སྔར་གྱི་བསམ་པ་དེ་དག་དགོས་མེད་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཤེས་ནས་ཆེ་འདོན་གྱི་ཀ་ཅ་ཐམས་ཅད་གང་དགར་བསྐྱུར། མཉྫི་དང་ཏིང་བདུན་ཆ་གཅིག་ཡོད་པ་དེ་མཐོང་བ་དང་བླ་མའི་དྲིན་དྲན་ཏེ་ང་ལ་དགོངས་པ་འདི་འདྲ་འཆར་བ་ཡང་བླ་མའི་ཐུགས་རྗེ་ཡིན་པས་འདི་ཙམ་ཞིག་བླ་མ་ལ་འབུལ་དགོས་སྙམ་ཁྱེར་ཕྱིན་པས། འདོད་པ་ཟད་པས་དེ་ཡང་ལམ་དུ་བསྐྱུར་འདོད་པ་བྱུང་སྟེ། ཡང་བླ་མའི་དྲིན་བསམས་ཏེ་བྱོན། ལྷ་ཁང་དུ་སླེབ་ཙན་བླ་མའི་དྲུང་དུ་བསྐྱུར་ནས། ཏིང་ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ཇི་ཙམ་ཞིག་བཅིངས་གསུང་སྐད། དེར་རི་འབའ་ཞིག་ལ་བཞུགས་ནས་ཉམས་ལེན་མཛད་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་བློ་ལ་འཆར་བ་དང་། སྣང་བ་བདེན་མེད་དུ་བུན་ལོང་སོང་བས་རྦབ་ཀྱིས་མ་ཚུགས། གཡས་རུའི་བ་གོར་ཕུར་བཞུགས་པའི་ཚེ་གཟིམས་མལ་གྱི་སྟེང་དུ་ཐོག་བྱུང་ཡང་མ་གནོད། གཞན་གྱིས་ཐོག་བྱུང་ངམ་ཞུས་པས། ཐོག་གམ་དེ་བྱུང་གསུང་། མ་གནོད་དམ་ཞུས་པས། སྒྲ་གྲག་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཡིན། ཐོག་ལ་རང་བཞིན་ག་ལ་ཡོད་གསུངས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་བཞུགས། སྒོམ་སྒྲུབ་འབའ་ཞིག་གི་དང་ནས་མཚམས་འོག་ཏུ་གྲས་ལོ་བཅོ་བརྒྱད་བསྐྱངས། དགུང་ལོ་བདུན་ཅུ་བ་ལ་གཤེགས་སོ། །དམ་པའི་སྐྱེས་བུ་འདི་ལ་སློབ་མ། ཞིག་བོ་བདུད་རྩི། སྟོན་པ་བླ་སྐྱབས། དབུས་པ་ཇོ་བསོད། སྙིང་སྟོན་ཉི་མ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་གཞུང་ལུགས་ལ་མཁས་པ་མང་དུ་བྱུང་། གཞན་ཡང་ལ་སྟོང་གྱི་མེས་སྟོན་མགོན་པོ་དང་། དཔྱལ་ཀུན་དགའ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ཞབས་ལ་གཏུགས་སོ།། །།ཐུགས་ཀྱི་སྲས་ཞིག་པོ་བདུད་རྩི་ནི། ཡབ་མེས་ཀྱི་རིང་ནས་མཁས་ པ་དང་། གྲུབ་པའི་དཔའ་བོ་རྒྱུད་མར་བྱུ
Chinese
他心想需要法器、海螺和供品等物，为了得到这些，便去了尼泊尔。在路上他想，仅仅知道这些表面的佛法，没有什么可以修持的。现在死了也没有什么用，必须只信任口头上的教导，这样想着，他又返回去，到了上师的面前禀告。上师赐予了口耳相传的珍贵诀窍。他修持这些诀窍，在芒域贡塘，当他饥饿时，大圆满的智慧，无法言说，显现了七天。在那里，他从尼泊尔人那里拿了供品。在芒域贡塘（约公元？年，阿里地区古格县），当他饥饿时，得了热病。他下定决心，想知道是否不吉利。把东西都放在村子里，他去了山上修持，结果对所有的土地、石头、山和岩石都没有阻碍。他知道以前的想法都是不必要的，于是随意丢弃了所有炫耀的东西。当他看到一个曼扎和七分之一的铜碗时，他想起了上师的恩情，心想，我能产生这样的想法，也是上师的恩德，我应该把这些供养给上师，于是就带着去了。但因为欲望已经消失，他又想把它们扔在路上。但他又想起了上师的恩情，于是继续前行。当他到达寺庙时，他把铜碗扔在上师面前，说道：‘铜碗，你束缚了我多久？’之后，他只住在山上修持，所有的佛法都在他的心中显现，所有的显现都像虚空一样消失了，所以他无法站立。当他住在雅如的瓦郭普时，一道闪电击中了他的床，但他没有受伤。别人问他是否被闪电击中，他说：‘是闪电吗？发生了什么？’别人问他是否没有受伤，他说：‘声音和空性没有区别。闪电怎么会有自性呢？’于是他成为了瑜伽士的大自在。从一开始他就只进行禅修和闭关，持续了十八年。他在七十岁时去世。这位圣人的弟子有：希沃多哲、敦巴拉吉、卫巴觉索、宁敦尼玛多吉等等，他们都是精通经论的人。此外，拉同的梅敦贡波和贝衮噶多吉等人也依止了他。他的心子希沃多哲，从他的祖先那里就一直有学者 和成就的勇士的血统。
English
Thinking that he needed ritual implements, conches, and offerings, he went to Nepal to obtain them. On the way, he thought that even though he knew so much about the superficial Dharma, there was nothing to practice. He thought that dying now would be of no use, and that he must rely solely on oral instructions. So, he returned and went before the Lama to ask. The Lama gave him the precious secret instructions of the Whispered Lineage. As he practiced these instructions, in Mangyul Gungtang, when he was hungry, the wisdom of the Great Perfection, which is beyond words, dawned for seven days. There, he took offerings from the Nepalese. In Mangyul Gungtang, when he was hungry, he became ill with a fever. He made up his mind, wondering if it was inauspicious. He left all his belongings in the village. He went to the mountains to practice, and as a result, he had no obstruction to all the land, stones, mountains, and rocks. He realized that his previous thoughts were all unnecessary, and he threw away all the ostentatious belongings wherever he pleased. When he saw a mandala and a one-seventh portion of a copper bowl, he remembered the Lama's kindness and thought, 'Even the fact that I have such thoughts is due to the Lama's compassion, so I should offer this much to the Lama.' So he took it to him. But because desire had disappeared, he wanted to throw it away on the road. But he remembered the Lama's kindness again and continued on. When he arrived at the temple, he threw the copper bowl in front of the Lama and said, 'Copper bowl, how long have you bound me?' After that, he lived only in the mountains and practiced. All the Dharma arose in his mind, and all appearances vanished like the sky, so he could not stand up. When he was staying in Wagor Phu in Yarru, lightning struck his bed, but he was not harmed. Others asked him if he had been struck by lightning, and he said, 'Was it lightning? What happened?' Others asked him if he was not harmed, and he said, 'Sound and emptiness are inseparable. How could lightning have inherent existence?' Thus, he remained as the great lord of yogis. From the beginning, he only engaged in meditation and retreat, continuing for eighteen years. He passed away at the age of seventy. This holy person had many disciples who were experts in the scriptures, such as Zhikpo Dudtsi, Tonpa Lakyap, Wepa Josod, and Nyington Nyima Dorje. In addition, Meton Gonpo of Latong and Pel Kungga Dorje also relied on him. Zhikpo Dudtsi, the son of his heart, had a lineage of scholars and accomplished heroes from his ancestors.
Tibetan
ང་བ་ལས་འདིའི་ཡབ་སངས་རྒྱས་དྭགས་ཆུང་སྟེ། དྭགས་པོ་རྒྱ་རས་ཀྱི་ཕྱིན་འབྲེངས་པས་དྭགས་ཆུང་བར་གྲགས། དེས་ལྷོ་བྲག་ཏུ་བྱོན་ནས། ལྷོ་སྟོད་ཕུར་མོང་སྒང་བྱ་བའི་དགོན་པར་འགྲོ་དོན་མཛད་ཅིང་བཞུགས་པ་ལ། གཟད་པའི་ཡོན་བདག་རྣམས་ཀྱིས་གདན་དྲངས། གཟད་ཀྱི་ལྷ་གདོང་དགོན་པ་དང་། འུག་སྐད་དགོན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་ནས་བཞུགས། བུ་སློབ་མང་དུ་འཕེལ། དེ་ལ་ཇོ་མོ་ཝང་མོ་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དང་གཉིས་ཀྱི་བུར་གཟད་ཀྱི་ལྷ་གདོང་དགོན་པར་བཙས། ཞིབ་མའི་ནང་དུ་བསྙལ་བ་ལ་འཇའ་ཚོན་ཟུག། དགུང་ལོ་གཉིས་ཙམ་ལོན་པའི་ཚེ་ཡབ་ལ་རྨི་ལམ་ངོ་མཚར་བ་བྱུང་ནས། དང་འཆི་བ་འདུག །ཤི་ནས་ཀྱང་རིག་འཛིན་གྱི་ས་ལ་འགྲོ་བར་འདུག བུ་འདིས་ཀྱང་གཞན་ལ་ཕན་ཐོགས་པར་འདུག་གསུངས་ཏེ་གཤེགས། ཞིག་པོ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཆེར་སྐྱེས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་གོས་བཅོས་པ་ཐམས་ཅད་མས་འབར་ཀྱང་མ་ཉན་པར་ལམ་ཟན་པ་ཉམ་ཐག་ཅིག་ཡོད་པ་ལ་བྱིན། དེར་མོ་མ་རྣོན་པོ་ཅིག་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱི་བུ་འདི་ཅི་འདྲ་ཞིག་འོང་། འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ལྷ་འདྲེ་ཐམས་ཅད་ཚོགས་ནས་བསྐོར་བ་བྱེད་ཅིང་མཆོད་པར་འདུག་ཟེར། སྟོན་གཞིག་འོངས་འདོན་ཙ་ན། མན་རེ་མི་ཐམས་ཅད་འོངས་འདོན་པ་ལ་གཏོར་མ་གཏོང་གི་འདུག། གླེན་པ་ཁྱོད་ཀྱང་ཆུ་གཏོར་འདྲ་ཐོང་། རང་རེ་ཡང་འོངས་འདོན་པ་ཡིན་བྱས་པས། འོངས་འདོན་སར་བྱིས་པ་དེས་སོང་ནས། གཟད་ལུང་པའི་ལྷ་འདྲེ་ཚོ། ཉང་ནག་འོལ་པོའི་ལྷ་འདྲེ་ཚོ། སྤྲང་པོ་འུ་ལུའི་རྒྱལ་ནག །ད་ནངས་སུའི་སར་ཡང་མ་འགྲོ་བར། རྒན་མོ་ཝང་མོའི་འོངས་འདོན་གྱིན་ཡོད་པས་འདིའི་འོངས་ལས་ཁྱེར་ཟེར་ནས་ཐོར་ཐོར་བྱས་པས། ཨམ་ཁྲོས་ནས་ཕྱར་ཕྱིན་འདུག དེར་ཞིང་རེ་བཞི་བྱ་བ་ཡོན་ན་ལྟར་ལེགས་ནའང་བཞི་བཅུ་ལས་མི་ཐོན་པ་ཞིག་ལ། དེའི་ལོ་སྙེ་མ་ཧ་ཅང་མེད་པ་ལ་ཁལ་ལྔ་བཅུ་ཐལ་བ་བྱུང་བས་ འདི་སྤྲུལ་པ་ཞིག་ཡིན་ཉེན་འདུག་ཟེར་ནས། ཞང་པོ་དམ་པ་སེ་སྦྲག་པའི་རྩར་སློབ་གཉེར་ལ་བཏང་། ལོ་གསུམ་གྱི་རིང་ལ་རྫོགས་ཆེན་རོང་ཕུགས་སྒང་དྲིལ། གབ་ཕྱུང་སོགས་ལེགས་པར་ཐོས། བླ་མ་གཤེགས་ཁར་མིག་མཆིམས་འགགས་ནས་དྲན་པ་ཙམ་མ་བྱུང་གསུངས། བཅུ་དྲུག་པ་ལ་སྐྱིལ་ཁར་ལྷ་ཁང་པ་ཡོན་ཏན་གཟུངས་ཀྱི་ཞབས་ལ་གཏུགས། ལོ་མང་དུ་བཞུགས་ནས་བསྐྱེད་རྫོགས་གསུམ་ཀ་ལ་བློ་གྲོས་བྱང་བར་མཛད། ཉམས་ལེན་གྱི་གཙོ་བོ་དང་འཆད་ཉན་ཐམས་ཅད་སེམས་ཕྱོགས་ལ་མཛད་དེ་ཞལ་གྱིས་ཀྱང་སེམས་ཕྱོགས་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པ་ཡིན་གསུངས། ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་དང་མདོ་བ
Chinese
从我这里说，这位的父亲是桑结达琼，因为是达波嘉热的后裔，所以被称为达琼。他去了洛扎（Lhodrak）。在洛扎上部的普尔蒙岗的寺庙里进行利生事业并居住在那里。格扎的施主们邀请了他。供养了格扎的拉东寺和乌嘎寺等，并在那里居住。弟子增多。他和一位名叫觉姆旺姆的女子，在格扎的拉东寺生了一个儿子。放在细布里时，出现了彩虹。两岁左右时，父亲做了一个奇怪的梦，说：‘看来要死了，死后也会去持明的境界，这个儿子也会利益他人。’说完就去世了。这位西波仁波切长大后，非常慈悲，即使母亲阻止他缝补衣服，他也不听，给了路边一个可怜的乞丐。那时，一个聪明的女人说：‘你的儿子会怎么样呢？看来世间所有的神鬼都聚集起来围绕着他并供养他。’在举行“翁敦”仪式时，所有的人都供养朵玛。愚蠢的你也像泼水一样泼出去，我们也来举行“翁敦”仪式。’那个孩子去了举行“翁敦”仪式的地方，说：‘格扎山谷的神鬼们，娘纳奥波的神鬼们，乞丐乌鲁的黑王！今天早上谁也不要去，老妇人旺姆正在举行“翁敦”仪式，从这里拿走“翁敦”吧！’说完就撒了出去。阿妈生气了，就打了起来。那里有一块名叫“瑞西”的田地，像用具一样好，但只能产出四十“康”。那一年，稻穗很少，却收获了五十“康”，所以说：‘这很可能是个化身。’于是被送到叔叔丹巴色扎巴那里学习。三年里，圆满了佐钦荣普岗珠，很好地听闻了嘎琼等法。上师去世时说：‘眼睛被眼屎堵住了，什么也记不起来了。’十六岁时，拜见了吉卡的拉康巴云丹宗的足下。在那里住了很多年，在生起次第、圆满次第和大手印三方面都变得聪明。修行的重点和所有的讲修都放在心性方面，也亲口说只修心性。昆杰嘉波和经部
English
From my perspective, this person's father was Sangye Dakchung. Because he was a descendant of Dagpo Gyares, he was known as Dakchung. He went to Lhodrak. He engaged in benefiting beings and resided at the Purmong Gang monastery in upper Lhodrak. The patrons of Gza invited him. They offered the Lhadong Monastery of Gza and the Ugak Monastery, among others, and he resided there. His disciples increased greatly. He and a woman named Jomo Wangmo had a son at the Lhadong Monastery of Gza. When he was placed in fine cloth, a rainbow appeared. When he was about two years old, his father had a strange dream and said, 'It seems I am going to die, and after death, I will go to the realm of vidyadharas. This son will also benefit others.' Having said that, he passed away. This Zhipo Rinpoche, as he grew older, was very compassionate. Even when his mother prevented him from mending clothes, he would not listen and gave them to a poor beggar on the road. At that time, a clever woman said, 'What will your son become? It seems that all the gods and demons of the world gather around him and make offerings to him.' When the 'Ongdun' ceremony was being held, all the people were offering tormas. 'Fool, you should also sprinkle water like this. We are also here to perform the 'Ongdun' ceremony.' That child went to the place where the 'Ongdun' ceremony was being held and said, 'Gods and demons of the Gza Valley, gods and demons of Nyangnak Olpo, Black King of the beggar Ulu! Don't go anywhere this morning. Old woman Wangmo is performing the 'Ongdun' ceremony, take the 'Ongdun' from here!' Having said that, he scattered it. Ama got angry and started hitting him. There was a field there called 'Reshi,' which was as good as a utensil, but could only yield forty 'khals.' That year, the ears of rice were very few, but fifty 'khals' were harvested, so they said, 'This is very likely an emanation.' Therefore, he was sent to his uncle Dampa Se Drakpa to study. For three years, he perfected the Dzogchen Rongpuk Gangdril, and listened well to Gabchung and other teachings. When the lama was about to pass away, he said, 'My eyes are blocked with eye mucus, and I can't remember anything.' At the age of sixteen, he approached the feet of Kyilkhar Lhakhangpa Yonten Zung. He stayed there for many years and became intelligent in all three aspects of generation stage, completion stage, and Mahamudra. He placed the main emphasis of his practice and all his teachings and studies on the mind, and he also said that he only practiced the mind. Kunjed Gyalpo and the Sutra section.