Tibetan
མ་ཕྲག་གཅིག་དང་། ཨཽ་ཊི་ཡ་ནའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་རིག་པ་འཛིན་པའི་གནས་ཐོབ་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་ལ་བསྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གསང་བའི་བདག་པོ་ལ་སོགས་པས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ལ་ཞལ་ཅིག་ཅར་དུ་བསྟན་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་བཤད། དེ་དག་ཐམས་ཅད་འཇའ་ལུས་སུ་དངེས་པས་རྗེས་སུ་གདམས་པ་བཞག་པ་ཆེར་མེད་ལ། འོན་ཀྱང་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པས། སློབ་མ་ལ་ཚིག་བརྒྱུད་བྲེང་ཆགས་སུ་གདམས་ཤིང་། ལ་ལ་འདས་རྫས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གདམས་པས་མན་ངག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་བྱུང་ངོ། །འདི་ལྟར་སྔོན་གྱི་དམ་པ་དེ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་སྒྲམ་ཞིང་གསང་བ་བསྲུང་བ་ལ་མཁས་པས་དངོས་གྲུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་སུས་ཀྱང་གསང་སྔགས་སྤྱོད་པ་ཡིན་པར་མི་ཤེས་ཏེ། དཔེར་ན་འཕགས་པ་ནཱ་གཱ་རྫུན་བཞིན་ཏོ། །གང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་མི་སྣང་བར་གྱུར་བའམ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བཀོད་པ་ཆེན་པོ་བཤམས་པ་དེའི་ཚེ། ཨ་ལ་ལ་དེ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་སླད་ནས་རིག་པར་འགྱུར་བ་ཤ་སྟག་གོ། རྒྱུ་དེས་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་ལ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་བྲེང་ཆགས་མངོན་ཚན་ཅན་དུ་གདམས་པའི་གནད་དུས་དང་ཐོག་མཉམ་འདི་ལྟའོ་ཞེས་མཚན་ཉིད་དཔག་པར་ནུས་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཡིན་པས་འདས་གྲོངས་ཀྱིས་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་ཡང་། བལྟར་མངོན་པ་དང་། མི་མངོན་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཡམ་ཟུང་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་དག་ལ། དུས་བསྒྲིག་པ་དང་། བརྒྱུད་ཐག་ཉེ་འགྱང་ཁོ་ ན་བསམ་པ་ནི་བྱིས་པའི་རྣམ་རྟོག་སྟེ། གང་དུ་ཆོས་དེའི་སྣོད་དུ་གྱུར་བ་མཆིས་ན་དེའི་ཐང་ཀར་རང་ཞལ་བསྟན་ཏེ་རྗེས་སུ་གདམས་པའང་ཡོད་ན་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་གཏམ་དང་། དེ་ལ་དེར་བསྟེན་གྱི་ཐོག་དང་། སྔ་ཕྱི་བསྒྲིག་པ་སོགས་བློ་གྲོས་ཕུན་ཁུང་ཐུག་པའོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ས་ར་ཧ་པ་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་དང་། ཤ་ཝ་རི་བའི་བར་དུ་བརྒྱུད་པ་ནས་བརྒྱུད་པར་འདོམས་པ་ཡང་ཡོད་ལ། དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པ་ནི་མངོན་ཚན་དུ་སྤྱོད་པ་ཆེར་མེད་ཀྱང་རང་བཞིན་དུ་སྔོན་ལས་ཆེས་དར་བར་གྱུར་བས་གྲུབ་ཐོབ་གྲགས་ཆེར་རྣམས་ཀྱང་དུས་འདི་ཙམ་ནས་བྱོན་ལ། བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་སྔགས་རྒྱུད་རྣམས་ནི་ལོ་ཉིས་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་བར་དུ་མངོན་ཚན་དུ་སྤྱོད་པར་ཤིན་ཏུ་དར་རོ་ཞེས་གྲགས་སོ།། །།འཛམ་བུའི་གླིང་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་གྱི་དམ་པར་གྱུར་ལ། ཤིང་རྟ་ཆེན་མོའི་ལམ་སྲོལ་འབྱེད་པ་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་དང་། དེའི་གཅུང་དབྱིག་གཉེན་ནི། རྒྱལ་པོ་སངས
Chinese
又，乌仗那（梵文：Oḍḍiyāna）的人们获得持明果位的大多数是依止无上瑜伽。如同秘密主等对具缘的众多有情，一次性地开示，宣说密咒乘。他们全部真实现证虹身，所以留下来的教诲不多。然而，噶饶多吉等，以词句传承的方式教导弟子，有些人以遗物的形式教导，因此出现了大圆满等。如同以前的圣者们非常严谨，善于保守秘密，在没有获得成就之前，谁也不知道他们在修持密法。例如圣者龙树（梵文：Nāgārjuna）一般。何时以大神通隐没，或者展示大幻化时，啊啦啦，那时才知道他是密咒行者。因此，上师以次第传承的方式教导弟子，认为传授的要点、时间和最初是相同的，这不仅仅是能衡量其相状，因为是智慧身，所以不会被死亡所遗忘。对于拥有显现和不显现两种行为的人来说，安排时间和传承的远近，
English
Moreover, most of the people of Oḍḍiyāna who attained the state of vidyādhara relied on the unsurpassed path. Like the Lord of Secrets and others, they revealed the mantra vehicle to many fortunate beings all at once. All of them truly realized the rainbow body, so there were not many instructions left behind. However, Garab Dorje and others taught their disciples in a continuous lineage of words, and some taught in the form of relics, so Mahāyoga and others arose. Like the previous holy ones, they were very strict and skilled at keeping secrets, so no one knew that they were practicing secret mantras until they had attained accomplishment. For example, like the noble Nāgārjuna. When he disappeared with great miracles, or displayed great magical displays, then, "Ah, la la, that one is a practitioner of mantras," it was only then that people realized it. Therefore, the teacher teaches the disciple in a continuous lineage of transmission, thinking that the key points, time, and beginning of the transmission are the same. This is not only able to measure its characteristics, because it is a body of wisdom, so it will not be forgotten by death. For those who possess both visible and invisible conduct, arranging time and the proximity of the lineage,
Tibetan
་རྒྱས་ཕྱོགས་ཀྱི་བུ་ཟབ་མོའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་སྲིད་ལ་གནས་པའི་ཚེ། དགེ་སློང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཞིག་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བུད་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་བཟུང་བ་བྲམ་ཟེ་མོ་པྲ་ཀཱ་པ་ཤཱི་ལ་ཞེས་བྱ་བ། སྔོན་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་ལས་བསྟན་པ་ལ་དད་ཅིང་བློ་གྲོས་རྣོ་བ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟོབས་ཆེ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་འདི་སྙམ་དུ། ཀྱེ་མ་བསྟན་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཉམ་དམས་པ་བདག་ཅག་ནི་བུད་མེད་དུ་གྱུར་པས་ཅི་བྱང་ཡོད་ཀྱིས། ལུས་ལས་ཁྱེའུ་བསྐྱེད་དེ། དེ་བསྟན་པ་ལ་སྲི་ཞུ་བསྐྱེད་དུ་གཞུག་གོ་སྙམ་ནས། རྒྱལ་རིགས་དང་འདུས་པ་ལས་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་དང་། བྲམ་ཟེའི་རིགས་ངང་འདུས་པ་ལས་དབྱིག་གཉེན་འཁྲུངས་སོ། །དང་པོ་ནི་བློ་རྣོ་བའི་ཆོ་ག་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། ཆེར་བསྐྱེད་པ་ན། རིག་པའི་གནས་བཅོ་བརྒྱད་མ་ཉིད་ཀྱིས་བསླབས་ཏེ་ཤིན་ཏུ་བྱང་བར་གྱུར་ཏོ། །བུས་རང་གི་རིགས་ཀྱི་ཆོས་འདྲི་བ་ན། བུ་རིགས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པ་ནི་མ ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་པ་ལ་ཕན་པའི་སླད་དུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན། རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བློ་སྦྱང་བར་འོས་སོ། །ཞེས་གདམས་པ་ད་ལ་མཉེན་ཏེ་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས། བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་ལྔའི་བར་དུ་ཀླག་པ་ལ་བརྩོན། ལོ་རེ་རེ་ཚིགས་བཅད་འབུམ་འབུམ་གྱི་ཚིག་དོན་ཐམས་ཅད་ཆུབ་པར་བྱས། སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ནི་ཕལ་ཆེར་སླ་ཡང་། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ནི་བརྗོད་བྱ་མ་ཟློས་ཤིང་། མ་འཛིངས་པ་དག་དཀའ་བའི་གནས་སུ་གཟིགས། དེའི་དོན་དུ་ལྷག་པའི་ལྷ་བསྒྲུབ་པར་དགོངས། རི་བོ་བྱ་རྐང་ཅན་དུ་གྲགས་པའི་ཕུག་པར་འཕགས་པ་བྱམས་པ་བསྒྲུབས་པས་ལོ་གསུམ་དུ་རྟགས་ཅི་ཡང་མ་ཐོབ་བོ། །དེར་ཐུགས་མུག་ནས་ཕྱིར་ཐོན་པ་ན། བྲག་ངོས་ལ་བྱ་ཚང་བཅས་པ་གཤོག་པས་རེག་པས་ཤིན་ཏུ་ཟད་པ་དག་གཟིགས་པས། རང་གི་བརྩོན་འགྲུས་ཉམ་ཆུང་བར་ཤེས་ཏེ་སླར་ལྡོག་གོ། ཡང་ལོ་གསུམ་གྱི་མཐར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཐོན་པ་ན། ཆུ་ཐིགས་ཀྱིས་བྲག་ཟད་པ་གཟིགས་པ་ལས་བརྩོན་འགྲུས་བསྐུལ་ཏེ་ཡང་ལོ་གསུམ་བསྒྲུབས། དེ་ལས་ཐོན་པ་ན། རྒན་པོ་ཞིག་གིས་རས་པ་ལ་འཇམ་པོས་ལྕགས་འཕྱིས་པ་ལས་ཁབ་ཏུ་གྱུར་བ་སྣོང་ཁེངས་པ་ཙམ་བསྟན་པས་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡང་ལོ་གསུམ་སྟེ། ཁྱོན་ལོ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྒྲུབས་ཀྱང་ལྟས་སུ་གྱུར་བ་ཅང་མ་མཐོང་བས་སྐྱོ་བ་ལྷག་པར་འཕེལ་ཏེ་ཕྱིར་འཐོན་ཏོ། །དེར་ཁྱི་མོ་མི་ལ་ཟུག་ཅིང་། སྨད་འཐུས་ཟ་བ་ཞིག་གཟིགས་པས། སྙིང་རྗེ་ཚད་མེད་པ་སྐྱེས། འབུ་
Chinese
在名为“广增子甚深方”的王国执政时期，一位精通三藏的比丘，因傲慢的业力成熟而转生为女子，名叫婆罗门女帕迦帕希拉。由于前世的习气，她对佛法充满信心，智慧敏锐，具有强大的菩提心。她心想：唉，佛法如此衰败，我们又转生为女子，又能做什么呢？不如生个儿子，让他为佛法服务。于是，她与刹帝利种姓结合，生下了导师无著；与婆罗门种姓结合，生下了世亲。首先，为他们举行了开启智慧的仪式，并将他们抚养长大。他们还未长大成人，就自学了十八明处，变得非常精通。儿子询问自己的种姓之法时，她说：我生你不是为了让你做种姓之事，而是为了利益佛法。因此，你应当出家并精进修学。儿子听从了她的教诲，进入佛门。受具足戒后，他五年如一日地致力于阅读。每年都通达了百万偈颂的词句和意义。三藏和大部分大乘经藏都很容易理解，但般若经的表达方式既不重复也不混淆，因此他认为难以理解。为了理解其含义，他想修持本尊法。在被称为鹫峰山的洞穴中，他修持弥勒菩萨，但三年都没有获得任何征兆。他感到沮丧，于是走了出来。他看到岩壁上鸟巢因翅膀的触碰而严重磨损，意识到自己的精进不足，于是又返回洞中。又过了三年，他再次出来，看到水滴侵蚀了岩石，受到鼓舞，又修持了三年。从洞中出来后，一位老人向他展示了用柔软的布擦拭铁器而变成针的情景，受此启发，他又修持了三年。总共修持了十二年，但什么征兆也没有看到，他感到更加沮丧，于是走了出来。在那里，他看到一只母狗被人在咬，正在吃腐烂的食物。他生起了无限的悲悯。
English
During the time when the kingdom named "Extensive Increase Son Profound Direction" was ruled, a monk proficient in the three pitakas, due to the maturation of the karma of arrogance, was reborn as a woman named the Brahmin woman Prakāpaśīla. Due to the influence of past habits, she had faith in the Dharma, was sharp-witted, and had a strong mind of bodhicitta. She thought to herself: Alas, the Dharma is so declining, and we have been reborn as women, what can we do? It would be better to have a son and have him serve the Dharma. Therefore, she united with the Kshatriya caste and gave birth to the teacher Asaṅga; she united with the Brahmin caste and gave birth to Vasubandhu. First, the ceremony of opening wisdom was completed for them, and they were raised to adulthood. Before they grew up, they learned the eighteen branches of knowledge on their own and became very proficient. When the son asked about the Dharma of his own caste, she said: I did not give birth to you to do the work of the caste, but to benefit the Dharma. Therefore, you should renounce and diligently study. The son listened to her teachings and entered the Buddhist order. After receiving full ordination, he devoted himself to reading for five years. Each year, he understood all the words and meanings of a hundred thousand verses. The three pitakas and most of the Mahayana sutras were easy to understand, but the expression of the Prajñāpāramitā sutra was neither repetitive nor confusing, so he considered it difficult to understand. In order to understand its meaning, he wanted to practice the deity yoga. In a cave known as Vulture Peak Mountain, he practiced Maitreya Buddha, but for three years he did not obtain any signs. He felt frustrated and came out. He saw that the bird nests on the rock wall were severely worn by the touch of wings, and realized that his diligence was insufficient, so he returned to the cave. After another three years, he came out again and saw that water droplets had eroded the rock, and encouraged, he practiced for another three years. After coming out of the cave, an old man showed him the scene of wiping iron with a soft cloth and turning it into a needle, and inspired by this, he practiced for another three years. In total, he practiced for twelve years, but he did not see any signs, and he felt even more frustrated, so he came out. There, he saw a female dog being bitten by people and eating rotten food. He felt immeasurable compassion.