Tibetan
ཐལ་བ་བྱུང་བས། ཆོས་རྭའི་གོས་བདེ་དོག་ལའང་གསེར་ཞོ་རེའི་མཇལ་ལེན་བྱེད་པའི་དར་རྒྱས་བྱུང་། མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཤིང་དཔལ་གསང་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པའི་རྒྱུད་དོན་ལ་རང་བྱན་ཆུད་པ་ཙམ་གྱི་ཆོས་སྤྱན་ཐོབ་པས་གསང་བདག་སྒྲོ་ཕུག པའི་བཤད་སྲོལ་ཞེས་དུས་ད་ལྟའི་བར་དུ་ལྡབ་ལྡིབ་བྱེད་པ་འདི་བྱུང་ཞིང་ཉི་ཟླ་ལྟར་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཐུགས་ཟིན་གྱི་སློབ་མ་བཅུ་གཉིས་བྱུང་སྟེ། ནག་པོ་བཞི། སྟོན་པ་བཞི། མེས་བཞི་ལས། ནག་པོ་བཞི་ནི། ལྕེ་སྟོན་རྒྱ་ནག །ཟུར་ནག་འཁོར་ལོ། །ཉང་ནག་མོད་པོ། མངའ་ནག་གཙུག་ཏོར་དབང་ཕྱུག་གོ །སྟོན་བཞི་ནི། ཉེ་སྟོན་ཆོས་སེང་། གྱ་བསྟོན་རྡོ་རྗེ་མགོན་པོ། ཞང་སྟོན། རྒྱ་སྟོན་བཞིའོ། །མེས་བཞི་ནི། རྩངས་པ་བྱི་སྟོན། གཡུ་སྟོན་ཧོར་བོ། སྤང་སྟོན་ལྕགས་ཀྱུ། དབུས་པ་ཆོས་སེང་ངོ་། འདྲེན་ཚུལ་འདི་ཟུར་སྟོད་ལུགས་སུ་གྲགས་ལ། སྨད་ལུགས་སུ་དེ་ལས་ཐ་དད་པའང་ཡོད། དེ་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གསང་བདག་སྒྲོ་ཕུག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཐ་མའི་མཛད་པ་སྟོན་པར་བབས་པའི་ཚེ། སྟོན་པ་བཞི་ལ་བྱེད་ཚོས་ཚོགས་འཁོར་གྱི་ཆ་རྐྱེན་འདྲ་ཁྱེར་ལ་ཤོག །ངས་ཀྱང་བསྡོགས་ཀྱི་གསུངས། སྟོན་པ་བཞིས་གསུངས་བཞིན་དུ་བསྒྲུབས་པ་དང་། སྒྲོ་ཕུག་གི་ལྟག་ལྟ་རི་གདོང་གི་རྩེ་ར་བྱོན་ནས་ཚོགས་འཁོར་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད། གསུང་གི་གསང་བ་མང་པོ་རྗེས་སུ་བསྟན་ནས། ཁྱེད་རྣམས་ང་མེད་པ་ལ་མྱ་ངན་མ་བྱེད་ཅིག །ངས་ད་རེས་ལུས་མ་སྤངས་པར་ཁྱེར་ནས་རིག་འཛིན་གྱིས་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན། དེས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཤུལ་དུའང་བཀྲ་ཤིས། མི་རྒྱུད་དང་བསྟན་པ་འཕེལ་བ་ཞིག་འོང་ངོ་གསུངས་ནས། དཔལ་གྱི་མགུར་ལས་རྡོ་རྗེའི་གླུ་ཞིག་བཞེངས། ནམ་མཁའ་ལ་ཇེ་མཐོ་ཇེ་མཐོར་འཕགས་ཀྱིན་མགུར་རེ་བཞེངས་ནས་མཐར་མི་མངོན་པའི་སར་གཤེགས་པ་དང་། སྟོན་པ་བཞི་སྙིང་ཕྱུང་བ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་ནས། ཆོ་ངེས་བཏབ། འགྲེ་ལྡོག་བྱས། མཚན་ནས་བོས་པས་བྱ་བབས་པ་བཞིན་དུ་བྱོན། ཁྱེད་རྣམས་དེ་ལྟར་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ངས་གོང་དུ་ཁ་ཏ་ནི་ལེགས་པར་བཅུག། དེ་ལ་མི་ཉན་པར། ད་ངའི་མི་རྒྱུད་ལ་བཀྲ་ཤིས་པ་བག་མི་འོང་གསུངས། དེ་ནས་བྱི་ལོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཅིག་པ་ཤིང་པོ་སྟག་ལ་འོག་མིན་ཚོགས་ཆེན་འདུས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་གཤེགས་སོ། །པུར་སྦྱོང་བའི་ཚེ་སྔགས་པ་གཞོན་མཛེས་གཅིག་གིས་རྟ་དང་བཟང་གཅིག་ལ་དུང་གི་སྒ་རང་གུག་ངོ་མཚར་ཅན་བསྟད་པ་ཞིག་ཕུལ། དེ
Chinese
由于灰尘的出现，寺庙的布匹买卖也变得兴盛，每次见面都要收取一份金币。他精通智慧、慈悲和能力这三种功德，仅仅因为通晓了吉祥密集（梵文：श्रीगुह्यगर्भ，śrīguhyagarbha）的真实密续要义，就获得了法眼，因此有了“秘密主（梵文：गुह्यपति，guhyapati）斯若普”的说法，直到现在还在重复着，像日月一样出名。他有十二个心传弟子，分别是四个黑者、四个导师和四个祖先。四个黑者是：列敦嘉纳、祖纳阔罗、娘纳摩波、昂纳祖托旺秋。四个导师是：涅敦曲僧、嘉敦多杰衮波、香敦、嘉敦。四个祖先是：藏巴益敦、玉敦霍波、邦敦恰久、卫巴曲僧。这种传承方式被称为祖妥派，下部传承方式与此不同。就这样，化身秘密主斯若普大师在示现最后的事迹时，对四个导师说：“把做法事会供的资具拿来，我也要一起做。” 四个导师按照他的吩咐准备了。斯若普去了斯若普的后山里东的山顶，做了盛大的会供，之后传授了很多口诀密法，然后说：“你们不要因为我不在了而悲伤，我这次不会舍弃肉身，而是带着肉身去往持明者的境界。这也会给你们的后代留下吉祥，子孙和教法都会兴盛。”说完，他唱了一首吉祥的道歌金刚歌，身体越来越高，升入空中，最后消失不见。四个导师痛苦得像被挖了心一样，悲痛地哭泣，翻滚，呼喊着他的名字，他像鸟儿降落一样回来了，说：“你们不应该这样做，我之前已经好好地劝告过你们了，你们不听，现在我的后代不会吉祥了。” 之后，在六十一岁的木虎年，他前往了奥明大会聚集的城市。火化遗体时，一位年轻英俊的瑜伽士供奉了一匹马和一件精美的物品，上面装饰着一个奇特的弯曲海螺马鞍。
English
Due to the emergence of dust, the trade of robes in the monastery also flourished, with each meeting requiring a gold coin. He was proficient in the three qualities of wisdom, compassion, and ability, and merely by understanding the true essence of the glorious Guhyagarbha tantra, he obtained the Dharma eye. Therefore, there was the saying of "Secret Lord (Guhyapati) Sro Phuk," which is still repeated to this day, and is as famous as the sun and moon. He had twelve heart-disciples, namely four black ones, four teachers, and four ancestors. The four black ones were: Lhetsun Gya Nak, Zur Nak Khorlo, Nyang Nak Mopo, and Nga Nak Tsuktor Wangchuk. The four teachers were: Nye Tun Cho Seng, Gya Tun Dorje Gonpo, Zhang Tun, and Gya Tun. The four ancestors were: Tsangpa Yi Tun, Yu Tun Horwo, Pang Tun Chakyu, and Wupa Cho Seng. This lineage is known as the Zurto tradition, and the lower tradition is different from this. Thus, when the incarnate Secret Lord Sro Phuk the Great was about to demonstrate his final deeds, he said to the four teachers, "Bring the materials for the feast gathering practice, I will also do it together." The four teachers prepared as he instructed. Sro Phuk went to the top of Ridong Mountain behind Sro Phuk, and performed a grand feast gathering. Afterwards, he transmitted many secret instructions, and then said, "Do not grieve because I am gone. This time I will not abandon my physical body, but will take my physical body to the realm of the Vidyadharas. This will also leave auspiciousness for your descendants, and your descendants and teachings will flourish." Having said that, he sang a glorious Vajra song, and his body rose higher and higher into the sky, and finally disappeared. The four teachers were in pain as if their hearts had been dug out, and they wept bitterly, rolled around, and called out his name. He returned like a bird descending, and said, "You should not do this, I have already advised you well before, but you did not listen. Now my descendants will not be auspicious." Then, in the Wood Tiger year, the sixty-first year, he went to the city where the Ogmin Great Assembly gathered. During the cremation of his remains, a young and handsome yogi offered a horse and a beautiful item, decorated with a peculiar curved conch saddle.