Tibetan
མ་མོ། །དེའི་དུས་སུ་ཁམས་པའི་འབུལ་སྐྱེ་ལ་ཡོངས་པ་དང་འགྲིག་པས། ལམ་དུ་བླ་མ་དང་མཇལ། ཕམས་པའི་སད་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སྤྲུལ་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་འབུལ་བའང་བཞེས། བསྔོ་བ་མཛད། སླར་ཁམས་པ་གཉིད་ལོག་པ་ལས་སད་པ་བཞིན་དུ་ཅི་ཡང་མི་གདའ་བས། ཐེ་ཚོམ་གྱི་ངང་ནས་ཕྱིན་ཙ་ན་ལམ་དུ་བླ་མ་དཔལ་ཆེན་པོའི་ཐུགས་ཀར་ཐིམ་མོ་ ཞེས་ཐོས་སོ། དེ་ལྟ་བུའི་དཔལ་ཆེན་པོ་འདི་བྱིན་རླབས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་སླན་ཆད་ཀྱང་སྐུ་གཉེར་ལ། རྒྱ་སྟོན་ཤཱཀ་ཡེ་ལ་བསྲུ་བགྱིས་ཞེས་གསུང་བྱོན། བསུ་བ་བྱས་ཙ་ན། རྒྱ་སྟོན་དེ་བ་དཀར་མོ་ཞིག་ལ་བཅིབས། སྤྱང་ཞྭ་ཞིག་གསོལ་ནས་བྱུང་སྟེ། དཔལ་ཆེན་པོའི་སྐུ་མདུན་དུ་འོད་དཀར་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ་གཡོན་སྐོར་ལན་གསུམ་བྱས་ནས་སྐུ་ལ་དངོས་སུ་ཐིམ་པ་དཀོན་གཉེར་མཛོ་དོན་ལྡན་ཞེས་བྱ་བས་མངོན་སུམ་པར་མཐོང་། དེ་བཞིན་དུ་མཚན་ལྡན་ཟུར་མེ་འོད་འབུམ་བྱ་བའང་སྐུ་ལ་ཐིམ་པར་གྲགས་སོ།། །།རྩེ་མོ་བཞིའི་ནང་ནས་ཀྱང་གླང་པོའི་ནང་ན་ཁྱུ་མཆོག་ལྟ་བུ་བདེ་གཤེགས་རྒྱ་པོ་བའམ། ཟུར་ཆུང་ཤེས་རབ་གྲགས་པ་ནི། སྔགས་འཆང་འུག་པ་ལུང་པའི་གདུང་གི་ཕྱི་མོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡབ་ཐག་པ་སྒོམ་ཆེན་རེས་འགའ་ལྡོམ་བུའི་ཚུལ་དུའང་ཡོད་པའི་བུར་གཡས་རུ་གཙང་གི་སའི་ཆར་མཇོ་ཤེས་རབ་སྐྱིད་ལ་ངོ་མཚར་བའི་ལྟས་ཁྱད་པར་བ་དང་བཅས་བཙས། ལོ་བདུན་བར་བྲི་ཀློག་དང་། དགུ་ལ་ཞི་ཁྲོའི་ཕྲིན་ལས་གྱེར་ཤེས་པ་བྱུང་། བཅུ་གསུམ་ལོན་པའི་སྐབས་ཤིག་ན་གཟིམ་མལ་ན་ཕྱག་དཔེ་གཟིགས་ཤིང་ཡོད་ཙ་ན། ཇོ་མོ་ཞིག་ཡོད་པ་རྒྱུག་བྱུང་སྟེ་ཞིང་ལ་ཤྭ་ལོག་ཤོར་འདུག་གོ། ཁྱོད་ཉལ་བས་ཆོག་གམ་ཟེར་བ་ལ། སྨད་གོས་གསར་པ་ཞིག་ཡོད་པ་གྱོན་རོང་ཆུ་བརྒལ་ནས། ཁྱེམ་གྱི་ཆུ་བཀག་གིན་ཡོད་ཙན། མོན་རེངས་དཀའ་ལས་བྱས་པའི་གོས་བརྗེས་བཅངས་ཀྱང་མི་བྱེད་པར་ཆུད་འཛའ་ཞེས་རྒོལ་དུ་བྱུང་། ཁོ་བོ་མི་འདས་པར་གོས་འདས་ན་དོན་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྐྱུར་བས་མོ་ཁྲོས་ཏེ་ང་ལ་བརྙས་པ་ཡིན་ཟེར་ནས་རང་ཡུལ་དུ་བྲོས། ཟུར་ཆུང་བ་འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་དྲག་ནས་གདུང་ཁུང་ན་མོའི་ཞུད་ལུས་བདེ་ཁྱེར། རྗེས་ལ་སྐད་བཏང་པས། མོ་ཡར་ཤོག་ཅེས་འབོད་དུ་རེ་ནས་ཚོམ་མེར་བསྡད་པ་ལ་ཞུད་གཏད་དེ། ཕོ་ནོར་ཕོ་མོ་ནོར་མོ་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཞུད་ཁྱེར་ཅིག་སྨྲས་པས། མོ་ཡིད་ཆད་ནས་ཡུལ་དུ་སོང་། དེར་་ཟུར་ཆུང་བས་ཕལ་གྲོས་མ་དྲིས། མ་ལ་བརྒྱགས་མ་བླངས། གྲོགས་ཀྱི་ངོ་མ་བལྟས་པར་སྤྱང་སློག་ཅིག་ཡོད་པ་ཁྱེར་ནས་ཟུར་བོ་ཆེ་ལ་གཏད་
Chinese
母亲啊！那时，康巴人供养的祭品全部都合适了。在路上遇到了上师，上师加持了康巴的供品，也接受了供养在化身的宫殿里，并做了回向。后来康巴人像从睡梦中醒来一样，什么也没有了。在疑惑中走着，听说在路上融入了上师大吉祥的怀中。 据说，这样的大吉祥加持非常大，以后也要照顾好侍者，迎请嘉顿释迦耶。迎请之后，嘉顿骑着一匹白色的天马，戴着一顶毡帽来了，在大吉祥的面前变成一道白光，左绕三圈后，真实地融入了身体里，侍者名叫佐顿丹，亲眼所见。同样，据说有名叫赞丹祖美俄本的人也融入了身体里。在四个顶峰中，像大象中的象王一样，善逝嘉波瓦，或祖琼西绕扎巴，是持咒者乌巴隆巴家族的后裔。他的父亲塔巴贡钦有时也像个流浪汉，在耶茹藏地的土地上，母亲觉西绕吉生下了他，伴随着令人惊奇的特殊征兆。七岁时学会了书写和阅读，九岁时能背诵寂静和忿怒本尊的事业。十三岁的时候，有一天在卧室里看书，一个妇女跑来说：“田里的牲畜跑丢了！你睡觉就够了吗？”于是他穿上了一件新的下裙，趟过荣曲河，正在用土堵住水的时候，妇女责骂他说：“你费力地穿着蒙人的衣服，也不换下来，却让它湿透！”他说：“与其我死，不如衣服坏了更有意义。”妇女生气地说：“你是在侮辱我！”然后跑回了家。祖琼巴对轮回生起了强烈的厌倦，在祖坟里拿走了妇女的尸体。后来喊她，希望她能回应“你上来吧”，就默默地等着，把尸体给了她，说：“男人要男人的东西，女人要女人的东西，拿着尸体吧！”妇女灰心丧气地回了家。在那里，祖琼巴没有询问任何人的意见，没有从母亲那里拿食物，没有看朋友的脸色，带着一件羊皮袄就去找祖波切了。
English
Mother! At that time, the offerings from the Khampa people were all suitable. On the road, he met the Lama, who blessed the Khampa's offerings and accepted them in the emanation palace, and made dedications. Later, the Khampa person, as if awakened from a dream, had nothing left. While walking in doubt, it was heard that on the road, he merged into the heart of the great glorious Lama. It is said that such a great glorious one has immense blessings, and in the future, one should also take care of the attendant and invite Gyaton Shakya Ye. After the invitation, Gyaton rode on a white celestial horse, wearing a felt hat, and came. In front of the great glorious one, he transformed into a white light, circumambulated three times to the left, and actually merged into the body. The attendant named Dzo Donden saw it with his own eyes. Similarly, it is said that a person named Tsenden Zurme O Bum also merged into the body. Among the four peaks, like the king of elephants among elephants, the Sugata Gyapo Wa, or Zur Chung Sherab Drakpa, is a descendant of the mantra-holder Ukpa Lungpa family. His father, Takpa Gomchen, sometimes appeared as a vagabond. In the land of Yeru Tsang, his mother, Jo Sherab Kyi, gave birth to him with amazing and special omens. By the age of seven, he had learned to write and read, and by nine, he could recite the activities of the peaceful and wrathful deities. When he was thirteen, one day while he was reading scriptures in his bedroom, a woman ran up and said, "The livestock in the field have run away! Are you just going to sleep?" So he put on a new lower skirt, crossed the Rongchu River, and was blocking the water with earth when the woman scolded him, "You are wearing the clothes of the Mon people with great effort, and you don't even change them, but let them get soaked!" He said, "It is more meaningful for the clothes to be ruined than for me to die." The woman got angry and said, "You are insulting me!" and ran back to her village. Zur Chungpa developed a strong aversion to samsara, and took the woman's corpse from the ancestral tomb. Later, he called out to her, hoping she would respond with "Come up!", and waited silently, handing her the corpse, saying, "Men want men's things, women want women's things, take the corpse!" The woman, disheartened, returned to her village. There, Zur Chungpa did not ask anyone for advice, did not take food from his mother, did not look at the faces of his friends, and taking a sheepskin coat, went to Zur Bochhe.
Tibetan
དེ་བྱོན་པས། ལམ་དུ་རྟ་ནག་གི་འབྲོག་པ་གཡུ་དང་ཟངས་ཁྱེར་བ་གཉིས་དང་། ཤངས་པ་ཁྲབ་ཁྱེར་བ་རྣམས་བསྡེབས་སུ་བྱུང་སྟེ་བྱོན། དེར་ཟུར་ཆུང་བར་སྦྱར་སློག་ལས་འབུལ་རྒྱུ་མེད། གཞན་གསུམ་པོའི་ཕྱག་རྟེན་ཕུལ་བས། བླ་མའི་ཞལ་ནས། ཁོང་རྣམས་འཁོར་བ་འཁོལ་ལྡོག་མ་ལྡོག་ལྟ་བས་སྤང་ཟན་དང་། ལོ་ཐུག་རེ་དྲོངས་གསུངས་པས། འབྲོག་པ་གཉིས་པོ་ཟེར་མི་འདོད། ཤངས་བས་ཅུང་ཟད་ཟོས། ཟུར་ཆུང་བས་ལྷག་མེད་ཟོས་པས། བླ་མའི་ཞལ་ནས་སྤྱང་སློག་དང་ཁྲབ་གཉིས་ཞོག། གཡུ་དང་ཟངས་བདག་པོ་ལ་གཏོད་གསུངས་པས། འགྲོག་པ་མ་དགའ་སྟེ་ཕྱག་རྟེན་སློག་པ་འུ་ཅག་ལ་ཆོས་མི་སློབ་པའི་རྟགས་ཡིན་ཟེར་ནས་སོང་། རྟེན་འབྲེལ་དེ་ལས་ཟུར་བའི་ཆོས་ལ་གཤེ་བ་དེ་བྱུང་། དེར་ཟུར་ཆུང་བ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་རུས་པ་ཅི་ཡིན་གསུངས་པས། བླ་མ་དང་རུས་གཅིག་པར་བརྗོད་ན་འགྲན་པར་སོང་དོགས་ནས། ཟུར་ཆུང་ཆུང་ཞིག་ལགས་བྱས་པས་བླ་དྲགས་སུ་དེ་ལྟར་ཐོགས། དེ་ལས་ཅན་དུ་མཁྱེན་ནས་སློབ་གཉེར་བྱེད་དུ་བཅུག་པས་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྤོབས་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་ཞིག་བྱུང་། དང་པོ་ཤིན་ཏུ་དབུལ་བས་བླ་མས་གཏོར་མ་བཏང་བ་དག་བླངས་ནས་ཟན་ཆང་བྱ་བཞིན་གསོལ་བ་ན། གྲྭ་བ་གཞན་ཆོས། ཁོ་ཆང་གིས་ཁ་སྐྱུར་དྲི་ཆིལ་ལེ་སྡོད། ཆང་བླ་མ་ལའང་མི་འདྲེན། མཆེད་གྲོགས་ལའང་མི་སྟེར་ཞུས་པས། བླ་མས་དེ་རིང་ཟུར་ཆུང་བ་ཤིང་ཐུས་ཤོག་གསུངས། ཤུལ་དུ་ཟུར་ཆུང་བའི་སྤྱིལ་བུ་གཡེང་དུ་བཅུག་པས། བེམ་པོ་ཞིག་གི་འོག་ན་ཟན་ཆང་ཀ་པཱ་ལ་གང་ལས་གཞན་ཅི་ཡང་མེད། དེར་བླ་མས་ཟུར་ཆུང་བ་འཚོ་བ་ཆད་པ་ན་རང་རེའི་ཐབ་ལ་ཤོག་གསུངས་པས། ང་བླ་མའི་དཀོར་ལ་འབག་རེ་ཟེར་དཀའ་སྤྱད་འབའ་ཞིག་ཁུར་བཟོད་པར་མཛད། ཉིན་ཅིག་བླ་མས་བསེ་ཕོར་ཕུལ་དགུ་ཤོང་བ་ཞིག་བསྣམས་ནས་ཁྱོད་ལ་སྐོམ་སྟེར་རྒྱུ་ཨེ་ཡོད་གསུངས། ཟན་ཆང་ཞུས་པས་སྣོད་དོ་གསོལ། ད་དུང་ཁྱེར་ཤོག་གསུངས་ནས་ གསོལ། ད་ཨེ་འདུག་གསུངས་པས་བྲེ་གང་ཙམ་གདའ་ཞུས་པས། ད་མི་ཡོག་པར་འདུག །ཡོག་ན་ཁྱོད་ལ་བསོད་ནམས་བོད་ཙམ་ན་ཆེ་བ་འོང་སྟེ། འོན་ཀྱང་བསྙེན་བཀུར་གྱི་བརྟེན་འབྲེལ་ལས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འོད་གསུངས། དེར་ནས་ཁལ་གསུམ་གནང་ནས་འདི་ཟད་པ་དང་ཡོ་བྱད་མི་འཐོགས་པ་ཡོང་གསུངས། དེར་ཟུང་ཆུང་བས་ཐོས་པ་དང་། བསམ་པ་དང་། སྒོམ་པའི་གནས་གང་ཡིན་པ་ལ་ཕྲུགས་གཅིག་ཏུ་ཉིན་དང་མཚན་མེད་པར་བརྩོན་པ་བསྐྱེད་པས། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་པས་མཁྱེན་རབ་ཀྱི་ཀློང་རྡོལ། ཉམས་རྟོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་འཁྲུངས
Chinese
他来的时候，路上遇到了两个带着绿松石和铜的黑帐篷牧民，还有带着盔甲的香人，他们一起走了过来。在那里，祖琼没有比破旧的毛毡更值钱的东西可以供养。其他三个人供养了礼物，上师说：“他们这些人，因为观察轮回是否颠倒，所以给他们糌粑。”又说：“每年给他们一点酒。”两个牧民说他们不想要。香人稍微吃了一点。祖琼一点不剩地吃光了。上师说：“把破毛毡和盔甲留下，绿松石和铜还给主人。”牧民不高兴，说退回礼物是上师不教我们佛法的标志，然后就走了。从那个缘起，就出现了对祖派佛法的诽谤。在那里，上师问祖琼：“你是什么种姓？”祖琼担心如果说和上师是同一个种姓，会引起竞争，就说：“我是个小小的祖琼。”因此，他被称为“祖琼巴”。后来，上师知道他是个可造之材，就让他学习，结果他的智慧非常卓越。起初，他非常贫穷，所以他就拿上师布施的朵玛，像做糌粑酒一样食用。其他的僧人说：“他满嘴酒气，臭烘烘的。”他也不给上师敬酒，也不给道友们分享。上师说：“今天祖琼巴去捡柴火吧。”之后，人们搜查了祖琼巴的小屋，在一个尸体下面，除了装满糌粑酒的嘎巴拉碗之外，什么也没有。于是上师说：“祖琼巴断粮的时候，就来我们厨房吧。”他说：“我不敢吃上师的供养，只能忍受独自辛勤劳作。”有一天，上师拿着一个能装九捧的桦木碗，问他：“你能给我水喝吗？”他要了糌粑酒，上师把碗装满了给他。上师又说：“再拿点来。”他又喝了。上师问：“还有吗？”他说：“还有一簸箕左右。”上师说：“现在没有障碍了。如果没有障碍，你的福报会像西藏一样大。但是，通过恭敬供养的缘起，福报会更大。”之后，上师给了他三驮东西，说：“这些用完之前，不要拿任何东西。”此后，祖琼巴对听闻、思维、禅修的地方，日夜不分地精进修持，因为他是化身，所以智慧的源泉涌现，生起了不可思议的证悟。
English
When he arrived, on the road he encountered two black tent nomads carrying turquoise and copper, and Shang people carrying armor, who came together and proceeded. There, Zur Chung had nothing more valuable to offer than a worn-out felt cloak. The other three offered gifts, and the Lama said, "These people, because they observe whether samsara is reversed or not, give them tsampa." He also said, "Give them a little chang each year." The two nomads said they didn't want it. The Shang person ate a little. Zur Chung ate everything without leaving any. The Lama said, "Leave the worn-out felt cloak and the armor, and return the turquoise and copper to their owners." The nomads were unhappy and said that returning the gifts was a sign that the Lama would not teach them the Dharma, and then they left. From that connection, the slander of the Zur tradition of Dharma arose. There, the Lama asked Zur Chung, "What is your clan?" Zur Chung, fearing that if he said he was of the same clan as the Lama, it would lead to competition, said, "I am a small Zur Chung." Therefore, he was named "Zur Chungwa." Later, the Lama, knowing that he was capable, had him study, and as a result, his intelligence became extremely excellent. At first, he was very poor, so he took the tormas that the Lama had given away and ate them like making chang. The other monks said, "He smells of chang, and he stinks." He didn't offer chang to the Lama either, nor did he share it with his Dharma brothers. The Lama said, "Today, Zur Chungwa should go gather firewood." Afterwards, people searched Zur Chungwa's hut, and under a corpse, there was nothing but a kapala bowl full of chang. Then the Lama said, "When Zur Chungwa runs out of food, come to our kitchen." He said, "I dare not eat the Lama's offerings, I can only endure working hard alone." One day, the Lama, carrying a birch bowl that could hold nine handfuls, asked him, "Can you give me water to drink?" He asked for chang, and the Lama filled the bowl for him. The Lama said again, "Bring some more." He drank again. The Lama asked, "Is there any more?" He said, "There is about a bre left." The Lama said, "Now there are no obstacles. If there are no obstacles, your merit will be as great as Tibet. However, through the connection of respectful offerings, the merit will be even greater." After that, the Lama gave him three loads of things, saying, "Don't take anything until these are used up." After that, Zur Chungwa, in whatever place there was of hearing, thinking, and meditating, exerted himself day and night without distinction, because he was an emanation body, the source of wisdom burst forth, and inconceivable realizations arose.