Tibetan
རྣམས་མ་བསལ་ན་ཁྱི་འདི་ཐར་བར་མི་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་བསལ་ན་འབུ་རྣམས་འཆི་བར་འགྱུར་སྙམ་ནས། སྤུ་གྲི་རྣོན་པོས་རང་གི་བརླའི་ཤ་ནས་ཕྲལ་ཏེ། དེར་འབུ་གཞུག་གོ་སྙམ་ནས། སྤྱན་བཙུམས་པའི་མོད་ལ་འབུ་རྣམས་བླངས་པ་ན། ཕྱག་ཡུལ་ཡུལ་བ་ལས་ཅང་མ་རྙེད། དེ་ཉིད་དུ་གཟིགས་པ་ན་སྔར་གྱི་ཤུལ་ན་རྗེ་བཙུན་བྱམས་པ་མཚན་དཔེ་རབ་ཏུ་འབར་བ་ ལྷམ་མེར་སྣང་། དེར་ཡུས་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཀྱེ་མ་ཡབ་ཅིག་བདག་གི་སྐྱབས། །ངལ་བརྒྱས་འབད་ཀྱང་འབྲས་མ་མཆིས། །ཅི་ཕྱིར་ཆར་སྤྲིན་རྒྱ་མཚོའི་དཔུང་། །གདུང་བས་བསྲེགས་ཏེ་སྐོམ་ཆོད་འབེབས། །བདག་གིས་དེ་ཙམ་དུ་བསྒྲུབས་ཀྱང་ཞལ་མི་སྟོན་བཞེས་སྤྱན་ཆབ་ཕྱུང་བས། །ལྷ་ཡི་རྒྱལ་པོས་ཆར་ཕབ་ཀྱང་། །ས་བོན་མི་རུང་མི་འཁྲུངས་ལྟར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱོན་གྱུར་ཀྱང་། །སྐལ་བ་མེད་པས་བཟང་མི་མྱོང་། །ང་ནི་རྟག་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱི་མདུན་ན་གནས་ཏེ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པས་མ་མཐོང་ངོ། །ད་ལྟའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་མཐུ་ནི་དེ་ལྟའོ། །ད་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལའང་སྟོན་པར་གྱིས་ཤིག་དང་། གསུངས་པ་བཞིན་ཕྲག་པར་ཐོགས་ནས་བསྟན་པས། ཆང་འཚོད་མས་ཁྱི་ཀུ། དབུལ་པོས་ཞབས་མགོ་ཙམ་མཐོང་བར་གྲགས་ཏེ་གཞན་དུ་སུ་ལའང་མཐོང་བའི་སྣོད་ཀྱིས་བསྐལ་བ་ཉིད་དེ། ད་ཅི་འདོད་ཕ་ཡིན་གསུང་བ་ལ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དར་བར་གསུངས་པས། །ངའི་ཆོས་གོས་ལ་འཇུས་ཤིག་གསུངས་ནས་ཡུད་ཙམ་ལ་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་སུ་ཁྲིད། ལྷའི་དྲོ་སྐད་ཅིག་སྟེ་དེ་མིའི་ཞག་གིས་གཞལ་བ་སོགས། །བཞུགས་ཡུན་རིང་ཐུང་འདོད་པ་ཐ་དད་པ་སྣང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མ་ལུས་དང་། བྱམས་པའི་ཆོས་ལྔ་གསན་པ་ན་དོན་ཚན་ངེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་མི་འདྲ་བ་རེ་རེ་ཐོབ། ཡུན་རིང་པོར་སྐད་ཅིག་གིས་གཤེགས་པ་དང་། ན་ཚོད་ལ་བགྲེས་རྒུད་མི་མངའ། མཚན་གྱི་རྗེས་མཐུན་པས་སྐུ་ལ་བརྒྱན་པ་སོགས་ས་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་མང་པོ་མངའ། མནལ་ལམ་དུ་ཡང་། རང་དོན་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་བློ་མེད་ཅིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། འཇམ་པ། དུལ་བ། ངེས་པ་ཡང་ཡིན་ལ། གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་། སྤྱོད་པ་ངན་པ་ཚར་བཅད་པ་སོགས་ལ་ལྷག་པར་རྣོ་བ་ཞིག་གོ། དེ་ནས་མ་ག་དྡཱའི་ཡུལ་གྱི་ཕྱོགས་ས་ལུ་བ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ནགས་སུ་གཙུག་ལག་ཁང་མཛད་དེ་བཞུགས་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་ སུམ་ཚོགས་ཤིང་། མང་དུ་ཐོས་པའི་སློབ་མ་བརྒྱད་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཟབ་མོ་དག་བསྟན་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱང་བཟོད་པ་ཐོབ་ཅིང་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་པར་འ
Chinese
如果不清除这些虫子，这只狗就无法解脱。如果清除了，虫子们就会死去。想着这些，他用锋利的手术刀从自己的大腿上割下一块肉，心想把虫子放在那里。就在他闭上眼睛的那一瞬间，当他拿起虫子时，什么也没找到，只有一块腐烂的肉。当他立刻看过去时，在原来的地方，庄严的慈氏尊者，光芒四射，清晰地显现出来。他以沮丧的姿态说道：哎呀，父亲啊，我的救护者！即使经过百般努力，也没有结果。为什么如雨般的云朵，像海洋般的军队，被痛苦燃烧，却降下止渴的甘霖？我做了这么多，您却不显现尊容，流下了悲伤的眼泪。即使天神之王降下雨水，就像不好的种子无法生长一样，即使佛陀们降临，没有福分的人也无法体验到美好。我总是住在你的面前，却因为业力的障碍而看不见。现在大慈悲的力量就是这样啊！现在也向城市里的人们展示吧！如他所说，他扛在肩上展示，酿酒者看到了狗，穷人只看到了脚和头，据说其他人都没有看到的能力，经过了漫长的岁月。现在你想要什么，父亲？当他说的时候，他说大乘将会兴盛。抓住我的法衣，他说，然后瞬间将他带到兜率天。天界的一天相当于人间的一段时间等等。居住的时间长短，显现出不同的愿望。当他听取了所有的大乘佛法和慈氏五法时，他确定了要点，获得了不同的禅定之门。在漫长的时间里，他瞬间逝去，年龄上没有衰老。与他的名字相符，他的身体装饰着各种饰品，他拥有许多获得果位的特殊功德。即使在梦中，也没有为自己着想的心，他实践着无边无际的禅定之门。他既温和，又驯服，又坚定。对于成就的终极目标和制裁不良行为等方面，他尤其敏锐。之后，在摩揭陀国的萨卢瓦纳森林中，他建造了一座寺庙并居住在那里，拥有圆满的戒律，并向八位博学的弟子传授了深刻的大乘佛法，所有人都获得了忍辱，并展现了神通。
English
If these worms are not removed, this dog will not be liberated. If they are removed, the worms will die. Thinking these thoughts, he cut a piece of flesh from his own thigh with a sharp scalpel, thinking to place the worms there. In the instant he closed his eyes, when he picked up the worms, he found nothing, only a piece of rotten flesh. When he looked immediately, in the place where it had been, the venerable Maitreya, radiant with marks and signs, appeared clearly. He said in a dejected manner: Alas, father, my protector! Even after a hundred efforts, there is no result. Why do the rain-like clouds, the ocean-like army, scorched by suffering, not pour down the thirst-quenching nectar? I have done so much, yet you do not show your face, shedding tears of sorrow. Even if the king of gods pours down rain, just as bad seeds cannot grow, even if the Buddhas come, those without merit cannot experience goodness. I am always dwelling before you, but I do not see you because of the obscurations of karma. Now, the power of great compassion is like this! Now, also show it to the people of the city! As he said, he carried it on his shoulder and showed it. The brewer saw the dog, the poor only saw the feet and head, it is said that no one else had the capacity to see, after a long time. Now what do you want, father? When he said, he said the Great Vehicle will flourish. Grab my Dharma robe, he said, and then instantly took him to Tushita heaven. A day in the heavens is equivalent to a period of time for humans, and so on. The length of stay appeared to be different depending on the wishes. When he heard all of the Great Vehicle teachings and the Five Teachings of Maitreya, he determined the key points and obtained different gates of samadhi. In the long time, he passed away in an instant, and he did not possess old age in terms of age. In accordance with his name, his body was adorned with various ornaments, and he possessed many special qualities of having attained the ground. Even in dreams, there was no mind of self-interest, and he practiced the boundless gates of samadhi. He was gentle, tamed, and steadfast. He was particularly sharp in areas such as the ultimate goal of accomplishment and the punishment of bad behavior. After that, in the Saluvana forest in the land of Magadha, he built a monastery and resided there, possessing perfect discipline, and taught the profound Great Vehicle Dharma to eight learned disciples, all of whom obtained forbearance and manifested miraculous powers.
Tibetan
དུ་བྱེད་པ་མདོ་སྡེ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་ཤ་སྟག་བྱུང་། དེར་བྱམས་པའི་ཆོས་ལྔ་ཡང་ཡི་གེར་བཀོད། མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལ་སོགས་པ་བསྟན་བཅོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད། ཨུཥྨ་པུ་རི་ཞེས་བྱ་བའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་རྒྱལ་པོ་ཟབ་མོའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་སྦྱིན་བདག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་བཤད་པས༑ མདོ་སྡེའི་གནས་ལ་བློ་གྲོས་བྱང་ཞིང་ཐེག་ཆེན་གྱི་རིགས་སད་པ་སྟོང་ཕྲག་ལས་ཐལ་བ་བྱུང་། མངོན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བསྟན་པ་བར་སྐབས་སུ་ནུབ་པ་ལྟར་གྱུར་བ་སླར་ཤིན་ཏུ་དར་བའི་གྲགས་པའི་རྒྱལ་མཚན་ཕྱར། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཟབ་མོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བསམས་པ། སློབ་དཔོན་འདི་ནི་འཕགས་པ་ཡིན་ཞིང་གཞན་སེམས་ཤས་པར་གྲགས་ན། ཇི་ལྟར་ཡིན་བགམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བློན་པོ་རྣམས་དང་། བྲམ་ཟེའི་ཚོགས་དམངས་དང་བཅས་པར་བགྲོས་ཏེ། བསྔགས་པར་འོས་སམ། དམའ་དབབ་པའི་གནས་གང་ཡིན་པ་ཐ་ཚིག་ཏུ་བཀོད་ནས་ཕོ་བྲང་གི་འཁོར་ཁྱམས་སུ་སློབ་དཔོན་འཁོར་བཅས་སྤྱན་དྲངས། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར། མ་ཧེ་ནག་པོས་དཀར་གྱིས་བསྐུས་པ་ཁྱིམ་ཕུགས་སུ་སྤས། གསེར་གྱི་བུམ་པ་མི་གཙང་བས་བལྟམས་པ་སྦྲང་རྩིས་བཀབ་སྟེ་རས་ཀྱིས་གཡོགས་པ་ཅན་ལག་ཏུ་ཐོགས་ནས། ཁྱིམ་གྱི་ཕུགས་ན་ནི་གང་། ལག་ཏུ་ཐོགས་པ་ནི་ཅི་ཞེས་དྲིས་པས། སློབ་དཔོན་ནི་ཚིག་གིས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར། དོན་གྱིས་མངོན་པར་ཤེས་པའི་གནས་ལ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཞིག་པས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་བ་དེ་ནི་མངོན་དུ་ཤེས་པར་མཛད་དོ། །སླར་ཡང་ལྐོག་གྱུར་ཤེས་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཁམས་ལའང་ཡོད་ན། སེམས་ ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཤེས་སམ་མི་ཤེས་སྙམ་ནས། ཤེར་བྱིན་གྱི་མདོའི་ཚིག་ལ་དྲི་བ་གསུམ། དོན་ལ་དྲི་བ་གསུམ་སྟེ་དྲུག་ཡིད་ཀྱིས་དྲིས་པ་ལ། ལན་ཐོགས་པ་མེད་པར་བཏབ་པས། རྒྱལ་པོ་དང་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏོ། །སླར་རྒྱལ་པོ་དེ་ཆོས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བཏུལ་་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་གཞི་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་བྱེད་དུ་བཅུག་གོ། དེའི་ཚེ་གཅུང་དབྱིག་གཉེན་ཉན་ཐོས་པའི་ཕྱོགས་སུ་གནས་པས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་སྟིང་ཚིག་སྨྲ་བ་གསན་ནས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཕྲིན་ལས་མ་རྨད་པས་བཏུལ། ཡུལ་ལྷོ་ཕྱོགས་པའི་བྲམ་ཟེ་བསུ་ན་ག་ཞེས་བྱ་བས། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། རྒྱལ་བ་མ་ཕམ་པ་ལས་ལུང་བླངས་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས
Chinese
完全通达了如海的经藏。在那里，还将慈氏五法记录成文字。创作了《摄大乘论》等广大的论典。在名为乌什玛普里的寺院里，扎莫国王一方作为施主，聚集了四方的所有比丘，宣讲了三藏和五百部大乘经典，使精通经部的智慧得以增长，觉醒了大乘种姓者超过千人。一度似乎衰落的显教，再次树立起极其兴盛的名声。当时，扎莫国王一方心想：这位论师是圣者，并且以善于了解他人心识而闻名，应该如何检验呢？于是与大臣们和婆罗门民众商议，将值得赞颂或贬低之处写成密语，然后将论师及其眷属迎请到王宫的庭院中，以圆满的福德进行款待。将涂满白灰的黑水牛安置在房屋深处，将装满不净之物的金瓶用蜂蜜覆盖并用布遮盖，然后手持金瓶问道：房屋深处是什么？手中拿着的是什么？论师不仅精通文字的显现，而且在通达意义的境界上达到了极致，因此将隐藏的事物也显现了出来。又想到，如果仅仅是知晓隐藏的事物，在具有染污的界中也有，那么他是否了解心的法性呢？于是以《般若经》的词句提出三个问题，以意义提出三个问题，共六个问题，以意念提问，论师毫不犹豫地回答，国王和所有民众都感到惊奇。之后，国王被佛法彻底调伏，被安排建造二十五座大乘佛法的基础设施。当时，弟弟世亲住在小乘一方，听到有人说出对大乘佛法和补特伽罗（人）产生怀疑的言辞，便以善巧方便和伟大的慈悲事业加以调伏。南方地区的婆罗门苏那嘎，从圣者无著那里，从弥勒佛那里接受了关于大乘佛法的教言。
English
He completely mastered the ocean of Sutras. There, he also wrote down the Five Dharmas of Maitreya. He composed extensive treatises such as the Abhidharmasamuccaya. In the monastery called Ushmapuri, King Zamo acted as the patron, gathering all the monks from the four directions, and he taught the Tripitaka and about five hundred Mahayana Sutras, causing the wisdom of those skilled in the Sutras to increase and awakening the Mahayana lineage in more than a thousand people. The banner of fame for the extremely flourishing teachings of the exoteric tradition, which had seemed to decline for a time, was raised again. At that time, King Zamo thought: This teacher is a noble being and is known for being skilled at understanding the minds of others, so how should he be tested? So he consulted with the ministers and the Brahmin community, writing down in secret words what was worthy of praise or degradation, and then invited the teacher and his entourage to the courtyard of the palace, where they were treated with perfect merit. A black buffalo smeared with white ash was placed in the depths of the house, and a golden vase filled with impure substances was covered with honey and wrapped in cloth. Then, holding the golden vase in his hand, he asked: What is in the depths of the house? What is in my hand? The teacher was not only skilled in the manifestation of words, but had reached the ultimate state of understanding the meaning, so he revealed what was hidden. Then, thinking that if it was only a matter of knowing hidden things, that also exists in the realm of defilements, he wondered if he understood the nature of the mind. So he asked three questions based on the words of the Prajnaparamita Sutra and three questions based on the meaning, a total of six questions asked mentally, and the teacher answered without hesitation, causing the king and all the people to be amazed. Afterwards, the king was completely subdued by the Dharma and was arranged to build twenty-five foundations for the Mahayana Dharma. At that time, his younger brother Vasubandhu, who was living in the Hinayana tradition, heard people speaking words of doubt about the Mahayana Dharma and individuals, and he subdued them with skillful means and the immeasurable activity of great compassion. The Brahmin Sunaga from the southern region received teachings on the Mahayana Dharma from the noble Asanga, having received authorization from the Buddha Maitreya.